נחמיה
Chapter 4
Hebrew Old Testament, wo…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
Freedom Bible (Thai)
1וַיְהִ֞י כַּאֲשֶׁ֧ר שָׁמַ֣ע סַנְבַלַּ֗ט כִּֽי־אֲנַ֤חְנוּ בוֹנִים֙ אֶת־הַ֣חוֹמָ֔ה וַיִּ֣חַר ל֔וֹ וַיִּכְעַ֖ס הַרְבֵּ֑ה וַיַּלְעֵ֖ג עַל־הַיְּהוּדִֽים׃
1เมื่อ​สันบาลลัท​ได้ยิน​ว่า​เรา​กำลัง​สร้าง​กำแพง เขา​โกรธ​และ​ขุ่น​เคือง​อย่าง​ยิ่ง จึง​เยาะ​เย้ย​ชาวยิว
2וַיֹּ֣אמֶר׀ לִפְנֵ֣י אֶחָ֗יו וְחֵיל֙ שֹֽׁמְר֔וֹן וַיֹּ֕אמֶר מָ֛ה הַיְּהוּדִ֥ים הָאֲמֵלָלִ֖ים עֹשִׂ֑ים הֲיַעַזְב֨וּ לָהֶ֤ם הֲיִזְבָּ֙חוּ֙ הַיְכַלּ֣וּ בַיּ֔וֹם הַיְחַיּ֧וּ אֶת־הָאֲבָנִ֛ים מֵעֲרֵמ֥וֹת הֶעָפָ֖ר וְהֵ֥מָּה שְׂרוּפֽוֹת׃
2เขา​พูด​ต่อ​หน้า​พี่น้อง​ของ​ตน​และ​กองทัพ​สะมาเรีย​ว่า “ชาวยิว​อ่อนแอ​พวก​นี้​กำลัง​ทำ​อะไร​กัน? จะ​สร้าง​ป้อม​ป้องกัน​ตัว​หรือ? จะ​ถวาย​เครื่องบูชา​หรือ? จะ​ทำ​เสร็จ​ใน​วัน​เดียว​หรือ? จะ​เอา​หิน​ที่​ถูก​เผา​ใน​กอง​ซาก​พวก​นั้น​กลับ​มา​ใช้ได้​อีก​หรือ?”
3וְטוֹבִיָּ֥ה הָעַמֹּנִ֖י אֶצְל֑וֹ וַיֹּ֗אמֶר גַּ֚ם אֲשֶׁר־הֵ֣ם בּוֹנִ֔ים אִם־יַעֲלֶ֣ה שׁוּעָ֔ל וּפָרַ֖ץ חוֹמַ֥ת אַבְנֵיהֶֽם׃ פ
3โทบียาห์ ชาว​อัมโมน​ซึ่ง​อยู่​ข้าง​เขา​พูด​ว่า “กำแพง​หิน​ที่​พวกเขา​สร้าง​นั่น แค่​สุนัข​จิ้งจอก​ขึ้น​ไป​ก็​พัง​แล้ว!”
4שְׁמַ֤ע אֱלֹהֵ֙ינוּ֙ כִּֽי־הָיִ֣ינוּ בוּזָ֔ה וְהָשֵׁ֥ב חֶרְפָּתָ֖ם אֶל־רֹאשָׁ֑ם וּתְנֵ֥ם לְבִזָּ֖ה בְּאֶ֥רֶץ שִׁבְיָֽה׃
4“พระเจ้า​ของ​พวกเรา โปรด​ฟัง​เถิด เพราะ​พวกเรา​ถูก​ดู​หมิ่น ขอ​ให้​คำ​เหยียด​หยาม​ของ​พวกเขา​ย้อน​กลับ​ไป​ตก​ที่​ตัว​พวกเขา​เอง ขอ​ให้​พวกเขา​ถูก​ปล้น​และ​ตก​เป็น​เชลย​ใน​ต่าง​แดน
5וְאַל־תְּכַס֙ עַל־עֲוֹנָ֔ם וְחַטָּאתָ֖ם מִלְּפָנֶ֣יךָ אַל־תִּמָּחֶ֑ה כִּ֥י הִכְעִ֖יסוּ לְנֶ֥גֶד הַבּוֹנִֽים׃
5อย่า​ปกปิด​ความชั่ว​ของ​พวกเขา อย่า​ให้​บาป​ของ​พวกเขา​ถูก​ลบ​ไป​ต่อ​หน้า​พระองค์ เพราะ​พวกเขา​ดู​หมิ่น​คน​ที่​กำลัง​ก่อสร้าง”
6וַנִּבְנֶה֙ אֶת־הַ֣חוֹמָ֔ה וַתִּקָּשֵׁ֥ר כָּל־הַחוֹמָ֖ה עַד־חֶצְיָ֑הּ וַיְהִ֧י לֵ֦ב לָעָ֖ם לַעֲשֽׂוֹת׃ פ
6เรา​จึง​สร้าง​กำแพง​ต่อ จน​กำแพง​ทุก​ด้าน​เชื่อม​ถึงกัน​และ​สูง​ขึ้น​ถึง​ครึ่ง​หนึ่ง เพราะ​ประชาชน​ตั้งใจ​ทำงาน
7וַיְהִ֣י כַאֲשֶׁ֣ר שָׁמַ֣ע סַנְבַלַּ֡ט וְ֠טוֹבִיָּה וְהָעַרְבִ֨ים וְהָעַמֹּנִ֜ים וְהָאַשְׁדּוֹדִ֗ים כִּֽי־עָלְתָ֤ה אֲרוּכָה֙ לְחֹמ֣וֹת יְרוּשָׁלִַ֔ם כִּי־הֵחֵ֥לּוּ הַפְּרֻצִ֖ים לְהִסָּתֵ֑ם וַיִּ֥חַר לָהֶ֖ם מְאֹֽד׃
7แต่​เมื่อ​สันบาลลัท โทบียาห์ ชาว​อาหรับ ชาว​อัมโมน และ​ชาว​อัชโดด ได้ยิน​ว่า​การ​ซ่อม​กำแพง​เยรูซาเล็ม​คืบ​หน้า​และ​ช่อง​โหว่​เริ่ม​ปิด​ลง พวกเขา​ก็​โกรธ​มาก
8וַיִּקְשְׁר֤וּ כֻלָּם֙ יַחְדָּ֔ו לָב֖וֹא לְהִלָּחֵ֣ם בִּירוּשָׁלִָ֑ם וְלַעֲשׂ֥וֹת ל֖וֹ תּוֹעָֽה׃
8ต่าง​ร่วม​กัน​วางแผน​จะ​มา​ต่อสู้​กับ​เยรูซาเล็ม​และ​ก่อ​ความ​วุ่นวาย​ใน​หมู่​เรา
9וַנִּתְפַּלֵּ֖ל אֶל־אֱלֹהֵ֑ינוּ וַנַּעֲמִ֨יד מִשְׁמָ֧ר עֲלֵיהֶ֛ם יוֹמָ֥ם וָלַ֖יְלָה מִפְּנֵיהֶֽם׃
9แต่​พวกเรา​อธิษฐาน​ต่อ​พระเจ้า​ของ​เรา และ​จัด​ยาม​เฝ้า​ระวัง​พวกเขา​ทั้ง​กลาง​วัน​และ​กลาง​คืน
10וַיֹּ֣אמֶר יְהוּדָ֗ה כָּשַׁל֙ כֹּ֣חַ הַסַּבָּ֔ל וְהֶעָפָ֖ר הַרְבֵּ֑ה וַאֲנַ֙חְנוּ֙ לֹ֣א נוּכַ֔ל לִבְנ֖וֹת בַּחוֹמָֽה׃
10ชาว​ยูดาห์​กล่าว​ว่า “คน​ขน​ของ​เริ่ม​หมด​แรง​แล้ว ซาก​ปรัก​หัก​พัง​ก็​มาก​เหลือ​เกิน เรา​สร้าง​กำแพง​ต่อ​ไม่​ไหว”
11וַיֹּאמְר֣וּ צָרֵ֗ינוּ לֹ֤א יֵדְעוּ֙ וְלֹ֣א יִרְא֔וּ עַ֛ד אֲשֶׁר־נָב֥וֹא אֶל־תּוֹכָ֖ם וַהֲרַגְנ֑וּם וְהִשְׁבַּ֖תְנוּ אֶת־הַמְּלָאכָֽה׃
11ฝ่าย​ศัตรู​กล่าว​ว่า “พวกเขา​จะ​ไม่ทัน​รู้​หรือ​เห็น จนกว่า​เรา​จะ​บุก​เข้าไป​ใน​หมู่​พวกเขา ฆ่า​พวกเขา และ​ทำให้​งาน​หยุด​ลง”
12וַֽיְהִי֙ כַּאֲשֶׁר־בָּ֣אוּ הַיְּהוּדִ֔ים הַיֹּשְׁבִ֖ים אֶצְלָ֑ם וַיֹּ֤אמְרוּ לָ֙נוּ֙ עֶ֣שֶׂר פְּעָמִ֔ים מִכָּל־הַמְּקֹמ֖וֹת אֲשֶׁר־תָּשׁ֥וּבוּ עָלֵֽינוּ׃
12เมื่อ​ชาวยิว​ที่​อาศัย​อยู่​ใกล้​ศัตรู​เหล่านั้น​มา พวกเขา​เตือน​เรา​ถึง​สิบ​ครั้ง​จาก​ทุก​แห่ง​ว่า “ไม่​ว่า​พวกคุณ​จะ​หัน​ไป​ทาง​ไหน พวกเขา​ก็​จะ​โจมตี​เรา”
13וָֽאַעֲמִ֞יד מִֽתַּחְתִּיּ֧וֹת לַמָּק֛וֹם מֵאַחֲרֵ֥י לַחוֹמָ֖ה בַּצְּחִיחִ֑ים וָֽאַעֲמִ֤יד אֶת־הָעָם֙ לְמִשְׁפָּח֔וֹת עִם־חַרְבֹתֵיהֶ֛ם רָמְחֵיהֶ֖ם וְקַשְּׁתֹתֵיהֶֽם׃
13ข้าพเจ้า​จึง​จัด​ยาม​ไว้​ใน​บริเวณ​ต่ำ​ที่สุด​หลัง​กำแพง ตาม​จุด​ที่​เปิด​โล่ง จัด​ประชาชน​ตาม​ครอบครัว ให้​ถือ​ดาบ หอก และ​ธนู
14וָאֵ֣רֶא וָאָק֗וּם וָאֹמַ֞ר אֶל־הַחֹרִ֤ים וְאֶל־הַסְּגָנִים֙ וְאֶל־יֶ֣תֶר הָעָ֔ם אַל־תִּֽירְא֖וּ מִפְּנֵיהֶ֑ם אֶת־אֲדֹנָ֞י הַגָּד֤וֹל וְהַנּוֹרָא֙ זְכֹ֔רוּ וְהִֽלָּחֲמ֗וּ עַל־אֲחֵיכֶם֙ בְּנֵיכֶ֣ם וּבְנֹתֵיכֶ֔ם נְשֵׁיכֶ֖ם וּבָתֵּיכֶֽם׃ פ
14เมื่อ​มอง​ดู​แล้ว ข้าพเจ้า​ลุก​ขึ้น​พูด​กับ​ชนชั้นสูง ผู้ปกครอง และ​ประชาชน​ที่​เหลือ​ว่า “อย่า​กลัว​พวกเขา! จง​ระลึก​ถึง​พระผู้เป็นเจ้า​ผู้​ยิ่ง​ใหญ่​และ​น่า​เกรง​ขาม แล้ว​ต่อสู้​เพื่อ​พี่น้อง ลูกชาย ลูกสาว ภรรยา และ​บ้าน​ของ​พวกคุณ”
15וַיְהִ֞י כַּֽאֲשֶׁר־שָׁמְע֤וּ אוֹיְבֵ֙ינוּ֙ כִּי־נ֣וֹדַֽע לָ֔נוּ וַיָּ֥פֶר הָאֱלֹהִ֖ים אֶת־עֲצָתָ֑ם וַנָּ֤שָׁב כֻּלָּ֙נוּ֙ אֶל־הַ֣חוֹמָ֔ה אִ֖ישׁ אֶל־מְלַאכְתּֽוֹ׃
15เมื่อ​ศัตรู​รู้​ว่า​เรา​ทราบ​แผน​แล้ว และ​พระเจ้า​ทำให้​แผน​ของ​พวกเขา​ล้ม​เหลว พวกเรา​ทุก​คน​ก็​กลับ​ไป​ยัง​กำแพง ต่าง​กลับ​ไป​ทำงาน​ของ​ตน
16וַיְהִ֣י׀ מִן־הַיּ֣וֹם הַה֗וּא חֲצִ֣י נְעָרַי֮ עֹשִׂ֣ים בַּמְּלָאכָה֒ וְחֶצְיָ֗ם מַחֲזִיקִים֙ וְהָרְמָחִ֣ים הַמָּגִנִּ֔ים וְהַקְּשָׁת֖וֹת וְהַשִּׁרְיֹנִ֑ים וְהַ֨שָּׂרִ֔ים אַחֲרֵ֖י כָּל־בֵּ֥ית יְהוּדָֽה׃
16ตั้งแต่​นั้น​มา ผู้รับใช้​ของ​ข้าพเจ้า​ครึ่ง​หนึ่ง​ทำงาน อีก​ครึ่ง​หนึ่ง​ถือ​หอก โล่ ธนู และ​เสื้อเกราะ​ถัก ส่วน​ผู้ปกครอง​อยู่​ด้าน​หลัง​ชาว​ยูดาห์​ทั้งหมด
17הַבּוֹנִ֧ים בַּחוֹמָ֛ה וְהַנֹּשְׂאִ֥ים בַּסֶּ֖בֶל עֹמְשִׂ֑ים בְּאַחַ֤ת יָדוֹ֙ עֹשֶׂ֣ה בַמְּלָאכָ֔ה וְאַחַ֖ת מַחֲזֶ֥קֶת הַשָּֽׁלַח׃
17คน​ที่​สร้าง​กำแพง​และ​คน​ขน​ของ​แบก​ของ​ไป​ด้วย แต่ละ​คนใช้​มือ​ข้าง​หนึ่ง​ทำงาน อีก​ข้าง​หนึ่ง​ถือ​อาวุธ
18וְהַ֨בּוֹנִ֔ים אִ֥ישׁ חַרְבּ֛וֹ אֲסוּרִ֥ים עַל־מָתְנָ֖יו וּבוֹנִ֑ים וְהַתּוֹקֵ֥עַ בַּשּׁוֹפָ֖ר אֶצְלִֽי׃
18ช่าง​ก่อสร้าง​แต่ละ​คน​คาด​ดาบ​ไว้​ข้าง​ตัว​ขณะ​ทำงาน ส่วน​คน​เป่า​แตร​อยู่​ข้าง​ข้าพเจ้า
19וָאֹמַ֞ר אֶל־הַחֹרִ֤ים וְאֶל־הַסְּגָנִים֙ וְאֶל־יֶ֣תֶר הָעָ֔ם הַמְּלָאכָ֥ה הַרְבֵּ֖ה וּרְחָבָ֑ה וַאֲנַ֗חְנוּ נִפְרָדִים֙ עַל־הַ֣חוֹמָ֔ה רְחוֹקִ֖ים אִ֥ישׁ מֵאָחִֽיו׃
19ข้าพเจ้า​บอก​ชนชั้นสูง ผู้ปกครอง และ​ประชาชน​ที่​เหลือ​ว่า “งาน​นี้​ใหญ่​และ​กระจาย​ไป​ทั่ว พวกเรา​อยู่​ห่าง​กัน​ตาม​แนว​กำแพง
20בִּמְק֗וֹם אֲשֶׁ֤ר תִּשְׁמְעוּ֙ אֶת־ק֣וֹל הַשּׁוֹפָ֔ר שָׁ֖מָּה תִּקָּבְצ֣וּ אֵלֵ֑ינוּ אֱלֹהֵ֖ינוּ יִלָּ֥חֶם לָֽנוּ׃
20เมื่อ​ได้ยิน​เสียง​แตร​ตรง​ไหน ให้​มา​รวม​กับ​เรา​ที่​นั่น พระเจ้า​ของ​เรา​จะ​ต่อสู้​เพื่อ​เรา”
21וַאֲנַ֖חְנוּ עֹשִׂ֣ים בַּמְּלָאכָ֑ה וְחֶצְיָ֗ם מַחֲזִיקִים֙ בָּֽרְמָחִ֔ים מֵעֲל֣וֹת הַשַּׁ֔חַר עַ֖ד צֵ֥את הַכּוֹכָבִֽים׃
21เรา​จึง​ทำงาน​ต่อ โดย​ประชาชน​ครึ่ง​หนึ่ง​ถือ​หอก​ตั้งแต่​รุ่ง​เช้า​จน​ดาว​ปรากฏ
22גַּ֣ם בָּעֵ֤ת הַהִיא֙ אָמַ֣רְתִּי לָעָ֔ם אִ֣ישׁ וְנַעֲר֔וֹ יָלִ֖ינוּ בְּת֣וֹךְ יְרוּשָׁלִָ֑ם וְהָֽיוּ־לָ֧נוּ הַלַּ֛יְלָה מִשְׁמָ֖ר וְהַיּ֥וֹם מְלָאכָֽה׃
22ใน​เวลา​นั้น​ข้าพเจ้า​บอก​ประชาชน​ด้วย​ว่า “ให้​แต่ละ​คน​พัก​อยู่​ใน​เยรูซาเล็ม​กับ​ผู้รับใช้​ของ​ตน จะ​ได้​เฝ้า​ยาม​ให้​เรา​ใน​เวลา​กลาง​คืน​และ​ทำงาน​ใน​เวลา​กลาง​วัน”
23וְאֵ֨ין אֲנִ֜י וְאַחַ֣י וּנְעָרַ֗י וְאַנְשֵׁ֤י הַמִּשְׁמָר֙ אֲשֶׁ֣ר אַחֲרַ֔י אֵין־אֲנַ֥חְנוּ פֹשְׁטִ֖ים בְּגָדֵ֑ינוּ אִ֖ישׁ שִׁלְח֥וֹ הַמָּֽיִם׃ ס
23ข้าพเจ้า พี่น้อง ผู้รับใช้ และ​ทหาร​ยาม​ที่​ติดตาม​ข้าพเจ้า ไม่มี​ใคร​ถอด​เสื้อผ้า ทุก​คน​พก​อาวุธ​ไป​ด้วย​เมื่อ​ไป​ยัง​แหล่ง​น้ำ

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.