Nehemiah 6
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Freedom Bible (Thai)
1Now it came to pass, when it was reported to Sanballat and Tobiah, and to Geshem the Arabian, and unto the rest of our enemies, that I had builded the wall, and that there was no breach left therein — though even unto that time I had not set up the doors in the gates —
1เมื่อสันบาลลัท โทบียาห์ เกเชม ชาวอาหรับ และศัตรูที่เหลือของเราได้รับรายงานว่าข้าพเจ้าสร้างกำแพงแล้ว ไม่มีช่องโหว่เหลืออยู่ แม้เวลานั้นข้าพเจ้ายังไม่ได้ติดตั้งบานประตูเมือง
2that Sanballat and Geshem sent unto me, saying: 'Come, let us meet together in one of the villages in the plain of Ono.' But they thought to do me mischief.
2สันบาลลัทกับเกเชมก็ส่งคนมาบอกข้าพเจ้าว่า “มาเถอะ มาพบกันในหมู่บ้านแถบที่ราบโอโน” แต่พวกเขาคิดจะทำร้ายข้าพเจ้า
3And I sent messengers unto them, saying: 'I am doing a great work, so that I cannot come down; why should the work cease, whilst I leave it, and come down to you?'
3ข้าพเจ้าส่งผู้ส่งสารไปตอบว่า “ข้าพเจ้ากำลังทำงานใหญ่ ลงไปไม่ได้ ทำไมงานต้องหยุดเพราะข้าพเจ้าทิ้งงานลงไปหาพวกคุณด้วย?”
4And they sent unto me four times after this sort; and I answered them after the same manner.
4พวกเขาส่งคนมาบอกอย่างนี้สี่ครั้ง ข้าพเจ้าก็ตอบเหมือนเดิมทุกครั้ง
5Then sent Sanballat his servant unto me in like manner the fifth time with an open letter in his hand;
5ครั้งที่ห้า สันบาลลัทส่งผู้รับใช้มาอย่างเดิม แต่ถือจดหมายที่ไม่ได้ปิดผนึกมาด้วย
6wherein was written: 'It is reported among the nations, and Geshem saith it, that thou and the Jews think to rebel; for which cause thou buildest the wall; and thou wouldest be their king, even according to these words.
6ในจดหมายนั้นเขียนว่า “มีข่าวเล่าลือในหมู่ชนชาติทั้งหลาย และกัชมูก็พูดว่า ท่านกับชาวยิวตั้งใจจะกบฏ จึงสร้างกำแพง ตามคำเล่าลือนี้ ท่านจะเป็นกษัตริย์ของพวกเขา
7And thou hast also appointed prophets to proclaim of thee at Jerusalem, saying: There is a king in Judah; and now shall it be reported to the king according to these words. Come now therefore, and let us take counsel together.'
7ท่านยังแต่งตั้งผู้เผยพระวจนะให้ประกาศเรื่องท่านในเยรูซาเล็มว่า ‘ยูดาห์มีกษัตริย์แล้ว!’ เรื่องนี้จะถูกรายงานไปถึงกษัตริย์อย่างที่กล่าวมาแน่นอน ฉะนั้นมาปรึกษากันเถอะ”
8Then I sent unto him, saying: 'There are no such things done as thou sayest, but thou feignest them out of thine own heart.'
8ข้าพเจ้าส่งคำตอบไปว่า “เรื่องที่ท่านพูดไม่ได้เกิดขึ้นเลย ท่านคิดแต่งขึ้นเองทั้งนั้น”
9For they all would have us afraid, saying: 'Their hands shall be weakened from the work, that it be not done.' But now, strengthen Thou my hands.
9พวกเขาทั้งหมดต้องการให้เรากลัว โดยพูดว่า “พวกเขาจะหมดกำลังทำงาน จนงานไม่สำเร็จ” แต่บัดนี้ โปรดเสริมกำลังข้าพเจ้า
10And as for me, I went unto the house of Shemaiah the son of Delaiah the son of Mehetabel, who was shut up; and he said: 'Let us meet together in the house of God, within the temple, and let us shut the doors of the temple; for they will come to slay thee; yea, in the night will they come to slay thee.'
10ข้าพเจ้าไปบ้านเชมายาห์ บุตรของเดลายาห์ซึ่งเป็นบุตรของเมเหทาเบล เชมายาห์อยู่แต่ในบ้าน เขาพูดว่า “ให้เราไปพบกันที่พระวิหารของพระเจ้า ข้างในวิหาร แล้วปิดประตูวิหารเสีย เพราะพวกเขาจะมาฆ่าท่าน คืนนี้พวกเขาจะมาฆ่าท่านแน่”
11And I said: 'Should such a man as I flee? and who is there, that, being such as I, could go into the temple and live? I will not go in.'
11ข้าพเจ้าตอบว่า “คนอย่างข้าพเจ้าควรหนีหรือ? ใครที่อยู่ในฐานะอย่างข้าพเจ้าจะเข้าไปในวิหารเพื่อรักษาชีวิต? ข้าพเจ้าไม่เข้าไป”
12And I discerned, and, lo, God had not sent him; for he pronounced this prophecy against me, whereas Tobiah and Sanballat had hired him.
12ข้าพเจ้าตระหนักว่า แท้จริงแล้วพระเจ้าไม่ได้ส่งเขามาเลย เขากล่าวคำเผยพระวจนะนี้เพื่อต่อต้านข้าพเจ้า เพราะโทบียาห์กับสันบาลลัทจ้างเขาไว้
13For this cause was he hired, that I should be afraid, and do so, and sin, and that they might have matter for an evil report, that they might taunt me.
13พวกเขาจ้างเขาเพื่อให้ข้าพเจ้ากลัว ทำตามนั้นและทำบาป พวกเขาจะได้มีเรื่องไปกล่าวหาว่าร้ายและดูหมิ่นข้าพเจ้า
14Remember, O my God, Tobiah and Sanballat according to these their works, and also the prophetess Noadiah, and the rest of the prophets, that would have me put in fear.
14“พระเจ้าของข้าพเจ้า โปรดระลึกถึงโทบียาห์และสันบาลลัทตามการกระทำเหล่านี้ของพวกเขา รวมทั้งโนอัดยาห์ ผู้เผยพระวจนะหญิง และผู้เผยพระวจนะคนอื่นที่ต้องการให้ข้าพเจ้ากลัว”
15So the wall was finished in the twenty and fifth day of the month Elul, in fifty and two days.
15กำแพงจึงเสร็จในวันที่ยี่สิบห้าของเดือนเอลูล ใช้เวลาห้าสิบสองวัน
16And it came to pass, when all our enemies heard thereof, that all the nations that were about us feared, and were much cast down in their own eyes; for they perceived that this work was wrought of our God.
16เมื่อศัตรูทั้งหมดได้ข่าว ชนชาติที่อยู่รอบเราต่างกลัวและหมดความมั่นใจ เพราะรู้ว่างานนี้สำเร็จได้ด้วยพระเจ้าของเรา
17Moreover in those days the nobles of Judah sent many letters unto Tobiah, and the letters of Tobiah came unto them.
17ในช่วงนั้นชนชั้นสูงของยูดาห์ส่งจดหมายไปหาโทบียาห์หลายฉบับ และจดหมายของโทบียาห์ก็มาถึงพวกเขา
18For there were many in Judah sworn unto him, because he was the son-in-law of Shecaniah the son of Arah; and his son Jehohanan had taken the daughter of Meshullam the son of Berechiah to wife.
18มีคนมากมายในยูดาห์ผูกพันกับเขาด้วยคำสาบาน เพราะเขาเป็นบุตรเขยของเชคานยาห์ บุตรอาราห์ และเยโฮฮานัน บุตรของเขา แต่งงานกับบุตรสาวของเมชุลลัม บุตรเบเรคิยาห์
19Also they spoke of his good deeds before me, and reported my words to him. And Tobiah sent letters to put me in fear.
19คนเหล่านั้นยังเล่าความดีของโทบียาห์ให้ข้าพเจ้าฟัง แล้วนำคำพูดของข้าพเจ้าไปรายงานเขา ส่วนโทบียาห์ส่งจดหมายมาเพื่อทำให้ข้าพเจ้ากลัว
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.