ルカ 6
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)Translation
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1さて、最初の安息日の次に来る第二の安息日に、イエスが麦畑を通っていると、弟子たちは麦の穂を摘み、手でもんで食べた。
1Sabbath a om vaengah Jesuh te canghli longah pah phai. Te vaengah a hnukbang rhoek loh cangvuei te a yun uh tih a kut neh a noi uh phoeiah a caak uh.
2パリサイ人のある者たちは言った。「なぜあなたがたは、安息日にしてはならないことをするのか。」
2Te dongah Pharisee rhoek khuikah hlangvang loh, “Sabbath vaengah a ngaih pawt te balae tih, na saii uh?” a ti nah.
3イエスは彼らに答えた。 「ダビデとその供の者たちが空腹だった時、ダビデが何をしたか、読んだことがないのか。
3Te dongah Jesuh loh amih te a doo tih, “ Amah neh a taengkah rhoek te bungpong la a om vaengah David loh a saii te na tae uh mahnim he .
4彼は神の家に入り、祭司以外は食べてはならない供えのパンを取って食べ、供の者たちにも与えたではないか。」
4Pathen im ah kun tih a hmai kah vaidam te a loh tih a caak phoeiah a taengkah rhoek khaw a paek ta, te te khosoih rhoek bueng pawt atah u khaw cah ham a paek moenih ta ,” a ti nah.
5また彼らに言った。 「人の子は安息日の主である。」
5Te phoeiah amih te, “ Hlang Capa tah Sabbath Boeipa ni,” a ti nah.
6別の安息日に、イエスは会堂に入って教えた。そこに右手の萎えた人がいた。
6A tloe vaengah khaw Sabbath a om nen tah tunim la cet tih a thuituen. Te vaengah bantang kut aka khaem hlang pakhat om van.
7律法学者たちとパリサイ人たちは、イエスを訴える口実を見つけようと、安息日に癒やすかどうかを見張っていた。
7Te dongah anih te Sabbath vaengah a hoeih sak atah a paelnaeh thil te hmuh hamla cadaek rhoek neh Pharisee rhoek loh a dawn uh.
8しかしイエスは彼らの考えを知って、手の萎えた人に言った。 「立って、真ん中に出なさい。」 その人は立ち上がってそこに立った。
8Tedae amih kah poeknah te a ming dongah, kut khaem la aka om hlang te, “Thoo lamtah a laklung ah pai lah,” a ti nah vanbangla thoo tih pai.
9イエスは彼らに言った。 「あなたがたに尋ねる。安息日に許されているのは、良いことをすることか、害を加えることか。命を救うことか、殺すことか。」
9Te phoeiah amih te Jesuh loh, “Nangmih te kan dawt lah eh, Sabbath vaengah a then ham neh thae ham, hinglu khang ham neh poci sak ham, melae a ngaih?” a ti nah.
10イエスは彼ら一同を見回してから、その人に言った。 「手を伸ばしなさい。」 彼がそうすると、その手はもう一方の手と同じように元どおりになった。
10Te phoeiah amih te boeih a sawt tih, “ Na kut te yueng,” a ti nah. Tedae anih long khaw a ngai van dongah a kut te a then pah.
11しかし彼らは激しい怒りに満たされ、イエスをどうしようかと互いに話し合った。
11Amih a anglat neh hah uh sumsoek tih, Jesuh te saii hamla amamih khat neh khat te thui uh thae.
12そのころ、イエスは祈るために山へ行き、夜通し神に祈り続けた。
12A tue a pha vaengah thangthui ham tlang la cet tih, Pathen taengah thangthuinah neh hak.
13夜が明けると弟子たちを呼び、その中から十二人を選び、使徒と名づけた。
13Khothaih a pha vaengah tah a hnukbang rhoek te a khue. Amih lamkah hlang hlainit te a tuek tih, amih te caeltueih rhoekla a khue bal.
14ペテロと名づけたシモン、その兄弟アンデレ、ヤコブ、ヨハネ、フィリポ、バルトロマイ、
14Te vaengah Peter la a khue Simon te khaw, a mana Andrew khaw, James neh Johan khaw, Philip neh Bartholomew khaw,
15マタイ、トマス、アルパヨの子ヤコブ、熱心党と呼ばれたシモン、
15Matthai neh Thomas khaw, Alphaeus capa James neh Namlung la a khue Simon khaw,
16ヤコブの子ユダ、そして裏切り者となったイスカリオテのユダである。
16James capa Judah neh hlangyoi la aka om Judah Iskariot khaw thum van.
17イエスは彼らとともに下り、平らな所に立った。そこには大勢の弟子たちと、イエスの教えを聞き、病気を癒やしてもらおうと、ユダヤ全土、エルサレム、またツロとシドンの海岸地方から来た、おびただしい数の人々がいた。
17Te phoeiah amih te a suntlak puei tih hmuen naep ah pai uh. A hnukbang rhoek te muep hlangping uh tih, Judah pum neh Jerusalem, Tyre neh Sidon tuikaeng lamkah pilnam rhaengpuei khaw muep om uh.
18汚れた霊に苦しめられていた人々も癒やされた。
18Amih tah a taengah hnatun ham neh, a tlohtat lamloh hoeih hamla, rhalawt mueihla loh a tulnoi rhoek hoeih ham ha pawk uh.
19群衆は皆、イエスに触れようとした。イエスから力が出て、すべての人を癒やしていたからである。
19Jesuh lamkah thaomnah a coe vaengah tah boeih a hoeih uh dongah anih aka taek ham hlangping loh boeih a toem uh.
20イエスは弟子たちに目を向けて言った。 「貧しいあなたがたは幸いである。 神の王国はあなたがたのものだからである。
20Te phoeiah a hnukbang rhoek te Jesuh loh a mik a huel thil, “ Khodaeng rhoek tah a yoethen pai, Pathen ram tah nangmih kah ni .
21今、飢えているあなたがたは幸いである。 満たされるからである。 今、泣いているあなたがたは幸いである。 笑うようになるからである。
21A yoe aka then rhoek tah tahae ah na bungpong cakhaw na hah uh ni, yoethen hlang rhoek tah tahae ah na rhap uh cakhaw na nuei uh bitni .
22人の子のために、人々があなたがたを憎み、締め出し、あざけり、あなたがたの名を悪いものとして退ける時、あなたがたは幸いである。
22Nangmih te hlang loh m'hmuhuet uh vaengah, nangmih te n'hlaang uh tih n'thuithet uh vaengah khaw, hlang capa kongah a thae la na ming a voeih vaengah khaw na yoethen uh .
23その日には喜び、躍り上がりなさい。見よ、天でのあなたがたの報いは大きい。彼らの父祖たちも預言者たちに同じことをしたからである。
23Tekah khohnin ah omngaih uh lamtah soipet uh. Nangmih kah thapang tah vaan ah muep om coeng ke. Amah te tlam ni a napa rhoek loh tonghma rhoek te a saii uh .
24しかし、富んでいるあなたがたは災いである。 すでに慰めを受けているからである。
24Tedae anunae nangmih kuirhang rhoek aih, namamih kah thaphohnah ni na bawt uh .
25今、満腹しているあなたがたは災いである。 飢えるようになるからである。 今、笑っているあなたがたは災いである。 悲しみ、泣くようになるからである。
25Anunae nangmih aka hah coeng rhoek khaw na pong uh ni. Anunae aka nuei coeng rhoek, na nguek neh na rhap uh ni .
26人々が あなたがたをほめる時、 災いだ。 彼らの父祖たちも偽預言者たちに同じことをしたからである。
26Anunae hlang tom loh a then la nangmih n'thui uh vaengkah aih. Amah te tlam ni na pa rhoek loh laithae tonghma rhoek te a saii uh .
27「しかし、聞いているあなたがたに言う。敵を愛し、あなたがたを憎む者に良いことをしなさい。
27Tedae ka ol aka hnatun nangmih rhoek taengah kan thui, na rhal rhoek te lungnah uh, nangmih aka hmuhuet rhoek ham a then saii pa uh .
28あなたがたを呪う者を祝福し、虐待する者のために祈りなさい。
28Nangmih thae aka phoei rhoek te uem uh, nangmih aka hnaep rhoek ham thangthui pa uh .
29あなたの頬を打つ者には、もう一方の頬も差し出しなさい。上着を奪う者には、下着も拒んではならない。
29Kamrhuh ah nangmih aka bop tah pakhat te khaw duen pah. Na himbai aka khuen te angki khaw hloh pah boeh .
30求める者にはだれにでも与え、あなたの物を奪う者から取り戻そうとしてはならない。
30Na taengah aka bih boeih te pae lamtah, na koe a khuen te khaw lat voel boeh .
31「人にしてもらいたいと思うとおりに、あなたがたも人にしなさい。
31Hlang loh nangmih taengah a saii ham na ngaih uh bangla amih taengah saii uh van .
32「自分を愛する者を愛したからといって、何の誉れになるだろう。罪人たちでさえ、自分を愛する者を愛する。
32Nangmih aka lungnah rhoek bueng te na lungnah uh koinih nangmih ham mebang lungvatnah lae a om eh? hlangtholh rhoek long pataeng amamih aka lungnah rhoek a lungnah uh ta .
33自分に良いことをする者に良いことをしたからといって、何の誉れになるだろう。罪人たちでさえ同じことをする。
33Nangmih ham aka then rhoek taengah dawk na then van koinih nangmih ham mebang lungvatnah lae a om eh? Amah te bang te hlangtholh rhoek long khaw a saii uh ta .
34返してもらえると期待して貸したからといって、何の誉れになるだろう。罪人たちでさえ、同じだけ返してもらうために罪人たちに貸す。
34A taeng lamkah dang hamla na ngaiuep uh te na puu uh koinih nangmih ham mebang lungvatnah lae a om eh? Te tlam te dang boeiloeih ham ngawn tah hlangtholh rhoek loh hlangtholh roek te a puu uh van ta .
35しかし、敵を愛し、良いことをし、何も返してもらおうとせずに貸しなさい。そうすれば、あなたがたの報いは大きく、いと高き方の子らとなる。いと高き方は、感謝しない者にも悪人にも情け深いからである。
35Na rhal rhoek taengah pataeng lungnah neh then pa uh lamtah na puu vaengah khaw lamtawn uh voel boeh. Te daengah ni nangmih kah thapang tah muep om vetih Khohni ca rhoek la na om uh eh. Amah tah noihhai neh boethae taengah khaw kodam la om ta .
36「だから、あわれみ深い者となりなさい。 あなたがたの父もあわれみ深い方だからである。
36Na pa te sitlohthamla la a om van dongah silohthamlam la om uh .
37人を裁いてはならない。 そうすれば、あなたがたも裁かれない。 人を罪に定めてはならない。 そうすれば、あなたがたも罪に定められない。 人を解放しなさい。 そうすれば、あなたがたも解放される。
37Hlang te lai na thui thil uh pawt daengah ni lai la n'thui uh loengloeng pawt eh. Hlang te boe sak uh boeh nangmih m'boe sak uh loengloeng mahpawh. Tholh te hlah pa uh lamtah nangmih khaw han hlah van ni .
38「与えなさい。そうすれば、あなたがたにも与えられる。十分に量り、押し込み、揺すって詰め、あふれるほどにして与えられる。 あなたがたが量るその量りで、あなたがたにも量り返されるからである。」
38Pae uh, lamtah nangmih te m ' paek van ni. Cangnoek then dongah a det tih a rhueng tangtae te na rhang ah a baecoih la m ' paek bitni. Na loeng nah cangnoek nen te nangmih ham a loeng van ni,” a ti nah.
39イエスはまた彼らにたとえを語った。 「目の見えない人が、目の見えない人を案内できるだろうか。二人とも穴に落ちるのではないか。
39Te phoeiah amih ham nuettahnah pakhat koep a thui. “ Mikdael loh mikdael long a tueng thai khaming? Rhom la bok cungku mahpawt nim?
40弟子は教師より上ではない。しかし、十分に訓練された者は皆、自分の教師のようになる。
40Hnukbang tah saya soah a om moenih. Boeih aka moeh uh pataeng a saya banglam ni a om eh .
41なぜ兄弟の目にある木くずは見えるのに、自分の目にある梁には気づかないのか。
41Na manuca mik kah mikdaeng te metlam na hmuh uh. Namah mik khuikah thingboeng pataeng na hmat moenih .
42自分の目にある梁が見えないのに、どうして兄弟に、『兄弟よ、あなたの目にある木くずを取らせてくれ』と言えるのか。偽善者よ。まず自分の目から梁を取り除きなさい。そうすれば、兄弟の目にある木くずを取り除くためにはっきり見えるようになる。
42Metlam lae na manuca te , “ Manuca, na mik khuikah mikdaeng kang koeih eh , “ na ti nah thai. Na mik khuikah thingboeng te namah loh na hmuh moenih. Hlangthai palat aw namah mik lamkah thingboeng te koeih lamhma dae, te daengah ni na manuca mik khuikah mikdaeng na koeih ham khaw phaeng na hmuh eh .
43「悪い実を結ぶ良い木はなく、良い実を結ぶ悪い木もない。
43Thaih huk la aka cuen thing then he a om moenih, thaih tak la aka cuen thing thae khaw a om van moenih .
44木はそれぞれ、その実によって知られる。いばらからいちじくを集めることはなく、野ばらからぶどうを摘むこともない。
44Thingkung boeih he a thaih long ni a mingpha sak eh. Hlingkung lamkah loh thaibu thaih a bit uh moenih. Tangpuem dongah misur a yoep uh moenih .
45良い人は心に蓄えた良いものを取り出し、悪い人は心に蓄えた悪いものを取り出す。口は心に満ちているものを語るからである。
45Hlang then long tah thinko khui lamkah khohrhang then te hnothen la a thoeng sak tih, hlang thae loh boethae dong lamkah loh hnothae te a thoeng sak. Thinko kah aka baecoih te ni a ka loh a thui .
46「なぜあなたがたは私を『主よ、主よ』と呼びながら、私の言うことを行わないのか。
46Balae tih kai he BOEIPA, BOEIPA tila nang khue uh. Ka thui te na saii uh hae moenih .
47私のもとに来て、私の言葉を聞き、それを行う人がだれに似ているか示そう。
47Kai taengla aka pawk tih ka ol a yaak neh aka saii boeih tah u bangla a om khaw nangmih kan tueng eh .
48その人は、家を建てる時、深く掘って岩の上に土台を据えた人に似ている。洪水が起こり、川がその家に激しく打ちつけても、揺り動かすことができなかった。岩の上に建てられていたからである。
48Anih tah im aka sa hlang phek la om. Anih tah a to khaw dung tih lungpang soah khoengim a khueh. Tuili om tih tuiva loh tekah im te a daeng. Tedae a then la a sak dongah a hinghuen thai moenih .
49しかし、聞いても行わない人は、土台なしで地面に家を建てた人に似ている。川が激しく打ちつけると、家はすぐに倒れ、その壊れ方はひどかった。」
49A yaak tih aka saii pawt rhoek tah khoengim om kolla diklai sokah im aka sa hlang bangla om tih tuiva loh a daeng vaengah pahoi tim van. Te dongah im kah a po a ci khaw muep om .
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.