שְׁמוּאֵל א 3
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1וְהַנַּ֧עַר שְׁמוּאֵ֛ל מְשָׁרֵ֥ת אֶת־יְהוָ֖ה לִפְנֵ֣י עֵלִ֑י וּדְבַר־יְהוָ֗ה הָיָ֤ה יָקָר֙ בַּיָּמִ֣ים הָהֵ֔ם אֵ֥ין חָזֹ֖ון נִפְרָֽץ׃ ס
1เด็กชายซามูเอลรับใช้พระยาห์เวห์อยู่ต่อหน้าเอลี ในเวลานั้นพระดำรัสของพระยาห์เวห์มีมาไม่บ่อย และนิมิตก็มีน้อย
2וַֽיְהִי֙ בַּיֹּ֣ום הַה֔וּא וְעֵלִ֖י שֹׁכֵ֣ב בִּמְקֹמֹ֑ו *וְעֵינֹו (וְעֵינָיו֙) הֵחֵ֣לּוּ כֵהֹ֔ות לֹ֥א יוּכַ֖ל לִרְאֹֽות׃
2คืนหนึ่ง เอลีนอนอยู่ในที่ของตน ดวงตาของเขาเริ่มฝ้าฟางจนมองไม่เห็น
3וְנֵ֤ר אֱלֹהִים֙ טֶ֣רֶם יִכְבֶּ֔ה וּשְׁמוּאֵ֖ל שֹׁכֵ֑ב בְּהֵיכַ֣ל יְהוָ֔ה אֲשֶׁר־שָׁ֖ם אֲרֹ֥ון אֱלֹהִֽים׃ פ
3ตะเกียงของพระเจ้ายังไม่ดับ ซามูเอลนอนอยู่ในพระวิหารของพระยาห์เวห์ ซึ่งเป็นที่ตั้งหีบของพระเจ้า
4וַיִּקְרָ֧א יְהוָ֛ה אֶל־שְׁמוּאֵ֖ל וַיֹּ֥אמֶר הִנֵּֽנִי׃
4พระยาห์เวห์ทรงเรียกซามูเอล เขาตอบว่า “ครับ ผมอยู่นี่”
5וַיָּ֣רָץ אֶל־עֵלִ֗י וַיֹּ֤אמֶר הִנְנִי֙ כִּֽי־קָרָ֣אתָ לִּ֔י וַיֹּ֥אמֶר לֹֽא־קָרָ֖אתִי שׁ֣וּב שְׁכָ֑ב וַיֵּ֖לֶךְ וַיִּשְׁכָּֽב׃ ס
5แล้วเขาวิ่งไปหาเอลี พูดว่า “ผมอยู่นี่ครับ ท่านเรียกผม” เอลีตอบว่า “ฉันไม่ได้เรียก กลับไปนอนเถอะ” ซามูเอลจึงกลับไปนอน
6וַיֹּ֣סֶף יְהוָ֗ה קְרֹ֣א עֹוד֮ שְׁמוּאֵל֒ וַיָּ֤קָם שְׁמוּאֵל֙ וַיֵּ֣לֶךְ אֶל־עֵלִ֔י וַיֹּ֣אמֶר הִנְנִ֔י כִּ֥י קָרָ֖אתָ לִ֑י וַיֹּ֛אמֶר לֹֽא־קָרָ֥אתִי בְנִ֖י שׁ֥וּב שְׁכָֽב׃
6พระยาห์เวห์ทรงเรียกอีกว่า “ซามูเอล!” เขาลุกไปหาเอลีและพูดว่า “ผมอยู่นี่ครับ ท่านเรียกผม” เอลีตอบว่า “ฉันไม่ได้เรียกหรอก ลูกเอ๋ย กลับไปนอนเถอะ”
7וּשְׁמוּאֵ֕ל טֶ֖רֶם יָדַ֣ע אֶת־יְהוָ֑ה וְטֶ֛רֶם יִגָּלֶ֥ה אֵלָ֖יו דְּבַר־יְהוָֽה׃
7ตอนนั้นซามูเอลยังไม่รู้จักพระยาห์เวห์ และพระดำรัสของพระยาห์เวห์ยังไม่เคยสำแดงแก่เขา
8וַיֹּ֨סֶף יְהוָ֥ה קְרֹא־שְׁמוּאֵל֮ בַּשְּׁלִשִׁית֒ וַיָּ֙קָם֙ וַיֵּ֣לֶךְ אֶל־עֵלִ֔י וַיֹּ֣אמֶר הִנְנִ֔י כִּ֥י קָרָ֖אתָ לִ֑י וַיָּ֣בֶן עֵלִ֔י כִּ֥י יְהוָ֖ה קֹרֵ֥א לַנָּֽעַר׃
8พระยาห์เวห์ทรงเรียกซามูเอลเป็นครั้งที่สาม เขาลุกไปหาเอลีและพูดว่า “ผมอยู่นี่ครับ ท่านเรียกผม” เอลีจึงรู้ว่าพระยาห์เวห์ทรงเรียกเด็กคนนี้
9וַיֹּ֨אמֶר עֵלִ֣י לִשְׁמוּאֵל֮ לֵ֣ךְ שְׁכָב֒ וְהָיָה֙ אִם־יִקְרָ֣א אֵלֶ֔יךָ וְאָֽמַרְתָּ֙ דַּבֵּ֣ר יְהוָ֔ה כִּ֥י שֹׁמֵ֖עַ עַבְדֶּ֑ךָ וַיֵּ֣לֶךְ שְׁמוּאֵ֔ל וַיִּשְׁכַּ֖ב בִּמְקֹומֹֽו׃
9เอลีบอกซามูเอลว่า “กลับไปนอนเถอะ ถ้าพระองค์เรียกอีก ให้ตอบว่า ‘ข้าแต่พระยาห์เวห์ โปรดตรัสเถิด ผู้รับใช้ของพระองค์กำลังฟังอยู่’” ซามูเอลจึงกลับไปนอนในที่ของตน
10וַיָּבֹ֤א יְהוָה֙ וַיִּתְיַצַּ֔ב וַיִּקְרָ֥א כְפַֽעַם־בְּפַ֖עַם שְׁמוּאֵ֣ל ׀ שְׁמוּאֵ֑ל וַיֹּ֤אמֶר שְׁמוּאֵל֙ דַּבֵּ֔ר כִּ֥י שֹׁמֵ֖עַ עַבְדֶּֽךָ׃ פ
10พระยาห์เวห์เสด็จมายืนและทรงเรียกเหมือนครั้งก่อน ๆ ว่า “ซามูเอล! ซามูเอล!” ซามูเอลตอบว่า “โปรดตรัสเถิด ผู้รับใช้ของพระองค์กำลังฟังอยู่”
11וַיֹּ֤אמֶר יְהוָה֙ אֶל־שְׁמוּאֵ֔ל הִנֵּ֧ה אָנֹכִ֛י עֹשֶׂ֥ה דָבָ֖ר בְּיִשְׂרָאֵ֑ל אֲשֶׁר֙ כָּל־שֹׁ֣מְעֹ֔ו תְּצִלֶּ֖ינָה שְׁתֵּ֥י אָזְנָֽיו׃
11พระยาห์เวห์ตรัสกับซามูเอลว่า “เรากำลังจะทำสิ่งหนึ่งในอิสราเอล ซึ่งจะทำให้ทุกคนที่ได้ยินหูทั้งสองข้างอื้อ
12בַּיֹּ֤ום הַהוּא֙ אָקִ֣ים אֶל־עֵלִ֔י אֵ֛ת כָּל־אֲשֶׁ֥ר דִּבַּ֖רְתִּי אֶל־בֵּיתֹ֑ו הָחֵ֖ל וְכַלֵּֽה׃
12ในวันนั้น เราจะทำทุกสิ่งที่เราเคยกล่าวไว้เกี่ยวกับครอบครัวของเอลีให้เกิดขึ้นกับเขาตั้งแต่ต้นจนจบ
13וְהִגַּ֣דְתִּי לֹ֔ו כִּֽי־שֹׁפֵ֥ט אֲנִ֛י אֶת־בֵּיתֹ֖ו עַד־עֹולָ֑ם בַּעֲוֹ֣ן אֲשֶׁר־יָדַ֗ע כִּֽי־מְקַֽלְלִ֤ים לָהֶם֙ בָּנָ֔יו וְלֹ֥א כִהָ֖ה בָּֽם׃
13เราบอกเขาแล้วว่าเราจะพิพากษาครอบครัวของเขาตลอดไปเพราะความผิดที่เขารู้ดี ลูกชายของเขาทำให้ตัวเองถูกสาป แต่เขาไม่ได้ห้ามปราม
14וְלָכֵ֥ן נִשְׁבַּ֖עְתִּי לְבֵ֣ית עֵלִ֑י אִֽם־יִתְכַּפֵּ֞ר עֲוֹ֧ן בֵּית־עֵלִ֛י בְּזֶ֥בַח וּבְמִנְחָ֖ה עַד־עֹולָֽם׃
14เพราะฉะนั้น เราจึงสาบานต่อครอบครัวของเอลีว่า ความผิดของครอบครัวเขาจะไม่มีวันลบล้างได้ด้วยเครื่องบูชาหรือเครื่องถวาย”
15וַיִּשְׁכַּ֤ב שְׁמוּאֵל֙ עַד־הַבֹּ֔קֶר וַיִּפְתַּ֖ח אֶת־דַּלְתֹ֣ות בֵּית־יְהוָ֑ה וּשְׁמוּאֵ֣ל יָרֵ֔א מֵהַגִּ֥יד אֶת־הַמַּרְאָ֖ה אֶל־עֵלִֽי׃
15ซามูเอลนอนต่อจนเช้า แล้วจึงเปิดประตูพระนิเวศของพระยาห์เวห์ เขากลัวที่จะบอกเอลีถึงนิมิตนั้น
16וַיִּקְרָ֤א עֵלִי֙ אֶת־שְׁמוּאֵ֔ל וַיֹּ֖אמֶר שְׁמוּאֵ֣ל בְּנִ֑י וַיֹּ֖אמֶר הִנֵּֽנִי׃
16เอลีเรียกซามูเอลว่า “ซามูเอล ลูกเอ๋ย!” เขาตอบว่า “ครับ ผมอยู่นี่”
17וַיֹּ֗אמֶר מָ֤ה הַדָּבָר֙ אֲשֶׁ֣ר דִּבֶּ֣ר אֵלֶ֔יךָ אַל־נָ֥א תְכַחֵ֖ד מִמֶּ֑נִּי כֹּ֣ה יַעֲשֶׂה־לְּךָ֤ אֱלֹהִים֙ וְכֹ֣ה יֹוסִ֔יף אִם־תְּכַחֵ֤ד מִמֶּ֙נִּי֙ דָּבָ֔ר מִכָּל־הַדָּבָ֖ר אֲשֶׁר־דִּבֶּ֥ר אֵלֶֽיךָ׃
17เอลีถามว่า “พระองค์ตรัสอะไรกับเธอ? อย่าปิดบังฉันเลย ถ้าเธอปิดบังแม้แต่เรื่องเดียวจากทุกสิ่งที่พระองค์ตรัสกับเธอ ขอพระเจ้าทำแก่เธออย่างนั้นและยิ่งกว่านั้น”
18וַיַּגֶּד־לֹ֤ו שְׁמוּאֵל֙ אֶת־כָּל־הַדְּבָרִ֔ים וְלֹ֥א כִחֵ֖ד מִמֶּ֑נּוּ וַיֹּאמַ֕ר יְהוָ֣ה ה֔וּא הַטֹּ֥וב בְּעֵינָ֖ו יַעֲשֶֽׂה׃ פ
18ซามูเอลจึงเล่าทุกอย่างให้เอลีฟัง ไม่ปิดบังอะไรเลย เอลีกล่าวว่า “เรื่องนี้มาจากพระยาห์เวห์ ก็ให้พระองค์ทรงทำตามที่ทรงเห็นว่าดีเถิด”
19וַיִּגְדַּ֖ל שְׁמוּאֵ֑ל וַֽיהוָה֙ הָיָ֣ה עִמֹּ֔ו וְלֹֽא־הִפִּ֥יל מִכָּל־דְּבָרָ֖יו אָֽרְצָה׃
19ซามูเอลเติบโตขึ้น พระยาห์เวห์ทรงสถิตกับเขา และไม่ทรงปล่อยให้ถ้อยคำใดของซามูเอลตกไปโดยไม่เป็นจริง
20וַיֵּ֙דַע֙ כָּל־יִשְׂרָאֵ֔ל מִדָּ֖ן וְעַד־בְּאֵ֣ר שָׁ֑בַע כִּ֚י נֶאֱמָ֣ן שְׁמוּאֵ֔ל לְנָבִ֖יא לַיהוָֽה׃
20ชาวอิสราเอลทุกคนตั้งแต่ดานถึงเบเออร์เชบารู้แน่แล้วว่าซามูเอลเป็นผู้เผยพระวจนะของพระยาห์เวห์
21וַיֹּ֥סֶף יְהוָ֖ה לְהֵרָאֹ֣ה בְשִׁלֹ֑ה כִּֽי־נִגְלָ֨ה יְהוָ֧ה אֶל־שְׁמוּאֵ֛ל בְּשִׁלֹ֖ו בִּדְבַ֥ר יְהוָֽה׃ פ
21พระยาห์เวห์ทรงปรากฏอีกครั้งที่ชิโลห์ เพราะที่นั่นพระองค์ทรงสำแดงพระองค์แก่ซามูเอลผ่านพระดำรัสของพระยาห์เวห์
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.