أَسْتِير 3
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)Translation
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
Freedom Bible (Thai)
1بَعْدَ هَذِهِ ٱلْأُمُورِ عَظَّمَ ٱلْمَلِكُ أَحَشْوِيرُوشُ هَامَانَ بْنَ هَمَدَاثَا ٱلْأَجَاجِيَّ وَرَقَّاهُ، وَجَعَلَ كُرْسِيَّهُ فَوْقَ جَمِيعِ ٱلرُّؤَسَاءِ ٱلَّذِينَ مَعَهُ.
1หลังจากนั้น กษัตริย์อาหสุเอรัสเลื่อนตำแหน่งฮามาน บุตรของฮัมเมดาธา ชาวอากัก ให้สูงขึ้น และจัดที่นั่งของเขาไว้เหนือเจ้านายทุกคนที่อยู่กับพระองค์
2فَكَانَ كُلُّ عَبِيدِ ٱلْمَلِكِ ٱلَّذِينَ بِبَابِ ٱلْمَلِكِ يَجْثُونَ وَيَسْجُدُونَ لِهَامَانَ، لِأَنَّهُ هَكَذَا أَوْصَى بِهِ ٱلْمَلِكُ. وَأَمَّا مُرْدَخَايُ فَلَمْ يَجْثُ وَلَمْ يَسْجُدْ.
2ผู้รับใช้ของกษัตริย์ทุกคนที่อยู่ประตูวังต่างก้มลงคำนับฮามาน ตามคำสั่งของกษัตริย์ แต่โมรเดคัยไม่ก้มลงและไม่คำนับเขา
3فَقَالَ عَبِيدُ ٱلْمَلِكِ ٱلَّذِينَ بِبَابِ ٱلْمَلِكِ لِمُرْدَخَايَ: «لِمَاذَا تَتَعَدَّى أَمْرَ ٱلْمَلِكِ؟»
3บรรดาผู้รับใช้ที่ประตูวังจึงถามโมรเดคัยว่า “ทำไมท่านถึงขัดคำสั่งของกษัตริย์?”
4وَإِذْ كَانُوا يُكَلِّمُونَهُ يَوْمًا فَيَوْمًا وَلَمْ يَكُنْ يَسْمَعْ لَهُمْ، أَخْبَرُوا هَامَانَ لِيَرَوْا هَلْ يَقُومُ كَلَامُ مُرْدَخَايَ، لِأَنَّهُ أَخْبَرَهُمْ بِأَنَّهُ يَهُودِيٌّ.
4พวกเขาพูดกับโมรเดคัยทุกวัน แต่เขาไม่ฟัง จึงนำเรื่องไปบอกฮามานเพื่อดูว่าเหตุผลของโมรเดคัยจะฟังขึ้นหรือไม่ เพราะโมรเดคัยบอกพวกเขาไว้แล้วว่าตนเป็นชาวยิว
5وَلَمَّا رَأَى هَامَانُ أَنَّ مُرْدَخَايَ لَا يَجْثُو وَلَا يَسْجُدُ لَهُ، ٱمْتَلَأَ هَامَانُ غَضَبًا.
5เมื่อฮามานเห็นว่าโมรเดคัยไม่ก้มลงและไม่คำนับตน เขาก็โกรธจัด
6وَٱزْدُرِيَ فِي عَيْنَيْهِ أَنْ يَمُدَّ يَدَهُ إِلَى مُرْدَخَايَ وَحْدَهُ، لِأَنَّهُمْ أَخْبَرُوهُ عَنْ شَعْبِ مُرْدَخَايَ. فَطَلَبَ هَامَانُ أَنْ يُهْلِكَ جَمِيعَ ٱلْيَهُودِ ٱلَّذِينَ فِي كُلِّ مَمْلَكَةِ أَحَشْوِيرُوشَ، شَعْبَ مُرْدَخَايَ.
6แต่ฮามานเห็นว่าการทำร้ายโมรเดคัยเพียงคนเดียวเป็นเรื่องเล็กน้อยเกินไป เพราะมีคนบอกเขาแล้วว่าโมรเดคัยเป็นชนชาติใด เขาจึงคิดจะทำลายชาวยิวทั้งหมด ซึ่งเป็นชนชาติเดียวกับโมรเดคัย ทั่วอาณาจักรของอาหสุเอรัส
7فِي ٱلشَّهْرِ ٱلْأَوَّلِ، أَيْ شَهْرِ نِيسَانَ، فِي ٱلسَّنَةِ ٱلثَّانِيَةِ عَشَرَةَ لِلْمَلِكِ أَحَشْوِيرُوشَ، كَانُوا يُلْقُونَ فُورًا، أَيْ قُرْعَةً، أَمَامَ هَامَانَ، مِنْ يَوْمٍ إِلَى يَوْمٍ، وَمِنْ شَهْرٍ إِلَى شَهْرٍ، إِلَى ٱلثَّانِي عَشَرَ، أَيْ شَهْرِ أَذَارَ.
7ในเดือนแรก คือเดือนนิสาน ปีที่สิบสองแห่งรัชกาลกษัตริย์อาหสุเอรัส มีการจับสลากที่เรียกว่า “ปูร์” ต่อหน้าฮามาน โดยเลือกทีละวันและทีละเดือน แล้วเลือกได้เดือนที่สิบสอง คือเดือนอาดาร์
8فَقَالَ هَامَانُ لِلْمَلِكِ أَحَشْوِيرُوشَ: «إِنَّهُ مَوْجُودٌ شَعْبٌ مَّا مُتَشَتِّتٌ وَمُتَفَرِّقٌ بَيْنَ ٱلشُّعُوبِ فِي كُلِّ بِلَادِ مَمْلَكَتِكَ، وَسُنَنُهُمْ مُغَايِرَةٌ لِجَمِيعِ ٱلشُّعُوبِ، وَهُمْ لَا يَعْمَلُونَ سُنَنَ ٱلْمَلِكِ، فَلَا يَلِيقُ بِٱلْمَلِكِ تَرْكُهُمْ.
8ฮามานทูลกษัตริย์อาหสุเอรัสว่า “มีชนชาติหนึ่งกระจัดกระจายอยู่ท่ามกลางชนชาติต่าง ๆ ในทุกมณฑลของอาณาจักรของพระองค์ กฎหมายของพวกเขาต่างจากชนชาติอื่น และพวกเขาไม่ปฏิบัติตามกฎหมายของกษัตริย์ การปล่อยให้พวกเขาอยู่ต่อไปจึงไม่เป็นประโยชน์แก่พระองค์
9فَإِذَا حَسُنَ عِنْدَ ٱلْمَلِكِ فَلْيُكْتَبْ أَنْ يُبَادُوا، وَأَنَا أَزِنُ عَشَرَةَ آلَافِ وَزْنَةٍ مِنَ ٱلْفِضَّةِ فِي أَيْدِي ٱلَّذِينَ يَعْمَلُونَ ٱلْعَمَلَ لِيُؤْتَى بِهَا إِلَى خَزَائِنِ ٱلْمَلِكِ».
9หากกษัตริย์เห็นชอบ ขอให้มีคำสั่งเป็นลายลักษณ์อักษรให้ทำลายพวกเขา ข้าพเจ้าจะจ่ายเงินหนึ่งหมื่นตะลันต์ แก่ผู้ดูแลกิจการของพระองค์ เพื่อนำเข้าคลังของกษัตริย์”
10فَنَزَعَ ٱلْمَلِكُ خَاتَمَهُ مِنْ يَدِهِ وَأَعْطَاهُ لِهَامَانَ بْنِ هَمَدَاثَا ٱلْأَجَاجِيِّ عَدُوِّ ٱلْيَهُودِ.
10กษัตริย์ถอดแหวนจากมือมอบให้ฮามาน บุตรของฮัมเมดาธา ชาวอากัก ศัตรูของชาวยิว
11وَقَالَ ٱلْمَلِكُ لِهَامَانَ: «ٱلْفِضَّةُ قَدْ أُعْطِيَتْ لَكَ، وَٱلشَّعْبُ أَيْضًا، لِتَفْعَلَ بِهِ مَا يَحْسُنُ فِي عَيْنَيْكَ».
11พระองค์บอกฮามานว่า “เงินนั้นเรายกให้ รวมทั้งชนชาตินั้นด้วย จะทำกับพวกเขาอย่างไรก็ได้ตามที่เห็นสมควร”
12فَدُعِيَ كُتَّابُ ٱلْمَلِكِ فِي ٱلشَّهْرِ ٱلْأَوَّلِ، فِي ٱلْيَوْمِ ٱلثَّالِثَ عَشَرَ مِنْهُ، وَكُتِبَ حَسَبَ كُلِّ مَا أَمَرَ بِهِ هَامَانُ إِلَى مَرَازِبَةِ ٱلْمَلِكِ وَإِلَى وُلَاةِ بِلَادٍ فَبِلَادٍ، وَإِلَى رُؤَسَاءِ شَعْبٍ فَشَعْبٍ، كُلِّ بِلَادٍ كَكِتَابَتِهَا، وَكُلِّ شَعْبٍ كَلِسَانِهِ، كُتِبَ بِٱسْمِ ٱلْمَلِكِ أَحَشْوِيرُوشَ وَخُتِمَ بِخَاتَمِ ٱلْمَلِكِ.
12ในวันที่สิบสามของเดือนแรก มีการเรียกอาลักษณ์ของกษัตริย์มาเขียนทุกอย่างตามที่ฮามานสั่ง ส่งถึงผู้ปกครองท้องถิ่นของกษัตริย์ ผู้ว่าราชการทุกมณฑล และเจ้านายของแต่ละชนชาติ โดยใช้ตัวอักษรของแต่ละมณฑลและภาษาของแต่ละชนชาติ ข้อความเขียนในพระนามกษัตริย์อาหสุเอรัสและประทับตราด้วยแหวนของพระองค์
13وَأُرْسِلَتِ ٱلْكِتَابَاتُ بِيَدِ ٱلسُّعَاةِ إِلَى كُلِّ بُلْدَانِ ٱلْمَلِكِ لِإِهْلَاكِ وَقَتْلِ وَإِبَادَةِ جَمِيعِ ٱلْيَهُودِ، مِنَ ٱلْغُلَامِ إِلَى ٱلشَّيْخِ وَٱلْأَطْفَالِ وَٱلنِّسَاءِ فِي يَوْمٍ وَاحِدٍ، فِي ٱلثَّالِثَ عَشَرَ مِنَ ٱلشَّهْرِ ٱلثَّانِي عَشَرَ، أَيْ شَهْرِ أَذَارَ، وَأَنْ يَسْلِبُوا غَنِيمَتَهُمْ.
13ผู้ส่งสารนำจดหมายไปยังทุกมณฑลของกษัตริย์ ให้ทำลาย ฆ่า และทำให้ชาวยิวทุกคนสิ้นชีวิต ทั้งคนอายุน้อยและคนอายุมาก เด็กเล็กและผู้หญิง ภายในวันเดียว คือวันที่สิบสามของเดือนที่สิบสอง เดือนอาดาร์ และให้ปล้นทรัพย์สินของพวกเขา
14صُورَةُ ٱلْكِتَابَةِ ٱلْمُعْطَاةِ سُنَّةً فِي كُلِّ ٱلْبُلْدَانِ، أُشْهِرَتْ بَيْنَ جَمِيعِ ٱلشُّعُوبِ لِيَكُونُوا مُسْتَعِدِّينَ لِهَذَا ٱلْيَوْمِ.
14สำเนาจดหมายที่จะใช้ประกาศพระราชกฤษฎีกาในแต่ละมณฑลถูกเผยแพร่ให้ทุกชนชาติรับรู้ เพื่อให้เตรียมพร้อมสำหรับวันนั้น
15فَخَرَجَ ٱلسُّعَاةُ وَأَمْرُ ٱلْمَلِكِ يَحُثُّهُمْ، وَأُعْطِيَ ٱلْأَمْرُ فِي شُوشَنَ ٱلْقَصْرِ. وَجَلَسَ ٱلْمَلِكُ وَهَامَانُ لِلشُّرْبِ، وَأَمَّا ٱلْمَدِينَةُ شُوشَنُ فَٱرْتَبَكَتْ.
15ผู้ส่งสารรีบออกไปตามคำสั่งของกษัตริย์ และมีการประกาศพระราชกฤษฎีกาที่ป้อมปราการสุสา กษัตริย์กับฮามานนั่งดื่มกัน แต่ชาวเมืองสุสาต่างสับสน
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.