Esther 6
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Freedom Bible (Thai)
1Te kah khoyin ah tah manghai te a ih hoelh. Te dongah khokhuen olka poekkoepnah cabu te loh hamla a thui pah. Te vaengah manghai mikhmuh ah aka tae pah ham khaw om uh.
1คืนนั้นกษัตริย์นอนไม่หลับ จึงสั่งให้นำหนังสือพงศาวดารที่บันทึกเหตุการณ์ไว้มาอ่านให้พระองค์ฟัง
2Te vaengah cingkhaa aka tawt, manghai imkhoem rhoi Bigthan neh Teresh loh manghai Ahasuerus kut hlah thil ham a mae rhoi vaengah Mordekai a puen pah tila a daek te a hmuh.
2พบข้อความบันทึกไว้ว่า โมรเดคัยเคยแจ้งเรื่องบิกธานาและเทเรช ขันทีสองคนของกษัตริย์ที่เฝ้าประตู ซึ่งคิดจะทำร้ายกษัตริย์อาหสุเอรัส
3Te dongah manghai loh, “He dongah Mordekai ham umponnah neh lennah metlam a saii?” a ti nah. Te vaengah amah taengah aka thotat manghai kah tueihyoeih rhoek loh, “Anih ham hno pakhat khaw a saii pah moenih,” a ti uh.
3กษัตริย์ถามว่า “โมรเดคัยได้รับเกียรติและการยกย่องอะไรเป็นการตอบแทนเรื่องนี้แล้วบ้าง?” บรรดาผู้รับใช้ที่อยู่กับพระองค์ตอบว่า “ยังไม่ได้ทำอะไรให้เขาเลย”
4Manghai loh, “Vongup kah te unim?” a ti vaengah, Haman tah thing dongah Mordekai kuiok sak ham a tawn te manghai taengah thui hamla manghai im kah vongup khuila lom kun.
4กษัตริย์ถามว่า “ใครอยู่ในลาน?” ขณะนั้นฮามานเพิ่งเข้ามาในลานชั้นนอกของพระราชวัง เพื่อทูลกษัตริย์ให้แขวนคอโมรเดคัยบนตะแลงแกงที่เขาเตรียมไว้
5Te vaengah manghai kah tueihyoeih rhoek loh a taengah, “Haman vongup ah pai ke,” a ti uh. Te dongah manghai loh, “Ha kun saeh,” a ti nah.
5ผู้รับใช้ทูลว่า “นั่น ฮามานยืนอยู่ในลาน” กษัตริย์สั่งว่า “ให้เขาเข้ามา”
6Haman a kun van neh a taengah, “Manghai loh amah kah umponah dongah khueh a ngaih hlang ham te manghai loh balae a saii pa eh?” a ti nah. Te vaengah Haman loh a lungbuei ah, 'Manghai loh kai lakah aka hoeikhang te umponah saii pah ham unim a ngaih?,” a ti.
6ฮามานจึงเข้ามา กษัตริย์ถามเขาว่า “ควรทำอย่างไรให้คนที่กษัตริย์ต้องการให้เกียรติ?” ฮามานคิดในใจว่า “กษัตริย์จะต้องการให้เกียรติใครมากไปกว่าข้าพเจ้า?”
7Te dongah Haman loh manghai taengah, “Manghai loh amah kah umponah dongah khueh a ngaih hlang te,
7ฮามานตอบว่า “สำหรับคนที่กษัตริย์ต้องการให้เกียรตินั้น
8manghai amah pum dongkah a bai nawn manghai pueinak, manghai loh a soah a ngol thil marhang, a lu dongah a khuem manghai rhuisam te khuen saeh.
8ขอให้นำเครื่องแต่งกายที่พระองค์สวมและม้าที่พระองค์ขี่มา ม้าตัวนั้นมีมงกุฎสวมอยู่บนหัว
9Te phoeiah pueinak neh marhang te angrhaeng manghai kah mangpa rhoek lamkah pakhat kut ah pae saeh. Te vaengah manghai loh amah kah umponah dongah khueh ham a ngaih hlang te bai sak saeh. Te phoeiah anih te khopuei toltung la marhang dongah ngol sak saeh lamtah a hmai ah, 'Manghai loh amah kah umponah khuiah khueh a ngaih hlang ham tah he tlam ni a saii,’ tila doek saeh,” a ti nah.
9แล้วมอบเครื่องแต่งกายกับม้าให้เจ้านายผู้สูงศักดิ์ที่สุดคนหนึ่งของกษัตริย์ ให้แต่งกายให้คนที่พระองค์ต้องการให้เกียรติ แล้วให้เขาขี่ม้าผ่านลานเมือง พร้อมประกาศนำหน้าเขาว่า ‘คนที่กษัตริย์ต้องการให้เกียรติจะได้รับการปฏิบัติเช่นนี้!’”
10Te phoeiah manghai loh Haman te, “Na thui bangla pueinak neh marhang te tlek lo lamtah manghai vongka ah aka ngol Judah Mordekai ham saii pah. Na thui boeih te ol pakhat khaw rhul sak boeh,” a ti nah.
10กษัตริย์จึงบอกฮามานว่า “รีบไปนำเครื่องแต่งกายกับม้าตามที่พูดมา แล้วทำเช่นนี้ให้โมรเดคัยชาวยิวที่นั่งอยู่ประตูวัง อย่าให้ขาดสิ่งใดที่พูดไว้แม้แต่อย่างเดียว”
11Te dongah Haman loh pueinak neh marhang te a loh tih Mordekai te a bai sak. Te phoeiah anih khopuei toltung la a ngol sak tih a hmai ah, 'Manghai loh amah kah umponah khuiah khueh a ngaih hlang ham tah he tlam ni a saii,’ tila a doek.
11ฮามานจึงนำเครื่องแต่งกายกับม้ามา แต่งกายให้โมรเดคัย แล้วให้เขาขี่ม้าผ่านลานเมือง พร้อมประกาศนำหน้าว่า “คนที่กษัตริย์ต้องการให้เกียรติจะได้รับการปฏิบัติเช่นนี้!”
12Te phoeiah Mordekai te manghai vongka la mael. Tedae Haman tah a im la mael paitok tih rhahdoe cangpoem ah a lu te a muei.
12โมรเดคัยกลับไปที่ประตูวัง ส่วนฮามานรีบกลับบ้านด้วยความเศร้าโศก คลุมศีรษะไว้
13Haman loh a taengah aka thoeng boeih te a yuu Zeresh taeng neh a lungnah boeih taengah a thui. Te vaengah amah te a hlangcueih rhoek neh a yuu Zeresh loh, “Mordekai te Judah tiingan lamkah koinih, a mikhmuh ah cungku sak ham na tong cakhaw anih te na noeng mahpawh, a mikhmuh ah rhep na cungku rhoe na cungku ni,” a ti nah.
13ฮามานเล่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้เศเรชผู้เป็นภรรยาและเพื่อนทุกคนฟัง บรรดาปราชญ์ของเขากับเศเรชจึงบอกว่า “ถ้าโมรเดคัยที่ท่านเริ่มพ่ายแพ้ต่อเขานั้นเป็นเชื้อสายยิว ท่านก็จะเอาชนะเขาไม่ได้ แต่จะต้องพ่ายแพ้ต่อเขาอย่างแน่นอน”
14Anih te a thui uh li vaengah manghai imkhoem rhoek ha pawk uh tih Haman te Esther kah a saii buhkoknah kung la tlek a khuen uh.
14ขณะที่ยังพูดกันอยู่ ขันทีของกษัตริย์ก็มาถึงและรีบพาฮามานไปยังงานเลี้ยงที่เอสเธอร์เตรียมไว้
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.