ルカ 17
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)Translation
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1イエスは弟子たちに言った。 「つまずきが起こるのは避けられない。しかし、それをもたらす者には災いがある。
1Te phoeiah a hnukbang rhoek te, “ Thangkui te a thoeng pawt ham om tloel coeng. Tedae anunae anih lamloh aka thoeng sak aih .
2この小さな者たちの一人をつまずかせるよりは、ひき臼を首にかけられて海に投げ込まれるほうが、その者にとってよい。
2He camoe rhoek khuikah pakhat a khah ham lakah tah a rhawn ah lungto phaklung a oi tih tuili la voei koinih anih ham hoeikhang lah .
3自分自身に気をつけなさい。兄弟があなたに対して罪を犯したなら、戒めなさい。悔い改めたなら、赦しなさい。
3Namamih te ngaithuen uh, na manuca loh a tholh atah amah te toel, a yut atah anih te hlah laeh .
4一日に七度あなたに対して罪を犯し、七度戻って来て、『悔い改めます』と言うなら、赦しなさい。」
4Hnin at neh nang soah voei rhih tholh coeng dae namah taengla voei rhih ha bal tih , “ Ka yut,” a ti coeng atah anih te hlah laeh,” a ti nah.
5使徒たちは主に言った。「私たちの信仰を増してください。」
5Caeltueih rhoek loh Boeipa taengah, “Kaimih ham tangnah han thap lah,” a ti uh.
6主は言った。 「もしあなたがたに、からし種一粒ほどの信仰があれば、この桑の木に『根こそぎ抜けて、海に植われ』と言えば、あなたがたに従うだろう。
6Tedae Boeipa loh, “ Tangnah he mukang mu tet na khueh uh koinih, hekah thaihae kung he , ' Phong uh lamtah tuili ah phung ,’ na ti uh mai cakhaw nangmih kah te a ngai ni .
7あなたがたのうち、畑を耕すか羊を飼うしもべを持つ人が、しもべが畑から帰って来た時、『すぐに来て、食卓に着きなさい』と言うだろうか。
7Nangmih khuiah sal aka khueh te tah lai a thol pah tih boiva a dawn pah. Lohma lamkah a paipaek vaengah anih te u long, ‘Ha kun lamtah cawt ngol dae ,’ a ti na eh?
8むしろ、『私の夕食を用意し、きちんと身支度をして、私が食べたり飲んだりする間、給仕しなさい。その後で、あなたも食べたり飲んだりしなさい』と言うのではないか。
8Anih te , “ Mebang khaw tawn lamtah ka ca eh?, te phoeiah cihnin vaep lamtah ka caak ka ok vaengah kai taengah thotat, te phoeiah ni na caak na ok eh? , ' ti na mahpawt nim?
9命じられたことをしたからといって、そのしもべに感謝するだろうか。そうは思わない。
9A uen te a saii dongah sal soah lungvatnah khueh mapawt nim?
10同じように、あなたがたも命じられたことをすべて行った時には、『私たちは取るに足りないしもべです。なすべきことをしただけです』と言いなさい。」
10Nangmih khaw, nangmih ng'uen te boeih na saii uh tangloeng dae , ' kaimih tah sal hlangkhue hlangvaih rhoek ni, saii ham a kuek te ni n'saii , ' ti uh mai,” a ti nah.
11イエスはエルサレムへ向かう途中、サマリアとガリラヤの境を通っていた。
11Jerusalem la a caeh a om vaengah Jesuh tah Samaria neh Galilee laklo longah cet.
12ある村に入ると、十人の重い皮膚病の人がイエスを迎えた。彼らは遠く離れて立ち、
12Te vaengah vangca pakhat la a kun hatah hmaibae hlang parha loh Jesuh te a doe uh tih amamih tah soei pai uh.
13声を張り上げて言った。「イエス様、先生、私たちをあわれんでください。」
13Te phoeiah a ol a huel uh tih, “Boeipa Jesuh kaimih n'rhen lah,” a ti uh.
14イエスは彼らを見て言った。 「行って、自分の体を祭司たちに見せなさい。」 彼らは行く途中で清められた。
14Amih te a hmuh vaengah, “ Cet uh lamtah namamih te khosoih rhoek taengah tueng uh,” a ti nah. Tedae a caeh uh li vaengah mah amih te boeih cim uh.
15そのうちの一人は、自分が癒やされたのを見ると、大声で神に栄光を帰しながら戻って来た。
15Tedae amih khuikah pakhat long tah a hoeih te a hmuh vaengah bal tih ol ue la Pathen te a thangpom.
16そしてイエスの足もとにひれ伏して感謝した。彼はサマリア人であった。
16Te phoeiah anih tah Samaria dae ni a kho kung ah maelhmai a buluk thil tih Jesuh te a uem.
17イエスは答えた。 「清められたのは十人ではなかったか。九人はどこにいるのか。
17Te dongah Jesuh loh a doo tih, “ Parha la a cim uh moenih a? Pako rhoek ta melae?,”
18この外国人のほかに、神に栄光を帰すために戻って来た者はいなかったのか。」
18Anih kholong hlang pawt atah Pathen te thangpomnah paek ham aka bal hmu uh boel saeh a? ” a ti nah.
19それから彼に言った。 「立って行きなさい。あなたの信仰があなたを癒やした。」
19Te phoeiah anih te, “ Thoo, cet laeh, namah kah tangnah loh namah ng'khang coeng ,” a ti nah.
20神の王国はいつ来るのかとパリサイ人たちに尋ねられた時、イエスは答えた。 「神の王国は、人の目に明らかな形で来るのではない。
20Pathen kah ram ha pawk vaengkah te Pharisee rhoek loh a dawt dongah amih te a doo tih, “ Pathen kah ram tah hmuhnah neh ha pawk moenih .
21『見よ、ここにある』とか、『見よ、あそこにある』とも言わない。見よ、神の王国はあなたがたのただ中にある。」
21“' He la he, ke la ke , ' ti uh mahpawh. Pathen kah ram tah namamih khuiah ni a om te,” a ti nah.
22また弟子たちに言った。 「人の子の日を一日でも見たいと願う日が来る。しかし、見ることはできない。
22Te phoeiah hnukbang rhoek te, “ Khohnin ha pawk vaengah hlang capa kah khohnin te hnin at hmuh ham na hue uh suidae na hmuh uh mahpawh .
23人々はあなたがたに、『見よ、ここだ』とか、『見よ、あそこだ』と言うだろう。しかし、出て行って彼らについて行ってはならない。
23Nangmih taengah , ' Ke la ke, he la he ,’ a ti uh akhaw cet uh boeh, hnuktlak uh boeh .
24稲妻がひらめくと、空の一方からもう一方まで照らすように、人の子もその日にはそのようになるからである。
24Khophaa loh phaa tih vaan hmui pakhat lamkah loh vaan hmui pakhat la sae ni. Hlang capa tah amah tue vaengah ha om tangloeng bitni .
25しかし、まず人の子は多くの苦しみを受け、この世代から退けられなければならない。
25Tedae lamhma la muep a patang ham neh tahae cadil loh a hnawt ham khaw a kuek .
26ノアの日々に起こったように、人の子の日々にも同じことが起こる。
26Noah tue vaengkah a om vanbangla, hlang capa kah a tue vaengah khaw om van ni .
27ノアが箱舟に入るその日まで、人々は食べ、飲み、めとり、嫁いでいた。そこへ洪水が来て、彼らをことごとく滅ぼした。
27Noah lawng khuila a kun khohnin duela yuloh rhaihlan neh a caak a ok uh. Te dongah tuliii ha pawk vaengah boeih poci .
28ロトの日々にも同じことが起こった。人々は食べ、飲み、買い、売り、植え、建てていた。
28Lot kah khohnin vaengah khaw amah boeiloeih la om uh tih a caak uh, a ok uh, a lai uh, a yoih uh, a tawn uh, a sak uh.
29しかし、ロトがソドムから出た日に、天から火と硫黄が降って来て、彼らをことごとく滅ぼした。
29Tedae Sodom lamkah loh Lot a caeh khohnin ah, vaan lamkah hmai neh kat a tlan pah tih boeih poci .
30人の子が現れる日にも、同じようになる。
30Hlang capa a pumphoe tue vaengah amah boeiloeih la om ni .
31その日、屋上にいる者は、家の中に家財があっても、それを取り出すために下りてはならない。同じように、畑にいる者も後ろを振り返ってはならない。
31Te khohnin vaengah imphu ah aka om tah, im khuikah a hno te loh hamla suntla boel saeh. Lohma kah long khaw a hnuk la mael van boel saeh .
32ロトの妻を思い出しなさい。
32Lot yuu te poek uh .
33自分の命を救おうとする者はそれを失い、自分の命を失う者はそれを保つ。
33A hinglu te kutloh ham aka toem long tah poci ni, tedae aka hlong long tah tekah a hing thil ni .
34あなたがたに言う。その夜、一つの寝床に二人がいる。一人は取られ、もう一人は残される。
34Nangmih taengah ka thui, tekah khoyin ah panit loh thingkong pakhat dongah om rhoi cakhaw, pakhat te a khuen vetih pakhat te a hlun ni .
35二人の女が一緒にひき臼をひいている。一人は取られ、もう一人は残される。」
35Amah nawn ah ah sum aka kuelh panit om ni. Pakhat te a khuen vetih, pakhat a hlun ni,” a ti nah.
no verse 36 in this text
36Te dongah amah te a doo uh tih, “Melae Boeipa,” a ti na uh.
37弟子たちは答えて尋ねた。「主よ、どこでですか。」 イエスは彼らに言った。 「死体のある所には、はげわしも集まる。」
37Tedae amih te, “ Rhok te tah langta loh pahoi a bo van ni,” a ti nah.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.