Evangelo Di S. Giovanni 11
Diodati Bibbia 1885Translation
Diodati Bibbia 1885
Freedom Bible (Thai)
1OR v'era un certo Lazaro, di Betania, del castello di Maria, e di Marta, sua sorella, il quale era infermo.
1มีชายคนหนึ่งชื่อลาซารัสป่วยอยู่ เขามาจากเบธานี หมู่บ้านของมารีย์กับมารธา ซึ่งเป็นพี่น้องกัน
2(Or Maria era quella che unse d'olio odorifero il Signore, ed asciugò i suoi piedi co' suoi capelli; della quale il fratello Lazaro era infermo.)
2มารีย์คนนี้คือผู้ที่ชโลมองค์พระผู้เป็นเจ้าด้วยน้ำมันหอมและใช้ผมเช็ดเท้าของพระองค์ ลาซารัสซึ่งเป็นพี่น้องกับเธอกำลังป่วย
3Le sorelle adunque mandarono a dire a Gesù: Signore, ecco, colui che tu ami è infermo.
3พี่น้องทั้งสองจึงส่งคนไปบอกพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ดูสิ คนที่พระองค์รักใคร่มากกำลังป่วย”
4E Gesù, udito ciò , disse: Questa infermità non è a morte, ma per la gloria di Dio, acciocchè il Figliuol di Dio sia glorificato per essa.
4เมื่อพระเยซูได้ยิน ก็กล่าวว่า “โรคนี้ไม่ได้เป็นไปเพื่อความตาย แต่เพื่อพระสิริของพระเจ้า เพื่อให้พระบุตรของพระเจ้าได้รับพระสิริผ่านโรคนี้”
5Or Gesù amava Marta, e la sua sorella, e Lazaro.
5พระเยซูรักมารธา มารีย์ซึ่งเป็นพี่น้องกับมารธา และลาซารัส
6Come dunque egli ebbe inteso ch'egli era infermo, dimorò ancora nel luogo ove egli era due giorni.
6ดังนั้น เมื่อพระองค์ได้ยินว่าลาซารัสป่วย ก็ยังพักอยู่ที่เดิมอีกสองวัน
7Poi appresso disse a' suoi discepoli: Andiam di nuovo in Giudea.
7หลังจากนั้น พระองค์จึงกล่าวกับสาวกว่า “พวกเรากลับไปแคว้นยูเดียกันอีกเถอะ”
8I discepoli gli dissero: Maestro, i Giudei pur ora cercavan di lapidarti, e tu vai di nuovo là?
8สาวกถามพระองค์ว่า “รับบี เมื่อไม่นานนี้ชาวยิวพยายามเอาหินขว้างท่าน แล้วท่านจะกลับไปที่นั่นอีกหรือ?”
9Gesù rispose: Non vi son eglino dodici ore del giorno? se alcuno cammina di giorno, non s'intoppa, perciocchè vede la luce di questo mondo.
9พระเยซูตอบว่า “กลางวันมีสิบสองชั่วโมงไม่ใช่หรือ? ถ้าใครเดินในกลางวัน เขาก็ไม่สะดุด เพราะเขาเห็นความสว่างของโลกนี้
10Ma, se alcuno cammina di notte, s'intoppa, perciocchè egli non ha luce.
10แต่ถ้าใครเดินในกลางคืน เขาก็สะดุด เพราะไม่มีความสว่างอยู่ในตัวเขา”
11Egli disse queste cose; e poi appresso disse loro: Lazaro, nostro amico, dorme; ma io vo per isvegliarlo.
11พระองค์กล่าวสิ่งเหล่านี้ แล้วจึงกล่าวต่อว่า “ลาซารัสเพื่อนของพวกเราหลับไปแล้ว แต่เรากำลังจะไปปลุกเขาให้ตื่น”
12Laonde i suoi discepoli dissero: Signore, se egli dorme, sarà salvo.
12สาวกจึงกล่าวว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ถ้าเขาหลับอยู่ เขาก็จะหายดี”
13Or Gesù avea detto della morte di esso; ma essi pensavano ch'egli avesse detto del dormir del sonno.
13ที่จริงพระเยซูกล่าวถึงความตายของเขา แต่พวกเขาคิดว่าพระองค์กล่าวถึงการนอนหลับพักผ่อน
14Allora adunque Gesù disse loro apertamente: Lazaro è morto.
14พระเยซูจึงบอกพวกเขาตรง ๆ ว่า “ลาซารัสตายแล้ว
15E per voi, io mi rallegro che io non v'era, acciocchè crediate; ma andiamo a lui.
15เรายินดีเพื่อพวกคุณที่เราไม่ได้อยู่ที่นั่น เพื่อพวกคุณจะได้เชื่อ แต่ตอนนี้พวกเราไปหาเขากันเถอะ”
16Laonde Toma, detto Didimo, disse a' discepoli, suoi compagni: Andiamo ancor noi, acciocchè muoiamo con lui.
16โธมัส ซึ่งมีอีกชื่อว่าดิดิมัส จึงพูดกับเพื่อนสาวกว่า “พวกเราไปด้วยกันเถอะ จะได้ตายกับพระองค์”
17Gesù adunque, venuto, trovò che Lazaro era già da quattro giorni nel monumento.
17เมื่อพระเยซูมาถึง พระองค์พบว่าลาซารัสอยู่ในที่ฝังศพมาสี่วันแล้ว
18Or Betania era vicin di Gerusalemme intorno a quindici stadi.
18เบธานีอยู่ใกล้กรุงเยรูซาเล็ม ห่างกันประมาณสิบห้าสตาดิอา
19E molti dei Giudei eran venuti a Marta, e Maria, per consolarle del lor fratello.
19ชาวยิวจำนวนมากมาหามารธากับมารีย์ เพื่อปลอบใจพวกเธอเรื่องลาซารัส
20Marta adunque, come udì che Gesù veniva, gli andò incontro, ma Maria sedeva in casa.
20เมื่อมารธาได้ยินว่าพระเยซูกำลังมา เธอจึงออกไปพบพระองค์ ส่วนมารีย์ยังนั่งอยู่ในบ้าน
21E Marta disse a Gesù: Signore, se tu fossi stato qui, il mio fratello non sarebbe morto.
21มารธากล่าวกับพระเยซูว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ถ้าพระองค์อยู่ที่นี่ ลาซารัสคงไม่ตาย
22Ma pure, io so ancora al presente che tutto ciò che tu chiederai a Dio, egli te lo darà.
22แต่ถึงตอนนี้ ดิฉันก็รู้ว่าไม่ว่าพระองค์จะขอสิ่งใดจากพระเจ้า พระเจ้าจะประทานสิ่งนั้นแก่พระองค์”
23Gesù le disse: Il tuo fratello risusciterà.
23พระเยซูกล่าวกับเธอว่า “ลาซารัสจะฟื้นขึ้นมา”
24Marta gli disse: Io so ch'egli risusciterà nella risurrezione, nell'ultimo giorno.
24มารธากล่าวกับพระองค์ว่า “ดิฉันรู้ว่าเขาจะฟื้นขึ้นมาในวันสุดท้าย เมื่อมีการฟื้นขึ้นจากความตาย”
25Gesù le disse: Io son la risurrezione e la vita; chiunque crede in me, benchè sia morto, viverà.
25พระเยซูกล่าวกับเธอว่า “เราคือการฟื้นขึ้นจากความตายและชีวิต ผู้ที่เชื่อในเรา ถึงเขาตายก็ยังจะมีชีวิต
26E chiunque vive, e crede in me, non morrà giammai in eterno. Credi tu questo?
26และทุกคนที่มีชีวิตและเชื่อในเราจะไม่มีวันตายเลย ท่านเชื่อเรื่องนี้ไหม?”
27Ella gli disse: Sì, Signore; io credo che tu sei il Cristo, il Figliuol di Dio, che avea da venire al mondo.
27เธอตอบพระองค์ว่า “เชื่อค่ะ องค์พระผู้เป็นเจ้า ดิฉันเชื่อแล้วว่าพระองค์คือพระคริสต์ พระบุตรของพระเจ้า ผู้ที่จะมาในโลก”
28E, detto questo, se ne andò, e chiamò di nascosto Maria, sua sorella, dicendo: Il Maestro è qui, e ti chiama.
28เมื่อกล่าวเช่นนี้แล้ว เธอก็กลับไปเรียกมารีย์ซึ่งเป็นพี่น้องของเธอเป็นการส่วนตัว บอกว่า “อาจารย์มาแล้ว และกำลังเรียกเธอ”
29Essa, come ebbe ciò udito, si levò prestamente, e venne a lui.
29เมื่อมารีย์ได้ยิน เธอก็ลุกขึ้นอย่างรวดเร็วและไปหาพระองค์
30(Or Gesù non era ancor giunto nel castello; ma era nel luogo ove Marta l'avea incontrato.)
30ตอนนั้นพระเยซูยังไม่ได้เข้าหมู่บ้าน แต่ยังอยู่ตรงที่มารธาพบพระองค์
31Laonde i Giudei ch'eran con lei in casa, e la consolavano, veggendo che Maria s'era levata in fretta, ed era uscita fuori, la seguitarono, dicendo: Ella se ne va al monumento, per pianger quivi.
31ชาวยิวที่อยู่กับมารีย์ในบ้านและกำลังปลอบใจเธอ เมื่อเห็นเธอลุกขึ้นอย่างรวดเร็วแล้วออกไป ก็ตามเธอไป เพราะคิดว่า “เธอกำลังไปยังที่ฝังศพเพื่อร้องไห้ที่นั่น”
32Maria adunque, quando fu venuta là ove era Gesù, vedutolo, gli si gittò ai piedi, dicendogli: Signore, se tu fossi stato qui, il mio fratello non sarebbe morto.
32เมื่อมารีย์มาถึงที่ที่พระเยซูอยู่และเห็นพระองค์ เธอก็หมอบลงที่เท้าของพระองค์ แล้วกล่าวว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ถ้าพระองค์อยู่ที่นี่ ลาซารัสคงไม่ตาย”
33Gesù adunque, come vide che ella, e i Giudei ch'eran venuti con lei, piangevano, fremè nello spirito, e si conturbò.
33เมื่อพระเยซูเห็นเธอร้องไห้ และเห็นชาวยิวที่มากับเธอร้องไห้ด้วย พระองค์รู้สึกสะเทือนอย่างรุนแรงในจิตวิญญาณ และรู้สึกหนักใจ
34E disse: Ove l'avete voi posto? Essi gli dissero: Signore, vieni, e vedi.
34แล้วถามว่า “พวกคุณวางเขาไว้ที่ไหน?” พวกเขาตอบพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า มาดูเถอะ”
35E Gesù lagrimò.
35พระเยซูร้องไห้
36Laonde i Giudei dicevano: Ecco, come l'amava!
36ชาวยิวจึงพูดว่า “ดูสิ พระองค์รักใคร่เขามากเพียงใด!”
37Ma alcuni di loro dissero: Non poteva costui, che aperse gli occhi al cieco, fare ancora che costui non morisse?
37แต่บางคนพูดว่า “คนนี้เปิดตาของชายตาบอดได้ แล้วจะทำให้ชายคนนี้ไม่ตายไม่ได้หรือ?”
38Laonde Gesù, fremendo di nuovo in sè stesso, venne al monumento; or quello era una grotta, e v'era una pietra posta disopra.
38พระเยซูยังรู้สึกสะเทือนอย่างรุนแรงอยู่ภายในอีกครั้ง แล้วมาถึงที่ฝังศพ ซึ่งเป็นถ้ำและมีก้อนหินปิดอยู่
39E Gesù disse: Togliete via la pietra. Ma Marta, la sorella del morto, disse: Signore, egli pute già; perciocchè egli è morto già da quattro giorni.
39พระเยซูกล่าวว่า “เอาก้อนหินออก” มารธาพี่สาวของผู้ตายกล่าวกับพระองค์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า ตอนนี้คงมีกลิ่นเหม็นแล้ว เพราะเขาตายมาสี่วัน”
40Gesù le disse: Non t'ho io detto che, se tu credi, tu vedrai la gloria di Dio?
40พระเยซูกล่าวกับเธอว่า “เราไม่ได้บอกท่านหรือว่า ถ้าท่านเชื่อ ท่านจะเห็นพระสิริของพระเจ้า?”
41Essi adunque tolsero via la pietra dal luogo ove il morto giaceva. E Gesù, levati in alto gli occhi, disse: Padre, io ti ringrazio che tu mi hai esaudito.
41พวกเขาจึงเอาก้อนหินออกจากที่ที่ผู้ตายนอนอยู่ พระเยซูเงยตาขึ้นและกล่าวว่า “พระบิดา เราขอบคุณพระองค์ที่พระองค์ฟังเรา
42Or ben sapeva io che tu sempre mi esaudisci; ma io ho detto ciò per la moltitudine qui presente, acciocchè credano che tu mi hai mandato.
42เรารู้ว่าพระองค์ฟังเราเสมอ แต่เรากล่าวเช่นนี้เพราะฝูงชนที่ยืนอยู่รอบ ๆ เพื่อพวกเขาจะได้เชื่อว่าพระองค์ส่งเรามา”
43E detto questo, gridò con gran voce: Lazaro, vieni fuori.
43เมื่อกล่าวเช่นนี้แล้ว พระองค์ร้องเสียงดังว่า “ลาซารัส ออกมา!”
44E il morto uscì, avendo le mani e i piedi fasciati, e la faccia involta in uno sciugatoio. Gesù disse loro: Scioglietelo, e lasciate lo andare.
44คนที่ตายแล้วก็ออกมา มือและเท้ายังพันด้วยผ้าพันศพ และใบหน้ามีผ้าพันอยู่ พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “แก้ผ้าให้เขา แล้วปล่อยเขาไป”
45Laonde molti de' Giudei che eran venuti a Maria, vedute tutte le cose che Gesù avea fatte, credettero in lui.
45ดังนั้น ชาวยิวจำนวนมากที่มาหามารีย์และเห็นสิ่งที่พระเยซูทำ ก็เชื่อในพระองค์
46MA alcuni di loro andarono a' Farisei, e disser loro le cose che Gesù avea fatte.
46แต่บางคนในพวกเขาไปหาพวกฟาริสี และบอกสิ่งที่พระเยซูทำ
47E perciò i principali sacerdoti, e i Farisei, raunarono il concistoro, e dicevano: Che facciamo? quest'uomo fa molti miracoli.
47พวกหัวหน้าปุโรหิตและฟาริสีจึงเรียกประชุมสภา แล้วพูดว่า “พวกเรากำลังทำอะไรกันอยู่? คนนี้ทำหมายสำคัญมากมาย
48Se noi lo lasciamo così, tutti crederanno in lui, e i Romani verranno, e distruggeranno e il nostro luogo, e la nostra nazione.
48ถ้าพวกเราปล่อยเขาไว้อย่างนี้ ทุกคนจะเชื่อในเขา แล้วพวกโรมันจะมายึดทั้งสถานที่ของเราและชนชาติของเรา”
49Ed un di loro, cioè Caiafa, ch'era sommo sacerdote di quell'anno, disse loro: Voi non avete alcun conoscimento;
49แต่คนหนึ่งในพวกเขาชื่อคายาฟาส ซึ่งเป็นมหาปุโรหิตในปีนั้น กล่าวกับพวกเขาว่า “พวกคุณไม่รู้อะไรเลย
50e non considerate ch'egli ci giova che un uomo muoia per lo popolo, e che tutta la nazione non perisca.
50และไม่คิดหรือว่า เป็นประโยชน์สำหรับพวกเราที่คนคนเดียวจะตายเพื่อประชาชน แทนที่ชนชาติทั้งหมดจะพินาศ”
51Or egli non disse questo da sè stesso; ma, essendo sommo sacerdote di quell'anno, profetizzò che Gesù morrebbe per la nazione;
51เขาไม่ได้กล่าวเรื่องนี้จากตัวเขาเอง แต่เพราะเขาเป็นมหาปุโรหิตในปีนั้น เขาจึงพยากรณ์ว่าพระเยซูจะตายเพื่อชนชาตินั้น
52e non solo per quella nazione, ma ancora per raccogliere in uno i figliuoli di Dio dispersi.
52และไม่ใช่เพื่อชนชาตินั้นเท่านั้น แต่เพื่อรวบรวมลูกของพระเจ้าที่กระจัดกระจายอยู่ให้เป็นหนึ่งเดียวกันด้วย
53Da quel giorno adunque presero insieme consiglio d'ucciderlo.
53ดังนั้น ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา พวกเขาก็วางแผนกันว่าจะฆ่าพระองค์
54Laonde Gesù non andava più apertamente attorno tra i Giudei; ma se ne andò di là nella contrada vicina del deserto, in una città detta Efraim, e quivi se ne stava co' suoi discepoli.
54เพราะเหตุนี้ พระเยซูจึงไม่เดินอย่างเปิดเผยท่ามกลางชาวยิวอีก แต่ออกจากที่นั่นไปยังเขตใกล้ถิ่นทุรกันดาร ไปยังเมืองหนึ่งชื่อเอฟราอิม และพักอยู่ที่นั่นกับสาวก
55Or la pasqua de' Giudei era vicina; e molti di quella contrada salirono in Gerusalemme, innanzi la pasqua, per purificarsi.
55เทศกาลปัสกาของชาวยิวใกล้เข้ามาแล้ว หลายคนจากชนบทขึ้นไปยังกรุงเยรูซาเล็มก่อนเทศกาลปัสกา เพื่อชำระตนเองให้บริสุทธิ์
56Cercavano adunque Gesù; ed essendo nel tempio, dicevano gli uni agli altri: Che vi par egli? non verrà egli alla festa?
56พวกเขาจึงตามหาพระเยซู และขณะยืนอยู่ในพระวิหารก็พูดกันว่า “พวกคุณคิดอย่างไร? เขาจะไม่มาร่วมเทศกาลเลยหรือ?”
57Or i principali sacerdoti, e i Farisei avean dato ordine che, se alcuno sapeva ove egli fosse, lo significasse, acciocchè lo pigliassero.
57ตอนนั้นพวกหัวหน้าปุโรหิตและฟาริสีมีคำสั่งไว้ว่า ถ้าใครรู้ว่าพระองค์อยู่ที่ไหน ให้มาแจ้ง เพื่อพวกเขาจะได้จับพระองค์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.