נחמיה 6

Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)Original language

Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)

Freedom Bible (Thai)

1וַיְהִ֣י כַאֲשֶׁ֣ר נִשְׁמַ֣ע לְסַנְבַלַּ֣ט וְ֠טוֹבִיָּה וּלְגֶ֨שֶׁם הָֽעַרְבִ֜י וּלְיֶ֣תֶר אֹֽיְבֵ֗ינוּ כִּ֤י בָנִ֙יתִי֙ אֶת־הַ֣חוֹמָ֔ה וְלֹא־נ֥וֹתַר בָּ֖הּ פָּ֑רֶץ גַּ֚ם עַד־הָעֵ֣ת הַהִ֔יא דְּלָת֖וֹת לֹא־הֶעֱמַ֥דְתִּי בַשְּׁעָרִֽים׃

1เมื่อสันบาลลัท โทบียาห์ เกเชม ชาวอาหรับ และศัตรูที่เหลือของเราได้รับรายงานว่าข้าพเจ้าสร้างกำแพงแล้ว ไม่มีช่องโหว่เหลืออยู่ แม้เวลานั้นข้าพเจ้ายังไม่ได้ติดตั้งบานประตูเมือง

2וַיִּשְׁלַ֨ח סַנְבַלַּ֤ט וְגֶ֙שֶׁם֙ אֵלַ֣י לֵאמֹ֔ר לְכָ֞ה וְנִֽוָּעֲדָ֥ה יַחְדָּ֛ו בַּכְּפִירִ֖ים בְּבִקְעַ֣ת אוֹנ֑וֹ וְהֵ֙מָּה֙ חֹֽשְׁבִ֔ים לַעֲשׂ֥וֹת לִ֖י רָעָֽה׃

2สันบาลลัทกับเกเชมก็ส่งคนมาบอกข้าพเจ้าว่า “มาเถอะ มาพบกันในหมู่บ้านแถบที่ราบโอโน” แต่พวกเขาคิดจะทำร้ายข้าพเจ้า

3וָאֶשְׁלְחָ֨ה עֲלֵיהֶ֤ם מַלְאָכִים֙ לֵאמֹ֔ר מְלָאכָ֤ה גְדוֹלָה֙ אֲנִ֣י עֹשֶׂ֔ה וְלֹ֥א אוּכַ֖ל לָרֶ֑דֶת לָ֣מָּה תִשְׁבַּ֤ת הַמְּלָאכָה֙ כַּאֲשֶׁ֣ר אַרְפֶּ֔הָ וְיָרַדְתִּ֖י אֲלֵיכֶֽם׃

3ข้าพเจ้าส่งผู้ส่งสารไปตอบว่า “ข้าพเจ้ากำลังทำงานใหญ่ ลงไปไม่ได้ ทำไมงานต้องหยุดเพราะข้าพเจ้าทิ้งงานลงไปหาพวกคุณด้วย?”

4וַיִּשְׁלְח֥וּ אֵלַ֛י כַּדָּבָ֥ר הַזֶּ֖ה אַרְבַּ֣ע פְּעָמִ֑ים וָאָשִׁ֥יב אוֹתָ֖ם כַּדָּבָ֥ר הַזֶּֽה׃ ס

4พวกเขาส่งคนมาบอกอย่างนี้สี่ครั้ง ข้าพเจ้าก็ตอบเหมือนเดิมทุกครั้ง

5וַיִּשְׁלַח֩ אֵלַ֨י סַנְבַלַּ֜ט כַּדָּבָ֥ר הַזֶּ֛ה פַּ֥עַם חֲמִישִׁ֖ית אֶֽת־נַעֲר֑וֹ וְאִגֶּ֥רֶת פְּתוּחָ֖ה בְּיָדֽוֹ׃

5ครั้งที่ห้า สันบาลลัทส่งผู้รับใช้มาอย่างเดิม แต่ถือจดหมายที่ไม่ได้ปิดผนึกมาด้วย

6כָּת֣וּב בָּ֗הּ בַּגּוֹיִ֤ם נִשְׁמָע֙ וְגַשְׁמ֣וּ אֹמֵ֔ר אַתָּ֤ה וְהַיְּהוּדִים֙ חֹשְׁבִ֣ים לִמְר֔וֹד עַל־כֵּ֛ן אַתָּ֥ה בוֹנֶ֖ה הַחוֹמָ֑ה וְאַתָּ֗ה הֹוֶ֤ה לָהֶם֙ לְמֶ֔לֶךְ כַּדְּבָרִ֖ים הָאֵֽלֶּה׃

6ในจดหมายนั้นเขียนว่า “มีข่าวเล่าลือในหมู่ชนชาติทั้งหลาย และกัชมูก็พูดว่า ท่านกับชาวยิวตั้งใจจะกบฏ จึงสร้างกำแพง ตามคำเล่าลือนี้ ท่านจะเป็นกษัตริย์ของพวกเขา

7וְגַם־נְבִיאִ֡ים הֶעֱמַ֣דְתָּ לִקְרֹא֩ עָלֶ֨יךָ בִֽירוּשָׁלִַ֜ם לֵאמֹ֗ר מֶ֚לֶךְ בִּֽיהוּדָ֔ה וְעַתָּה֙ יִשָּׁמַ֣ע לַמֶּ֔לֶךְ כַּדְּבָרִ֣ים הָאֵ֑לֶּה וְעַתָּ֣ה לְכָ֔ה וְנִֽוָּעֲצָ֖ה יַחְדָּֽו׃ ס

7ท่านยังแต่งตั้งผู้เผยพระวจนะให้ประกาศเรื่องท่านในเยรูซาเล็มว่า ‘ยูดาห์มีกษัตริย์แล้ว!’ เรื่องนี้จะถูกรายงานไปถึงกษัตริย์อย่างที่กล่าวมาแน่นอน ฉะนั้นมาปรึกษากันเถอะ”

8וָאֶשְׁלְחָ֤ה אֵלָיו֙ לֵאמֹ֔ר לֹ֤א נִֽהְיָה֙ כַּדְּבָרִ֣ים הָאֵ֔לֶּה אֲשֶׁ֖ר אַתָּ֣ה אוֹמֵ֑ר כִּ֥י מִֽלִּבְּךָ֖ אַתָּ֥ה בוֹדָֽאם׃

8ข้าพเจ้าส่งคำตอบไปว่า “เรื่องที่ท่านพูดไม่ได้เกิดขึ้นเลย ท่านคิดแต่งขึ้นเองทั้งนั้น”

9כִּ֣י כֻלָּ֗ם מְיָֽרְאִ֤ים אוֹתָ֙נוּ֙ לֵאמֹ֔ר יִרְפּ֧וּ יְדֵיהֶ֛ם מִן־הַמְּלָאכָ֖ה וְלֹ֣א תֵעָשֶׂ֑ה וְעַתָּ֖ה חַזֵּ֥ק אֶת־יָדָֽי׃

9พวกเขาทั้งหมดต้องการให้เรากลัว โดยพูดว่า “พวกเขาจะหมดกำลังทำงาน จนงานไม่สำเร็จ” แต่บัดนี้ โปรดเสริมกำลังข้าพเจ้า

10וַאֲנִי־בָ֗אתִי בֵּ֣ית שְֽׁמַֽעְיָ֧ה בֶן־דְּלָיָ֛ה בֶּן־מְהֵֽיטַבְאֵ֖ל וְה֣וּא עָצ֑וּר וַיֹּ֡אמֶר נִוָּעֵד֩ אֶל־בֵּ֨ית הָאֱלֹהִ֜ים אֶל־תּ֣וֹךְ הַֽהֵיכָ֗ל וְנִסְגְּרָה֙ דַּלְת֣וֹת הַהֵיכָ֔ל כִּ֚י בָּאִ֣ים לְהָרְגֶ֔ךָ וְלַ֖יְלָה בָּאִ֥ים לְהָרְגֶֽךָ׃

10ข้าพเจ้าไปบ้านเชมายาห์ บุตรของเดลายาห์ซึ่งเป็นบุตรของเมเหทาเบล เชมายาห์อยู่แต่ในบ้าน เขาพูดว่า “ให้เราไปพบกันที่พระวิหารของพระเจ้า ข้างในวิหาร แล้วปิดประตูวิหารเสีย เพราะพวกเขาจะมาฆ่าท่าน คืนนี้พวกเขาจะมาฆ่าท่านแน่”

11וָאֹמְרָ֗ה הַאִ֤ישׁ כָּמ֙וֹנִי֙ יִבְרָ֔ח וּמִ֥י כָמ֛וֹנִי אֲשֶׁר־יָב֥וֹא אֶל־הַהֵיכָ֖ל וָחָ֑י לֹ֖א אָבֽוֹא׃

11ข้าพเจ้าตอบว่า “คนอย่างข้าพเจ้าควรหนีหรือ? ใครที่อยู่ในฐานะอย่างข้าพเจ้าจะเข้าไปในวิหารเพื่อรักษาชีวิต? ข้าพเจ้าไม่เข้าไป”

12וָאַכִּ֕ירָה וְהִנֵּ֥ה לֹֽא־אֱלֹהִ֖ים שְׁלָח֑וֹ כִּ֤י הַנְּבוּאָה֙ דִּבֶּ֣ר עָלַ֔י וְטוֹבִיָּ֥ה וְסַנְבַלַּ֖ט שְׂכָרֽוֹ׃

12ข้าพเจ้าตระหนักว่า แท้จริงแล้วพระเจ้าไม่ได้ส่งเขามาเลย เขากล่าวคำเผยพระวจนะนี้เพื่อต่อต้านข้าพเจ้า เพราะโทบียาห์กับสันบาลลัทจ้างเขาไว้

13לְמַ֤עַן שָׂכוּר֙ ה֔וּא לְמַֽעַן־אִירָ֥א וְאֶֽעֱשֶׂה־כֵּ֖ן וְחָטָ֑אתִי וְהָיָ֤ה לָהֶם֙ לְשֵׁ֣ם רָ֔ע לְמַ֖עַן יְחָֽרְפֽוּנִי׃ פ

13พวกเขาจ้างเขาเพื่อให้ข้าพเจ้ากลัว ทำตามนั้นและทำบาป พวกเขาจะได้มีเรื่องไปกล่าวหาว่าร้ายและดูหมิ่นข้าพเจ้า

14זָכְרָ֧ה אֱלֹהַ֛י לְטוֹבִיָּ֥ה וּלְסַנְבַלַּ֖ט כְּמַעֲשָׂ֣יו אֵ֑לֶּה וְגַ֨ם לְנוֹעַדְיָ֤ה הַנְּבִיאָה֙ וּלְיֶ֣תֶר הַנְּבִיאִ֔ים אֲשֶׁ֥ר הָי֖וּ מְיָֽרְאִ֥ים אוֹתִֽי׃

14“พระเจ้าของข้าพเจ้า โปรดระลึกถึงโทบียาห์และสันบาลลัทตามการกระทำเหล่านี้ของพวกเขา รวมทั้งโนอัดยาห์ ผู้เผยพระวจนะหญิง และผู้เผยพระวจนะคนอื่นที่ต้องการให้ข้าพเจ้ากลัว”

15וַתִּשְׁלַם֙ הַֽחוֹמָ֔ה בְּעֶשְׂרִ֥ים וַחֲמִשָּׁ֖ה לֶאֱל֑וּל לַחֲמִשִּׁ֥ים וּשְׁנַ֖יִם יֽוֹם׃ פ

15กำแพงจึงเสร็จในวันที่ยี่สิบห้าของเดือนเอลูล ใช้เวลาห้าสิบสองวัน

16וַיְהִ֗י כַּאֲשֶׁ֤ר שָֽׁמְעוּ֙ כָּל־א֣וֹיְבֵ֔ינוּ וַיִּֽרְא֗וּ כָּל־הַגּוֹיִם֙ אֲשֶׁ֣ר סְבִֽיבֹתֵ֔ינוּ וַיִּפְּל֥וּ מְאֹ֖ד בְּעֵינֵיהֶ֑ם וַיֵּ֣דְע֔וּ כִּ֚י מֵאֵ֣ת אֱלֹהֵ֔ינוּ נֶעֶשְׂתָ֖ה הַמְּלָאכָ֥ה הַזֹּֽאת׃

16เมื่อศัตรูทั้งหมดได้ข่าว ชนชาติที่อยู่รอบเราต่างกลัวและหมดความมั่นใจ เพราะรู้ว่างานนี้สำเร็จได้ด้วยพระเจ้าของเรา

17גַּ֣ם׀ בַּיָּמִ֣ים הָהֵ֗ם מַרְבִּ֞ים חֹרֵ֤י יְהוּדָה֙ אִגְּרֹ֣תֵיהֶ֔ם הוֹלְכ֖וֹת עַל־טוֹבִיָּ֑ה וַאֲשֶׁ֥ר לְטוֹבִיָּ֖ה בָּא֥וֹת אֲלֵיהֶֽם׃

17ในช่วงนั้นชนชั้นสูงของยูดาห์ส่งจดหมายไปหาโทบียาห์หลายฉบับ และจดหมายของโทบียาห์ก็มาถึงพวกเขา

18כִּי־רַבִּ֣ים בִּֽיהוּדָ֗ה בַּעֲלֵ֤י שְׁבוּעָה֙ ל֔וֹ כִּי־חָתָ֥ן ה֖וּא לִשְׁכַנְיָ֣ה בֶן־אָרַ֑ח וִֽיהוֹחָנָ֣ן בְּנ֔וֹ לָקַ֕ח אֶת־בַּת־מְשֻׁלָּ֖ם בֶּ֥ן בֶּֽרֶכְיָֽה׃

18มีคนมากมายในยูดาห์ผูกพันกับเขาด้วยคำสาบาน เพราะเขาเป็นบุตรเขยของเชคานยาห์ บุตรอาราห์ และเยโฮฮานัน บุตรของเขา แต่งงานกับบุตรสาวของเมชุลลัม บุตรเบเรคิยาห์

19גַּ֣ם טוֹבֹתָ֗יו הָי֤וּ אֹמְרִים֙ לְפָנַ֔י וּדְבָרַ֕י הָי֥וּ מוֹצִיאִ֖ים ל֑וֹ אִגְּר֛וֹת שָׁלַ֥ח טוֹבִיָּ֖ה לְיָֽרְאֵֽנִי׃

19คนเหล่านั้นยังเล่าความดีของโทบียาห์ให้ข้าพเจ้าฟัง แล้วนำคำพูดของข้าพเจ้าไปรายงานเขา ส่วนโทบียาห์ส่งจดหมายมาเพื่อทำให้ข้าพเจ้ากลัว

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.