Ecclesiastes 3
JPS Tanakh (Jewish Publication Society, 1917)
Freedom Bible (Thai)
1To every thing there is a season, and a time to every purpose under the heaven:
1ทุกสิ่งมีวาระของมัน และทุกเรื่องใต้ฟ้ามีเวลาของมัน:
2A time to be born, and a time to die; a time to plant, and a time to pluck up that which is planted;
2มีเวลาเกิด และเวลาตาย มีเวลาปลูก และเวลาถอนสิ่งที่ปลูก
3A time to kill, and a time to heal; a time to break down, and a time to build up;
3มีเวลาฆ่า และเวลาเยียวยา มีเวลารื้อถอน และเวลาก่อสร้าง
4A time to weep, and a time to laugh; a time to mourn, and a time to dance;
4มีเวลาร้องไห้ และเวลาหัวเราะ มีเวลาไว้ทุกข์ และเวลาเต้นรำ
5A time to cast away stones, and a time to gather stones together; a time to embrace, and a time to refrain from embracing;
5มีเวลาโยนก้อนหินทิ้ง และเวลาเก็บก้อนหินมารวมกัน มีเวลาโอบกอด และเวลาละเว้นการโอบกอด
6A time to seek, and a time to lose; a time to keep, and a time to cast away;
6มีเวลาแสวงหา และเวลาสูญเสีย มีเวลาเก็บรักษา และเวลาโยนทิ้ง
7A time to rend, and a time to sew; a time to keep silence, and a time to speak;
7มีเวลาฉีก และเวลาเย็บ มีเวลานิ่งเงียบ และเวลาพูด
8A time to love, and a time to hate; a time for war, and a time for peace.
8มีเวลารัก และเวลาเกลียด มีเวลาสงคราม และเวลาสันติภาพ
9What profit hath he that worketh in that he laboureth?
9คนทำงานได้ประโยชน์อะไรจากสิ่งที่ตนตรากตรำทำ?
10I have seen the task which God hath given to the sons of men to be exercised therewith.
10ฉันเห็นภาระที่พระเจ้ามอบให้มนุษย์ต้องตรากตรำทนทุกข์
11He hath made every thing beautiful in its time; also He hath set the world in their heart, yet so that man cannot find out the work that God hath done from the beginning even to the end.
11พระเจ้าทำให้ทุกสิ่งงดงามตามเวลาของมัน พระองค์ยังวางความเป็นนิรันดร์ไว้ในใจมนุษย์ แต่ถึงอย่างนั้น มนุษย์ก็ไม่อาจหยั่งรู้สิ่งที่พระเจ้าทำตั้งแต่ต้นจนจบ
12I know that there is nothing better for them, than to rejoice, and to get pleasure so long as they live.
12ฉันรู้ว่าสำหรับพวกเขา ไม่มีอะไรดีไปกว่าการชื่นชมยินดีและทำสิ่งดีตลอดชีวิต
13But also that every man should eat and drink, and enjoy pleasure for all his labour, is the gift of God.
13และการที่ทุกคนได้กิน ได้ดื่ม และชื่นชมสิ่งดีจากงานทั้งหมดของตน ก็เป็นของขวัญจากพระเจ้า
14I know that, whatsoever God doeth, it shall be for ever; nothing can be added to it, nor any thing taken from it; and God hath so made it, that men should fear before Him.
14ฉันรู้ว่าทุกสิ่งที่พระเจ้าทำจะคงอยู่ตลอดไป ไม่มีอะไรเพิ่มเข้าไปได้ และไม่มีอะไรตัดออกได้ พระเจ้าทำเช่นนี้เพื่อให้มนุษย์ยำเกรงพระองค์
15That which is hath been long ago, and that which is to be hath already been; and God seeketh that which is pursued.
15สิ่งที่มีอยู่ก็เคยมีมาแล้ว สิ่งที่จะเกิดขึ้นก็เคยเกิดขึ้นมาแล้ว และพระเจ้านำสิ่งที่ผ่านพ้นไปให้กลับมาอีก
16And moreover I saw under the sun, in the place of justice, that wickedness was there; and in the place of righteousness, that wickedness was there.
16ฉันยังเห็นอีกว่าภายใต้ดวงอาทิตย์ ในที่แห่งความยุติธรรมกลับมีความชั่วร้าย และในที่แห่งความชอบธรรมก็มีความชั่วร้าย
17I said in my heart: 'The righteous and the wicked God will judge; for there is a time there for every purpose and for every work.'
17ฉันคิดในใจว่า “พระเจ้าจะพิพากษาทั้งคนชอบธรรมและคนชั่ว เพราะมีเวลาสำหรับทุกเรื่องและทุกการกระทำ”
18I said in my heart: 'It is because of the sons of men, that God may sift them, and that they may see that they themselves are but as beasts.'
18ฉันคิดในใจว่า “สำหรับมนุษย์นั้น พระเจ้าทดสอบพวกเขา เพื่อให้พวกเขาเห็นว่าตนเองก็ไม่ต่างจากสัตว์
19For that which befalleth the sons of men befalleth beasts; even one thing befalleth them; as the one dieth, so dieth the other; yea, they have all one breath; so that man hath no pre-eminence above a beast; for all is vanity.
19เพราะสิ่งที่เกิดกับมนุษย์ก็เกิดกับสัตว์ เหตุการณ์เดียวกันเกิดกับทั้งสอง ฝ่ายหนึ่งตายอย่างไร อีกฝ่ายก็ตายอย่างนั้น ทั้งหมดมีลมหายใจเดียวกัน มนุษย์ไม่ได้เหนือกว่าสัตว์ เพราะทุกสิ่งล้วนว่างเปล่า
20All go unto one place; all are of the dust, and all return to dust.
20ทั้งหมดไปยังที่เดียวกัน ทั้งหมดมาจากฝุ่นดิน และทั้งหมดกลับเป็นฝุ่นดินอีก
21Who knoweth the spirit of man whether it goeth upward, and the spirit of the beast whether it goeth downward to the earth?
21ใครจะรู้ว่าวิญญาณของมนุษย์ขึ้นไปเบื้องบนหรือไม่ และวิญญาณของสัตว์ลงไปยังแผ่นดินเบื้องล่างหรือไม่?”
22Wherefore I perceived that there is nothing better, than that a man should rejoice in his works; for that is his portion; for who shall bring him to see what shall be after him?
22ฉันจึงเห็นว่าไม่มีอะไรดีไปกว่าการที่คนเราชื่นชมยินดีกับงานของตน เพราะนั่นคือส่วนที่เขาได้รับ ใครจะพาเขาไปเห็นสิ่งที่จะเกิดขึ้นในภายหลัง?
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.