שְׁמוּאֵל א 7

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)

Freedom Bible (Thai)

1וַיָּבֹ֜אוּ אַנְשֵׁ֣י ׀ קִרְיַ֣ת יְעָרִ֗ים וֽ͏ַיַּעֲלוּ֙ אֶת־אֲרֹ֣ון יְהוָ֔ה וַיָּבִ֣אוּ אֹתֹ֔ו אֶל־בֵּ֥ית אֲבִינָדָ֖ב בַּגִּבְעָ֑ה וְאֶת־אֶלְעָזָ֤ר בְּנֹו֙ קִדְּשׁ֔וּ לִשְׁמֹ֖ר אֶת־אֲרֹ֥ון יְהוָֽה׃ פ

1ชาวคีริยาทเยอาริมจึงมารับหีบของพระยาห์เวห์ นำไปไว้ในบ้านของอาบีนาดับบนเนินเขา และแยกเอเลอาซาร์บุตรชายของเขาไว้สำหรับดูแลหีบของพระยาห์เวห์

2וַיְהִ֗י מִיֹּ֞ום שֶׁ֤בֶת הָֽאָרֹון֙ בְּקִרְיַ֣ת יְעָרִ֔ים וַיִּרְבּוּ֙ הַיָּמִ֔ים וַיִּֽהְי֖וּ עֶשְׂרִ֣ים שָׁנָ֑ה וַיִּנָּה֛וּ כָּל־בֵּ֥ית יִשְׂרָאֵ֖ל אַחֲרֵ֥י יְהוָֽה׃ ס

2ตั้งแต่หีบมาอยู่ที่คีริยาทเยอาริม เวลาก็ผ่านไปนานถึงยี่สิบปี ชาวอิสราเอลทั้งหมดคร่ำครวญหาพระยาห์เวห์

3וַיֹּ֣אמֶר שְׁמוּאֵ֗ל אֶל־כָּל־בֵּ֣ית יִשְׂרָאֵל֮ לֵאמֹר֒ אִם־בְּכָל־לְבַבְכֶ֗ם אַתֶּ֤ם שָׁבִים֙ אֶל־יְהוָ֔ה הָסִ֜ירוּ אֶת־אֱלֹהֵ֧י הַנֵּכָ֛ר מִתֹּוכְכֶ֖ם וְהָעַשְׁתָּרֹ֑ות וְהָכִ֨ינוּ לְבַבְכֶ֤ם אֶל־יְהוָה֙ וְעִבְדֻ֣הוּ לְבַדֹּ֔ו וְיַצֵּ֥ל אֶתְכֶ֖ם מִיַּ֥ד פְּלִשְׁתִּֽים׃

3ซามูเอลกล่าวกับชาวอิสราเอลทั้งหมดว่า “ถ้าพวกคุณกลับมาหาพระยาห์เวห์อย่างสุดใจ ก็จงกำจัดเทพเจ้าต่างชาติและอัชทาโรทออกจากท่ามกลางพวกคุณ ตั้งใจมุ่งหาพระยาห์เวห์และรับใช้พระองค์ผู้เดียว แล้วพระองค์จะทรงช่วยพวกคุณให้พ้นเงื้อมมือชาวฟีลิสเตีย”

4וַיָּסִ֙ירוּ֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל אֶת־הַבְּעָלִ֖ים וְאֶת־הָעַשְׁתָּרֹ֑ת וַיַּעַבְד֥וּ אֶת־יְהוָ֖ה לְבַדֹּֽו׃ פ

4ชาวอิสราเอลจึงกำจัดเทพบาอัลทั้งหลายและอัชทาโรท แล้วรับใช้พระยาห์เวห์ผู้เดียว

5וַיֹּ֣אמֶר שְׁמוּאֵ֔ל קִבְצ֥וּ אֶת־כָּל־יִשְׂרָאֵ֖ל הַמִּצְפָּ֑תָה וְאֶתְפַּלֵּ֥ל בַּעַדְכֶ֖ם אֶל־יְהוָֽה׃

5ซามูเอลกล่าวว่า “จงรวบรวมอิสราเอลทั้งหมดมาที่มิสปาห์ แล้วฉันจะอธิษฐานต่อพระยาห์เวห์เพื่อพวกคุณ”

6וַיִּקָּבְצ֣וּ הַ֠מִּצְפָּתָה וַיִּֽשְׁאֲבוּ־מַ֜יִם וֽ͏ַיִּשְׁפְּכ֣וּ ׀ לִפְנֵ֣י יְהוָ֗ה וַיָּצ֙וּמוּ֙ בַּיֹּ֣ום הַה֔וּא וַיֹּ֣אמְרוּ שָׁ֔ם חָטָ֖אנוּ לַיהוָ֑ה וַיִּשְׁפֹּ֧ט שְׁמוּאֵ֛ל אֶת־בְּנֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל בַּמִּצְפָּֽה׃

6พวกเขามารวมกันที่มิสปาห์ ตักน้ำมาเทออกต่อหน้าพระยาห์เวห์ อดอาหารในวันนั้น และสารภาพว่า “เราทำบาปต่อพระยาห์เวห์” ซามูเอลทำหน้าที่ผู้วินิจฉัยชาวอิสราเอลที่มิสปาห์

7וַיִּשְׁמְע֣וּ פְלִשְׁתִּ֗ים כִּֽי־הִתְקַבְּצ֤וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ הַמִּצְפָּ֔תָה וַיַּעֲל֥וּ סַרְנֵֽי־פְלִשְׁתִּ֖ים אֶל־יִשְׂרָאֵ֑ל וַֽיִּשְׁמְעוּ֙ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וַיִּֽרְא֖וּ מִפְּנֵ֥י פְלִשְׁתִּֽים׃

7เมื่อชาวฟีลิสเตียได้ยินว่าชาวอิสราเอลมารวมกันที่มิสปาห์ บรรดาเจ้าเมืองของชาวฟีลิสเตียก็ยกทัพขึ้นมาสู้อิสราเอล ชาวอิสราเอลได้ข่าวก็กลัว

8וַיֹּאמְר֤וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ אֶל־שְׁמוּאֵ֔ל אַל־תַּחֲרֵ֣שׁ מִמֶּ֔נּוּ מִזְּעֹ֖ק אֶל־יְהוָ֣ה אֱלֹהֵ֑ינוּ וְיֹשִׁעֵ֖נוּ מִיַּ֥ד פְּלִשְׁתִּֽים׃

8พวกเขาบอกซามูเอลว่า “อย่าหยุดร้องทูลต่อพระยาห์เวห์พระเจ้าของเราเพื่อพวกเรา ขอให้พระองค์ทรงช่วยเราให้พ้นเงื้อมมือชาวฟีลิสเตีย”

9וַיִּקַּ֣ח שְׁמוּאֵ֗ל טְלֵ֤ה חָלָב֙ אֶחָ֔ד *וַיַּעֲלֶה (וַיַּעֲלֵ֧הוּ) עֹולָ֛ה כָּלִ֖יל לַֽיהוָ֑ה וַיִּזְעַ֨ק שְׁמוּאֵ֤ל אֶל־יְהוָה֙ בְּעַ֣ד יִשְׂרָאֵ֔ל וַֽיַּעֲנֵ֖הוּ יְהוָֽה׃

9ซามูเอลนำลูกแกะที่ยังไม่หย่านมมาถวายเป็นเครื่องบูชาเผาทั้งตัวแด่พระยาห์เวห์ แล้วร้องทูลพระยาห์เวห์เพื่ออิสราเอล พระองค์ทรงตอบเขา

10וַיְהִ֤י שְׁמוּאֵל֙ מַעֲלֶ֣ה הָעֹולָ֔ה וּפְלִשְׁתִּ֣ים נִגְּשׁ֔וּ לַמִּלְחָמָ֖ה בְּיִשְׂרָאֵ֑ל וַיַּרְעֵ֣ם יְהוָ֣ה ׀ בְּקֹול־גָּ֠דֹול בַּיֹּ֨ום הַה֤וּא עַל־פְּלִשְׁתִּים֙ וַיְהֻמֵּ֔ם וַיִּנָּגְפ֖וּ לִפְנֵ֥י יִשְׂרָאֵֽל׃

10ขณะซามูเอลกำลังถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัว ชาวฟีลิสเตียก็เข้ามาใกล้เพื่อสู้รบกับอิสราเอล แต่วันนั้นพระยาห์เวห์ทรงทำให้เกิดเสียงฟ้าร้องกึกก้องเหนือชาวฟีลิสเตียจนพวกเขาสับสนและถูกตีแตกต่อหน้าชาวอิสราเอล

11וַיֵּ֨צְא֜וּ אַנְשֵׁ֤י יִשְׂרָאֵל֙ מִן־הַמִּצְפָּ֔ה וַֽיִּרְדְּפ֖וּ אֶת־פְּלִשְׁתִּ֑ים וַיַּכּ֕וּם עַד־מִתַּ֖חַת לְבֵ֥ית כָּֽר׃

11ชายชาวอิสราเอลออกจากมิสปาห์ ไล่ตามชาวฟีลิสเตียและโจมตีพวกเขาไปจนถึงบริเวณใต้เบธคาร์

12וַיִּקַּ֨ח שְׁמוּאֵ֜ל אֶ֣בֶן אַחַ֗ת וַיָּ֤שֶׂם בֵּֽין־הַמִּצְפָּה֙ וּבֵ֣ין הַשֵּׁ֔ן וַיִּקְרָ֥א אֶת־שְׁמָ֖הּ אֶ֣בֶן הָעָ֑זֶר וַיֹּאמַ֕ר עַד־הֵ֖נָּה עֲזָרָ֥נוּ יְהוָֽה׃

12แล้วซามูเอลนำก้อนหินมาตั้งไว้ระหว่างมิสปาห์กับเชน ตั้งชื่อว่าเอเบนเอเซอร์ และกล่าวว่า “พระยาห์เวห์ทรงช่วยเรามาจนถึงบัดนี้”

13וַיִּכָּֽנְעוּ֙ הַפְּלִשְׁתִּ֔ים וְלֹא־יָסְפ֣וּ עֹ֔וד לָבֹ֖וא בִּגְב֣וּל יִשְׂרָאֵ֑ל וַתְּהִ֤י יַד־יְהוָה֙ בַּפְּלִשְׁתִּ֔ים כֹּ֖ל יְמֵ֥י שְׁמוּאֵֽל׃

13ดังนั้นชาวฟีลิสเตียจึงถูกปราบและหยุดบุกรุกเขตแดนอิสราเอล พระหัตถ์ของพระยาห์เวห์ต่อต้านชาวฟีลิสเตียตลอดสมัยของซามูเอล

14וַתָּשֹׁ֣בְנָה הֶעָרִ֡ים אֲשֶׁ֣ר לָֽקְחוּ־פְלִשְׁתִּים֩ מֵאֵ֨ת יִשְׂרָאֵ֤ל ׀ לְיִשְׂרָאֵל֙ מֵעֶקְרֹ֣ון וְעַד־גַּ֔ת וְאֶ֨ת־גְּבוּלָ֔ן הִצִּ֥יל יִשְׂרָאֵ֖ל מִיַּ֣ד פְּלִשְׁתִּ֑ים וַיְהִ֣י שָׁלֹ֔ום בֵּ֥ין יִשְׂרָאֵ֖ל וּבֵ֥ין הָאֱמֹרִֽי׃

14เมืองที่ชาวฟีลิสเตียเคยยึดจากอิสราเอลก็กลับมาเป็นของอิสราเอล ตั้งแต่เอโครนไปจนถึงกัท อิสราเอลได้เขตแดนของตนคืนจากชาวฟีลิสเตีย และอิสราเอลก็อยู่อย่างสงบกับชาวอาโมไรต์

15וַיִּשְׁפֹּ֤ט שְׁמוּאֵל֙ אֶת־יִשְׂרָאֵ֔ל כֹּ֖ל יְמֵ֥י חַיָּֽיו׃

15ซามูเอลทำหน้าที่ผู้วินิจฉัยอิสราเอลตลอดชีวิต

16וְהָלַ֗ךְ מִדֵּ֤י שָׁנָה֙ בְּשָׁנָ֔ה וְסָבַב֙ בֵּֽית־אֵ֔ל וְהַגִּלְגָּ֖ל וְהַמִּצְפָּ֑ה וְשָׁפַט֙ אֶת־יִשְׂרָאֵ֔ל אֵ֥ת כָּל־הַמְּקֹומֹ֖ות הָאֵֽלֶּה׃

16ทุกปีเขาเดินทางเป็นวงรอบไปยังเบธเอล กิลกาล และมิสปาห์ ทำหน้าที่ผู้วินิจฉัยอิสราเอลในทุกแห่งนั้น

17וּתְשֻׁבָתֹ֤ו הָרָמָ֙תָה֙ כִּֽי־שָׁ֣ם בֵּיתֹ֔ו וְשָׁ֖ם שָׁפָ֣ט אֶת־יִשְׂרָאֵ֑ל וַיִּֽבֶן־שָׁ֥ם מִזְבֵּ֖חַ לַֽיהוָֽה׃ פ

17จากนั้นเขากลับมารามาห์ ซึ่งเป็นที่ตั้งบ้านของเขา และทำหน้าที่ผู้วินิจฉัยอิสราเอลที่นั่นด้วย เขาสร้างแท่นบูชาแด่พระยาห์เวห์ที่นั่น

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.