Esther 8
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Freedom Bible (Thai)
1On that day did the king Ahasuerus give the house of Haman the Jews' enemy unto Esther the queen. And Mordecai came before the king; for Esther had told what he was unto her.
1ในวันนั้น กษัตริย์อาหสุเอรัสมอบบ้านเรือนของฮามาน ศัตรูของชาวยิว ให้ราชินีเอสเธอร์ โมรเดคัยเข้าเฝ้ากษัตริย์ เพราะเอสเธอร์บอกแล้วว่าเขาเกี่ยวข้องกับนางอย่างไร
2And the king took off his ring, which he had taken from Haman, and gave it unto Mordecai. And Esther set Mordecai over the house of Haman.
2กษัตริย์ถอดแหวนที่ยึดคืนจากฮามานมอบให้โมรเดคัย และเอสเธอร์ให้โมรเดคัยดูแลบ้านเรือนของฮามาน
3And Esther spoke yet again before the king, and fell down at his feet, and besought him with tears to put away the mischief of Haman the Agagite, and his device that he had devised against the Jews.
3เอสเธอร์ทูลกษัตริย์อีกครั้ง นางหมอบลงที่เท้าพระองค์ อ้อนวอนทั้งน้ำตาให้ขจัดการกระทำอันชั่วร้ายของฮามานชาวอากักและแผนที่เขาวางไว้เล่นงานชาวยิว
4Then the king held out to Esther the golden sceptre. So Esther arose, and stood before the king.
4กษัตริย์ยื่นคทาทองคำให้เอสเธอร์ นางจึงลุกขึ้นยืนต่อหน้าพระองค์
5And she said: 'If it please the king, and if I have found favour in his sight, and the thing seem right before the king, and I be pleasing in his eyes, let it be written to reverse the letters devised by Haman the son of Hammedatha the Agagite, which he wrote to destroy the Jews that are in all the king's provinces;
5นางกล่าวว่า “หากกษัตริย์เห็นชอบ หากพระองค์พอใจในตัวข้าพเจ้า หากเห็นว่าเรื่องนี้ถูกต้อง และข้าพเจ้าเป็นที่ชื่นชอบของพระองค์ ขอให้มีคำสั่งเป็นลายลักษณ์อักษรให้ยกเลิกจดหมายที่ฮามาน บุตรของฮัมเมดาธา ชาวอากัก คิดขึ้นและเขียนเพื่อทำลายชาวยิวในทุกมณฑลของพระองค์
6for how can I endure to see the evil that shall come unto my people? or how can I endure to see the destruction of my kindred?'
6ข้าพเจ้าจะทนเห็นหายนะที่เกิดกับชนชาติของข้าพเจ้าได้อย่างไร? จะทนเห็นญาติของข้าพเจ้าถูกทำลายได้อย่างไร?”
7Then the king Ahasuerus said unto Esther the queen and to Mordecai the Jew: 'Behold, I have given Esther the house of Haman, and him they have hanged upon the gallows, because he laid his hand upon the Jews.
7กษัตริย์อาหสุเอรัสบอกราชินีเอสเธอร์และโมรเดคัยชาวยิวว่า “ดูสิ เรามอบบ้านเรือนของฮามานให้เอสเธอร์แล้ว และเขาถูกแขวนคอบนตะแลงแกงเพราะทำร้ายชาวยิว
8Write ye also concerning the Jews, as it liketh you, in the king's name, and seal it with the king's ring; for the writing which is written in the king's name, and sealed with the king's ring, may no man reverse.'
8จงเขียนถึงชาวยิวอีกตามที่เห็นสมควรในนามของกษัตริย์ และประทับตราด้วยแหวนของกษัตริย์ เพราะข้อความที่เขียนในนามของกษัตริย์และประทับตราด้วยแหวนของกษัตริย์นั้น ไม่มีใครยกเลิกได้”
9Then were the king's scribes called at that time, in the third month, which is the month Sivan, on the three and twentieth day thereof; and it was written according to all that Mordecai commanded concerning the Jews, even to the satraps, and the governors and princes of the provinces which are from India unto Ethiopia, a hundred twenty and seven provinces, unto every province according to the writing thereof, and unto every people after their language, and to the Jews according to their writing, and according to their language.
9ในเวลานั้น วันที่ยี่สิบสามของเดือนที่สาม คือเดือนสิวาน มีการเรียกอาลักษณ์ของกษัตริย์มาเขียนทุกอย่างตามคำสั่งของโมรเดคัย ส่งถึงชาวยิว ผู้ปกครองท้องถิ่น ผู้ว่าราชการ และเจ้านายแห่งมณฑลต่าง ๆ ตั้งแต่อินเดียไปจนถึงเอธิโอเปีย รวมหนึ่งร้อยยี่สิบเจ็ดมณฑล โดยใช้ตัวอักษรของแต่ละมณฑลและภาษาของแต่ละชนชาติ และใช้ตัวอักษรและภาษาของชาวยิวด้วย
10And they wrote in the name of king Ahasuerus, and sealed it with the king's ring, and sent letters by posts on horseback, riding on swift steeds that were used in the king's service, bred of the stud;
10เขาเขียนในพระนามกษัตริย์อาหสุเอรัส ประทับตราด้วยแหวนของพระองค์ แล้วส่งจดหมายไปกับผู้ส่งสารที่ขี่ม้าของกษัตริย์ซึ่งเพาะพันธุ์จากม้าฝีเท้าจัด
11that the king had granted the Jews that were in every city to gather themselves together, and to stand for their life, to destroy, and to slay, and to cause to perish, all the forces of the people and province that would assault them, their little ones and women, and to take the spoil of them for a prey,
11จดหมายเหล่านั้นอนุญาตให้ชาวยิวในทุกเมืองรวมตัวกันปกป้องชีวิตของตน ให้ทำลาย ฆ่า และทำให้กองกำลังทั้งหมดของชนชาติและมณฑลที่เข้าโจมตีพวกเขา ตลอดจนเด็กเล็กและผู้หญิงของพวกเขา สิ้นชีวิต และให้ปล้นทรัพย์สินของพวกเขา
12upon one day in all the provinces of king Ahasuerus, namely, upon the thirteenth day of the twelfth month, which is the month Adar.
12ภายในวันเดียวทั่วทุกมณฑลของกษัตริย์อาหสุเอรัส คือวันที่สิบสามของเดือนที่สิบสอง เดือนอาดาร์
13The copy of the writing, to be given out for a decree in every province, was to be published unto all the peoples, and that the Jews should be ready against that day to avenge themselves on their enemies.
13สำเนาจดหมายที่จะใช้ประกาศพระราชกฤษฎีกาในแต่ละมณฑลถูกเผยแพร่ให้ทุกชนชาติรับรู้ เพื่อให้ชาวยิวเตรียมพร้อมสำหรับวันนั้นที่จะตอบโต้แก้แค้นศัตรู
14So the posts that rode upon swift steeds that were used in the king's service went out, being hastened and pressed on by the king's commandment; and the decree was given out in Shushan the castle.
14ผู้ส่งสารที่ขี่ม้าของกษัตริย์รีบออกไปตามคำสั่งที่เร่งรัดของพระองค์ และมีการประกาศพระราชกฤษฎีกาที่ป้อมปราการสุสา
15And Mordecai went forth from the presence of the king in royal apparel of blue and white, and with a great crown of gold, and with a rob of fine linen and purple; and the city of Shushan shouted and was glad.
15โมรเดคัยออกจากที่เข้าเฝ้ากษัตริย์ สวมเครื่องแต่งกายของราชสำนักสีฟ้าและสีขาว มงกุฎทองคำขนาดใหญ่ และเสื้อคลุมผ้าลินินเนื้อดีกับผ้าสีม่วง ชาวเมืองสุสาโห่ร้องด้วยความยินดี
16The Jews had light and gladness, and joy and honour.
16ชาวยิวมีแสงสว่าง ความเบิกบาน ความยินดี และเกียรติยศ
17And in every province, and in every city, whithersoever the king's commandment and his decree came, the Jews had gladness and joy, a feast and a good day. And many from among the peoples of the land became Jews; for the fear of the Jews was fallen upon them.
17ในทุกมณฑลและทุกเมืองที่คำสั่งและพระราชกฤษฎีกาของกษัตริย์ไปถึง ชาวยิวเบิกบานยินดี จัดงานเลี้ยงและมีวันหยุด ผู้คนจากชนชาติต่าง ๆ ในแผ่นดินจำนวนมากกลายเป็นชาวยิว เพราะความกลัวชาวยิวเข้าครอบงำพวกเขา
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.