Esther 5
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Freedom Bible (Thai)
1Now it came to pass on the third day, that Esther put on her royal apparel, and stood in the inner court of the king's house, over against the king's house; and the king sat upon his royal throne in the royal house, over against the entrance of the house.
1ในวันที่สาม เอสเธอร์สวมเครื่องแต่งกายของราชินี แล้วยืนอยู่ในลานชั้นในข้างพระราชวัง กษัตริย์นั่งบนบัลลังก์ในพระราชวัง ใกล้ทางเข้า
2And it was so, when the king saw Esther the queen standing in the court, that she obtained favour in his sight; and the king held out to Esther the golden sceptre that was in his hand. So Esther drew near, and touched the top of the sceptre.
2เมื่อเห็นราชินีเอสเธอร์ยืนอยู่ในลาน กษัตริย์พอใจในตัวนางและยื่นคทาทองคำในมือให้นาง เอสเธอร์จึงเข้ามาใกล้และแตะยอดคทา
3Then said the king unto her: 'What wilt thou, queen Esther? for whatever thy request, even to the half of the kingdom, it shall be given thee.'
3กษัตริย์ถามนางว่า “ราชินีเอสเธอร์ เธอต้องการอะไร? มีคำขออะไรหรือ? แม้จะขอถึงครึ่งอาณาจักร เราก็จะให้”
4And Esther said: 'If it seem good unto the king, let the king and Haman come this day unto the banquet that I have prepared for him.'
4เอสเธอร์ตอบว่า “หากกษัตริย์เห็นชอบ ขอให้พระองค์กับฮามานมาร่วมงานเลี้ยงวันนี้ ที่ข้าพเจ้าเตรียมไว้ให้พระองค์”
5Then the king said: 'Cause Haman to make haste, that it may be done as Esther hath said.' So the king and Haman came to the banquet that Esther had prepared.
5กษัตริย์จึงสั่งว่า “รีบไปพาฮามานมา จะได้ทำตามที่เอสเธอร์บอก” แล้วกษัตริย์กับฮามานก็มาร่วมงานเลี้ยงที่เอสเธอร์เตรียมไว้
6And the king said unto Esther at the banquet of wine: 'Whatever thy petition, it shall be granted thee; and whatever thy request, even to the half of the kingdom, it shall be performed.'
6ระหว่างดื่มเหล้าองุ่นในงานเลี้ยง กษัตริย์ถามเอสเธอร์ว่า “เธอวิงวอนเรื่องอะไร? เราจะให้ตามคำวิงวอน มีคำขออะไร? แม้จะขอถึงครึ่งอาณาจักร เราก็จะทำให้”
7Then answered Esther, and said: 'My petition and my request is —
7เอสเธอร์ตอบว่า “เรื่องที่ข้าพเจ้าวิงวอนและคำขอของข้าพเจ้าคือ
8if I have found favour in the sight of the king, and if it please the king to grant my petition, and to perform my request — let the king and Haman come to the banquet that I shall prepare for them, and I will do to-morrow as the king hath said.'
8หากพระองค์พอใจในตัวข้าพเจ้าและเห็นชอบที่จะให้ตามคำวิงวอนและทำตามคำขอ ขอให้พระองค์กับฮามานมาร่วมงานเลี้ยงที่ข้าพเจ้าจะเตรียมไว้ให้ทั้งสอง แล้วพรุ่งนี้ข้าพเจ้าจะตอบตามที่พระองค์ถาม”
9Then went Haman forth that day joyful and glad of heart; but when Haman saw Mordecai in the king's gate, that he stood not up, nor moved for him, Haman was filled with wrath against Mordecai.
9วันนั้นฮามานออกจากงานด้วยความยินดีและเบิกบานใจ แต่เมื่อเห็นโมรเดคัยอยู่ที่ประตูวัง ไม่ลุกขึ้นหรือแม้แต่ขยับตัวต่อหน้าเขา เขาก็โกรธโมรเดคัยอย่างมาก
10Nevertheless Haman refrained himself, and went home; and he sent and fetched his friends and Zeresh his wife.
10ถึงอย่างนั้น ฮามานยังข่มใจไว้แล้วกลับบ้าน เขาส่งคนไปเรียกเพื่อน ๆ กับเศเรชผู้เป็นภรรยามา
11And Haman recounted unto them the glory of his riches, and the multitude of his children, and everything as to how the king had promoted him, and how he had advanced him above the princes and servants of the king.
11ฮามานเล่าให้พวกเขาฟังถึงความมั่งคั่งอันโอ่อ่าของตน ลูก ๆ จำนวนมาก ทุกเรื่องที่กษัตริย์เลื่อนตำแหน่งให้ และการที่พระองค์ยกเขาขึ้นเหนือบรรดาเจ้านายและผู้รับใช้
12Haman said moreover: 'Yea, Esther the queen did let no man come in with the king unto the banquet that she had prepared but myself; and to-morrow also am I invited by her together with the king.
12เขาพูดต่อว่า “ราชินีเอสเธอร์ไม่ได้เชิญใครไปร่วมงานเลี้ยงกับกษัตริย์เลยนอกจากข้าพเจ้า และพรุ่งนี้นางก็ยังเชิญข้าพเจ้าไปพร้อมกับกษัตริย์อีก
13Yet all this availeth me nothing, so long as I see Mordecai the Jew sitting at the king's gate.'
13แต่ทั้งหมดนี้ก็ไม่มีความหมายสำหรับข้าพเจ้า ตราบใดที่ยังเห็นโมรเดคัยชาวยิวนั่งอยู่ที่ประตูวัง”
14Then said Zeresh his wife and all his friends unto him: 'Let a gallows be made of fifty cubits high, and in the morning speak thou unto the king that Mordecai may be hanged thereon; then go thou in merrily with the king unto the banquet.' And the thing pleased Haman; and he caused the gallows to be made.
14เศเรชผู้เป็นภรรยากับเพื่อนทุกคนจึงบอกเขาว่า “ให้สร้างตะแลงแกงสูงห้าสิบศอก พอเช้าก็ไปทูลกษัตริย์ให้แขวนคอโมรเดคัยบนนั้น แล้วท่านจะได้ไปร่วมงานเลี้ยงกับกษัตริย์อย่างรื่นเริง” ฮามานพอใจกับคำแนะนำนี้ จึงให้สร้างตะแลงแกง
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.