Romans 3
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1What advantage then hath the Jew? or what profit is there of circumcision?
1پس برتری یهود چیست؟ و یا از ختنه چه فایده؟
2Much every way: chiefly, because that unto them were committed the oracles of God.
2بسیار از هر جهت؛ اول آنکه بدیشان کلام خدا امانت داده شده است.
3For what if some did not believe? shall their unbelief make the faith of God without effect?
3زیرا که چه بگوییم اگر بعضی ایمان نداشتند؟ آیابی ایمانی‌ایشان امانت خدا را باطل می‌سازد؟
4God forbid: yea, let God be true, but every man a liar; as it is written, That thou mightest be justified in thy sayings, and mightest overcome when thou art judged.
4حاشا! بلکه خدا راستگو باشد و هر انسان دروغگو، چنانکه مکتوب است: «تا اینکه درسخنان خود مصدق شوی و در داوری خودغالب آیی.»
5But if our unrighteousness commend the righteousness of God, what shall we say? Is God unrighteous who taketh vengeance? (I speak as a man)
5لکن اگر ناراستی ما عدالت خدا را ثابت می‌کند، چه گوییم؟ آیا خدا ظالم است وقتی که غضب می‌نماید؟ بطور انسان سخن می‌گویم.
6God forbid: for then how shall God judge the world?
6حاشا! در این صورت خدا چگونه عالم راداوری خواهد کرد؟
7For if the truth of God hath more abounded through my lie unto his glory; why yet am I also judged as a sinner?
7زیرا اگر به دروغ من، راستی خدا برای جلال او افزون شود، پس چرا برمن نیز چون گناهکار حکم شود؟
8And not rather , (as we be slanderously reported, and as some affirm that we say,) Let us do evil, that good may come? whose damnation is just.
8و چرا نگوییم، چنانکه بعضی بر ما افترا می‌زنند و گمان می‌برندکه ما چنین می‌گوییم، بدی بکنیم تا نیکویی حاصل شود؟ که قصاص ایشان به انصاف است.
9What then? are we better than they ? No, in no wise: for we have before proved both Jews and Gentiles, that they are all under sin;
9پس چه گوییم؟ آیا برتری داریم؟ نه به هیچ وجه! زیرا پیش ادعا وارد آوردیم که یهود ویونانیان هر دو به گناه گرفتارند.
10As it is written, There is none righteous, no, not one:
10چنانکه مکتوب است که «کسی عادل نیست، یکی هم نی.
11There is none that understandeth, there is none that seeketh after God.
11کسی فهیم نیست، کسی طالب خدا نیست.
12They are all gone out of the way, they are together become unprofitable; there is none that doeth good, no, not one.
12همه گمراه و جمیع باطل گردیده‌اند. نیکوکاری نیست یکی هم نی.
13Their throat is an open sepulchre; with their tongues they have used deceit; the poison of asps is under their lips:
13گلوی ایشان گور گشاده است و به زبانهای خود فریب می‌دهند. زهر مار در زیر لب ایشان است،
14Whose mouth is full of cursing and bitterness:
14ودهان ایشان پر از لعنت و تلخی است.
15Their feet are swift to shed blood:
15پایهای ایشان برای خون ریختن شتابان است.
16Destruction and misery are in their ways:
16هلاکت و پریشانی در طریقهای ایشان است،
17And the way of peace have they not known:
17و طریق سلامتی را ندانسته‌اند.
18There is no fear of God before their eyes.
18خدا ترسی درچشمانشان نیست.»
19Now we know that what things soever the law saith, it saith to them who are under the law: that every mouth may be stopped, and all the world may become guilty before God.
19الان آگاه هستیم که آنچه شریعت می‌گوید، به اهل شریعت خطاب می‌کند تا هر دهانی بسته شود و تمام عالم زیر قصاص خدا آیند.
20Therefore by the deeds of the law there shall no flesh be justified in his sight: for by the law is the knowledge of sin.
20ازآنجا که به اعمال شریعت هیچ بشری در حضوراو عادل شمرده نخواهد شد، چونکه از شریعت دانستن گناه است.
21But now the righteousness of God without the law is manifested, being witnessed by the law and the prophets;
21لکن الحال بدون شریعت، عدالت خداظاهر شده است، چنانکه تورات و انبیا بر آن شهادت می‌دهند؛
22Even the righteousness of God which is by faith of Jesus Christ unto all and upon all them that believe: for there is no difference:
22یعنی عدالت خدا که بوسیله ایمان به عیسی مسیح است، به همه و کل آنانی که ایمان آورند. زیرا که هیچ تفاوتی نیست،
23For all have sinned, and come short of the glory of God;
23زیراهمه گناه کرده‌اند واز جلال خدا قاصر می‌باشند،
24Being justified freely by his grace through the redemption that is in Christ Jesus:
24و به فیض او مجان عادل شمرده می‌شوند به وساطت آن فدیه‌ای که در عیسی مسیح است.
25Whom God hath set forth to be a propitiation through faith in his blood, to declare his righteousness for the remission of sins that are past, through the forbearance of God;
25که خدا او را از قبل معین کرد تا کفاره باشد به واسطه ایمان به وسیله خون او تا آنکه عدالت خود را ظاهر سازد، به‌سبب فرو گذاشتن خطایای سابق در حین تحمل خدا،
26To declare, I say , at this time his righteousness: that he might be just, and the justifier of him which believeth in Jesus.
26برای اظهار عدالت خود در زمان حاضر، تا او عادل شود و عادل شمارد هرکسی را که به عیسی ایمان آورد.
27Where is boasting then? It is excluded. By what law? of works? Nay: but by the law of faith.
27پس جای فخر کجا است؟ برداشته شده است! به کدام شریعت؟ آیا به شریعت اعمال؟ نی بلکه به شریعت ایمان.
28Therefore we conclude that a man is justified by faith without the deeds of the law.
28زیرا یقین می‌دانیم که انسان بدون اعمال شریعت، محض ایمان عادل شمرده می‌شود.
29Is he the God of the Jews only? is he not also of the Gentiles? Yes, of the Gentiles also:
29آیا او خدای یهود است فقط؟ مگر خدای امت‌ها هم نیست؟ البته خدای امت‌ها نیز است.
30Seeing it is one God, which shall justify the circumcision by faith, and uncircumcision through faith.
30زیرا واحد است خدایی که اهل ختنه را از ایمان، و نامختونان را به ایمان عادل خواهد شمرد.
31Do we then make void the law through faith? God forbid: yea, we establish the law.
31پس آیا شریعت را به ایمان باطل می‌سازیم؟ حاشا! بلکه شریعت رااستوار می‌داریم.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.