Luko 17
Londona Biblio (Esperanto, 1910)Translation
Londona Biblio (Esperanto, 1910)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Kaj li diris al siaj disĉiploj: Ne povas esti, ke faliloj ne venos, sed ve al tiu, per kiu ili venos!
1Te phoeiah a hnukbang rhoek te, “ Thangkui te a thoeng pawt ham om tloel coeng. Tedae anunae anih lamloh aka thoeng sak aih .
2Pli bone estus por tiu, se muelŝtono estus pendigita ĉirkaŭ lia kolo, kaj se li estus ĵetita en la maron, ol se li metus falilon por unu el ĉi tiuj malgranduloj.
2He camoe rhoek khuikah pakhat a khah ham lakah tah a rhawn ah lungto phaklung a oi tih tuili la voei koinih anih ham hoeikhang lah .
3Gardu vin; se via frato pekos, admonu lin; kaj se li pentos, pardonu lin.
3Namamih te ngaithuen uh, na manuca loh a tholh atah amah te toel, a yut atah anih te hlah laeh .
4Kaj se li pekos kontraŭ vi sep fojojn en la tago, kaj sep fojojn turniĝos al vi, dirante: Mi pentas; vi lin pardonu.
4Hnin at neh nang soah voei rhih tholh coeng dae namah taengla voei rhih ha bal tih , “ Ka yut,” a ti coeng atah anih te hlah laeh,” a ti nah.
5Kaj la apostoloj diris al la Sinjoro: Aldonu al ni fidon.
5Caeltueih rhoek loh Boeipa taengah, “Kaimih ham tangnah han thap lah,” a ti uh.
6Kaj la Sinjoro diris: Se vi havus fidon kiel semeron de sinapo, vi dirus al ĉi tiu morusarbo: Estu elradikigita, kaj estu plantita en la maron; kaj ĝi obeus al vi.
6Tedae Boeipa loh, “ Tangnah he mukang mu tet na khueh uh koinih, hekah thaihae kung he , ' Phong uh lamtah tuili ah phung ,’ na ti uh mai cakhaw nangmih kah te a ngai ni .
7Sed kiu el vi, havante serviston plugantan aŭ paŝtantan, diros al li, kiam li envenis de la kampo: Tuj venu, kaj sidiĝu, por manĝi?
7Nangmih khuiah sal aka khueh te tah lai a thol pah tih boiva a dawn pah. Lohma lamkah a paipaek vaengah anih te u long, ‘Ha kun lamtah cawt ngol dae ,’ a ti na eh?
8Ĉu li ne diros al li prefere: Preparu ion, por ke mi verspermanĝu, kaj zonu vin, kaj servu al mi, dum mi manĝos kaj trinkos; kaj poste vi manĝos kaj trinkos?
8Anih te , “ Mebang khaw tawn lamtah ka ca eh?, te phoeiah cihnin vaep lamtah ka caak ka ok vaengah kai taengah thotat, te phoeiah ni na caak na ok eh? , ' ti na mahpawt nim?
9Ĉu li dankas la serviston, ĉar li faris tion, kio estis ordonita?
9A uen te a saii dongah sal soah lungvatnah khueh mapawt nim?
10Tiel ankaŭ vi, kiam vi faris ĉion, kio estas ordonita al vi, diru: Ni estas senutilaj servistoj; ni faris tion, kion fari estis nia devo.
10Nangmih khaw, nangmih ng'uen te boeih na saii uh tangloeng dae , ' kaimih tah sal hlangkhue hlangvaih rhoek ni, saii ham a kuek te ni n'saii , ' ti uh mai,” a ti nah.
11Kaj dum ili vojiris al Jerusalem, li trapasis tra la mezo de Samario kaj de Galileo.
11Jerusalem la a caeh a om vaengah Jesuh tah Samaria neh Galilee laklo longah cet.
12Kaj kiam ili eniris en unu vilaĝon, renkontis lin dek lepruloj, kiuj staris malproksime;
12Te vaengah vangca pakhat la a kun hatah hmaibae hlang parha loh Jesuh te a doe uh tih amamih tah soei pai uh.
13kaj ili levis sian voĉon, dirante: Jesuo, estro, kompatu nin.
13Te phoeiah a ol a huel uh tih, “Boeipa Jesuh kaimih n'rhen lah,” a ti uh.
14Kaj vidinte ilin, li diris al ili: Iru, kaj montru vin al la pastroj. Kaj dum ili iris, ili fariĝis puraj.
14Amih te a hmuh vaengah, “ Cet uh lamtah namamih te khosoih rhoek taengah tueng uh,” a ti nah. Tedae a caeh uh li vaengah mah amih te boeih cim uh.
15Kaj unu el ili, vidinte, ke li resaniĝis, revenis, glorante Dion per laŭta voĉo,
15Tedae amih khuikah pakhat long tah a hoeih te a hmuh vaengah bal tih ol ue la Pathen te a thangpom.
16kaj falis sur sian vizaĝon ĉe liaj piedoj kaj dankis lin; kaj li estis Samariano.
16Te phoeiah anih tah Samaria dae ni a kho kung ah maelhmai a buluk thil tih Jesuh te a uem.
17Kaj Jesuo responde diris: Ĉu ne la dek estis purigitaj? sed kie estas la naŭ?
17Te dongah Jesuh loh a doo tih, “ Parha la a cim uh moenih a? Pako rhoek ta melae?,”
18Ĉu ne troviĝis revenantoj, por doni gloron al Dio, krom ĉi tiu fremdulo?
18Anih kholong hlang pawt atah Pathen te thangpomnah paek ham aka bal hmu uh boel saeh a? ” a ti nah.
19Kaj li diris al li: Leviĝu kaj iru; via fido vin savis.
19Te phoeiah anih te, “ Thoo, cet laeh, namah kah tangnah loh namah ng'khang coeng ,” a ti nah.
20Kaj kiam la Fariseoj demandis al li, kiam venos la regno de Dio, li respondis al ili, dirante: La regno de Dio ne venas kun observado;
20Pathen kah ram ha pawk vaengkah te Pharisee rhoek loh a dawt dongah amih te a doo tih, “ Pathen kah ram tah hmuhnah neh ha pawk moenih .
21kaj oni ne diros: Jen ĉi tie, aŭ: Jen tie! ĉar jen la regno de Dio estas inter vi.
21“' He la he, ke la ke , ' ti uh mahpawh. Pathen kah ram tah namamih khuiah ni a om te,” a ti nah.
22Kaj li diris al la disĉiploj: Venos tagoj, kiam vi deziros vidi unu el la tagoj de la Filo de homo, kaj vi ne vidos.
22Te phoeiah hnukbang rhoek te, “ Khohnin ha pawk vaengah hlang capa kah khohnin te hnin at hmuh ham na hue uh suidae na hmuh uh mahpawh .
23Kaj ili diros al vi: Jen tie! Jen ĉi tie! Ne foriru, nek sekvu;
23Nangmih taengah , ' Ke la ke, he la he ,’ a ti uh akhaw cet uh boeh, hnuktlak uh boeh .
24ĉar kiel la fulmo, kiam ĝi fulmas el unu subĉiela flanko, lumas ĝis alia subĉiela flanko, tiel estos la Filo de homo en sia tago.
24Khophaa loh phaa tih vaan hmui pakhat lamkah loh vaan hmui pakhat la sae ni. Hlang capa tah amah tue vaengah ha om tangloeng bitni .
25Sed unue li devas multon suferi, kaj esti malŝatata de ĉi tiu generacio.
25Tedae lamhma la muep a patang ham neh tahae cadil loh a hnawt ham khaw a kuek .
26Kaj kiel estis en la tagoj de Noa, tiel estos en la tagoj de la Filo de homo.
26Noah tue vaengkah a om vanbangla, hlang capa kah a tue vaengah khaw om van ni .
27Oni manĝis, trinkis, edziĝis, edziniĝis, ĝis la tago, kiam Noa eniris en la arkeon, kaj venis la diluvo kaj pereigis ĉiujn.
27Noah lawng khuila a kun khohnin duela yuloh rhaihlan neh a caak a ok uh. Te dongah tuliii ha pawk vaengah boeih poci .
28Ankaŭ tiel same, kiel estis en la tagoj de Lot; oni manĝis, trinkis, aĉetis, vendis, plantis, konstruis;
28Lot kah khohnin vaengah khaw amah boeiloeih la om uh tih a caak uh, a ok uh, a lai uh, a yoih uh, a tawn uh, a sak uh.
29sed en la tago, kiam Lot eliris el Sodom, fajro kaj sulfuro falis el la ĉielo kaj pereigis ĉiujn;
29Tedae Sodom lamkah loh Lot a caeh khohnin ah, vaan lamkah hmai neh kat a tlan pah tih boeih poci .
30tiel same estos en tiu tago, kiam la Filo de homo malkaŝiĝos.
30Hlang capa a pumphoe tue vaengah amah boeiloeih la om ni .
31Kiu estos sur la tegmento en tiu tago, kun liaj havaĵoj en la domo, tiu ne malsupreniru, por ilin forporti; kaj kiu estas sur la kampo, tiu ankaŭ ne revenu.
31Te khohnin vaengah imphu ah aka om tah, im khuikah a hno te loh hamla suntla boel saeh. Lohma kah long khaw a hnuk la mael van boel saeh .
32Memoru la edzinon de Lot.
32Lot yuu te poek uh .
33Kiu penos gajni sian animon, tiu ĝin perdos; sed kiu ĝin perdos, tiu savos ĝin viva.
33A hinglu te kutloh ham aka toem long tah poci ni, tedae aka hlong long tah tekah a hing thil ni .
34Mi diras al vi: En tiu nokto estos du viroj sur unu lito; unu estos prenita, kaj la alia lasita.
34Nangmih taengah ka thui, tekah khoyin ah panit loh thingkong pakhat dongah om rhoi cakhaw, pakhat te a khuen vetih pakhat te a hlun ni .
35Du virinoj estos muelantaj kune; unu estos prenita, kaj la alia lasita.
35Amah nawn ah ah sum aka kuelh panit om ni. Pakhat te a khuen vetih, pakhat a hlun ni,” a ti nah.
36Du viroj estos sur kampo; unu estos prenita, kaj la alia lasita.
36Te dongah amah te a doo uh tih, “Melae Boeipa,” a ti na uh.
37Kaj ili responde diris al li: Kie, Sinjoro? Kaj li diris al ili: Kie estas la kadavro, tien ankaŭ kolektiĝos la agloj.
37Tedae amih te, “ Rhok te tah langta loh pahoi a bo van ni,” a ti nah.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.