Жудекэторий 5
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic scriptTranslation
Cornilescu Bible (1924), Cyrillic script
Bíblia Portuguesa Mundial (Brazilian Portuguese)
1Ын зиуа ачея, Дебора а кынтат ачастэ кынтаре ку Барак, фиул луй Абиноам:
1Então Débora e Baraque, filho de Abinoão, cantaram naquele dia, dizendo:
2„Ниште кэпетений с-ау пус ын фрунтя попорулуй ын Исраел, Ши попорул с-а арэтат гата де луптэ: Бинекувынтаць пе Домнул!
2“Porque os líderes tomaram a frente em Israel, porque o povo se ofereceu voluntariamente, bendigam ao SENHOR!
3Аскултаць, ымпэраць! Луаць аминте, домниторь! Вой кынта, да, вой кынта Домнулуй, Вой кынта дин алэутэ Домнулуй Думнезеулуй луй Исраел.
3“Ouçam, reis! Prestem atenção, príncipes! Eu, sim eu, cantarei ao SENHOR. Cantarei louvores ao SENHOR, o Deus de Israel.
4Доамне, кынд ай ешит дин Сеир, Кынд ай плекат дин кымпииле Едомулуй, Пэмынтул с-а кутремурат, черуриле ау пикурат Ши норий ау турнат апе ку гэлята;
4“Ó SENHOR, quando saíste de Seir, quando marchaste desde os campos de Edom, a terra tremeu, e os céus gotejaram. Sim, as nuvens gotejaram água.
5Мунций с-ау клэтинат ынаинтя Домнулуй, Синаюл ачела с-а клэтинат ынаинтя Домнулуй Думнезеулуй луй Исраел.
5Os montes tremeram diante da presença do SENHOR, até mesmo o Sinai tremeu diante da presença do SENHOR, o Deus de Israel.
6Пе время луй Шамгар, фиул луй Анат, Пе время Иаелей, друмуриле ерау пэрэсите, Ши кэлэторий апукау пе кэй стрымбе.
6“Nos dias de Sangar, filho de Anate, nos dias de Jael, os caminhos principais estavam desertos. Os viajantes andavam por caminhos tortuosos.
7Кэпетенииле ерау фэрэ путере ын Исраел, фэрэ путере, Пынэ кынд м-ам скулат еу, Дебора, Пынэ кынд м-ам ридикат еу ка о мамэ ын Исраел.
7Os governantes cessaram em Israel. Cessaram até que eu, Débora, me levantei; Até que me levantei como mãe em Israel.
8Ел ышь алесесе ной думнезей. Атунч, рэзбоюл ера ла порць, Дар ну ведяй нич скут, нич сулицэ Ла патрузечь де мий ын Исраел.
8Eles escolheram novos deuses. Então a guerra estava nas portas. Viu-se escudo ou lança entre quarenta mil em Israel?
9Инима мя се ындряптэ спре кэпетенииле луй Исраел, Спре ачея дин попор каре с-ау арэтат гата сэ лупте. Бинекувынтаць пе Домнул!
9Meu coração está com os governantes de Israel, que se ofereceram voluntariamente entre o povo. Bendigam ao SENHOR!
10Вой, каре кэлэриць пе мэгэрице албе, Вой, каре шедець пе ковоаре, Ши вой, каре умблаць пе друм, кынтаць!
10“Falem, vocês que cavalgam em jumentas brancas, vocês que se assentam em ricos tapetes, e vocês que caminham pelo caminho.
11Аркаший дин мижлокул адэпэтоарелор Сэ лауде ку гласул лор бинефачериле Домнулуй, Бинефачериле кырмуирий Сале ын Исраел! Атунч, попорул Домнулуй с-а коборыт ла порць:
11Longe do barulho dos arqueiros, nos lugares onde se tira água, ali eles relatarão os atos de justiça do SENHOR, os atos de justiça de seu domínio em Israel. “Então o povo do SENHOR desceu às portas.
12Трезеште-те, трезеште-те, Дебора! Трезеште-те, трезеште-те ши зи о кынтаре! Скоалэ-те, Барак, Ши аду-ць робий де рэзбой, Фиул луй Абиноам!
12‘Desperte, desperte, Débora! Desperte, desperte, entoe um cântico! Levante-se, Baraque, e leve os seus cativos, filho de Abinoão.’
13Атунч, о рэмэшицэ дин попор а бируит пе чей путерничь, Домнул мь-а дат бируинца асупра челор витежь.
13“Então desceu o remanescente dos nobres e do povo. O SENHOR desceu por mim contra os poderosos.
14Дин Ефраим ау венит локуиторий луй Амалек. Дупэ тине а мерс Бениамин ын оштиря та. Дин Макир ау венит кэпетенииле Ши дин Забулон, кырмуиторий.
14Aqueles cuja raiz está em Amaleque desceram de Efraim, após você, Benjamim, entre os seus povos. Governantes desceram de Maquir. Os que empunham o cajado de comandante vieram de Zebulom.
15Май-марий луй Исахар ау фост ку Дебора, Ши Исахар а венит дупэ Барак, А фост тримис пе урма луй ын вале. Ла пыраеле луй Рубен, Ау фост марь хотэрырь!
15Os príncipes de Issacar estavam com Débora. Como foi Issacar, assim foi Baraque. Eles desceram correndo para o vale, seguindo seus passos. Junto aos ribeiros de Rúben, houve grandes resoluções de coração.
16Пентру че ай рэмас ын мижлокул стаулелор Сэ аскулць бехэитул турмелор? Ла пыраеле луй Рубен Марь ау фост сфатуриле!
16Por que você ficou sentado entre os redis de ovelhas? Para ouvir os assobios chamando os rebanhos? Junto aos ribeiros de Rúben, houve grandes esquadrinhares de coração.
17Галаадул де динколо де Йордан ну шь-а пэрэсит локуинца. Пентру че а стат Дан пе корэбий? Ашер а стат пе малул мэрий Ши с-а одихнит ын лимануриле луй.
17Gileade permaneceu além do Jordão. E Dã, por que demorou junto aos navios? Aser ficou assentado na costa do mar, e habitou tranquilo em suas baías.
18Забулон есте ун попор каре а ынфрунтат моартя Ши Нефтали ла фел, пе ынэлцимиле дин кымпие.
18Zebulom foi um povo que arriscou a sua vida até a morte; Naftali também, nos lugares altos do campo.
19Ымпэраций ау венит, с-ау луптат; Атунч ау луптат ымпэраций Канаанулуй, Ла Таанак, ла апеле Мегидо; Н-ау луат ничо прадэ, нич арӂинт.
19“Os reis vieram e lutaram, então os reis de Canaã lutaram em Taanaque, junto às águas de Megido. Não levaram nenhum despojo de prata.
20Дин черурь се луптау, Де пе кэрэриле лор, стелеле се луптау ымпотрива луй Сисера,
20Desde os céus lutaram as estrelas. Desde as suas órbitas, lutaram contra Sísera.
21Пырыул Кисон й-а луат, Пырыул дин времуриле стрэвекь, пырыул Кисон! Суфлете, калкэ-н пичоаре пе витежь!
21O ribeiro de Quisom os arrastou, aquele antigo ribeiro, o ribeiro de Quisom. Avante, minha alma, com força!
22Атунч, копителе каилор ау рэсунат Де гоана, де гоана нэбэдэиоасэ а рэзбойничилор лор.
22Então os cascos dos cavalos pisotearam por causa do galope, o galope dos seus fortes corcéis.
23Блестемаць пе Мероза, а зис Ынӂерул Домнулуй, Блестемаць, блестемаць пе локуиторий луй, Кэч н-ау венит ын ажуторул Домнулуй, Ын ажуторул Домнулуй, принтре оамений витежь!
23‘Amaldiçoem Meroz’, disse o anjo do SENHOR. ‘Amaldiçoem amargamente os seus habitantes, porque não vieram em auxílio do SENHOR, em auxílio do SENHOR contra os poderosos.’
24Бинекувынтатэ сэ фие ынтре фемей Иаел, Неваста луй Хебер, Кенитул! Бинекувынтатэ сэ фие еа ынтре фемеиле каре локуеск ын кортурь!
24“Bendita seja Jael entre as mulheres, a mulher de Héber, o queneu; bendita seja ela entre as mulheres na tenda.
25Ел а черут апэ, ши еа й-а дат лапте; Ын пахар ымпэрэтеск й-а адус унт.
25Ele pediu água. Ela lhe deu leite. Ela lhe trouxe coalhada em uma tigela de nobres.
26Ку о мынэ а луат цэрушул Ши ку дряпта, чоканул лукрэторилор, А ловит пе Сисера, й-а деспикат капул, Й-а сфэрымат ши стрэпунс тымпла.
26Ela estendeu a mão para a estaca da tenda, e a sua mão direita para o martelo de trabalhador. Com o martelo ela golpeou Sísera. Ela esmagou a sua cabeça. Sim, ela perfurou e cravou-lhe as têmporas.
27Ел с-а гемуит: а кэзут ши с-а кулкат ла пичоареле ей; С-а гемуит ши а кэзут ла пичоареле ей; Аколо унде с-а гемуит, аколо а кэзут фэрэ вяцэ.
27Aos seus pés ele se curvou, caiu e ficou prostrado. Aos seus pés ele se curvou e caiu. Onde se curvou, ali ele caiu morto.
28Пе ферястрэ, прин зэбреле, Се уйтэ мама луй Сисера ши стригэ: ‘Пентру че зэбовеште карул луй сэ винэ? Пентру че вин кареле луй аша де ынчет?’
28“Pela janela ela olhou, e gritou; a mãe de Sísera olhou pela treliça. ‘Por que o seu carro demora tanto a vir? Por que se atrasam as rodas dos seus carros?’
29Челе май ынцелепте динтре фемеиле ей ый рэспунд Ши еа ышь рэспунде сингурэ:
29As suas sábias damas lhe responderam, sim, ela respondeu a si mesma:
30‘Негрешит, ау гэсит прадэ! Шь-о ымпарт: О фатэ, доуэ фете де фиекаре ом; Прадэ де хайне вопсите пентру Сисера; Прадэ де хайне вопсите, кусуте ла гергеф, Доуэ хайне вопсите ши кусуте ла гергеф, Де пус пе грумазул бируиторулуй!’
30‘Porventura não acharam e estão repartindo os despojos? Uma moça, duas moças para cada homem; para Sísera, um despojo de roupas tingidas, um despojo de roupas tingidas e bordadas, de roupas tingidas e bordadas de ambos os lados, para o pescoço daquele que toma o despojo?’
31Аша сэ пярэ тоць врэжмаший Тэй, Доамне! Дар чей че-Л юбеск сунт ка соареле кынд се аратэ ын путеря луй.” Цара а авут одихнэ патрузечь де ань.
31“Assim pereçam todos os teus inimigos, ó SENHOR, mas que aqueles que o amam sejam como o sol quando se levanta em sua força.” Então a terra teve descanso por quarenta anos.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.