伝道者の書
Chapter 3

伝道者の書

Freedom Bible (フリーダム・バイブル)
vs Baibal Olcim (Matu…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers
Freedom Bible (フリーダム・バイブル)
Baibal Olcim (Matupi Chin)
1すべてのことには時期があり、天の下のすべての営みには時がある。
1A cungkuem dongah a tuetang om tih vaan hmuikah kongaih boeih dongah khaw a tue om.
2生まれる時があり、 死ぬ時がある。 植える時があり、 植えたものを抜く時がある。
2Cun ham tue neh duek ham tue khaw om. Aka phung hamla phung ham tue neh haih ham tue om.
3殺す時があり、 癒やす時がある。 壊す時があり、 建てる時がある。
3Ngawn ham tue neh hoeih sak ham tue khaw om. Phae ham tue neh sak ham tue khaw om.
4泣く時があり、 笑う時がある。 嘆く時があり、 踊る時がある。
4Rhah tue neh luem tue khaw om. Rhaengsae tue neh soipet tue khaw om.
5石を投げ捨てる時があり、 石を集める時がある。 抱く時があり、 抱くことを控える時がある。
5Lungto voeih tue neh lungto calui tue khaw om. Kop tue neh a kop lamloh lakhla tue khaw om.
6捜す時があり、 失う時がある。 保つ時があり、 投げ捨てる時がある。
6Tlap tue neh paltham tue khaw om. Ngaithuen tue neh voeih tue khaw om.
7引き裂く時があり、 縫う時がある。 黙る時があり、 語る時がある。
7Phen tue neh bo tue khaw om. Duem om ham tue neh thui tue khaw om.
8愛する時があり、 憎む時がある。 戦争の時があり、 平和の時がある。
8Lungnah tue neh thiinah tue om. Caemtloek tue neh rhoepnah tue om.
9働く者は、その労苦から何の益を得るのか。
9Anih thakthaekung lamloh mebang rhoeikhangnah lae a saii?
10私は、神が人に与えて苦労させる務めを見た。
10Anih te phaep hamla Pathen loh hlang ca rhoek soah a paek te khaw bibi la ka hmuh.
11神は、すべてをその時にかなって美しくした。また、人の心に永遠を置いた。それでも人は、神が初めから終わりまで行ったみわざを見極めることができない。
11A cungkuem he amah tue neh sakthen la a saii tih kumhal kah te khaw amih lungbuei ah a khueh pah. Te pawt cakhaw, a tong lamloh a bawt hil Pathen loh a saii bibi te hlang loh a hmuh moenih.
12私は、人にとって、生きている間に喜び、良いことを行う以上に良いことはないと知っている。
12Amah hingnah dongah kohoe ham neh a then saii ham lakah amih ham a then a om moenih.
13また、すべての人が食べて飲み、すべての労苦のうちに良いものを味わうことは、神からの賜物である。
13Hlang boeih he khaw ca mai saeh lamtah o mai saeh, hnothen khaw hmu mai saeh. Te te amah kah thakthaenah cungkuem khuiah Pathen kah kutdoe ni.
14私は、神が行うことはすべて永遠に続くと知っている。それに何かを加えることも、そこから何かを取り去ることもできない。神がそうしたのは、人々が神を恐れるためである。
14Pathen loh a cungkuem a saii tila ka ming. Amah tah kumhal duela om. Amah soah thap ham om pawt tih anih lamkah te yueh ham khaw a om bal moenih. Te dongah a mikhmuh ah a rhih uh ham ni Pathen loh a saii.
15今あるものは、すでに昔からあり、これからあるものも、すでに昔からあった。神は、過ぎ去ったものを呼び戻される。
15Aka om oepsoeh te khaw, aka om ham te khaw om oepsoeh coeng. Te dongah a hloem tangtae te Pathen loh a toem.
16さらに私は日の下で、裁きの場に悪があり、義の場にも悪があるのを見た。
16Laitloeknah hmuen ah halangnah hnap om tih, duengnah hmuen ah halangnah hnap a om te khomik hmuiah koep ka hmuh.
17私は心の中で言った。「神は義人と悪人を裁かれる。そこには、すべての営みとすべての行いのために、それぞれ時がある。」
17Ka lungbuei ah tah, “A kongaih boeih ham neh a bibi boeih ham khaw a tue a om coeng dongah, aka dueng neh halang khaw Pathen loh lai a tloek ni,” ka ti.
18私は心の中で言った。「人について、神が彼らを試されるのは、彼ら自身が獣と変わらないことを悟らせるためだ。
18Hlang ca rhoek kah dumlai dongah khaw ka lungbuei ah, “Amih te Pathen loh coelh saeh lamtah, amih bang he rhamsa ni amamih loh hmu saeh,” ka ti mai.
19人にも獣にも、同じことが起こる。一方が死ぬように、他方も死ぬ。どちらにも同じ息があり、人は獣にまさるところがない。すべては空しい。
19Hlang ca rhoek kah a hmatoeng neh rhamsa kah hmatoeng khaw hmatoeng pakhat ni. Amih ham he kah dueknah bangla ke dueknah khaw om tih a cungkuem ham hil pakhat la om. Te dongah rhamsa lakah hlang kah kumkonah a om moenih. A cungkuem he a honghi ni.
20すべては同じ場所へ行く。すべてはちりから出て、すべては再びちりに帰る。
20A cungkuem he hmuen pakhat la cet. A cungkuem helaipi lamloh ha thoeng. A cungkuem he laipi la mael.
21誰が知っているだろう。人の霊は上へ昇り、獣の霊は地へ下るのか。」
21Hlang ca rhoek kah mueihla tah a so la cet tih rhamsa mueihla tah diklai khuila a suntlak thuk khaw ulong a ming?
22そこで私は、人が自分の行いを喜ぶ以上に良いことはないと見た。それがその人の取り分である。その人を連れ戻して、自分の後に起こることを見せられる者がいるだろうか。
22Te dongah a hamsum bangla a bibi dongah hlang a kohoe lakah ah a then om pawh tila ka hmuh. A hnukah aka thoeng ham te hmuh sak hamla ulong anih a khuen thai?

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.