Lucas 17
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1Nog sprak Hij tot zijn leerlingen: Het is onvermijdelijk, dat er ergernissen komen; maar wee hem, door wien ze komen.
1Te phoeiah a hnukbang rhoek te, “ Thangkui te a thoeng pawt ham om tloel coeng. Tedae anunae anih lamloh aka thoeng sak aih .
2Het ware hem beter, dat hem een molensteen om de hals werd gehangen, en hij zó in de zee werd geworpen, dan dat hij aan een dezer kleinen ergernis geeft.
2He camoe rhoek khuikah pakhat a khah ham lakah tah a rhawn ah lungto phaklung a oi tih tuili la voei koinih anih ham hoeikhang lah .
3Neemt u in acht. Als uw broeder zondigt, berisp hem; en als hij tot inkeer komt, vergeef hem.
3Namamih te ngaithuen uh, na manuca loh a tholh atah amah te toel, a yut atah anih te hlah laeh .
4En als hij zevenmaal daags tegen u misdoet en zevenmaal tot u terugkeert, en zegt: Het spijt me: dan moet ge hem vergeven.
4Hnin at neh nang soah voei rhih tholh coeng dae namah taengla voei rhih ha bal tih , “ Ka yut,” a ti coeng atah anih te hlah laeh,” a ti nah.
5En de apostelen zeiden tot den Heer: Vermeerder ons geloof.
5Caeltueih rhoek loh Boeipa taengah, “Kaimih ham tangnah han thap lah,” a ti uh.
6En de Heer sprak: Zo gij een geloof hadt als een mosterdzaadje, dan zoudt gij tot deze moerbei zeggen: Trek uw wortels uit, en plant u in zee; en hij zou u gehoorzamen.
6Tedae Boeipa loh, “ Tangnah he mukang mu tet na khueh uh koinih, hekah thaihae kung he , ' Phong uh lamtah tuili ah phung ,’ na ti uh mai cakhaw nangmih kah te a ngai ni .
7Wie van u, die een knecht heeft, ploeger of veehoeder, zal tot hem zeggen. als hij thuis komt van het veld: Kom gauw hier aan tafel?
7Nangmih khuiah sal aka khueh te tah lai a thol pah tih boiva a dawn pah. Lohma lamkah a paipaek vaengah anih te u long, ‘Ha kun lamtah cawt ngol dae ,’ a ti na eh?
8Neen; zal hij niet tot hem zeggen: Maak mijn eten klaar; omgord u, en bedien me, totdat ik klaar ben met eten en drinken; daarna kunt ge zelf eten en drinken?
8Anih te , “ Mebang khaw tawn lamtah ka ca eh?, te phoeiah cihnin vaep lamtah ka caak ka ok vaengah kai taengah thotat, te phoeiah ni na caak na ok eh? , ' ti na mahpawt nim?
9Is hij den knecht soms dankbaar, omdat hij deed wat bevolen was?
9A uen te a saii dongah sal soah lungvatnah khueh mapawt nim?
10Zo moet ook gij, wanneer gij alles gedaan hebt wat u bevolen is, nog zeggen: We zijn onnutte knechten; we hebben alleen maar gedaan, wat we moesten doen.
10Nangmih khaw, nangmih ng'uen te boeih na saii uh tangloeng dae , ' kaimih tah sal hlangkhue hlangvaih rhoek ni, saii ham a kuek te ni n'saii , ' ti uh mai,” a ti nah.
11Op zijn reis naar Jerusalem trok Hij langs de grens van Samaria en Galilea heen.
11Jerusalem la a caeh a om vaengah Jesuh tah Samaria neh Galilee laklo longah cet.
12Toen Hij zeker dorp binnenging, kwamen Hem tien melaatsen tegemoet. Ze bleven op een afstand staan,
12Te vaengah vangca pakhat la a kun hatah hmaibae hlang parha loh Jesuh te a doe uh tih amamih tah soei pai uh.
13en riepen luid: Jesus, Meester, ontferm U onzer.
13Te phoeiah a ol a huel uh tih, “Boeipa Jesuh kaimih n'rhen lah,” a ti uh.
14Toen Hij ze zag, zei Hij hun: Gaat heen, vertoont u aan de priesters. En terwijl ze er heen gingen, werden ze rein.
14Amih te a hmuh vaengah, “ Cet uh lamtah namamih te khosoih rhoek taengah tueng uh,” a ti nah. Tedae a caeh uh li vaengah mah amih te boeih cim uh.
15Eén van hen keerde terug, zodra hij zich genezen zag. Met luider stem verheerlijkte hij God;
15Tedae amih khuikah pakhat long tah a hoeih te a hmuh vaengah bal tih ol ue la Pathen te a thangpom.
16en hij viel op zijn aangezicht neer voor zijn voeten, en dankte Hem: en dat was een Samaritaan.
16Te phoeiah anih tah Samaria dae ni a kho kung ah maelhmai a buluk thil tih Jesuh te a uem.
17Nu nam Jesus het woord, en sprak: Zijn er geen tien gereinigd? Waar zijn de negen anderen?
17Te dongah Jesuh loh a doo tih, “ Parha la a cim uh moenih a? Pako rhoek ta melae?,”
18Heeft men niemand anders terug zien keren, om eer te brengen aan God, dan dezen vreemdeling alleen?
18Anih kholong hlang pawt atah Pathen te thangpomnah paek ham aka bal hmu uh boel saeh a? ” a ti nah.
19En Hij zeide tot hem: Sta op, en ga heen; uw geloof heeft u gered.
19Te phoeiah anih te, “ Thoo, cet laeh, namah kah tangnah loh namah ng'khang coeng ,” a ti nah.
20De farizeën vroegen Hem: Wanneer komt het koninkrijk Gods? Hij gaf hun ten antwoord: Het koninkrijk Gods komt zonder opzien te verwekken.
20Pathen kah ram ha pawk vaengkah te Pharisee rhoek loh a dawt dongah amih te a doo tih, “ Pathen kah ram tah hmuhnah neh ha pawk moenih .
21Men zal niet zeggen: Zie, hier is het; zie, daar is het. Want zie, het koninkrijk Gods is midden onder u.
21“' He la he, ke la ke , ' ti uh mahpawh. Pathen kah ram tah namamih khuiah ni a om te,” a ti nah.
22Nu sprak Hij tot zijn leerlingen: Er zullen dagen komen, dat gij zult wensen, één der dagen van den Mensenzoon te zien; en gij zult Hem niet zien.
22Te phoeiah hnukbang rhoek te, “ Khohnin ha pawk vaengah hlang capa kah khohnin te hnin at hmuh ham na hue uh suidae na hmuh uh mahpawh .
23Men zal tot u zeggen: Zie, ginds is Hij; zie, hier is Hij. Gaat er niet heen, en loopt niemand na.
23Nangmih taengah , ' Ke la ke, he la he ,’ a ti uh akhaw cet uh boeh, hnuktlak uh boeh .
24Want zoals de bliksem flikkert, en van de ene kant van de hemel naar de andere flitst, zó zal de Mensenzoon er zijn op zijn dag.
24Khophaa loh phaa tih vaan hmui pakhat lamkah loh vaan hmui pakhat la sae ni. Hlang capa tah amah tue vaengah ha om tangloeng bitni .
25Maar eerst moet Hij veel lijden, en verworpen worden door dit geslacht.
25Tedae lamhma la muep a patang ham neh tahae cadil loh a hnawt ham khaw a kuek .
26En zoals het was in de dagen van Noë, zo zal het ook in de dagen van den Mensenzoon zijn.
26Noah tue vaengkah a om vanbangla, hlang capa kah a tue vaengah khaw om van ni .
27Men at en dronk, huwde en huwde uit, tot op de dag, dat Noë de ark binnentrad, en de zondvloed kwam en allen verzwolg.
27Noah lawng khuila a kun khohnin duela yuloh rhaihlan neh a caak a ok uh. Te dongah tuliii ha pawk vaengah boeih poci .
28Of zoals het was in de dagen van Lot: men at en dronk, kocht en verkocht, plantte en bouwde.
28Lot kah khohnin vaengah khaw amah boeiloeih la om uh tih a caak uh, a ok uh, a lai uh, a yoih uh, a tawn uh, a sak uh.
29Maar op de dag, dat Lot uit Sódoma ging, liet God het vuur en zwavel uit de hemel regenen, en verdelgde allen.
29Tedae Sodom lamkah loh Lot a caeh khohnin ah, vaan lamkah hmai neh kat a tlan pah tih boeih poci .
30Zo zal het ook gaan op de dag, waarop de Mensenzoon verschijnt.
30Hlang capa a pumphoe tue vaengah amah boeiloeih la om ni .
31Wie die dag op het dakterras is en zijn meubels in huis heeft hij dale niet af, om ze mee te nemen; en wie op het veld is, kere niet terug.
31Te khohnin vaengah imphu ah aka om tah, im khuikah a hno te loh hamla suntla boel saeh. Lohma kah long khaw a hnuk la mael van boel saeh .
32Denkt aan de vrouw van Lot.
32Lot yuu te poek uh .
33Wie zijn leven tracht te redden, zal het verliezen; en wie het verliest, zal het behouden.
33A hinglu te kutloh ham aka toem long tah poci ni, tedae aka hlong long tah tekah a hing thil ni .
34Ik zeg u: In die nacht zullen er twee op één bed liggen: de een wordt opgenomen, de ander achtergelaten;
34Nangmih taengah ka thui, tekah khoyin ah panit loh thingkong pakhat dongah om rhoi cakhaw, pakhat te a khuen vetih pakhat te a hlun ni .
35twee zullen er niet de handmolen malen: de een wordt opgenomen, de ander achtergelaten;
35Amah nawn ah ah sum aka kuelh panit om ni. Pakhat te a khuen vetih, pakhat a hlun ni,” a ti nah.
36-
36Te dongah amah te a doo uh tih, “Melae Boeipa,” a ti na uh.
37Ze antwoordden Hem: Waar, Heer? Hij zei hun: Waar het aas ligt, daar zullen zich ook de gieren verzamelen.
37Tedae amih te, “ Rhok te tah langta loh pahoi a bo van ni,” a ti nah.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.