Iudicum
Chapter 13
Clementine Vulgate, 1598
vs Bíblia Portuguesa …
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Iudicum 13

Clementine Vulgate, 1598
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Rursumque filii Israël fecerunt malum in conspectu Domini: qui tradidit eos in manus Philisthinorum quadraginta annis.
1Os filhos de Israel voltaram a fazer o que era mau aos olhos do SENHOR; e o SENHOR os entregou nas mãos dos filisteus por quarenta anos.
2Erat autem quidam vir de Saraa, et de stirpe Dan, nomine Manue, habens uxorem sterilem.
2Havia um certo homem de Zorá, da família dos danitas, cujo nome era Manoá; a sua mulher era estéril e não tinha filhos.
3Cui apparuit angelus Domini, et dixit ad eam: Sterilis es et absque liberis: sed concipies, et paries filium.
3O anjo do SENHOR apareceu à mulher e lhe disse: “Eis que você é estéril e não tem filhos; mas você conceberá e dará à luz um filho.
4Cave ergo ne bibas vinum ac siceram, nec immundum quidquam comedas:
4Agora, portanto, tenha cuidado para não beber vinho nem bebida forte, e não coma nada impuro;
5quia concipies, et paries filium, cujus non tanget caput novacula: erit enim nazaræus Dei ab infantia sua et ex matris utero, et ipse incipiet liberare Israël de manu Philisthinorum.
5pois eis que você conceberá e dará à luz um filho. Nenhuma navalha passará sobre a sua cabeça, pois o menino será um nazireu para Deus desde o ventre. Ele começará a salvar Israel das mãos dos filisteus.”
6Quæ cum venisset ad maritum suum, dixit ei: Vir Dei venit ad me, habens vultum angelicum, terribilis nimis. Quem cum interrogassem quis esset, et unde venisset, et quo nomine vocaretur, noluit mihi dicere:
6Então a mulher foi e contou a seu marido, dizendo: “Um homem de Deus veio a mim, e a aparência dele era como a aparência do anjo de Deus, muito temível. Não lhe perguntei de onde ele era, nem ele me disse o seu nome;
7sed hoc respondit: Ecce concipies et paries filium: cave ne vinum bibas, nec siceram, et ne aliquo vescaris immundo: erit enim puer nazaræus Dei ab infantia sua, ex utero matris suæ usque ad diem mortis suæ.
7mas ele me disse: ‘Eis que você conceberá e dará à luz um filho; agora, não beba vinho nem bebida forte. Não coma nada impuro, pois o menino será um nazireu para Deus desde o ventre até o dia da sua morte.’”
8Oravit itaque Manue Dominum, et ait: Obsecro, Domine, ut vir Dei, quem misisti, veniat iterum, et doceat nos quid debeamus facere de puero, qui nasciturus est.
8Então Manoá orou ao SENHOR e disse: “Ó Senhor, por favor, permite que o homem de Deus que enviaste venha novamente a nós, e nos ensine o que devemos fazer com o menino que vai nascer.”
9Exaudivitque Dominus deprecantem Manue, et apparuit rursum angelus Dei uxori ejus sedenti in agro: Manue autem maritus ejus non erat cum ea. Quæ cum vidisset angelum,
9Deus ouviu a voz de Manoá, e o anjo de Deus veio novamente à mulher enquanto ela estava sentada no campo; mas Manoá, seu marido, não estava com ela.
10festinavit, et cucurrit ad virum suum: nuntiavitque ei, dicens: Ecce apparuit mihi vir, quem ante videram.
10A mulher se apressou e correu para contar a seu marido, dizendo-lhe: “Eis que o homem que veio a mim naquele dia me apareceu.”
11Qui surrexit, et secutus est uxorem suam: veniensque ad virum, dixit ei: Tu es qui locutus es mulieri? Et ille respondit: Ego sum.
11Manoá se levantou, seguiu a sua mulher, foi até o homem e lhe perguntou: “Você é o homem que falou com a minha mulher?” Ele respondeu: “Eu sou.”
12Cui Manue: Quando, inquit, sermo tuus fuerit expletus, quid vis ut faciat puer? aut a quo se observare debebit?
12Manoá disse: “Quando as suas palavras se cumprirem, qual será o modo de vida do menino e a sua missão?”
13Dixitque angelus Domini ad Manue: Ab omnibus, quæ locutus sum uxori tuæ, abstineat se,
13O anjo do SENHOR disse a Manoá: “De tudo o que eu disse à mulher, que ela tenha cuidado.
14et quidquid ex vinea nascitur, non comedat: vinum et siceram non bibat; nullo vescatur immundo: et quod ei præcepi, impleat atque custodiat.
14Ela não deve comer nada que venha da videira, nem beber vinho ou bebida forte, nem comer nada impuro. Que ela guarde tudo o que eu lhe ordenei.”
15Dixitque Manue ad angelum Domini: Obsecro te ut acquiescas precibus meis, et faciamus tibi hædum de capris.
15Manoá disse ao anjo do SENHOR: “Por favor, fique conosco, para que possamos preparar-lhe um cabrito.”
16Cui respondit angelus: Si me cogis, non comedam panes tuos: si autem vis holocaustum facere, offer illud Domino. Et nesciebat Manue quod angelus Domini esset.
16O anjo do SENHOR disse a Manoá: “Embora você me detenha, eu não comerei o seu pão. Se você quiser preparar um holocausto, deve oferecê-lo ao SENHOR.” Pois Manoá não sabia que ele era o anjo do SENHOR.
17Dixitque ad eum: Quod est tibi nomen, ut, si sermo tuus fuerit expletus, honoremus te?
17Manoá perguntou ao anjo do SENHOR: “Qual é o seu nome, para que, quando as suas palavras se cumprirem, possamos honrá-lo?”
18Cui ille respondit: Cur quæris nomen meum, quod est mirabile?
18O anjo do SENHOR lhe respondeu: “Por que você pergunta pelo meu nome, visto que é incompreensível?”
19Tulit itaque Manue hædum de capris, et libamenta, et posuit super petram, offerens Domino, qui facit mirabilia: ipse autem et uxor ejus intuebantur.
19Então Manoá pegou o cabrito com a oferta de cereais e o ofereceu sobre a rocha ao SENHOR. E o anjo fez uma coisa maravilhosa enquanto Manoá e sua mulher observavam.
20Cumque ascenderet flamma altaris in cælum, angelus Domini pariter in flamma ascendit. Quod cum vidissent Manue et uxor ejus, proni ceciderunt in terram,
20Pois quando a chama subiu do altar em direção ao céu, o anjo do SENHOR subiu na chama do altar. Manoá e sua mulher viram isso; e prostraram-se com o rosto em terra.
21et ultra eis non apparuit angelus Domini. Statimque intellexit Manue angelum Domini esse,
21Mas o anjo do SENHOR nunca mais apareceu a Manoá nem à sua mulher. Então Manoá percebeu que era o anjo do SENHOR.
22et dixit ad uxorem suam: Morte moriemur, quia vidimus Deum.
22Manoá disse à sua mulher: “Certamente morreremos, porque vimos a Deus.”
23Cui respondit mulier: Si Dominus nos vellet occidere, de manibus nostris holocaustum et libamenta non suscepisset, nec ostendisset nobis hæc omnia, neque ea quæ sunt ventura dixisset.
23Mas a sua mulher lhe respondeu: “Se o SENHOR quisesse nos matar, não teria aceitado o holocausto e a oferta de cereais de nossas mãos, nem nos teria mostrado todas essas coisas, nem nos teria falado tais coisas neste momento.”
24Peperit itaque filium, et vocavit nomen ejus Samson. Crevitque puer, et benedixit ei Dominus.
24A mulher deu à luz um filho e lhe deu o nome de Sansão. O menino cresceu, e o SENHOR o abençoou.
25Cœpitque spiritus Domini esse cum eo in castris Dan inter Saraa et Esthaol.
25O Espírito do SENHOR começou a movê-lo em Maané-Dã, entre Zorá e Estaol.

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.