أَسْتِير 5
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)Translation
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
Freedom Bible (Thai)
1وَفِي ٱلْيَوْمِ ٱلثَّالِثِ لَبِسَتْ أَسْتِيرُ ثِيَابًا مَلَكِيَّةً وَوَقَفَتْ فِي دَارِ بَيْتِ ٱلْمَلِكِ ٱلدَّاخِلِيَّةِ مُقَابِلَ بَيْتِ ٱلْمَلِكِ، وَٱلْمَلِكُ جَالِسٌ عَلَى كُرْسِيِّ مُلْكِهِ فِي بَيْتِ ٱلْمُلْكِ مُقَابِلَ مَدْخَلِ ٱلْبَيْتِ.
1ในวันที่สาม เอสเธอร์สวมเครื่องแต่งกายของราชินี แล้วยืนอยู่ในลานชั้นในข้างพระราชวัง กษัตริย์นั่งบนบัลลังก์ในพระราชวัง ใกล้ทางเข้า
2فَلَمَّا رَأَى ٱلْمَلِكُ أَسْتِيرَ ٱلْمَلِكَةَ وَاقِفَةً فِي ٱلدَّارِ نَالَتْ نِعْمَةً فِي عَيْنَيْهِ، فَمَدَّ ٱلْمَلِكُ لِأَسْتِيرَ قَضِيبَ ٱلذَّهَبِ ٱلَّذِي بِيَدِهِ، فَدَنَتْ أَسْتِيرُ وَلَمَسَتْ رَأْسَ ٱلْقَضِيبِ.
2เมื่อเห็นราชินีเอสเธอร์ยืนอยู่ในลาน กษัตริย์พอใจในตัวนางและยื่นคทาทองคำในมือให้นาง เอสเธอร์จึงเข้ามาใกล้และแตะยอดคทา
3فَقَالَ لَهَا ٱلْمَلِكُ: «مَا لَكِ يَا أَسْتِيرُ ٱلْمَلِكَةُ؟ وَمَا هِيَ طِلْبَتُكِ؟ إِلَى نِصْفِ ٱلْمَمْلَكَةِ تُعْطَى لَكِ».
3กษัตริย์ถามนางว่า “ราชินีเอสเธอร์ เธอต้องการอะไร? มีคำขออะไรหรือ? แม้จะขอถึงครึ่งอาณาจักร เราก็จะให้”
4فَقَالَتْ أَسْتِيرُ: «إِنْ حَسُنَ عِنْدَ ٱلْمَلِكِ فَلْيَأْتِ ٱلْمَلِكُ وَهَامَانُ ٱلْيَوْمَ إِلَى ٱلْوَلِيمَةِ ٱلَّتِي عَمِلْتُهَا لَهُ».
4เอสเธอร์ตอบว่า “หากกษัตริย์เห็นชอบ ขอให้พระองค์กับฮามานมาร่วมงานเลี้ยงวันนี้ ที่ข้าพเจ้าเตรียมไว้ให้พระองค์”
5فَقَالَ ٱلْمَلِكُ: «أَسْرِعُوا بِهَامَانَ لِيُفْعَلَ كَلَامُ أَسْتِيرَ». فَأَتَى ٱلْمَلِكُ وَهَامَانُ إِلَى ٱلْوَلِيمَةِ ٱلَّتِي عَمِلَتْهَا أَسْتِيرُ.
5กษัตริย์จึงสั่งว่า “รีบไปพาฮามานมา จะได้ทำตามที่เอสเธอร์บอก” แล้วกษัตริย์กับฮามานก็มาร่วมงานเลี้ยงที่เอสเธอร์เตรียมไว้
6فَقَالَ ٱلْمَلِكُ لِأَسْتِيرَ عِنْدَ شُرْبِ ٱلْخَمْرِ: «مَا هُوَ سُؤْلُكِ فَيُعْطَى لَكِ؟ وَمَا هِيَ طِلْبَتُكِ؟ إِلَى نِصْفِ ٱلْمَمْلَكَةِ تُقْضَى».
6ระหว่างดื่มเหล้าองุ่นในงานเลี้ยง กษัตริย์ถามเอสเธอร์ว่า “เธอวิงวอนเรื่องอะไร? เราจะให้ตามคำวิงวอน มีคำขออะไร? แม้จะขอถึงครึ่งอาณาจักร เราก็จะทำให้”
7فَأَجَابَتْ أَسْتِيرُ وَقَالتْ: «إِنَّ سُؤْلِي وَطِلْبَتِي،
7เอสเธอร์ตอบว่า “เรื่องที่ข้าพเจ้าวิงวอนและคำขอของข้าพเจ้าคือ
8إِنْ وَجَدْتُ نِعْمَةً فِي عَيْنَيِ ٱلْمَلِكِ، وَإِذَا حَسُنَ عِنْدَ ٱلْمَلِكِ أَنْ يُعْطَى سُؤْلِي وَتُقْضَى طِلْبَتِي، أَنْ يَأْتِيَ ٱلْمَلِكُ وَهَامَانُ إِلَى ٱلْوَلِيمَةِ ٱلَّتِي أَعْمَلُهَا لَهُمَا، وَغَدًا أَفْعَلُ حَسَبَ أَمْرِ ٱلْمَلِكِ».
8หากพระองค์พอใจในตัวข้าพเจ้าและเห็นชอบที่จะให้ตามคำวิงวอนและทำตามคำขอ ขอให้พระองค์กับฮามานมาร่วมงานเลี้ยงที่ข้าพเจ้าจะเตรียมไว้ให้ทั้งสอง แล้วพรุ่งนี้ข้าพเจ้าจะตอบตามที่พระองค์ถาม”
9فَخَرَجَ هَامَانُ فِي ذَلِكَ ٱلْيَوْمِ فَرِحًا وَطَيِّبَ ٱلْقَلْبِ. وَلَكِنْ لَمَّا رَأَى هَامَانُ مُرْدَخَايَ فِي بَابِ ٱلْمَلِكِ وَلَمْ يَقُمْ وَلَا تَحَرَّكَ لَهُ، ٱمْتَلَأَ هَامَانُ غَيْظًا عَلَى مُرْدَخَايَ.
9วันนั้นฮามานออกจากงานด้วยความยินดีและเบิกบานใจ แต่เมื่อเห็นโมรเดคัยอยู่ที่ประตูวัง ไม่ลุกขึ้นหรือแม้แต่ขยับตัวต่อหน้าเขา เขาก็โกรธโมรเดคัยอย่างมาก
10وَتَجَلَّدَ هَامَانُ وَدَخَلَ بَيْتَهُ وَأَرْسَلَ فَٱسْتَحْضَرَ أَحِبَّاءَهُ وَزَرَشَ زَوْجَتَهُ،
10ถึงอย่างนั้น ฮามานยังข่มใจไว้แล้วกลับบ้าน เขาส่งคนไปเรียกเพื่อน ๆ กับเศเรชผู้เป็นภรรยามา
11وَعَدَّدَ لَهُمْ هَامَانُ عَظَمَةَ غِنَاهُ وَكَثْرَةَ بَنِيهِ، وَكُلَّ مَا عَظَّمَهُ ٱلْمَلِكُ بِهِ وَرَقَّاهُ عَلَى ٱلرُّؤَسَاءِ وَعَبِيدِ ٱلْمَلِكِ.
11ฮามานเล่าให้พวกเขาฟังถึงความมั่งคั่งอันโอ่อ่าของตน ลูก ๆ จำนวนมาก ทุกเรื่องที่กษัตริย์เลื่อนตำแหน่งให้ และการที่พระองค์ยกเขาขึ้นเหนือบรรดาเจ้านายและผู้รับใช้
12وَقَالَ هَامَانُ: «حَتَّى إِنَّ أَسْتِيرَ ٱلْمَلِكَةَ لَمْ تُدْخِلْ مَعَ ٱلْمَلِكِ إِلَى ٱلْوَلِيمَةِ ٱلَّتِي عَمِلَتْهَا إِلَّا إِيَّايَ. وَأَنَا غَدًا أَيْضًا مَدْعُوٌّ إِلَيْهَا مَعَ ٱلْمَلِكِ.
12เขาพูดต่อว่า “ราชินีเอสเธอร์ไม่ได้เชิญใครไปร่วมงานเลี้ยงกับกษัตริย์เลยนอกจากข้าพเจ้า และพรุ่งนี้นางก็ยังเชิญข้าพเจ้าไปพร้อมกับกษัตริย์อีก
13وَكُلُّ هَذَا لَا يُسَاوِي عِنْدِي شَيْئًا كُلَّمَا أَرَى مُرْدَخَايَ ٱلْيَهُودِيَّ جَالِسًا فِي بَابِ ٱلْمَلِكِ».
13แต่ทั้งหมดนี้ก็ไม่มีความหมายสำหรับข้าพเจ้า ตราบใดที่ยังเห็นโมรเดคัยชาวยิวนั่งอยู่ที่ประตูวัง”
14فَقَالَتْ لَهُ زَرَشُ زَوْجَتُهُ وَكُلُّ أَحِبَّائِهِ: «فَلْيَعْمَلُوا خَشَبَةً ٱرْتِفَاعُهَا خَمْسُونَ ذِرَاعًا، وَفِي ٱلصَّبَاحِ قُلْ لِلْمَلِكِ أَنْ يَصْلِبُوا مُرْدَخَايَ عَلَيْهَا، ثُمَّ ٱدْخُلْ مَعَ ٱلْمَلِكِ إِلَى ٱلْوَلِيمَةِ فَرِحًا». فَحَسُنَ ٱلْكَلَامُ عِنْدَ هَامَانَ وَعَمِلَ ٱلْخَشَبَةَ.
14เศเรชผู้เป็นภรรยากับเพื่อนทุกคนจึงบอกเขาว่า “ให้สร้างตะแลงแกงสูงห้าสิบศอก พอเช้าก็ไปทูลกษัตริย์ให้แขวนคอโมรเดคัยบนนั้น แล้วท่านจะได้ไปร่วมงานเลี้ยงกับกษัตริย์อย่างรื่นเริง” ฮามานพอใจกับคำแนะนำนี้ จึงให้สร้างตะแลงแกง
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.