Esther
Chapter 8
Clementine Vulgate, 1598
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

Esther 8

Clementine Vulgate, 1598
Freedom Bible (Thai)
1Die illo dedit rex Assuerus Esther reginæ domum Aman adversarii Judæorum, et Mardochæus ingressus est ante faciem regis. Confessa est enim ei Esther quod esset patruus suus.
1ใน​วัน​นั้น กษัตริย์​อาหสุเอรัส​มอบ​บ้านเรือน​ของ​ฮามาน ศัตรู​ของ​ชาวยิว ให้​ราชินี​เอสเธอร์ โมรเดคัย​เข้า​เฝ้า​กษัตริย์ เพราะ​เอสเธอร์​บอก​แล้ว​ว่า​เขา​เกี่ยวข้อง​กับ​นาง​อย่างไร
2Tulitque rex annulum, quem ab Aman recipi jusserat, et tradidit Mardochæo. Esther autem constituit Mardochæum super domum suam.
2กษัตริย์​ถอด​แหวน​ที่​ยึด​คืน​จาก​ฮามาน​มอบ​ให้​โมรเดคัย และ​เอสเธอร์​ให้​โมรเดคัย​ดูแล​บ้านเรือน​ของ​ฮามาน
3Nec his contenta, procidit ad pedes regis, flevitque, et locuta ad eum oravit ut malitiam Aman Agagitæ, et machinationes ejus pessimas quas excogitaverat contra Judæos, juberet irritas fieri.
3เอสเธอร์​ทูล​กษัตริย์​อีก​ครั้ง นาง​หมอบ​ลง​ที่​เท้า​พระองค์ อ้อนวอน​ทั้ง​น้ำตา​ให้​ขจัด​การ​กระทำ​อัน​ชั่วร้าย​ของ​ฮามาน​ชาวอากัก​และ​แผน​ที่​เขา​วาง​ไว้​เล่นงาน​ชาวยิว
4At ille ex more sceptrum aureum protendit manu, quo signum clementiæ monstrabatur: illaque consurgens stetit ante eum,
4กษัตริย์​ยื่น​คทา​ทองคำ​ให้​เอสเธอร์ นาง​จึง​ลุก​ขึ้น​ยืน​ต่อ​หน้า​พระองค์
5et ait: Si placet regi, et si inveni gratiam in oculis ejus, et deprecatio mea non ei videtur esse contraria, obsecro ut novis epistolis, veteres Aman litteræ, insidiatoris et hostis Judæorum, quibus eos in cunctis regis provinciis perire præceperat, corrigantur.
5นาง​กล่าว​ว่า “หาก​กษัตริย์​เห็น​ชอบ หาก​พระองค์​พอใจ​ใน​ตัว​ข้าพเจ้า หาก​เห็น​ว่า​เรื่อง​นี้​ถูก​ต้อง และ​ข้าพเจ้า​เป็น​ที่​ชื่นชอบ​ของ​พระองค์ ขอ​ให้​มี​คำสั่ง​เป็น​ลายลักษณ์อักษร​ให้​ยกเลิก​จดหมาย​ที่​ฮามาน บุตร​ของ​ฮัมเมดาธา ชาวอากัก คิด​ขึ้น​และ​เขียน​เพื่อ​ทำลาย​ชาวยิว​ใน​ทุก​มณฑล​ของ​พระองค์
6Quomodo enim potero sustinere necem et interfectionem populi mei?
6ข้าพเจ้า​จะ​ทน​เห็น​หายนะ​ที่​เกิด​กับ​ชนชาติ​ของ​ข้าพเจ้า​ได้​อย่างไร? จะ​ทน​เห็น​ญาติ​ของ​ข้าพเจ้า​ถูก​ทำลาย​ได้​อย่างไร?”
7Responditque rex Assuerus Esther reginæ, et Mardochæo Judæo: Domum Aman concessi Esther, et ipsum jussi affigi cruci, quia ausus est manum mittere in Judæos.
7กษัตริย์​อาหสุเอรัส​บอก​ราชินี​เอสเธอร์​และ​โมรเดคัย​ชาวยิว​ว่า “ดูสิ เรา​มอบ​บ้านเรือน​ของ​ฮามาน​ให้​เอสเธอร์​แล้ว และ​เขา​ถูก​แขวน​คอ​บน​ตะแลงแกง​เพราะ​ทำร้าย​ชาวยิว
8Scribite ergo Judæis, sicut vobis placet, regis nomine, signantes litteras annulo meo. Hæc enim consuetudo erat, ut epistolis, quæ ex regis nomine mittebantur et illius annulo signatæ erant, nemo auderet contradicere.
8จง​เขียน​ถึง​ชาวยิว​อีก​ตาม​ที่​เห็น​สมควร​ใน​นาม​ของ​กษัตริย์ และ​ประทับตรา​ด้วย​แหวน​ของ​กษัตริย์ เพราะ​ข้อความ​ที่​เขียน​ใน​นาม​ของ​กษัตริย์​และ​ประทับตรา​ด้วย​แหวน​ของ​กษัตริย์​นั้น ไม่มี​ใคร​ยกเลิก​ได้”
9Accitisque scribis et librariis regis (erat autem tempus tertii mensis, qui appellatur Siban) vigesima et tertia die illius scriptæ sunt epistolæ, ut Mardochæus voluerat, ad Judæos, et ad principes, procuratoresque et judices, qui centum viginti septem provinciis ab India usque ad Æthiopiam præsidebant: provinciæ atque provinciæ, populo et populo juxta linguas et litteras suas, et Judæis, prout legere poterant et audire.
9ใน​เวลา​นั้น วัน​ที่​ยี่สิบสาม​ของ​เดือน​ที่​สาม คือ​เดือน​สิวาน มี​การ​เรียก​อาลักษณ์​ของ​กษัตริย์​มา​เขียน​ทุก​อย่าง​ตาม​คำสั่ง​ของ​โมรเดคัย ส่ง​ถึง​ชาวยิว ผู้ปกครอง​ท้องถิ่น ผู้ว่าราชการ และ​เจ้านาย​แห่ง​มณฑล​ต่าง ๆ ตั้งแต่​อินเดีย​ไป​จนถึง​เอธิโอเปีย รวม​หนึ่งร้อยยี่สิบเจ็ด​มณฑล โดย​ใช้​ตัว​อักษร​ของ​แต่ละ​มณฑล​และ​ภาษา​ของ​แต่ละ​ชนชาติ และ​ใช้​ตัว​อักษร​และ​ภาษา​ของ​ชาวยิว​ด้วย
10Ipsæque epistolæ, quæ regis nomine mittebantur, annulo ipsius obsignatæ sunt, et missæ per veredarios: qui per omnes provincias discurrentes, veteres litteras novis nuntiis prævenirent.
10เขา​เขียน​ใน​พระนาม​กษัตริย์​อาหสุเอรัส ประทับตรา​ด้วย​แหวน​ของ​พระองค์ แล้ว​ส่ง​จดหมาย​ไป​กับ​ผู้ส่งสาร​ที่​ขี่​ม้า​ของ​กษัตริย์​ซึ่ง​เพาะพันธุ์​จาก​ม้า​ฝีเท้า​จัด
11Quibus imperavit rex, ut convenirent Judæos per singulas civitates, et in unum præciperent congregari ut starent pro animabus suis, et omnes inimicos suos cum conjugibus ac liberis et universis domibus, interficerent atque delerent, et spolia eorum diriperent.
11จดหมาย​เหล่า​นั้น​อนุญาต​ให้​ชาวยิว​ใน​ทุก​เมือง​รวม​ตัว​กัน​ปกป้อง​ชีวิต​ของ​ตน ให้​ทำลาย ฆ่า และ​ทำให้​กองกำลัง​ทั้งหมด​ของ​ชนชาติ​และ​มณฑล​ที่​เข้า​โจมตี​พวก​เขา ตลอด​จน​เด็ก​เล็ก​และ​ผู้​หญิง​ของ​พวก​เขา สิ้น​ชีวิต และ​ให้​ปล้น​ทรัพย์สิน​ของ​พวก​เขา
12Et constituta est per omnes provincias una ultionis dies, id est tertiadecima mensis duodecimi Adar.
12ภายใน​วัน​เดียว​ทั่ว​ทุก​มณฑล​ของ​กษัตริย์​อาหสุเอรัส คือ​วัน​ที่​สิบสาม​ของ​เดือน​ที่​สิบสอง เดือน​อาดาร์
13Summaque epistolæ hæc fuit, ut in omnibus terris ac populis qui regis Assueri subjacebant imperio, notum fieret paratos esse Judæos ad capiendam vindictam de hostibus suis.
13สำเนา​จดหมาย​ที่​จะ​ใช้​ประกาศ​พระราชกฤษฎีกา​ใน​แต่ละ​มณฑล​ถูก​เผยแพร่​ให้​ทุก​ชนชาติ​รับ​รู้ เพื่อ​ให้​ชาวยิว​เตรียม​พร้อม​สำหรับ​วัน​นั้น​ที่​จะ​ตอบโต้​แก้​แค้น​ศัตรู
14Egressique sunt veredarii celeres nuntia perferentes, et edictum regis pependit in Susan.
14ผู้ส่งสาร​ที่​ขี่​ม้า​ของ​กษัตริย์​รีบ​ออก​ไป​ตาม​คำสั่ง​ที่​เร่งรัด​ของ​พระองค์ และ​มี​การ​ประกาศ​พระราชกฤษฎีกา​ที่​ป้อมปราการ​สุสา
15Mardochæus autem de palatio et de conspectu regis egrediens, fulgebat vestibus regiis, hyacinthinis videlicet et æriis, coronam auream portans in capite, et amictus serico pallio atque purpureo. Omnisque civitas exultavit atque lætata est.
15โมรเดคัย​ออก​จาก​ที่​เข้า​เฝ้า​กษัตริย์ สวม​เครื่องแต่งกาย​ของ​ราชสำนัก​สี​ฟ้า​และ​สี​ขาว มงกุฎ​ทองคำ​ขนาด​ใหญ่ และ​เสื้อคลุม​ผ้า​ลินิน​เนื้อดี​กับ​ผ้า​สี​ม่วง ชาว​เมือง​สุสา​โห่​ร้อง​ด้วย​ความ​ยินดี
16Judæis autem nova lux oriri visa est, gaudium, honor, et tripudium.
16ชาวยิว​มี​แสงสว่าง ความ​เบิกบาน ความ​ยินดี และ​เกียรติยศ
17Apud omnes populos, urbes, atque provincias, quocumque regis jussa veniebant, mira exultatio, epulæ atque convivia, et festus dies: in tantum ut plures alterius gentis et sectæ eorum religioni et cæremoniis jungerentur. Grandis enim cunctos judaici nominis terror invaserat.
17ใน​ทุก​มณฑล​และ​ทุก​เมือง​ที่​คำสั่ง​และ​พระราชกฤษฎีกา​ของ​กษัตริย์​ไป​ถึง ชาวยิว​เบิกบาน​ยินดี จัด​งาน​เลี้ยง​และ​มี​วัน​หยุด ผู้​คน​จาก​ชนชาติ​ต่าง ๆ ใน​แผ่นดิน​จำนวน​มาก​กลาย​เป็น​ชาวยิว เพราะ​ความ​กลัว​ชาวยิว​เข้า​ครอบงำ​พวก​เขา

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.