ルカ 24
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)Translation
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1週の初めの日、夜明け早く、女たちは用意しておいた香料を持ち、ほかの何人かとともに墓へ行った。
1Sabbath poeng kah a cuek hnin mincang hi ah bo-ul a hmoel te a khuen uh tih phuel la cet uh.
2すると、墓から石が転がしてあるのを見つけた。
2Tedae phuel lamkah lungto vik a paluet te a hmuh uh.
3中に入ったが、主イエスの体が見当たらなかった。
3A kun uh vaengah tah Boeipa Jesuh pum te hmu uh pawh.
4このことで途方に暮れていると、見よ、まばゆい衣を着た二人の人がそばに立った。
4He kawng dongah amamih te ingang la a om vaengah hlang panit te himbai leklek a phaa la tarha a pai pa uh.
5女たちは恐ろしくなり、顔を地に伏せた。 二人は女たちに言った。「なぜ、生きている方を死人の中に捜すのですか。
5Amih khaw lakueng ngaiha neh om uh tih diklai la a maelhmai a buluk uh. Te vaengah amih te, “Balae tih aka hing te aka duek taengah na toem uh.
6ここにはおられません。よみがえられました。まだガリラヤにおられた時、あなたがたに何と言われたかを思い出しなさい。
6He ah a om moenih thoo coeng. Galilee ah a om vaengah nangmih taengah a thui te poek uh.
7人の子は罪人たちの手に引き渡され、十字架につけられ、三日目によみがえらなければならない、と言われたでしょう。」
7'Hlang capa he hlang tholh kut ah a voeih vetih a tai ni, a thum hnin ah a thoh ham a kuek,’ a ti ta,” a ti rhoi.
8女たちはイエスの言葉を思い出し、
8A ol te a poek uh van dongah,
9墓から帰って、十一人とほかのすべての人にこれらのことを告げた。
9phuel lamloh bal uh tih hlaiat taeng neh a tloe rhoek boeih taengah puen uh.
10その女たちは、マグダラのマリア、ヨハンナ、ヤコブの母マリアであった。彼女たちと一緒にいたほかの女たちも、これらのことを使徒たちに告げた。
10Te vaengah Magadala Mary, Joanna, Jakob manu Mary khaw om. Te phoeiah amih taengkah a tloe rhoek long khaw caeltueih rhoek taengah a thui pa uh.
11しかし、この話は使徒たちにはたわごとのように思われ、彼女たちを信じなかった。
11Tedae amih taengah tah cil ol bangla a om pah dongah a hnalval tak uh.
12しかしペテロは立ち上がって墓へ走った。身をかがめて中をのぞくと、亜麻布だけが置いてあるのが見えた。それで、起こったことを不思議に思いながら家へ帰った。
12Peter tah thoo tih phuel la yong. Te phoeiah a sawt thuk hatah himbai bueng te a hmuh. Te dongah amah khaw aka om hno dongah ngaihmang la khoe uh.
13見よ、ちょうどその日、弟子たちのうち二人が、エルサレムから六十スタディア離れたエマオという村へ向かっていた。
13Amah tekah khohnin ah Jerusalem lamkah phalong sawmrhuk aka hla, a ming ah Emmaus vangca la khoem aka cet rhoi te om.
14二人は、起こったこれらすべての出来事について互いに話していた。
14Amih rhoi loh te rhoek kah aka thoeng hno boeih te khatneh khat taengah a thui rhoi.
15彼らが話し合い、論じ合っていると、イエスご自身が近づいて来て、一緒に歩き始めた。
15A thui rhoi tih a oelh uh rhoi vaengah Jesuh amah long khaw a paan tih amih rhoi te a puei.
16しかし、二人の目は遮られていて、イエスだと気づかなかった。
16Tedae anih te a hmat pawt ham a mik a buem bah.
17イエスは彼らに言った。 「歩きながら話し合っている、その話は何ですか。なぜ悲しんでいるのですか。」
17Te phoeiah amih rhoi te, “ Aka cet paitai loh khatneh khat taengah na saep rhoi te mebang olka nim he,” a ti nah hatah a hmueprhut la pai rhoi.
18クレオパという名の一人が答えた。「エルサレムに滞在していながら、この数日の間にそこで起こったことを知らないのは、あなただけなのですか。」
18Te dongah Kleopas aka ming nah loh anih te a doo tih, “Namah loh Jerusalem te na kuepkol thil dae tihnin kah a khuiah aka om te na ming mahnim?” a ti nah.
19イエスは彼らに言った。 「どんなことですか。」 二人は答えた。「ナザレ人イエスのことです。この方は、神と民全体の前で、行いにも言葉にも力ある預言者でした。
19Te vaengah amih rhoi te, “ Aba e te? ” a ti nah. Te rhoi van loh amah te, “Nazareth Jesuh kawng ca, anih tah tonghma pa la om, a khoboe neh a ol khaw Pathen neh pilnam boeih taengah a thaom.
20ところが祭司長たちやわれわれの指導者たちは、この方を死刑に定めるために引き渡し、十字架につけたのです。
20Anih te mamih kah khosoihham rhoek neh boei rhoek loh dueknah neh laitloek thil ham a voeih uh tih a tai uh.
21私たちは、この方こそイスラエルを贖ってくださる方だと望みをかけていました。しかも、そのすべてが起こってから、今日でもう三日目になります。
21Tedae Israel tlan ham aka cai tah anih ni tila kaimih loh ka ngaiuep uh. Te boeih te khaw a poeng tih, tahae kah hno a om lamloh a thum hnin pataeng a pha coeng he.
22そのうえ、仲間の女たちが何人か、私たちを驚かせました。朝早く墓へ行ったのですが、
22Kamamih khuikah huta hlangvang long khaw kaimih n'limlum sak uh. Phuel ah yue om uh coeng.
23イエスの体が見つからず、戻って来て、御使いたちの幻まで見たと言うのです。御使いたちは、イエスは生きておられると告げたそうです。
23Tedae a pum te hmu uh mueh la ha pawk uh. Puencawn rhoek kah mangthui a hmuh te khaw a thui uh. Amah a hing te amih loh a thui uh.
24仲間の何人かが墓へ行ってみると、女たちの言ったとおりでしたが、イエスは見ませんでした。」
24Te dongah kaimih taengkah hlangvang tah phuel la cet uh. Te vaengah huta rhoek loh a thui bangla a hmuh uh van tangloeng tih amah te tah hmu uh pawh,” a ti nah rhoi.
25イエスは彼らに言った。 「ああ、愚かな人たち。預言者たちが語ったすべてのことを信じるのに、心の鈍い人たち。
25Te vaengah amah loh amih rhoi te, “ Hlangang rhoi aw, na thinko a rhihnun cukduk la, tonghma rhoek loh a thui te boeih tangnah rhoi saw .
26キリストはこれらの苦しみを受けて、その栄光に入らなければならなかったのではないか。」
26Khrih te a patang phoeiah a thangpomnah khuila a kun te a kuek moenih a? ” a ti nah.
27そしてモーセとすべての預言者から始めて、聖書全体の中から、ご自分について書かれていることを彼らに解き明かした。
27Moses lamkah a tong tih tonghma rhoek boeih neh cacim boeih khuiah khaw amah kawng te amih ham a thuicaih pah coeng.
28三人は、目指していた村に近づいた。イエスはさらに先へ行く様子を見せた。
28Vangca te vat a pha uh vaengah amah tah voelh cet la sa uh.
29二人は強く引き止めて言った。「私たちと一緒にお泊まりください。もう夕方になり、日も暮れかけています。」 それでイエスは、彼らとともに泊まるために中へ入った。
29Tedae amah te a hloh rhoi tih, “Kaimih rhoi taengah rhaeh mai , hlaem a pha tih khohnin khaw khum coeng,” a ti nah. Te dongah amih rhoi taengah rhaeh hamla kun.
30イエスが彼らと食卓に着いた時、パンを取って感謝をささげ、それを裂いて彼らに渡した。
30A tue a pha tih amih rhoi taengah a ngol puei. Vaidam te a loh tih a uem phoeiah a aeh tih amih rhoi te a paek.
31すると二人の目が開かれ、イエスだと分かった。その時、イエスの姿は見えなくなった。
31Te vaengah a mik tah a tueng pah rhoi tih amah te a hmat rhoi. Tedae amah tah amih rhoi taeng lamloh vova a hma pah.
32二人は互いに言った。「道を歩きながら、あの方が話してくださり、聖書を解き明かしてくださった時、私たちの心は内で燃えていたではないか。」
32Te daengah khatneh khat te, “Mamih rhoi kah thinko tah a ung moenih a? Longpueng ah mamih ham a thui bangla mamih rhoi taengah om pai, cacim he mamih rhoi khuiah puk pai,” a ti rhoi.
33二人はすぐに立ってエルサレムへ戻り、十一人と、その仲間たちが集まっているのを見つけた。
33Te dongah amah tekah a tue ah thoo rhoi tih Jerusalem la bal rhoi. Te vaengah hlaikhat rhoek neh a taengkah rhoek ana tingtun uh te a hmuh rhoi.
34集まっていた人々は、「主は本当によみがえり、シモンに現れた」と言っていた。
34Boeipa tah thoo rhep tih Simon taengla a phoe te ana thui uh.
35そこで二人も、道で起こったことや、パンを裂いた時にイエスだと分かったことを話した。
35Amih rhoi long khaw longpueng kah te a thui rhoi tih vaidam a aehnah nen te amih a ming sak.
36彼らがこれらのことを話していると、イエスご自身が彼らのただ中に立って言った。 「あなたがたに平和があるように。」
36A thui uh li vaengah amah te amih lakli ah a pai pah tih amih te, “ Nangmih taengah ngaimongnah om saeh,” a ti nah.
37彼らはおびえ、恐れに満たされ、霊を見ているのだと思った。
37Tedae let uh tih mueihla aka hmuh bangla a poek uh dongah lakueng ngaiha la om uh.
38イエスは彼らに言った。 「なぜ取り乱しているのか。なぜ心に疑いが起こるのか。
38Te phoeiah amih te, “ Balae tih, na thuen neh na om uh, poeknah te balae tih na thinko ah a phul ?
39私の手と足を見なさい。確かに私自身である。触って見なさい。霊には肉や骨はないが、見てのとおり、私にはある。」
39Kai kamah ni tite ka kut rhoi neh ka kho rhoi he so uh. Kai he n'phathuep uh lamtah m'ming uh, mueihla loh a saa neh a rhuh a khueh moenih, nam hmuh uh vanbangla kai ka khueh he,” a ti nah.
40こう言って、手と足を彼らに見せた。
40He he a thui phoeiah a kut rhoi neh a kho rhoi te amih a tueng.
41彼らが喜びのあまりまだ信じられず、不思議に思っていると、イエスは言った。 「ここに何か食べ物がありますか。」
41Tedae omngaihnah lamloh a hnalval uh pueng tih a ngaihmang uh dongah amih te, “ Caakkoi khat khaw na khueh uh a he? ” a ti nah.
42彼らは焼いた魚一切れと、蜂の巣を少し差し出した。
42Amih loh amah te nga phoeng kaekvang a paek uh.
43イエスはそれを受け取り、彼らの前で食べた。
43Te dongah a doe tih amih hmaiah a caak pah.
44そして彼らに言った。 「私がまだあなたがたと一緒にいた時に話していたのは、このことである。モーセの律法、預言者たち、詩篇に私について書かれていることは、すべて成就しなければならない。」
44Te phoeiah amih te, “ Nangmih taengah ka om vaengah nangmih ham ka thui ka ol tah he ni. Moses kah olkhueng neh tonghma rhoek, tingtoeng dongah khaw kai kawng a daek te boeih a soep ham a kuek ta,” a ti nah.
45それからイエスは、聖書を理解できるように、彼らの心を開いた。
45Te daengah cacim hmuhming ham te a lungbuei puk uh.
46そして彼らに言った。 「このように書かれている。キリストは苦しみを受け、三日目に死人の中からよみがえらなければならなかった。
46Te dongah amih te, “ Khrih a patang ham neh a thum hnin ah duek lamkah a thoh ham kha ,
47また、悔い改めと罪の赦しが、その名によって、エルサレムから始まり、すべての国々に宣べ伝えられる。
47Jerusalem lamkah loh tong uh lamtah namtom boeih taengah tholh khodawkngainah ham yutnah te amah ming neh hoe ham a daek tangloeng coeng .
48あなたがたは、これらのことの証人である。
48Nangmih tah he rhoek kah laipai rhoek ni .
49見よ、私は父が約束されたものをあなたがたの上に送る。しかし、いと高き所からの力を身にまとうまでは、エルサレムの都にとどまっていなさい。」
49Kai loh nangmih taengah a pa kah olkhueh te kan tueih coeng he. Tedae nangmih tah a sang lamkah thaomnah na bai uh hlan atah kho khuiah ana ngol uh,” a ti nah.
50それからイエスは彼らをベタニアの近くまで連れて行き、両手を上げて祝福した。
50Amih te Bethany duela voelh a khuen phoeiah a kut a phuel tih amih te yoethen a paek .
51祝福している間に彼らから離れ、天に上げられた。
51Amih yoethen a paek nen tah amih taeng lamloh khoe uh tih vaan la a khuen.
52彼らはイエスを礼拝し、大きな喜びに満たされてエルサレムへ帰った。
52Te vaengah amih loh amah te a bawk uh tih Jerusalem ah omngaihnah neh muep bal uh.
53そして絶えず神殿にいて、神を賛美し、ほめたたえていた。アーメン。
53Te phoeiah bawkim khuiah om taitu uh tih Pathen te a uem uh.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.