שְׁמוּאֵל א 6
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1וַיְהִ֧י אֲרֹון־יְהוָ֛ה בִּשְׂדֵ֥ה פְלִשְׁתִּ֖ים שִׁבְעָ֥ה חֳדָשִֽׁים׃
1หีบของพระยาห์เวห์อยู่ในดินแดนชาวฟีลิสเตียเจ็ดเดือน
2וַיִּקְרְא֣וּ פְלִשְׁתִּ֗ים לַכֹּהֲנִ֤ים וְלַקֹּֽסְמִים֙ לֵאמֹ֔ר מַֽה־נַּעֲשֶׂ֖ה לַאֲרֹ֣ון יְהוָ֑ה הֹודִעֻ֕נוּ בַּמֶּ֖ה נְשַׁלְּחֶ֥נּוּ לִמְקֹומֹֽו׃
2ชาวฟีลิสเตียเรียกพวกปุโรหิตและผู้ทำนายมาถามว่า “เราจะทำอย่างไรกับหีบของพระยาห์เวห์? บอกเราทีว่าจะส่งหีบกลับไปที่เดิมอย่างไร”
3וַיֹּאמְר֗וּ אִֽם־מְשַׁלְּחִ֞ים אֶת־אֲרֹ֨ון אֱלֹהֵ֤י יִשְׂרָאֵל֙ אַל־תְּשַׁלְּח֤וּ אֹתֹו֙ רֵיקָ֔ם כִּֽי־הָשֵׁ֥ב תָּשִׁ֛יבוּ לֹ֖ו אָשָׁ֑ם אָ֤ז תֵּרָֽפְאוּ֙ וְנֹודַ֣ע לָכֶ֔ם לָ֛מָּה לֹא־תָס֥וּר יָדֹ֖ו מִכֶּֽם׃
3พวกเขาตอบว่า “ถ้าจะส่งหีบของพระเจ้าแห่งอิสราเอลกลับไป อย่าส่งไปเปล่า ๆ ต้องถวายเครื่องบูชาชดใช้ความผิดคืนแด่พระองค์ด้วย แล้วพวกท่านจะหาย และจะรู้ว่าทำไมพระองค์ยังไม่ทรงถอนพระหัตถ์จากพวกท่าน”
4וַיֹּאמְר֗וּ מָ֣ה הָאָשָׁם֮ אֲשֶׁ֣ר נָשִׁ֣יב לֹו֒ וַיֹּאמְר֗וּ מִסְפַּר֙ סַרְנֵ֣י פְלִשְׁתִּ֔ים חֲמִשָּׁה֙ *עָפְלֵי (טְחֹרֵ֣י) זָהָ֔ב וַחֲמִשָּׁ֖ה עַכְבְּרֵ֣י זָהָ֑ב כִּֽי־מַגֵּפָ֥ה אַחַ֛ת לְכֻלָּ֖ם וּלְסַרְנֵיכֶֽם׃
4ชาวฟีลิสเตียถามว่า “เราควรส่งอะไรไปเป็นเครื่องบูชาชดใช้ความผิด?” พวกเขาตอบว่า “เนื้องอกทองคำห้าชิ้นกับหนูทองคำห้าตัว ตามจำนวนเจ้าเมืองฟีลิสเตียทั้งห้า เพราะภัยพิบัติเดียวกันเกิดแก่พวกท่านทุกคนรวมทั้งเจ้าเมืองด้วย
5וַעֲשִׂיתֶם֩ צַלְמֵ֨י *עָפְלֵיכֶם (טְחֹרֵיכֶ֜ם) וְצַלְמֵ֣י עַכְבְּרֵיכֶ֗ם הַמַּשְׁחִיתִם֙ אֶת־הָאָ֔רֶץ וּנְתַתֶּ֛ם לֵאלֹהֵ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל כָּבֹ֑וד אוּלַ֗י יָקֵ֤ל אֶת־יָדֹו֙ מֵֽעֲלֵיכֶ֔ם וּמֵעַ֥ל אֱלֹהֵיכֶ֖ם וּמֵעַ֥ל אַרְצְכֶֽם׃
5จงทำรูปเนื้องอกของพวกท่านกับรูปหนูที่ทำลายแผ่นดิน และถวายเกียรติแด่พระเจ้าแห่งอิสราเอล บางทีพระองค์จะทรงถอนพระหัตถ์จากพวกท่าน เทพเจ้าของพวกท่าน และแผ่นดินของพวกท่าน
6וְלָ֤מָּה תְכַבְּדוּ֙ אֶת־לְבַבְכֶ֔ם כַּאֲשֶׁ֧ר כִּבְּד֛וּ מִצְרַ֥יִם וּפַרְעֹ֖ה אֶת־לִבָּ֑ם הֲלֹוא֙ כַּאֲשֶׁ֣ר הִתְעַלֵּ֣ל בָּהֶ֔ם וֽ͏ַיְשַׁלְּח֖וּם וַיֵּלֵֽכוּ׃
6ทำไมพวกท่านจึงจะมีใจแข็งกระด้างเหมือนชาวอียิปต์กับฟาโรห์? เมื่อพระองค์ทรงแสดงฤทธิ์เดชท่ามกลางพวกเขาแล้ว พวกเขาก็ปล่อยประชาชนให้เดินทางออกไปไม่ใช่หรือ?
7וְעַתָּ֗ה קְח֨וּ וַעֲשׂ֜וּ עֲגָלָ֤ה חֲדָשָׁה֙ אֶחָ֔ת וּשְׁתֵּ֤י פָרֹות֙ עָלֹ֔ות אֲשֶׁ֛ר לֹא־עָלָ֥ה עֲלֵיהֶ֖ם עֹ֑ל וַאֲסַרְתֶּ֤ם אֶת־הַפָּרֹות֙ בָּעֲגָלָ֔ה וַהֲשֵׁיבֹתֶ֧ם בְּנֵיהֶ֛ם מֵאַחֲרֵיהֶ֖ם הַבָּֽיְתָה׃
7“ทีนี้จงจัดเตรียมเกวียนใหม่คันหนึ่งกับแม่วัวสองตัวที่กำลังให้นมลูกและไม่เคยเทียมแอก ผูกแม่วัวเข้ากับเกวียน แล้วนำลูกวัวแยกกลับบ้าน
8וּלְקַחְתֶּ֞ם אֶת־אֲרֹ֣ון יְהוָ֗ה וּנְתַתֶּ֤ם אֹתֹו֙ אֶל־הָ֣עֲגָלָ֔ה וְאֵ֣ת ׀ כְּלֵ֣י הַזָּהָ֗ב אֲשֶׁ֨ר הֲשֵׁבֹתֶ֥ם לֹו֙ אָשָׁ֔ם תָּשִׂ֥ימוּ בָאַרְגַּ֖ז מִצִּדֹּ֑ו וְשִׁלַּחְתֶּ֥ם אֹתֹ֖ו וְהָלָֽךְ׃
8นำหีบของพระยาห์เวห์วางบนเกวียน ส่วนของทองคำที่ส่งคืนเป็นเครื่องบูชาชดใช้ความผิด จงใส่กล่องแล้ววางไว้ข้างหีบของพระองค์ แล้วปล่อยเกวียนไป
9וּרְאִיתֶ֗ם אִם־דֶּ֨רֶךְ גְּבוּלֹ֤ו יַֽעֲלֶה֙ בֵּ֣ית שֶׁ֔מֶשׁ ה֚וּא עָ֣שָׂה לָ֔נוּ אֶת־הָרָעָ֥ה הַגְּדֹולָ֖ה הַזֹּ֑את וְאִם־לֹ֗א וְיָדַ֙עְנוּ֙ כִּ֣י לֹ֤א יָדֹו֙ נָ֣גְעָה בָּ֔נוּ מִקְרֶ֥ה ה֖וּא הָ֥יָה לָֽנוּ׃
9คอยดู ถ้าแม่วัวเดินขึ้นไปตามทางสู่ชายแดนของเบธเชเมช พระองค์เองก็ทรงทำให้เราเดือดร้อนหนักครั้งนี้ แต่ถ้าไม่ไป เราก็จะรู้ว่าไม่ใช่พระหัตถ์ของพระองค์ที่ลงโทษเรา สิ่งที่เกิดขึ้นเป็นเพียงเรื่องบังเอิญ”
10וַיַּעֲשׂ֤וּ הָאֲנָשִׁים֙ כֵּ֔ן וַיִּקְח֗וּ שְׁתֵּ֤י פָרֹות֙ עָלֹ֔ות וַיַּאַסְר֖וּם בָּעֲגָלָ֑ה וְאֶת־בְּנֵיהֶ֖ם כָּל֥וּ בַבָּֽיִת׃
10พวกเขาทำตามนั้น นำแม่วัวที่ให้นมลูกสองตัวมาเทียมเกวียน และขังลูกของมันไว้ที่บ้าน
11וַיָּשִׂ֛מוּ אֶת־אֲרֹ֥ון יְהוָ֖ה אֶל־הָעֲגָלָ֑ה וְאֵ֣ת הָאַרְגַּ֗ז וְאֵת֙ עַכְבְּרֵ֣י הַזָּהָ֔ב וְאֵ֖ת צַלְמֵ֥י טְחֹרֵיהֶֽם׃
11พวกเขาวางหีบของพระยาห์เวห์บนเกวียน พร้อมกล่องที่ใส่หนูทองคำและรูปเนื้องอก
12וַיִשַּׁ֨רְנָה הַפָּרֹ֜ות בַּדֶּ֗רֶךְ עַל־דֶּ֙רֶךְ֙ בֵּ֣ית שֶׁ֔מֶשׁ בִּמְסִלָּ֣ה אַחַ֗ת הָלְכ֤וּ הָלֹךְ֙ וְגָעֹ֔ו וְלֹא־סָ֖רוּ יָמִ֣ין וּשְׂמֹ֑אול וְסַרְנֵ֤י פְלִשְׁתִּים֙ הֹלְכִ֣ים אַחֲרֵיהֶ֔ם עַד־גְּב֖וּל בֵּ֥ית שָֽׁמֶשׁ׃
12แม่วัวเดินตรงไปตามถนนสายเบธเชเมช ส่งเสียงร้องไปตลอดทาง ไม่เลี้ยวซ้ายหรือขวา เจ้าเมืองทั้งห้าของชาวฟีลิสเตียเดินตามไปจนถึงชายแดนของเบธเชเมช
13וּבֵ֣ית שֶׁ֔מֶשׁ קֹצְרִ֥ים קְצִיר־חִטִּ֖ים בָּעֵ֑מֶק וַיִּשְׂא֣וּ אֶת־עֵינֵיהֶ֗ם וַיִּרְאוּ֙ אֶת־הָ֣אָרֹ֔ון וַֽיִּשְׂמְח֖וּ לִרְאֹֽות׃
13ตอนนั้นชาวเบธเชเมชกำลังเก็บเกี่ยวข้าวสาลีในหุบเขา พวกเขาเงยหน้าขึ้นเห็นหีบและดีใจ
14וְהָעֲגָלָ֡ה בָּ֠אָה אֶל־שְׂדֵ֨ה יְהֹושֻׁ֤עַ בֵּֽית־הַשִּׁמְשִׁי֙ וַתַּעֲמֹ֣ד שָׁ֔ם וְשָׁ֖ם אֶ֣בֶן גְּדֹולָ֑ה וַֽיְבַקְּעוּ֙ אֶת־עֲצֵ֣י הָעֲגָלָ֔ה וְאֶת־הַ֨פָּרֹ֔ות הֶעֱל֥וּ עֹלָ֖ה לַיהוָֽה׃ ס
14เกวียนเข้ามาในทุ่งของโยชูวาชาวเบธเชเมชและหยุดข้างก้อนหินใหญ่ พวกเขาผ่าไม้เกวียน แล้วนำแม่วัวมาถวายเป็นเครื่องบูชาเผาทั้งตัวแด่พระยาห์เวห์
15וְהַלְוִיִּ֞ם הֹורִ֣ידוּ ׀ אֶת־אֲרֹ֣ון יְהוָ֗ה וְאֶת־הָאַרְגַּ֤ז אֲשֶׁר־אִתֹּו֙ אֲשֶׁר־בֹּ֣ו כְלֵֽי־זָהָ֔ב וַיָּשִׂ֖מוּ אֶל־הָאֶ֣בֶן הַגְּדֹולָ֑ה וְאַנְשֵׁ֣י בֵֽית־שֶׁ֗מֶשׁ הֶעֱל֨וּ עֹלֹ֜ות וֽ͏ַיִּזְבְּח֧וּ זְבָחִ֛ים בַּיֹּ֥ום הַה֖וּא לַֽיהוָֽה׃
15ชาวเลวียกหีบของพระยาห์เวห์และกล่องที่บรรจุของทองคำลงจากเกวียน วางไว้บนก้อนหินใหญ่ วันเดียวกันนั้นชาวเบธเชเมชถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวและเครื่องบูชาอื่น ๆ แด่พระยาห์เวห์
16וַחֲמִשָּׁ֥ה סַרְנֵֽי־פְלִשְׁתִּ֖ים רָא֑וּ וַיָּשֻׁ֥בוּ עֶקְרֹ֖ון בַּיֹּ֥ום הַהֽוּא׃ ס
16เมื่อเจ้าเมืองฟีลิสเตียทั้งห้าเห็นเหตุการณ์แล้ว ก็กลับเอโครนในวันเดียวกัน
17וְאֵ֙לֶּה֙ טְחֹרֵ֣י הַזָּהָ֔ב אֲשֶׁ֨ר הֵשִׁ֧יבוּ פְלִשְׁתִּ֛ים אָשָׁ֖ם לַֽיהוָ֑ה לְאַשְׁדֹּ֨וד אֶחָ֔ד לְעַזָּ֤ה אֶחָד֙ לְאַשְׁקְלֹ֣ון אֶחָ֔ד לְגַ֥ת אֶחָ֖ד לְעֶקְרֹ֥ון אֶחָֽד׃ ס
17เนื้องอกทองคำที่ชาวฟีลิสเตียส่งคืนเป็นเครื่องบูชาชดใช้ความผิดแด่พระยาห์เวห์มีดังนี้ สำหรับอัชโดดหนึ่งชิ้น กาซาหนึ่งชิ้น อัชเคโลนหนึ่งชิ้น กัทหนึ่งชิ้น และเอโครนหนึ่งชิ้น
18וְעַכְבְּרֵ֣י הַזָּהָ֗ב מִסְפַּ֞ר כָּל־עָרֵ֤י פְלִשְׁתִּים֙ לַחֲמֵ֣שֶׁת הַסְּרָנִ֔ים מֵעִ֣יר מִבְצָ֔ר וְעַ֖ד כֹּ֣פֶר הַפְּרָזִ֑י וְעַ֣ד ׀ אָבֵ֣ל הַגְּדֹולָ֗ה אֲשֶׁ֨ר הִנִּ֤יחוּ עָלֶ֙יהָ֙ אֵ֚ת אֲרֹ֣ון יְהוָ֔ה עַ֚ד הַיֹּ֣ום הַזֶּ֔ה בִּשְׂדֵ֥ה יְהֹושֻׁ֖עַ בֵּֽית־הַשִּׁמְשִֽׁי׃
18ส่วนจำนวนหนูทองคำเท่ากับจำนวนเมืองทั้งหมดของชาวฟีลิสเตียที่ขึ้นกับเจ้าเมืองทั้งห้า ทั้งเมืองที่มีกำแพงและหมู่บ้านในชนบท เรื่อยไปจนถึงก้อนหินใหญ่ที่พวกเขาวางหีบของพระยาห์เวห์ไว้ ก้อนหินนั้นยังอยู่ในทุ่งของโยชูวาชาวเบธเชเมชจนถึงทุกวันนี้
19וַיַּ֞ךְ בְּאַנְשֵׁ֣י בֵֽית־שֶׁ֗מֶשׁ כִּ֤י רָאוּ֙ בַּאֲרֹ֣ון יְהוָ֔ה וַיַּ֤ךְ בָּעָם֙ שִׁבְעִ֣ים אִ֔ישׁ חֲמִשִּׁ֥ים אֶ֖לֶף אִ֑ישׁ וַיִּֽתְאַבְּל֣וּ הָעָ֔ם כִּֽי־הִכָּ֧ה יְהוָ֛ה בָּעָ֖ם מַכָּ֥ה גְדֹולָֽה
19พระองค์ทรงลงโทษชาวเบธเชเมชเพราะพวกเขามองเข้าไปในหีบของพระยาห์เวห์ ทรงฆ่าพวกเขาห้าหมื่นเจ็ดสิบคน ประชาชนพากันไว้ทุกข์ เพราะพระยาห์เวห์ทรงฆ่าคนจำนวนมาก
20וַיֹּֽאמְרוּ֙ אַנְשֵׁ֣י בֵֽית־שֶׁ֔מֶשׁ מִ֚י יוּכַ֣ל לַעֲמֹ֔ד לִפְנֵ֨י יְהוָ֧ה הָאֱלֹהִ֛ים הַקָּדֹ֖ושׁ הַזֶּ֑ה וְאֶל־מִ֖י יַעֲלֶ֥ה מֵעָלֵֽינוּ׃ ס
20ชาวเบธเชเมชกล่าวว่า “ใครจะยืนอยู่ต่อหน้าพระยาห์เวห์ พระเจ้าผู้บริสุทธิ์องค์นี้ได้? แล้วพระองค์จะจากพวกเราขึ้นไปหาใคร?”
21וַֽיִּשְׁלְחוּ֙ מַלְאָכִ֔ים אֶל־יֹושְׁבֵ֥י קִרְיַת־יְעָרִ֖ים לֵאמֹ֑ר הֵשִׁ֤בוּ פְלִשְׁתִּים֙ אֶת־אֲרֹ֣ון יְהוָ֔ה רְד֕וּ הַעֲל֥וּ אֹתֹ֖ו אֲלֵיכֶֽם׃
21พวกเขาจึงส่งคนไปบอกชาวคีริยาทเยอาริมว่า “ชาวฟีลิสเตียส่งหีบของพระยาห์เวห์กลับมาแล้ว ลงมารับหีบขึ้นไปไว้กับพวกท่านเถิด”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.