Esther 6
Clementine Vulgate, 1598Translation
Clementine Vulgate, 1598
Freedom Bible (Thai)
1Noctem illam duxit rex insomnem, jussitque sibi afferri historias et annales priorum temporum. Quæ cum illo præsente legerentur,
1คืนนั้นกษัตริย์นอนไม่หลับ จึงสั่งให้นำหนังสือพงศาวดารที่บันทึกเหตุการณ์ไว้มาอ่านให้พระองค์ฟัง
2ventum est ad illum locum ubi scriptum erat quomodo nuntiasset Mardochæus insidias Bagathan et Thares eunuchorum, regem Assuerum jugulare cupientium.
2พบข้อความบันทึกไว้ว่า โมรเดคัยเคยแจ้งเรื่องบิกธานาและเทเรช ขันทีสองคนของกษัตริย์ที่เฝ้าประตู ซึ่งคิดจะทำร้ายกษัตริย์อาหสุเอรัส
3Quod cum audisset rex, ait: Quid pro hac fide honoris ac præmii Mardochæus consecutus est? Dixerunt ei servi illius ac ministri: Nihil omnino mercedis accepit.
3กษัตริย์ถามว่า “โมรเดคัยได้รับเกียรติและการยกย่องอะไรเป็นการตอบแทนเรื่องนี้แล้วบ้าง?” บรรดาผู้รับใช้ที่อยู่กับพระองค์ตอบว่า “ยังไม่ได้ทำอะไรให้เขาเลย”
4Statimque rex: Quis est, inquit, in atrio? Aman quippe interius atrium domus regiæ intraverat, ut suggereret regi, et juberet Mardochæum affigi patibulo, quod ei fuerat præparatum.
4กษัตริย์ถามว่า “ใครอยู่ในลาน?” ขณะนั้นฮามานเพิ่งเข้ามาในลานชั้นนอกของพระราชวัง เพื่อทูลกษัตริย์ให้แขวนคอโมรเดคัยบนตะแลงแกงที่เขาเตรียมไว้
5Responderunt pueri: Aman stat in atrio. Dixitque rex: Ingrediatur.
5ผู้รับใช้ทูลว่า “นั่น ฮามานยืนอยู่ในลาน” กษัตริย์สั่งว่า “ให้เขาเข้ามา”
6Cumque esset ingressus, ait illi: Quid debet fieri viro, quem rex honorare desiderat? Cogitans autem in corde suo Aman, et reputans quod nullum alium rex, nisi se, vellet honorare,
6ฮามานจึงเข้ามา กษัตริย์ถามเขาว่า “ควรทำอย่างไรให้คนที่กษัตริย์ต้องการให้เกียรติ?” ฮามานคิดในใจว่า “กษัตริย์จะต้องการให้เกียรติใครมากไปกว่าข้าพเจ้า?”
7respondit: Homo, quem rex honorare cupit,
7ฮามานตอบว่า “สำหรับคนที่กษัตริย์ต้องการให้เกียรตินั้น
8debet indui vestibus regiis, et imponi super equum, qui de sella regis est, et accipere regium diadema super caput suum:
8ขอให้นำเครื่องแต่งกายที่พระองค์สวมและม้าที่พระองค์ขี่มา ม้าตัวนั้นมีมงกุฎสวมอยู่บนหัว
9et primus de regiis principibus ac tyrannis teneat equum ejus, et per plateam civitatis incedens clamet, et dicat: Sic honorabitur, quemcumque voluerit rex honorare.
9แล้วมอบเครื่องแต่งกายกับม้าให้เจ้านายผู้สูงศักดิ์ที่สุดคนหนึ่งของกษัตริย์ ให้แต่งกายให้คนที่พระองค์ต้องการให้เกียรติ แล้วให้เขาขี่ม้าผ่านลานเมือง พร้อมประกาศนำหน้าเขาว่า ‘คนที่กษัตริย์ต้องการให้เกียรติจะได้รับการปฏิบัติเช่นนี้!’”
10Dixitque ei rex: Festina, et sumpta stola et equo, fac, ut locutus es, Mardochæo Judæo, qui sedet ante fores palatii. Cave ne quidquam de his, quæ locutus es, prætermittas.
10กษัตริย์จึงบอกฮามานว่า “รีบไปนำเครื่องแต่งกายกับม้าตามที่พูดมา แล้วทำเช่นนี้ให้โมรเดคัยชาวยิวที่นั่งอยู่ประตูวัง อย่าให้ขาดสิ่งใดที่พูดไว้แม้แต่อย่างเดียว”
11Tulit itaque Aman stolam et equum, indutumque Mardochæum in platea civitatis, et impositum equo præcedebat, atque clamabat: Hoc honore condignus est, quemcumque rex voluerit honorare.
11ฮามานจึงนำเครื่องแต่งกายกับม้ามา แต่งกายให้โมรเดคัย แล้วให้เขาขี่ม้าผ่านลานเมือง พร้อมประกาศนำหน้าว่า “คนที่กษัตริย์ต้องการให้เกียรติจะได้รับการปฏิบัติเช่นนี้!”
12Reversusque est Mardochæus ad januam palatii: et Aman festinavit ire in domum suam, lugens et operto capite:
12โมรเดคัยกลับไปที่ประตูวัง ส่วนฮามานรีบกลับบ้านด้วยความเศร้าโศก คลุมศีรษะไว้
13narravitque Zares uxori suæ, et amicis, omnia quæ evenissent sibi. Cui responderunt sapientes quos habebat in consilio, et uxor ejus: Si de semine Judæorum est Mardochæus, ante quem cadere cœpisti, non poteris ei resistere, sed cades in conspectu ejus.
13ฮามานเล่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้เศเรชผู้เป็นภรรยาและเพื่อนทุกคนฟัง บรรดาปราชญ์ของเขากับเศเรชจึงบอกว่า “ถ้าโมรเดคัยที่ท่านเริ่มพ่ายแพ้ต่อเขานั้นเป็นเชื้อสายยิว ท่านก็จะเอาชนะเขาไม่ได้ แต่จะต้องพ่ายแพ้ต่อเขาอย่างแน่นอน”
14Adhuc illis loquentibus, venerunt eunuchi regis, et cito eum ad convivium, quod regina paraverat, pergere compulerunt.
14ขณะที่ยังพูดกันอยู่ ขันทีของกษัตริย์ก็มาถึงและรีบพาฮามานไปยังงานเลี้ยงที่เอสเธอร์เตรียมไว้
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.