Жудекэторий 13
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Копиий луй Исраел ау фэкут ярэшь че ну плэчя Домнулуй, ши Домнул й-а дат ын мыниле филистенилор тимп де патрузечь де ань.
1Os filhos de Israel voltaram a fazer o que era mau aos olhos do SENHOR; e o SENHOR os entregou nas mãos dos filisteus por quarenta anos.
2Ера ун ом ын Цорея, дин фамилия даницилор, каре се кема Маноах. Невастэ-са ера стярпэ ши ну нэштя.
2Havia um certo homem de Zorá, da família dos danitas, cujo nome era Manoá; a sua mulher era estéril e não tinha filhos.
3Ынӂерул Домнулуй С-а арэтат фемеий ши й-а зис: „Ятэ кэ ту ешть стярпэ ши н-ай копий, дар вей рэмыне ынсэрчинатэ ши вей наште ун фиу.
3O anjo do SENHOR apareceu à mulher e lhe disse: “Eis que você é estéril e não tem filhos; mas você conceberá e dará à luz um filho.
4Акум, я бине сяма сэ ну бей нич вин, нич бэутурэ таре ши сэ ну мэнынчь нимик некурат.
4Agora, portanto, tenha cuidado para não beber vinho nem bebida forte, e não coma nada impuro;
5Кэч вей рэмыне ынсэрчинатэ ши вей наште ун фиу. Бричул ну ва трече песте капул луй, пентру кэ ачест копил ва фи ынкинат луй Думнезеу дин пынтечеле мамей луй ши ел ва ынчепе сэ избэвяскэ пе Исраел дин мына филистенилор.”
5pois eis que você conceberá e dará à luz um filho. Nenhuma navalha passará sobre a sua cabeça, pois o menino será um nazireu para Deus desde o ventre. Ele começará a salvar Israel das mãos dos filisteus.”
6Фемея с-а дус ши а спус бэрбатулуй ей: „Ун ом ал луй Думнезеу а венит ла мине ши авя ынфэцишаря унуй ынӂер ал луй Думнезеу, о ынфэцишаре ынфрикошатэ. Ну Л-ам ынтребат де унде есте ши нич ну мь-а спус каре-Й есте нумеле.
6Então a mulher foi e contou a seu marido, dizendo: “Um homem de Deus veio a mim, e a aparência dele era como a aparência do anjo de Deus, muito temível. Não lhe perguntei de onde ele era, nem ele me disse o seu nome;
7Дар мь-а зис: ‘Ту вей рэмыне ынсэрчинатэ ши вей наште ун фиу; ши акум сэ ну бей нич вин, нич бэутурэ таре ши сэ ну мэнынчь нимик некурат, пентру кэ ачест копил ва фи ынкинат луй Думнезеу дин пынтечеле майчий луй пынэ ын зиуа морций луй.’”
7mas ele me disse: ‘Eis que você conceberá e dará à luz um filho; agora, não beba vinho nem bebida forte. Não coma nada impuro, pois o menino será um nazireu para Deus desde o ventre até o dia da sua morte.’”
8Маноах а фэкут Домнулуй урмэтоаря ругэчуне: „Доамне, Те рог, сэ май винэ о датэ ла ной омул луй Думнезеу пе каре Л-ай тримис ши сэ не ынвеце че сэ фачем пентру копилул каре се ва наште!”
8Então Manoá orou ao SENHOR e disse: “Ó Senhor, por favor, permite que o homem de Deus que enviaste venha novamente a nós, e nos ensine o que devemos fazer com o menino que vai nascer.”
9Думнезеу а аскултат ругэчуня луй Маноах ши Ынӂерул луй Думнезеу а венит ярэшь ла фемее. Еа шедя ынтр-ун огор ши Маноах, бэрбатул ей, ну ера ку еа.
9Deus ouviu a voz de Manoá, e o anjo de Deus veio novamente à mulher enquanto ela estava sentada no campo; mas Manoá, seu marido, não estava com ela.
10Еа а алергат репеде сэ дя де весте бэрбатулуй ей ши й-а зис: „Ятэ кэ омул каре венисе ын чялалтэ зи ла мине ми С-а арэтат ярэшь.”
10A mulher se apressou e correu para contar a seu marido, dizendo-lhe: “Eis que o homem que veio a mim naquele dia me apareceu.”
11Маноах с-а скулат, а мерс дупэ невастэ-са, с-а дус ла омул ачела ши й-а зис: „Ту ай ворбит фемеий ачестея?” Ел а рэспунс: „Еу.”
11Manoá se levantou, seguiu a sua mulher, foi até o homem e lhe perguntou: “Você é o homem que falou com a minha mulher?” Ele respondeu: “Eu sou.”
12Маноах а зис: „Акум, дакэ се ва ымплини кувынтул Тэу, че ва требуи сэ пэзим ку привире ла копил ши че ва фи де фэкут?”
12Manoá disse: “Quando as suas palavras se cumprirem, qual será o modo de vida do menino e a sua missão?”
13Ынӂерул Домнулуй а рэспунс луй Маноах: „Фемея сэ се феряскэ де тот че й-ам спус.
13O anjo do SENHOR disse a Manoá: “De tudo o que eu disse à mulher, que ela tenha cuidado.
14Сэ ну густе ничун род дин вицэ, сэ ну бя нич вин, нич бэутурэ таре ши сэ ну мэнынче нимик некурат; сэ пэзяскэ тот че й-ам порунчит.”
14Ela não deve comer nada que venha da videira, nem beber vinho ou bebida forte, nem comer nada impuro. Que ela guarde tudo o que eu lhe ordenei.”
15Маноах а зис Ынӂерулуй Домнулуй: „Ынгэдуе-мь сэ Те опреск ши сэ-Ць прегэтеск ун ед.”
15Manoá disse ao anjo do SENHOR: “Por favor, fique conosco, para que possamos preparar-lhe um cabrito.”
16Ынӂерул Домнулуй а рэспунс луй Маноах: „Кяр дакэ М-ай опри, н-аш мынка дин букателе тале; дар дакэ врей сэ адучь о ардере-де-тот, с-о адучь Домнулуй.” Маноах ну штия кэ есте Ынӂерул Домнулуй.
16O anjo do SENHOR disse a Manoá: “Embora você me detenha, eu não comerei o seu pão. Se você quiser preparar um holocausto, deve oferecê-lo ao SENHOR.” Pois Manoá não sabia que ele era o anjo do SENHOR.
17Ши Маноах а зис Ынӂерулуй Домнулуй: „Каре-Ць есте нумеле, ка сэ-Ць адучем славэ, кынд се ва ымплини кувынтул Тэу?”
17Manoá perguntou ao anjo do SENHOR: “Qual é o seu nome, para que, quando as suas palavras se cumprirem, possamos honrá-lo?”
18Ынӂерул Домнулуй й-а рэспунс: „Пентру че Ымь черь Нумеле? Ел есте Минунат.”
18O anjo do SENHOR lhe respondeu: “Por que você pergunta pelo meu nome, visto que é incompreensível?”
19Маноах а луат едул ши дарул де мынкаре ши а адус жертфэ Домнулуй пе стынкэ. С-а фэкут о минуне ын тимп че Маноах ши невастэ-са привяу.
19Então Manoá pegou o cabrito com a oferta de cereais e o ofereceu sobre a rocha ao SENHOR. E o anjo fez uma coisa maravilhosa enquanto Manoá e sua mulher observavam.
20Пе кынд флакэра се суя де пе алтар спре чер, Ынӂерул Домнулуй С-а суит ын флакэра алтарулуй. Вэзынд лукрул ачеста, Маноах ши невастэ-са ау кэзут ку фаца ла пэмынт.
20Pois quando a chama subiu do altar em direção ao céu, o anjo do SENHOR subiu na chama do altar. Manoá e sua mulher viram isso; e prostraram-se com o rosto em terra.
21Ынӂерул Домнулуй ну С-а май арэтат луй Маноах ши невестей луй. Атунч, Маноах а ынцелес кэ есте Ынӂерул Домнулуй
21Mas o anjo do SENHOR nunca mais apareceu a Manoá nem à sua mulher. Então Manoá percebeu que era o anjo do SENHOR.
22ши а зис невестей сале: „Вом мури, кэч ам вэзут пе Думнезеу.”
22Manoá disse à sua mulher: “Certamente morreremos, porque vimos a Deus.”
23Невастэ-са й-а рэспунс: „Дакэ ар фи врут Домнул сэ не омоаре, н-ар фи примит дин мыниле ноастре ардеря-де-тот ши дарул де мынкаре, ну не-ар фи арэтат тоате ачестя ши ну не-ар фи фэкут сэ аузим акум асеменя лукрурь.”
23Mas a sua mulher lhe respondeu: “Se o SENHOR quisesse nos matar, não teria aceitado o holocausto e a oferta de cereais de nossas mãos, nem nos teria mostrado todas essas coisas, nem nos teria falado tais coisas neste momento.”
24Фемея а нэскут ун фиу ши й-а пус нумеле Самсон. Копилул а крескут ши Домнул л-а бинекувынтат.
24A mulher deu à luz um filho e lhe deu o nome de Sansão. O menino cresceu, e o SENHOR o abençoou.
25Ши Духул Домнулуй а ынчепут сэ-л миште ла Махане-Дан, ынтре Цорея ши Ештаол.
25O Espírito do SENHOR começou a movê-lo em Maané-Dã, entre Zorá e Estaol.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.