Nehemiah 6
Berean Standard BibleTranslation
Berean Standard Bible
Freedom Bible (Thai)
1When Sanballat, Tobiah, Geshem the Arab, and the rest of our enemies heard that I had rebuilt the wall and not a gap was left—though to that time I had not yet installed the doors in the gates—
1เมื่อสันบาลลัท โทบียาห์ เกเชม ชาวอาหรับ และศัตรูที่เหลือของเราได้รับรายงานว่าข้าพเจ้าสร้างกำแพงแล้ว ไม่มีช่องโหว่เหลืออยู่ แม้เวลานั้นข้าพเจ้ายังไม่ได้ติดตั้งบานประตูเมือง
2Sanballat and Geshem sent me this message: “Come, let us meet together in one of the villages on the plain of Ono.” But they were planning to harm me.
2สันบาลลัทกับเกเชมก็ส่งคนมาบอกข้าพเจ้าว่า “มาเถอะ มาพบกันในหมู่บ้านแถบที่ราบโอโน” แต่พวกเขาคิดจะทำร้ายข้าพเจ้า
3So I sent messengers to them, saying, “I am doing a great work and cannot come down. Why should the work stop while I leave it to go down to you?”
3ข้าพเจ้าส่งผู้ส่งสารไปตอบว่า “ข้าพเจ้ากำลังทำงานใหญ่ ลงไปไม่ได้ ทำไมงานต้องหยุดเพราะข้าพเจ้าทิ้งงานลงไปหาพวกคุณด้วย?”
4Four times they sent me the same message, and each time I gave the same reply.
4พวกเขาส่งคนมาบอกอย่างนี้สี่ครั้ง ข้าพเจ้าก็ตอบเหมือนเดิมทุกครั้ง
5The fifth time, Sanballat sent me this same message by his young servant, who had in his hand an unsealed letter
5ครั้งที่ห้า สันบาลลัทส่งผู้รับใช้มาอย่างเดิม แต่ถือจดหมายที่ไม่ได้ปิดผนึกมาด้วย
6that read: “It is reported among the nations—and Geshem agrees—that you and the Jews are plotting to revolt, and this is why you are building the wall. According to these reports, you are to become their king,
6ในจดหมายนั้นเขียนว่า “มีข่าวเล่าลือในหมู่ชนชาติทั้งหลาย และกัชมูก็พูดว่า ท่านกับชาวยิวตั้งใจจะกบฏ จึงสร้างกำแพง ตามคำเล่าลือนี้ ท่านจะเป็นกษัตริย์ของพวกเขา
7and you have even appointed prophets in Jerusalem to proclaim on your behalf: ‘There is a king in Judah.’ Soon these rumors will reach the ears of the king. So come, let us confer together.”
7ท่านยังแต่งตั้งผู้เผยพระวจนะให้ประกาศเรื่องท่านในเยรูซาเล็มว่า ‘ยูดาห์มีกษัตริย์แล้ว!’ เรื่องนี้จะถูกรายงานไปถึงกษัตริย์อย่างที่กล่าวมาแน่นอน ฉะนั้นมาปรึกษากันเถอะ”
8Then I sent him this reply: “There is nothing to these rumors you are spreading; you are inventing them in your own mind.”
8ข้าพเจ้าส่งคำตอบไปว่า “เรื่องที่ท่านพูดไม่ได้เกิดขึ้นเลย ท่านคิดแต่งขึ้นเองทั้งนั้น”
9For they were all trying to frighten us, saying, “Their hands will be weakened in the work, and it will never be finished.” But now, my God, strengthen my hands.
9พวกเขาทั้งหมดต้องการให้เรากลัว โดยพูดว่า “พวกเขาจะหมดกำลังทำงาน จนงานไม่สำเร็จ” แต่บัดนี้ โปรดเสริมกำลังข้าพเจ้า
10Later, I went to the house of Shemaiah son of Delaiah, the son of Mehetabel, who was confined to his house. He said: “Let us meet at the house of God inside the temple. Let us shut the temple doors because they are coming to kill you— by night they are coming to kill you!”
10ข้าพเจ้าไปบ้านเชมายาห์ บุตรของเดลายาห์ซึ่งเป็นบุตรของเมเหทาเบล เชมายาห์อยู่แต่ในบ้าน เขาพูดว่า “ให้เราไปพบกันที่พระวิหารของพระเจ้า ข้างในวิหาร แล้วปิดประตูวิหารเสีย เพราะพวกเขาจะมาฆ่าท่าน คืนนี้พวกเขาจะมาฆ่าท่านแน่”
11But I replied, “Should a man like me run away? Should one like me go into the temple to save his own life? I will not go!”
11ข้าพเจ้าตอบว่า “คนอย่างข้าพเจ้าควรหนีหรือ? ใครที่อยู่ในฐานะอย่างข้าพเจ้าจะเข้าไปในวิหารเพื่อรักษาชีวิต? ข้าพเจ้าไม่เข้าไป”
12I realized that God had not sent him, but that he had uttered this prophecy against me because Tobiah and Sanballat had hired him.
12ข้าพเจ้าตระหนักว่า แท้จริงแล้วพระเจ้าไม่ได้ส่งเขามาเลย เขากล่าวคำเผยพระวจนะนี้เพื่อต่อต้านข้าพเจ้า เพราะโทบียาห์กับสันบาลลัทจ้างเขาไว้
13He had been hired to intimidate me so that I would sin by doing as he suggested, so they could give me a bad name in order to discredit me.
13พวกเขาจ้างเขาเพื่อให้ข้าพเจ้ากลัว ทำตามนั้นและทำบาป พวกเขาจะได้มีเรื่องไปกล่าวหาว่าร้ายและดูหมิ่นข้าพเจ้า
14O my God, remember Tobiah and Sanballat for what they have done, and also Noadiah the prophetess and the other prophets who tried to intimidate me.
14“พระเจ้าของข้าพเจ้า โปรดระลึกถึงโทบียาห์และสันบาลลัทตามการกระทำเหล่านี้ของพวกเขา รวมทั้งโนอัดยาห์ ผู้เผยพระวจนะหญิง และผู้เผยพระวจนะคนอื่นที่ต้องการให้ข้าพเจ้ากลัว”
15So the wall was completed in fifty-two days, on the twenty-fifth of Elul.
15กำแพงจึงเสร็จในวันที่ยี่สิบห้าของเดือนเอลูล ใช้เวลาห้าสิบสองวัน
16When all our enemies heard about this, all the surrounding nations were afraid and disheartened, for they realized that this task had been accomplished by our God.
16เมื่อศัตรูทั้งหมดได้ข่าว ชนชาติที่อยู่รอบเราต่างกลัวและหมดความมั่นใจ เพราะรู้ว่างานนี้สำเร็จได้ด้วยพระเจ้าของเรา
17Also in those days, the nobles of Judah sent many letters to Tobiah, and Tobiah’s letters came back to them.
17ในช่วงนั้นชนชั้นสูงของยูดาห์ส่งจดหมายไปหาโทบียาห์หลายฉบับ และจดหมายของโทบียาห์ก็มาถึงพวกเขา
18For many in Judah were bound by oath to him, since he was a son-in-law of Shecaniah son of Arah, and his son Jehohanan had married the daughter of Meshullam son of Berechiah.
18มีคนมากมายในยูดาห์ผูกพันกับเขาด้วยคำสาบาน เพราะเขาเป็นบุตรเขยของเชคานยาห์ บุตรอาราห์ และเยโฮฮานัน บุตรของเขา แต่งงานกับบุตรสาวของเมชุลลัม บุตรเบเรคิยาห์
19Moreover, these nobles kept reporting to me Tobiah’s good deeds, and they relayed my words to him. And Tobiah sent letters to intimidate me.
19คนเหล่านั้นยังเล่าความดีของโทบียาห์ให้ข้าพเจ้าฟัง แล้วนำคำพูดของข้าพเจ้าไปรายงานเขา ส่วนโทบียาห์ส่งจดหมายมาเพื่อทำให้ข้าพเจ้ากลัว
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.