Romans 4
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Old Persian Version (ترجمه قدیم)
1What shall we say then that Abraham our father, as pertaining to the flesh, hath found?
1پس چه چیز را بگوییم که پدر ما ابراهیم بحسب جسم یافت؟
2For if Abraham were justified by works, he hath whereof to glory; but not before God.
2زیرا اگر ابراهیم به اعمال عادل شمرده شد، جای فخر دارد اما نه درنزد خدا.
3For what saith the scripture? Abraham believed God, and it was counted unto him for righteousness.
3زیرا کتاب چه می‌گوید؟ «ابراهیم به خدا ایمان آورد و آن برای او عدالت محسوب شد.»
4Now to him that worketh is the reward not reckoned of grace, but of debt.
4لکن برای کسی‌که عمل می‌کند، مزدش نه ازراه فیض بلکه از راه طلب محسوب می‌شود.
5But to him that worketh not, but believeth on him that justifieth the ungodly, his faith is counted for righteousness.
5واما کسی‌که عمل نکند، بلکه ایمان آورد به او که بی‌دینان را عادل می‌شمارد، ایمان او عدالت محسوب می‌شود.
6Even as David also describeth the blessedness of the man, unto whom God imputeth righteousness without works,
6چنانکه داود نیز خوش حالی آن کس را ذکر می‌کند که خدا برای او عدالت محسوب می‌دارد، بدون اعمال:
7Saying , Blessed are they whose iniquities are forgiven, and whose sins are covered.
7«خوشابحال کسانی که خطایای ایشان آمرزیده شد وگناهانشان مستور گردید؛
8Blessed is the man to whom the Lord will not impute sin.
8خوشابحال کسی‌که خداوند گناه را به وی محسوب نفرماید.»
9Cometh this blessedness then upon the circumcision only , or upon the uncircumcision also? for we say that faith was reckoned to Abraham for righteousness.
9پس آیا این خوشحالی بر اهل ختنه گفته شدیا برای نامختونان نیز؟ زیرا می‌گوییم ایمان ابراهیم به عدالت محسوب گشت.
10How was it then reckoned? when he was in circumcision, or in uncircumcision? Not in circumcision, but in uncircumcision.
10پس در چه حالت محسوب شد، وقتی که او در ختنه بود یادر نامختونی؟ در ختنه نی، بلکه در نامختونی؛
11And he received the sign of circumcision, a seal of the righteousness of the faith which he had yet being uncircumcised: that he might be the father of all them that believe, though they be not circumcised; that righteousness might be imputed unto them also:
11و علامت ختنه را یافت تا مهر باشد بر آن عدالت ایمانی که در نامختونی داشت، تا او همه نامختونان را که ایمان آورند پدر باشد تا عدالت برای ایشان هم محسوب شود؛
12And the father of circumcision to them who are not of the circumcision only, but who also walk in the steps of that faith of our father Abraham, which he had being yet uncircumcised.
12و پدر اهل ختنه نیز یعنی آنانی را که نه فقط مختونند بلکه سالک هم می‌باشند بر آثار ایمانی که پدر ماابراهیم در نامختونی داشت.
13For the promise, that he should be the heir of the world, was not to Abraham, or to his seed, through the law, but through the righteousness of faith.
13زیرا به ابراهیم و ذریت او، وعده‌ای که اووارث جهان خواهد بود، از جهت شریعت داده نشد بلکه از عدالت ایمان.
14For if they which are of the law be heirs, faith is made void, and the promise made of none effect:
14زیرا اگر اهل شریعت وارث باشند، ایمان عاطل شد و وعده باطل.
15Because the law worketh wrath: for where no law is, there is no transgression.
15زیرا که شریعت باعث غضب است، زیرا جایی که شریعت نیست تجاوز هم نیست.
16Therefore it is of faith, that it might be by grace; to the end the promise might be sure to all the seed; not to that only which is of the law, but to that also which is of the faith of Abraham; who is the father of us all,
16و ازاین جهت از ایمان شد تا محض فیض باشد تاوعده برای همگی ذریت استوار شود نه مختص به ذریت شرعی بلکه به ذریت ایمانی ابراهیم نیزکه پدر جمیع ما است،
17(As it is written, I have made thee a father of many nations,) before him whom he believed, even God, who quickeneth the dead, and calleth those things which be not as though they were.
17(چنانکه مکتوب است که تو را پدر امت های بسیار ساخته‌ام )، در حضورآن خدایی که به او ایمان آورد که مردگان را زنده می‌کند و ناموجودات را به وجود می‌خواند؛
18Who against hope believed in hope, that he might become the father of many nations; according to that which was spoken, So shall thy seed be.
18که او در ناامیدی به امید ایمان آورد تا پدرامت های بسیار شود، برحسب آنچه گفته شد که «ذریت تو چنین خواهند بود.»
19And being not weak in faith, he considered not his own body now dead, when he was about an hundred years old, neither yet the deadness of Sara’s womb:
19و در ایمان کم قوت نشده، نظر کرد به بدن خود که در آن وقت مرده بود، چونکه قریب به صد ساله بود و به رحم مرده ساره.
20He staggered not at the promise of God through unbelief; but was strong in faith, giving glory to God;
20و در وعده خدا از بی‌ایمانی شک ننمود، بلکه قوی الایمان گشته، خدا را تمجیدنمود،
21And being fully persuaded that, what he had promised, he was able also to perform.
21و یقین دانست که به وفای وعده خود نیزقادر است.
22And therefore it was imputed to him for righteousness.
22و از این جهت برای او عدالت محسوب شد.
23Now it was not written for his sake alone, that it was imputed to him;
23ولکن اینکه برای وی محسوب شد، نه برای او فقط نوشته شد،
24But for us also, to whom it shall be imputed, if we believe on him that raised up Jesus our Lord from the dead;
24بلکه برای ما نیزکه به ما محسوب خواهد شد، چون ایمان آوریم به او که خداوند ما عیسی را از مردگان برخیزانید،
25Who was delivered for our offences, and was raised again for our justification.
25که به‌سبب گناهان ما تسلیم گردید و به‌سبب عادل شدن ما برخیزانیده شد.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.