Philippians 4
King James Version with ApocryphaTranslation
King James Version with Apocrypha
Freedom Bible (Thai)
1Therefore, my brethren dearly beloved and longed for, my joy and crown, so stand fast in the Lord, my dearly beloved.
1ดังนั้น พี่น้องที่รักของข้าพเจ้า ซึ่งข้าพเจ้าคิดถึง ผู้เป็นความยินดีและมงกุฎของข้าพเจ้า พี่น้องที่รัก จงยืนหยัดมั่นคงในองค์พระผู้เป็นเจ้าเช่นนี้
2I beseech Euodias, and beseech Syntyche, that they be of the same mind in the Lord.
2ข้าพเจ้าขอร้องยูโอเดีย และขอร้องสินทิเค ให้มีความคิดอย่างเดียวกันในองค์พระผู้เป็นเจ้า
3And I intreat thee also, true yokefellow, help those women which laboured with me in the gospel, with Clement also, and with other my fellowlabourers, whose names are in the book of life.
3และข้าพเจ้าขอร้องคุณด้วย ผู้เป็นคู่ร่วมงานที่แท้จริง จงช่วยผู้หญิงสองคนนี้ เพราะพวกเธอได้ตรากตรำร่วมกับข้าพเจ้าเพื่อข่าวดี พร้อมกับเคลเมนต์ และเพื่อนร่วมงานคนอื่น ๆ ของข้าพเจ้า ซึ่งชื่อของพวกเขาอยู่ในหนังสือแห่งชีวิต
4Rejoice in the Lord alway: and again I say, Rejoice.
4จงชื่นชมยินดีในองค์พระผู้เป็นเจ้าเสมอ! ข้าพเจ้าขอพูดอีกครั้งว่า “จงชื่นชมยินดี!”
5Let your moderation be known unto all men. The Lord is at hand.
5ขอให้ความอ่อนโยนของพวกคุณเป็นที่รู้แก่ทุกคน องค์พระผู้เป็นเจ้าอยู่ใกล้แล้ว
6Be careful for nothing; but in every thing by prayer and supplication with thanksgiving let your requests be made known unto God.
6อย่ากังวลเรื่องใดเลย แต่ในทุกเรื่อง จงอธิษฐานและวิงวอนต่อพระเจ้า พร้อมทั้งขอบคุณพระองค์ และขอสิ่งที่พวกคุณต้องการจากพระองค์
7And the peace of God, which passeth all understanding, shall keep your hearts and minds through Christ Jesus.
7แล้วสันติสุขของพระเจ้า ซึ่งเกินความเข้าใจทุกอย่าง จะเฝ้ารักษาหัวใจและความคิดของพวกคุณในพระคริสต์เยซู
8Finally, brethren, whatsoever things are true, whatsoever things are honest, whatsoever things are just, whatsoever things are pure, whatsoever things are lovely, whatsoever things are of good report; if there be any virtue, and if there be any praise, think on these things.
8สุดท้ายนี้ พี่น้อง สิ่งใดจริง สิ่งใดน่านับถือ สิ่งใดชอบธรรม สิ่งใดบริสุทธิ์ สิ่งใดน่ารัก สิ่งใดเป็นที่กล่าวถึงในทางดี ถ้ามีคุณธรรมใด หรือมีสิ่งใดน่าสรรเสริญ ก็จงคิดถึงสิ่งเหล่านี้
9Those things, which ye have both learned, and received, and heard, and seen in me, do: and the God of peace shall be with you.
9สิ่งที่พวกคุณเรียนรู้ รับ ฟัง และเห็นจากข้าพเจ้า ก็จงทำสิ่งเหล่านั้น แล้วพระเจ้าแห่งสันติสุขจะอยู่กับพวกคุณ
10But I rejoiced in the Lord greatly, that now at the last your care of me hath flourished again; wherein ye were also careful, but ye lacked opportunity.
10ข้าพเจ้าชื่นชมยินดีอย่างยิ่งในองค์พระผู้เป็นเจ้า ที่ในที่สุดพวกคุณกลับมาแสดงความห่วงใยต่อข้าพเจ้าอีกครั้ง จริง ๆ แล้วพวกคุณห่วงใยอยู่เสมอ แต่ไม่มีโอกาสแสดงออก
11Not that I speak in respect of want: for I have learned, in whatsoever state I am, therewith to be content.
11ข้าพเจ้าไม่ได้พูดเช่นนี้เพราะขาดแคลน เพราะข้าพเจ้าเรียนรู้แล้วว่า ไม่ว่าอยู่ในสภาพใด ก็พอใจกับสภาพนั้นได้
12I know both how to be abased, and I know how to abound: every where and in all things I am instructed both to be full and to be hungry, both to abound and to suffer need.
12ข้าพเจ้ารู้จักการอยู่อย่างต่ำต้อย และรู้จักการมีเหลือเฟือ ไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์ใด ข้าพเจ้าได้เรียนรู้เคล็ดลับแล้วว่า จะอยู่ได้ทั้งเมื่ออิ่มและเมื่อหิว ทั้งเมื่อมีเหลือเฟือและเมื่อขัดสน
13I can do all things through Christ which strengtheneth me.
13ข้าพเจ้าทำทุกสิ่งได้โดยพระคริสต์ ผู้ให้กำลังแก่ข้าพเจ้า
14Notwithstanding ye have well done, that ye did communicate with my affliction.
14แต่ถึงกระนั้น พวกคุณก็ทำดีแล้วที่มีส่วนร่วมในความทุกข์ยากของข้าพเจ้า
15Now ye Philippians know also, that in the beginning of the gospel, when I departed from Macedonia, no church communicated with me as concerning giving and receiving, but ye only.
15พวกคุณชาวฟีลิปปีเองก็รู้ว่า ในช่วงเริ่มต้นของข่าวดี เมื่อข้าพเจ้าออกจากแคว้นมาซิโดเนีย ไม่มีประชาคมใดมีส่วนร่วมกับข้าพเจ้าในเรื่องการให้และการรับ นอกจากพวกคุณเท่านั้น
16For even in Thessalonica ye sent once and again unto my necessity.
16แม้ตอนที่ข้าพเจ้าอยู่ในเมืองเธสะโลนิกา พวกคุณก็ส่งสิ่งของมาช่วยความจำเป็นของข้าพเจ้าครั้งแล้วครั้งเล่า
17Not because I desire a gift: but I desire fruit that may abound to your account.
17ไม่ใช่ว่าข้าพเจ้าแสวงหาของขวัญ แต่ข้าพเจ้าแสวงหาผลที่เพิ่มพูนขึ้นในบัญชีของพวกคุณ
18But I have all, and abound: I am full, having received of Epaphroditus the things which were sent from you, an odour of a sweet smell, a sacrifice acceptable, wellpleasing to God.
18ข้าพเจ้ามีทุกอย่างและมีเหลือเฟือ ข้าพเจ้ามีเต็มพอแล้ว หลังจากได้รับสิ่งของจากพวกคุณผ่านเอปาโฟรดิทัส สิ่งเหล่านี้เป็นกลิ่นหอมหวาน เป็นเครื่องบูชาที่พระเจ้ารับ และเป็นที่พอใจของพระองค์
19But my God shall supply all your need according to his riches in glory by Christ Jesus.
19พระเจ้าของข้าพเจ้าจะจัดสิ่งจำเป็นทุกอย่างให้พวกคุณ ตามความมั่งคั่งในพระสิริของพระองค์ในพระคริสต์เยซู
20Now unto God and our Father be glory for ever and ever. Amen.
20ขอพระสิริมีแด่พระเจ้าพระบิดาของเรา ตลอดไปเป็นนิตย์! อาเมน
21Salute every saint in Christ Jesus. The brethren which are with me greet you.
21ขอส่งคำทักทายถึงผู้บริสุทธิ์ทุกคนในพระคริสต์เยซู พี่น้องที่อยู่กับข้าพเจ้าส่งคำทักทายมาถึงพวกคุณ
22All the saints salute you, chiefly they that are of Caesar’s household.
22ผู้บริสุทธิ์ทุกคนส่งคำทักทายมาถึงพวกคุณ โดยเฉพาะคนที่อยู่ในครัวเรือนของซีซาร์
23The grace of our Lord Jesus Christ be with you all. Amen.
23ขอพระคุณของพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้า อยู่กับพวกคุณทุกคน อาเมน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.