שְׁמוּאֵל א
Chapter 13
Hebrew Old Testament (Ma…
vs Freedom Bible (Thai)
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

שְׁמוּאֵל א 13

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1בֶּן־שָׁנָ֖ה שָׁא֣וּל בְּמָלְכֹ֑ו וּשְׁתֵּ֣י שָׁנִ֔ים מָלַ֖ךְ עַל־יִשְׂרָאֵֽל׃
1ซาอูล​อายุ​สามสิบ​ปี​เมื่อ​ขึ้น​เป็น​กษัตริย์ และ​ครอง​ราชย์​เหนือ​อิสราเอล​สี่​สิบ​สอง​ปี
2וַיִּבְחַר־לֹ֨ו שָׁא֜וּל שְׁלֹ֣שֶׁת אֲלָפִים֮ מִיִּשְׂרָאֵל֒ וַיִּהְי֨וּ עִם־שָׁא֜וּל אַלְפַּ֗יִם בְּמִכְמָשׂ֙ וּבְהַ֣ר בֵּֽית־אֵ֔ל וְאֶ֗לֶף הָיוּ֙ עִם־יֹ֣ונָתָ֔ן בְּגִבְעַ֖ת בִּנְיָמִ֑ין וְיֶ֣תֶר הָעָ֔ם שִׁלַּ֖ח אִ֥ישׁ לְאֹהָלָֽיו׃
2ซาอูล​คัด​เลือก​ชาย​อิสราเอล​สาม​พัน​คน​ไว้​กับ​ตน สอง​พัน​คน​อยู่​กับ​ซาอูล​ที่​มิคมาช​และ​ภูเขา​เบธเอล อีก​หนึ่ง​พัน​คน​อยู่​กับ​โยนาธาน​ที่​กิเบอาห์​ใน​เบนยามิน ส่วน​คน​ที่​เหลือ​ซาอูล​ส่ง​กลับ​เต็นท์​ของ​ตน
3וַיַּ֣ךְ יֹונָתָ֗ן אֵ֣ת נְצִ֤יב פְּלִשְׁתִּים֙ אֲשֶׁ֣ר בְּגֶ֔בַע וַֽיִּשְׁמְע֖וּ פְּלִשְׁתִּ֑ים וְשָׁאוּל֩ תָּקַ֨ע בַּשֹּׁופָ֤ר בְּכָל־הָאָ֙רֶץ֙ לֵאמֹ֔ר יִשְׁמְע֖וּ הָעִבְרִֽים׃
3โยนาธาน​โจมตี​กอง​ทหาร​ฟีลิสเตีย​ที่​ประจำ​อยู่​ที่​เกบา ชาว​ฟีลิสเตีย​ได้​ข่าว ซาอูล​จึง​ให้​เป่า​แตร​ไป​ทั่ว​แผ่น​ดิน​พร้อม​ประกาศ​ว่า “ให้​ชาว​ฮีบรู​ได้ยิน!”
4וְכָל־יִשְׂרָאֵ֞ל שָׁמְע֣וּ לֵאמֹ֗ר הִכָּ֤ה שָׁאוּל֙ אֶת־נְצִ֣יב פְּלִשְׁתִּ֔ים וְגַם־נִבְאַשׁ יִשְׂרָאֵ֖ל בַּפְּלִשְׁתִּ֑ים וַיִּצָּעֲק֥וּ הָעָ֛ם אַחֲרֵ֥י שָׁא֖וּל הַגִּלְגָּֽל׃
4ชาว​อิสราเอล​ทั้งหมด​ได้ยิน​ข่าว​ว่า​ซาอูล​โจมตี​กอง​ทหาร​ฟีลิสเตีย และ​อิสราเอล​กลาย​เป็น​ที่​รังเกียจ​ของ​พวก​เขา ประชาชน​จึง​มา​รวม​ตัว​ตาม​ซาอูล​ที่​กิลกาล
5וּפְלִשְׁתִּ֞ים נֶאֶסְפ֣וּ ׀ לְהִלָּחֵ֣ם עִם־יִשְׂרָאֵ֗ל שְׁלֹשִׁ֨ים אֶ֤לֶף רֶ֙כֶב֙ וְשֵׁ֤שֶׁת אֲלָפִים֙ פָּרָשִׁ֔ים וְעָ֕ם כַּחֹ֛ול אֲשֶׁ֥ר עַל־שְׂפַֽת־הַיָּ֖ם לָרֹ֑ב וַֽיַּעֲלוּ֙ וַיַּחֲנ֣וּ בְמִכְמָ֔שׂ קִדְמַ֖ת בֵּ֥ית אָֽוֶן׃
5ชาว​ฟีลิสเตีย​รวม​พล​มา​สู้​กับ​อิสราเอล มี​รถ​รบ​สาม​หมื่น​คัน ทหาร​ม้า​หก​พัน​คน และ​ทหาร​จำนวน​มาก​ราว​เม็ด​ทราย​ริม​ทะเล พวก​เขา​ขึ้น​มา​ตั้ง​ค่าย​ที่​มิคมาช ทาง​ตะวัน​ออก​ของ​เบธ​อา​เวน
6וְאִ֨ישׁ יִשְׂרָאֵ֤ל רָאוּ֙ כִּ֣י צַר־לֹ֔ו כִּ֥י נִגַּ֖שׂ הָעָ֑ם וַיִּֽתְחַבְּא֣וּ הָעָ֗ם בַּמְּעָרֹ֤ות וּבַֽחֲוָחִים֙ וּבַסְּלָעִ֔ים וּבַצְּרִחִ֖ים וּבַבֹּרֹֽות׃
6เมื่อ​ชาว​อิสราเอล​เห็น​ว่า​ตน​ตก​อยู่​ใน​ความ​คับขัน พวก​เขา​ก็​ซ่อน​ตัว​ใน​ถ้ำ พุ่ม​ไม้ ซอก​หิน สุสาน และ​หลุม
7וְעִבְרִ֗ים עָֽבְרוּ֙ אֶת־הַיַּרְדֵּ֔ן אֶ֥רֶץ גָּ֖ד וְגִלְעָ֑ד וְשָׁאוּל֙ עֹודֶ֣נּוּ בַגִּלְגָּ֔ל וְכָל־הָעָ֖ם חָרְד֥וּ אַחֲרָֽיו׃
7ชาว​ฮีบรู​บาง​คน​ข้าม​แม่น้ำ​จอร์แดน​ไป​ยัง​ดิน​แดน​กาด​และ​กิ​เลอ​าด ส่วน​ซาอูล​ยัง​อยู่​ที่​กิลกาล คน​ที่​ติดตาม​เขา​ต่าง​ตัว​สั่น​ด้วย​ความ​กลัว
8*וַיִּיחֶל (וַיֹּ֣וחֶל ׀) שִׁבְעַ֣ת יָמִ֗ים לַמֹּועֵד֙ אֲשֶׁ֣ר שְׁמוּאֵ֔ל וְלֹא־בָ֥א שְׁמוּאֵ֖ל הַגִּלְגָּ֑ל וַיָּ֥פֶץ הָעָ֖ם מֵעָלָֽיו׃
8ซาอูล​รอ​เจ็ด​วัน​ตาม​เวลา​ที่​ซามูเอล​กำหนด แต่​ซามูเอล​ไม่​มา​ที่​กิลกาล ประชาชน​ก็​เริ่ม​แยก​ย้าย​จาก​เขา
9וַיֹּ֣אמֶר שָׁא֔וּל הַגִּ֣שׁוּ אֵלַ֔י הָעֹלָ֖ה וְהַשְּׁלָמִ֑ים וַיַּ֖עַל הָעֹלָֽה׃
9ซาอูล​จึง​สั่ง​ว่า “เอา​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว​กับเครื่องบูชา​แห่ง​สันติ​มา​ให้​ฉัน” แล้ว​เขา​ก็​ถวาย​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว
10וַיְהִ֗י כְּכַלֹּתֹו֙ לְהַעֲלֹ֣ות הָעֹלָ֔ה וְהִנֵּ֥ה שְׁמוּאֵ֖ל בָּ֑א וַיֵּצֵ֥א שָׁא֛וּל לִקְרָאתֹ֖ו לְבָרֲכֹֽו׃
10พอ​ซาอูล​ถวาย​เสร็จ ซามูเอล​ก็​มา​ถึง ซาอูล​ออก​ไป​ทักทาย​เขา
11וַיֹּ֥אמֶר שְׁמוּאֵ֖ל מֶ֣ה עָשִׂ֑יתָ וַיֹּ֣אמֶר שָׁא֡וּל כִּֽי־רָאִיתִי֩ כִֽי־נָפַ֨ץ הָעָ֜ם מֵעָלַ֗י וְאַתָּה֙ לֹא־בָ֙אתָ֙ לְמֹועֵ֣ד הַיָּמִ֔ים וּפְלִשְׁתִּ֖ים נֶאֱסָפִ֥ים מִכְמָֽשׂ׃
11ซามูเอล​ถาม​ว่า “ท่าน​ทำ​อะไร​ลง​ไป?” ซาอูล​ตอบ​ว่า “ฉัน​เห็น​ประชาชน​แยก​ย้าย​จาก​ฉัน ท่าน​ก็​ไม่​มา​ตาม​วัน​ที่​กำหนด​ไว้ ขณะ​ที่​ชาว​ฟีลิสเตีย​รวม​ทัพ​กัน​ที่​มิคมาช
12וָאֹמַ֗ר עַ֠תָּה יֵרְד֨וּ פְלִשְׁתִּ֤ים אֵלַי֙ הַגִּלְגָּ֔ל וּפְנֵ֥י יְהוָ֖ה לֹ֣א חִלִּ֑יתִי וָֽאֶתְאַפַּ֔ק וָאַעֲלֶ֖ה הָעֹלָֽה׃ ס
12ฉัน​จึง​คิด​ว่า ‘พวก​ฟีลิสเตีย​กำลัง​จะ​ลง​มา​โจมตี​ฉัน​ที่​กิลกาล แต่​ฉัน​ยัง​ไม่​ได้​ทูล​ขอ​ความ​โปรดปราน​จาก​พระยาห์เวห์’ ฉัน​เลย​ฝืน​ใจ​ถวาย​เครื่องบูชา​เผา​ทั้ง​ตัว”
13וַיֹּ֧אמֶר שְׁמוּאֵ֛ל אֶל־שָׁא֖וּל נִסְכָּ֑לְתָּ לֹ֣א שָׁמַ֗רְתָּ אֶת־מִצְוַ֞ת יְהוָ֤ה אֱלֹהֶ֙יךָ֙ אֲשֶׁ֣ר צִוָּ֔ךְ כִּ֣י עַתָּ֗ה הֵכִ֨ין יְהוָ֧ה אֶת־מַֽמְלַכְתְּךָ֛ אֶל־יִשְׂרָאֵ֖ל עַד־עֹולָֽם׃
13ซามูเอล​กล่าว​กับ​ซาอูล​ว่า “ท่าน​ทำ​อย่าง​โง่​เขลา ท่าน​ไม่​รักษา​พระ​บัญชา​ที่​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​ท่าน​ทรง​สั่ง หาก​รักษา พระยาห์เวห์​คง​ทรง​ตั้ง​ราช​อาณาจักร​ของ​ท่าน​เหนือ​อิสราเอล​ให้​มั่นคง​ตลอด​ไป
14וְעַתָּ֖ה מַמְלַכְתְּךָ֣ לֹא־תָק֑וּם בִּקֵּשׁ֩ יְהוָ֨ה לֹ֜ו אִ֣ישׁ כִּלְבָבֹ֗ו וַיְצַוֵּ֨הוּ יְהוָ֤ה לְנָגִיד֙ עַל־עַמֹּ֔ו כִּ֚י לֹ֣א שָׁמַ֔רְתָּ אֵ֥ת אֲשֶֽׁר־צִוְּךָ֖ יְהוָֽה׃ פ
14แต่​บัดนี้ราชอาณาจักร​ของ​ท่าน​จะ​ไม่​ดำรง​อยู่​ต่อไป พระยาห์เวห์​ทรง​หา​ชาย​ที่​ตรง​ตาม​พระทัย​ของ​พระองค์ และ​ตั้ง​เขา​เป็น​ผู้นำ​เหนือ​ประชากร เพราะ​ท่าน​ไม่​รักษา​สิ่ง​ที่​พระยาห์เวห์​ทรง​สั่ง”
15וַיָּ֣קָם שְׁמוּאֵ֗ל וַיַּ֛עַל מִן־הַגִּלְגָּ֖ל גִּבְעַ֣ת בִּנְיָמִ֑ן וַיִּפְקֹ֣ד שָׁא֗וּל אֶת־הָעָם֙ הַנִּמְצְאִ֣ים עִמֹּ֔ו כְּשֵׁ֥שׁ מֵאֹ֖ות אִֽישׁ׃
15ซามูเอล​ลุก​ขึ้น​จาก​กิลกาล​ไป​ยัง​กิเบอาห์​แห่ง​เบนยามิน ซาอูล​นับ​คน​ที่​ยัง​อยู่​กับ​เขา​ได้​ราว​หก​ร้อย​คน
16וְשָׁא֞וּל וְיֹונָתָ֣ן בְּנֹ֗ו וְהָעָם֙ הַנִּמְצָ֣א עִמָּ֔ם יֹשְׁבִ֖ים בְּגֶ֣בַע בִּנְיָמִ֑ן וּפְלִשְׁתִּ֖ים חָנ֥וּ בְמִכְמָֽשׂ׃
16ซาอูล โยนาธาน​บุตร​ชาย และ​คน​ที่​อยู่​กับ​ทั้ง​สอง​พัก​อยู่​ที่​เกบา​ใน​เบนยามิน ส่วน​ชาว​ฟีลิสเตีย​ตั้ง​ค่าย​ที่​มิคมาช
17וַיֵּצֵ֧א הַמַּשְׁחִ֛ית מִמַּחֲנֵ֥ה פְלִשְׁתִּ֖ים שְׁלֹשָׁ֣ה רָאשִׁ֑ים הָרֹ֨אשׁ אֶחָ֥ד יִפְנֶ֛ה אֶל־דֶּ֥רֶךְ עָפְרָ֖ה אֶל־אֶ֥רֶץ שׁוּעָֽל׃
17กอง​ปล้น​สะดม​ออก​จาก​ค่าย​ฟีลิสเตีย​เป็น​สาม​กอง กอง​หนึ่ง​ไป​ตาม​ทาง​สู่​ออฟ​ราห์​ใน​ดิน​แดน​ชู​อาล
18וְהָרֹ֤אשׁ אֶחָד֙ יִפְנֶ֔ה דֶּ֖רֶךְ בֵּ֣ית חֹרֹ֑ון וְהָרֹ֨אשׁ אֶחָ֤ד יִפְנֶה֙ דֶּ֣רֶךְ הַגְּב֔וּל הַנִּשְׁקָ֛ף עַל־גֵּ֥י הַצְּבֹעִ֖ים הַמִּדְבָּֽרָה׃ ס
18อีก​กอง​ไป​ทาง​เบธ​โฮ​โรน และ​กอง​ที่​สาม​ไป​ตาม​ทาง​ชายแดน​ที่​มอง​ลง​ไป​เห็น​หุบเขา​เศโบอิม มุ่ง​ไป​ทาง​ถิ่น​ทุรกันดาร
19וְחָרָשׁ֙ לֹ֣א יִמָּצֵ֔א בְּכֹ֖ל אֶ֣רֶץ יִשְׂרָאֵ֑ל כִּֽי־*אָמַר (אָמְר֣וּ) פְלִשְׁתִּ֔ים פֶּ֚ן יַעֲשׂ֣וּ הָעִבְרִ֔ים חֶ֖רֶב אֹ֥ו חֲנִֽית׃
19ใน​ดิน​แดน​อิสราเอล​ไม่มี​ช่าง​ตี​เหล็ก​เลย เพราะ​ชาว​ฟีลิสเตีย​พูด​ว่า “อย่า​ให้​ชาว​ฮีบรู​ทำ​ดาบ​หรือ​หอก​ใช้​เอง”
20וַיֵּרְד֥וּ כָל־יִשְׂרָאֵ֖ל הַפְּלִשְׁתִּ֑ים לִ֠לְטֹושׁ אִ֣ישׁ אֶת־מַחֲרַשְׁתֹּ֤ו וְאֶת־אֵתֹו֙ וְאֶת־קַרְדֻּמֹּ֔ו וְאֵ֖ת מַחֲרֵשָׁתֹֽו׃
20ชาว​อิสราเอล​ทุก​คน​จึง​ต้อง​ลง​ไป​หา​ชาว​ฟีลิสเตีย​เพื่อ​ลับ​ผาล​ไถ จอบ ขวาน และ​เคียว​ของ​ตน
21וְֽהָיְתָ֞ה הַפְּצִ֣ירָה פִ֗ים לַמַּֽחֲרֵשֹׁת֙ וְלָ֣אֵתִ֔ים וְלִשְׁלֹ֥שׁ קִלְּשֹׁ֖ון וּלְהַקַּרְדֻּמִּ֑ים וּלְהַצִּ֖יב הַדָּרְבָֽן׃
21ค่า​ลับ​จอบ ผาล​ไถ คราด ขวาน และ​เหล็ก​ปลาย​แหลม​ไล่​วัว อย่าง​ละ​หนึ่ง​ปา​ยิม
22וְהָיָה֙ בְּיֹ֣ום מִלְחֶ֔מֶת וְלֹ֨א נִמְצָ֜א חֶ֤רֶב וַחֲנִית֙ בְּיַ֣ד כָּל־הָעָ֔ם אֲשֶׁ֥ר אֶת־שָׁא֖וּל וְאֶת־יֹונָתָ֑ן וַתִּמָּצֵ֣א לְשָׁא֔וּל וּלְיֹונָתָ֖ן בְּנֹֽו׃
22ดัง​นั้น​ใน​วัน​รบ ไม่มี​คน​ที่​อยู่​กับ​ซาอูล​และ​โยนาธาน​คน​ใด​ถือ​ดาบ​หรือ​หอก มี​เพียง​ซาอูล​กับ​โยนาธาน​บุตร​ชาย​เท่านั้น​ที่​มี
23וַיֵּצֵא֙ מַצַּ֣ב פְּלִשְׁתִּ֔ים אֶֽל־מַעֲבַ֖ר מִכְמָֽשׂ׃ ס
23กอง​ทหาร​ชาว​ฟีลิสเตีย​ออก​ไป​ยัง​ช่องเขา​มิคมาช

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.