နေဟမိမှတ်စာ

Old Testament

Chapter 4

နေဟမိမှတ်စာ

Judson Burmese Bible (18…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

နေဟမိမှတ်စာ 4

Judson Burmese Bible (1840)
Freedom Bible (Thai)
1ထိုသို့ ငါ တို့သည် မြို့ရိုး တည် ကြောင်းကို ၊ သမ္ဘာလတ် သည် သိတင်းကြား သောအခါ ၊ အလွန် ဒေါသ အမျက်ထွက် ၍ ၊ ယုဒ လူတို့ကို ပြက်ယယ် ပြုလျက်၊
1เมื่อ​สันบาลลัท​ได้ยิน​ว่า​เรา​กำลัง​สร้าง​กำแพง เขา​โกรธ​และ​ขุ่น​เคือง​อย่าง​ยิ่ง จึง​เยาะ​เย้ย​ชาวยิว
2အား မရှိသော ထိုယုဒ လူတို့သည် အဘယ် သို့ပြု ကြမည်နည်း။ ကိုယ်ကို ခိုင်ခံ့ စေမည်လော။ ယဇ်ပူဇော် မည်လော။ တနေ့ ခြင်းတွင် လက်စသတ် မည်လော။ ကျွမ်းလောင် သော ကျောက် တို့ကို အမှိုက် ပုံ များထဲက ထုတ်၍ ပြုပြင် မည်လောဟု မိမိ အမျိုးသား ချင်း၊ ရှမာရိ တပ်သား ရှေ့ မှာ ပြောဆို ၏။
2เขา​พูด​ต่อ​หน้า​พี่น้อง​ของ​ตน​และ​กองทัพ​สะมาเรีย​ว่า “ชาวยิว​อ่อนแอ​พวก​นี้​กำลัง​ทำ​อะไร​กัน? จะ​สร้าง​ป้อม​ป้องกัน​ตัว​หรือ? จะ​ถวาย​เครื่องบูชา​หรือ? จะ​ทำ​เสร็จ​ใน​วัน​เดียว​หรือ? จะ​เอา​หิน​ที่​ถูก​เผา​ใน​กอง​ซาก​พวก​นั้น​กลับ​มา​ใช้ได้​อีก​หรือ?”
3သူ့ အနား မှာရှိသော အမ္မုန် အမျိုးသားတောဘိ ကလည်း ၊ သူ တို့တည် သော ကျောက် ရိုး ကို တောခွေး ထိခိုက် လျှင် ပြိုလဲ လိမ့်မည်ဟု ပြန်ပြော ၏။
3โทบียาห์ ชาว​อัมโมน​ซึ่ง​อยู่​ข้าง​เขา​พูด​ว่า “กำแพง​หิน​ที่​พวกเขา​สร้าง​นั่น แค่​สุนัข​จิ้งจอก​ขึ้น​ไป​ก็​พัง​แล้ว!”
4အို အကျွန်ုပ် တို့ ဘုရား သခင်၊ နားထောင် တော်မူပါ။ အကျွန်ုပ်တို့သည် မထီမဲ့မြင် ပြုခြင်းကိုခံရ ပါ ၏။ သူ တို့ကဲ့ရဲ့ သောစကားသည်၊ သူ တို့ ခေါင်း ပေါ် သို့ ပြန် ရောက်ပါစေသော။ သိမ်း သွားခြင်းကိုခံရာ ပြည် ၌ လုယက် ခြင်းကိုခံရ ကြပါစေသော။
4“พระเจ้า​ของ​พวกเรา โปรด​ฟัง​เถิด เพราะ​พวกเรา​ถูก​ดู​หมิ่น ขอ​ให้​คำ​เหยียด​หยาม​ของ​พวกเขา​ย้อน​กลับ​ไป​ตก​ที่​ตัว​พวกเขา​เอง ขอ​ให้​พวกเขา​ถูก​ปล้น​และ​ตก​เป็น​เชลย​ใน​ต่าง​แดน
5သူ တို့ပြုသောဒုစရိုက် ကို ဖုံးအုပ် တော်မ မူပါနှင့်။ ရှေ့ တော်၌ သူ တို့အပြစ် မ ပြေ ပါစေနှင့်။ မြို့ရိုးကို တည် သောသူတို့ ၏စိတ် ကို နာစေခြင်းငှါ ၊ ပြောတတ်ကြပါသည် တကား။
5อย่า​ปกปิด​ความชั่ว​ของ​พวกเขา อย่า​ให้​บาป​ของ​พวกเขา​ถูก​ลบ​ไป​ต่อ​หน้า​พระองค์ เพราะ​พวกเขา​ดู​หมิ่น​คน​ที่​กำลัง​ก่อสร้าง”
6သို့ရာတွင် ငါတို့သည် မြို့ရိုး ကိုတည် ကြ၏။ တည်လုပ် သောသူတို့ သည် စေတနာ ကြီးသောကြောင့် ၊ မြို့ပတ်လည် မြို့ရိုး အမြင့် တဝက် တိုင်အောင် ပြီးလေ၏။
6เรา​จึง​สร้าง​กำแพง​ต่อ จน​กำแพง​ทุก​ด้าน​เชื่อม​ถึงกัน​และ​สูง​ขึ้น​ถึง​ครึ่ง​หนึ่ง เพราะ​ประชาชน​ตั้งใจ​ทำงาน
7ယေရုရှလင် မြို့ရိုး မြင့်၍ ပြိုပျက် ရာတို့ကို ပြင်စ ပြုကြသည်ဟု သမ္ဘာလတ် နှင့် တောဘိ အစရှိသော အာရပ် လူ၊ အမ္မုန် လူ၊ အာဇုတ် လူတို့သည် ကြား သောအခါ ၊ အလွန် ဒေါသ စိတ်ရှိသဖြင့်၊
7แต่​เมื่อ​สันบาลลัท โทบียาห์ ชาว​อาหรับ ชาว​อัมโมน และ​ชาว​อัชโดด ได้ยิน​ว่า​การ​ซ่อม​กำแพง​เยรูซาเล็ม​คืบ​หน้า​และ​ช่อง​โหว่​เริ่ม​ปิด​ลง พวกเขา​ก็​โกรธ​มาก
8ယေရုရှလင် မြို့ကို စစ်ချီ ၍ တိုက်မည်။ ထိုအမှုကို ဖျက် မည်ဟု တညီ တညွတ်တည်းတိုင်ပင် ကြ၏။
8ต่าง​ร่วม​กัน​วางแผน​จะ​มา​ต่อสู้​กับ​เยรูซาเล็ม​และ​ก่อ​ความ​วุ่นวาย​ใน​หมู่​เรา
9သို့ရာတွင် ငါတို့သည် ငါ တို့၏ ဘုရား သခင်ကို ဆုတောင်း ၍၊ ရန်သူ ကြောင့် နေ့ ညဉ့် မပြတ် ကင်း စောင့် ထား ကြ၏။
9แต่​พวกเรา​อธิษฐาน​ต่อ​พระเจ้า​ของ​เรา และ​จัด​ยาม​เฝ้า​ระวัง​พวกเขา​ทั้ง​กลาง​วัน​และ​กลาง​คืน
10ယုဒ လူ အချို့ကလည်း ၊ ဝန်ထမ်း သောသူတို့ သည် အား ကုန် ကြပြီ။ အမှိုက် များ လှ၏။ မြို့ရိုး ပြီးစီးအောင် မ တတ် နိုင်ကြဟု ဆို ကြ၏။
10ชาว​ยูดาห์​กล่าว​ว่า “คน​ขน​ของ​เริ่ม​หมด​แรง​แล้ว ซาก​ปรัก​หัก​พัง​ก็​มาก​เหลือ​เกิน เรา​สร้าง​กำแพง​ต่อ​ไม่​ไหว”
11ရန်သူ တို့ကလည်း ၊ သူတို့သည် အမှတ်တမဲ့ ၊ သတိ မ ရှိဘဲနေစဉ်တွင်၊ ငါတို့သည် သူ တို့အထဲ သို့ ဝင် ၍ လုပ်ကြံ သဖြင့် ၊ ထိုအလုပ် ကို ဖျက် မည်ဟု ဆို ကြ၏။
11ฝ่าย​ศัตรู​กล่าว​ว่า “พวกเขา​จะ​ไม่ทัน​รู้​หรือ​เห็น จนกว่า​เรา​จะ​บุก​เข้าไป​ใน​หมู่​พวกเขา ฆ่า​พวกเขา และ​ทำให้​งาน​หยุด​ลง”
12သူ တို့အနား မှာနေ သောယုဒ လူတို့သည်လည်း၊ လာ ၍ ရန်သူတို့သည် နေရာ အရပ် ရပ်တို့က ၊ သင်တို့ကို တိုက်လာကြလိမ့်မည်ဟု ငါ တို့အား အထပ်ထပ်ဆို ကြ၏။
12เมื่อ​ชาวยิว​ที่​อาศัย​อยู่​ใกล้​ศัตรู​เหล่านั้น​มา พวกเขา​เตือน​เรา​ถึง​สิบ​ครั้ง​จาก​ทุก​แห่ง​ว่า “ไม่​ว่า​พวกคุณ​จะ​หัน​ไป​ทาง​ไหน พวกเขา​ก็​จะ​โจมตี​เรา”
13ထိုကြောင့် မြို့ရိုး နောက် ၊ နိမ့် သောအရပ် ၊ ရှင်းလင်း သော အရပ်တို့၌ ထား ၊ လှံ ၊ လေး လက်နက်ပါသောလူ များကို အဆွေအမျိုးအလိုက် ငါခန့် ထား၏။
13ข้าพเจ้า​จึง​จัด​ยาม​ไว้​ใน​บริเวณ​ต่ำ​ที่สุด​หลัง​กำแพง ตาม​จุด​ที่​เปิด​โล่ง จัด​ประชาชน​ตาม​ครอบครัว ให้​ถือ​ดาบ หอก และ​ธนู
14ထိုအမှုအလုံးစုံတို့ကို ကြည့်ရှု စီရင်ပြီးမှ မှူးမတ် ၊ မင်း အရာရှိ၊ ကြွင်း သောသူ တို့အား ခေါ် ၍ ၊ ရန်သူ တို့ကို မ ကြောက် ကြနှင့်။ ကြီးမြတ် ၍ ကြောက်မက် ဘွယ် ဖြစ် တော်မူသောထာဝရဘုရား ကို အောက်မေ့ ကြလော့။ ညီအစ်ကို သား မယား အိမ် ရာအဘို့ တိုက် ကြလော့ဟုဆို၏။
14เมื่อ​มอง​ดู​แล้ว ข้าพเจ้า​ลุก​ขึ้น​พูด​กับ​ชนชั้นสูง ผู้ปกครอง และ​ประชาชน​ที่​เหลือ​ว่า “อย่า​กลัว​พวกเขา! จง​ระลึก​ถึง​พระผู้เป็นเจ้า​ผู้​ยิ่ง​ใหญ่​และ​น่า​เกรง​ขาม แล้ว​ต่อสู้​เพื่อ​พี่น้อง ลูกชาย ลูกสาว ภรรยา และ​บ้าน​ของ​พวกคุณ”
15ထိုသို့ ငါ တို့သည် သတိရ ၍၊ ရန်သူ အကြံ ကို ဘုရား သခင်ဖျက်ဆီး တော်မူကြောင်းကို သူတို့ကြား သိသောအခါ ၊ ငါ တို့ရှိသမျှ သည် အသီး အသီးလုပ် ရာအရပ် မြို့ရိုး သို့ ပြန် လုပ်ကြ၏။
15เมื่อ​ศัตรู​รู้​ว่า​เรา​ทราบ​แผน​แล้ว และ​พระเจ้า​ทำให้​แผน​ของ​พวกเขา​ล้ม​เหลว พวกเรา​ทุก​คน​ก็​กลับ​ไป​ยัง​กำแพง ต่าง​กลับ​ไป​ทำงาน​ของ​ตน
16နောက်မှ ငါ့ ကျွန် တဝက် သည် အလုပ် လုပ် ကြ ၏။ တဝက် သည် လှံ ၊ ဒိုင်း ၊ လေး ၊ သံချပ် တို့ကို ကိုင် ကြ၏။ မင်း တို့သည် ယုဒ အမျိုးသား များနောက် မှာ နေကြ၏။
16ตั้งแต่​นั้น​มา ผู้รับใช้​ของ​ข้าพเจ้า​ครึ่ง​หนึ่ง​ทำงาน อีก​ครึ่ง​หนึ่ง​ถือ​หอก โล่ ธนู และ​เสื้อเกราะ​ถัก ส่วน​ผู้ปกครอง​อยู่​ด้าน​หลัง​ชาว​ยูดาห์​ทั้งหมด
17မြို့ရိုး တည် သောသူ၊ ဝန် ထမ်း သောသူ၊ ဝန် ကို တင်သောသူအပေါင်းတို့သည် လက် တစ် ဘက်နှင့် လုပ် ကြ ၏။ လက်တစ် ဘက်နှင့် လက်နက် ကိုကိုင် ကြ၏။
17คน​ที่​สร้าง​กำแพง​และ​คน​ขน​ของ​แบก​ของ​ไป​ด้วย แต่ละ​คนใช้​มือ​ข้าง​หนึ่ง​ทำงาน อีก​ข้าง​หนึ่ง​ถือ​อาวุธ
18တည် လုပ်သော သူအပေါင်းတို့သည်၊ ခါး ၌ ထား ဆွဲ လျက် တည် လုပ်ကြ၏။ တံပိုး မှုတ် သောသူသည် ငါ့ အနား မှာ ရပ်နေ၏။
18ช่าง​ก่อสร้าง​แต่ละ​คน​คาด​ดาบ​ไว้​ข้าง​ตัว​ขณะ​ทำงาน ส่วน​คน​เป่า​แตร​อยู่​ข้าง​ข้าพเจ้า
19ငါကလည်း၊ အလုပ် သည် ကြီး ကျယ် လှ၏။ မြို့ရိုး ပေါ် မှာ တယောက် တခြားစီ သူ နှင့်ငါဝေးဝေး လုပ်ရ ၏။
19ข้าพเจ้า​บอก​ชนชั้นสูง ผู้ปกครอง และ​ประชาชน​ที่​เหลือ​ว่า “งาน​นี้​ใหญ่​และ​กระจาย​ไป​ทั่ว พวกเรา​อยู่​ห่าง​กัน​ตาม​แนว​กำแพง
20သို့ဖြစ်၍ ၊ တံပိုး မှုတ်သံ ကို ကြား လေရာရာ အရပ် မှ ၊ ငါ တို့ထံ သို့စည်းဝေး ကြ။ ငါ တို့၏ ဘုရား သခင်သည် ငါ တို့ဘက် ၌ စစ် ကူတော်မူမည်ဟု မှူးမတ် ၊ မင်း အရာရှိ၊ ကြွင်း သောသူတို့အား ငါဆို ၏။
20เมื่อ​ได้ยิน​เสียง​แตร​ตรง​ไหน ให้​มา​รวม​กับ​เรา​ที่​นั่น พระเจ้า​ของ​เรา​จะ​ต่อสู้​เพื่อ​เรา”
21ထိုသို့ ငါ တို့သည် အလုပ် လုပ် ကြ၏။ လူ တဝက် သည် မိုဃ်းလင်း သည်မှစ၍ ကြယ် ပေါ် သည်တိုင်အောင် ၊ လှံ လက်နက်တို့ကို ကိုင် ကြ၏။
21เรา​จึง​ทำงาน​ต่อ โดย​ประชาชน​ครึ่ง​หนึ่ง​ถือ​หอก​ตั้งแต่​รุ่ง​เช้า​จน​ดาว​ปรากฏ
22ထို အခါ ၌ လည်း ၊ ငါကလူတိုင်း မိမိ ကျွန် နှင့်တကွ ညဉ့် အချိန်တွင်၊ ယေရုရှလင် မြို့ထဲ မှာ အိပ်စေ။ သို့ပြုလျှင် ၊ ကျွန်တို့သည် နေ့ အခါ အလုပ် လုပ်လျက်၊ ညဉ့် အခါ အလှည့်လှည့်စောင့် လျက် ရှိ ကြလိမ့်မည်ဟု လူ များတို့အား ဆို ၏။
22ใน​เวลา​นั้น​ข้าพเจ้า​บอก​ประชาชน​ด้วย​ว่า “ให้​แต่ละ​คน​พัก​อยู่​ใน​เยรูซาเล็ม​กับ​ผู้รับใช้​ของ​ตน จะ​ได้​เฝ้า​ยาม​ให้​เรา​ใน​เวลา​กลาง​คืน​และ​ทำงาน​ใน​เวลา​กลาง​วัน”
23ထိုသို့ ငါ နှင့် ငါ့ ညီ ၊ ငါ့ ကျွန် ၊ ငါ့ နောက် ၌ လိုက် သော တပ်သား တို့သည်၊ ကိုယ် အဝတ် ကို မ ချွတ် ဘဲနေရ ကြ၏။
23ข้าพเจ้า พี่น้อง ผู้รับใช้ และ​ทหาร​ยาม​ที่​ติดตาม​ข้าพเจ้า ไม่มี​ใคร​ถอด​เสื้อผ้า ทุก​คน​พก​อาวุธ​ไป​ด้วย​เมื่อ​ไป​ยัง​แหล่ง​น้ำ

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.