שְׁמוּאֵל א 11
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)Original language
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
Freedom Bible (Thai)
1וַיַּ֗עַל נָחָשׁ֙ הָֽעַמֹּונִ֔י וַיִּ֖חַן עַל־יָבֵ֣שׁ גִּלְעָ֑ד וַיֹּ֨אמְר֜וּ כָּל־אַנְשֵׁ֤י יָבֵישׁ֙ אֶל־נָחָ֔שׁ כְּרָת־לָ֥נוּ בְרִ֖ית וְנַעַבְדֶֽךָּ׃
1นาหาช ชาวอัมโมนยกทัพมาตั้งค่ายล้อมยาเบชกิเลอาด ชายทุกคนในเมืองยาเบชบอกเขาว่า “ทำพันธสัญญากับเราเถอะ แล้วเราจะรับใช้ท่าน”
2וַיֹּ֣אמֶר אֲלֵיהֶ֗ם נָחָשׁ֙ הָעַמֹּונִ֔י בְּזֹאת֙ אֶכְרֹ֣ת לָכֶ֔ם בִּנְקֹ֥ור לָכֶ֖ם כָּל־עֵ֣ין יָמִ֑ין וְשַׂמְתִּ֥יהָ חֶרְפָּ֖ה עַל־כָּל־יִשְׂרָאֵֽל׃
2นาหาชตอบว่า “ฉันจะทำพันธสัญญากับพวกแกโดยมีเงื่อนไขว่า ต้องให้ควักตาขวาของพวกแกทุกคนออก ฉันจะทำให้อิสราเอลทั้งปวงอับอาย”
3וַיֹּאמְר֨וּ אֵלָ֜יו זִקְנֵ֣י יָבֵ֗ישׁ הֶ֤רֶף לָ֙נוּ֙ שִׁבְעַ֣ת יָמִ֔ים וְנִשְׁלְחָה֙ מַלְאָכִ֔ים בְּכֹ֖ל גְּב֣וּל יִשְׂרָאֵ֑ל וְאִם־אֵ֥ין מֹושִׁ֛יעַ אֹתָ֖נוּ וְיָצָ֥אנוּ אֵלֶֽיךָ׃
3ผู้อาวุโสเมืองยาเบชตอบว่า “ขอเวลาเจ็ดวันให้เราส่งคนไปทั่วเขตแดนอิสราเอล ถ้าไม่มีใครมาช่วย เราจะออกไปหาท่าน”
4וַיָּבֹ֤אוּ הַמַּלְאָכִים֙ גִּבְעַ֣ת שָׁא֔וּל וַיְדַבְּר֥וּ הַדְּבָרִ֖ים בְּאָזְנֵ֣י הָעָ֑ם וַיִּשְׂא֧וּ כָל־הָעָ֛ם אֶת־קֹולָ֖ם וַיִּבְכּֽוּ׃
4ผู้ส่งข่าวไปถึงกิเบอาห์ของซาอูลและบอกเรื่องนี้แก่ประชาชน ทุกคนต่างร้องไห้เสียงดัง
5וְהִנֵּ֣ה שָׁא֗וּל בָּ֣א אַחֲרֵ֤י הַבָּקָר֙ מִן־הַשָּׂדֶ֔ה וַיֹּ֣אמֶר שָׁא֔וּל מַה־לָּעָ֖ם כִּ֣י יִבְכּ֑וּ וַיְסַ֨פְּרוּ־לֹ֔ו אֶת־דִּבְרֵ֖י אַנְשֵׁ֥י יָבֵֽישׁ׃
5ขณะนั้นซาอูลกำลังเดินตามฝูงวัวกลับจากทุ่ง เขาถามว่า “เกิดอะไรขึ้น ทำไมทุกคนร้องไห้?” พวกเขาจึงเล่าเรื่องที่คนเมืองยาเบชพูด
6וַתִּצְלַ֤ח רֽוּחַ־אֱלֹהִים֙ עַל־שָׁא֔וּל *בְּשָׁמְעֹו (כְּשָׁמְעֹ֖ו) אֶת־הַדְּבָרִ֣ים הָאֵ֑לֶּה וַיִּ֥חַר אַפֹּ֖ו מְאֹֽד׃
6เมื่อซาอูลได้ฟัง พระวิญญาณของพระเจ้าก็เสด็จลงมาเหนือเขาอย่างทรงพลัง เขาโกรธจัด
7וַיִּקַּח֩ צֶ֨מֶד בָּקָ֜ר וַֽיְנַתְּחֵ֗הוּ וַיְשַׁלַּ֞ח בְּכָל־גְּב֣וּל יִשְׂרָאֵל֮ בְּיַ֣ד הַמַּלְאָכִ֣ים ׀ לֵאמֹר֒ אֲשֶׁר֩ אֵינֶ֨נּוּ יֹצֵ֜א אַחֲרֵ֤י שָׁאוּל֙ וְאַחַ֣ר שְׁמוּאֵ֔ל כֹּ֥ה יֵעָשֶׂ֖ה לִבְקָרֹ֑ו וַיִּפֹּ֤ל פַּֽחַד־יְהוָה֙ עַל־הָעָ֔ם וַיֵּצְא֖וּ כְּאִ֥ישׁ אֶחָֽד׃
7เขานำวัวหนึ่งคู่มาหั่นเป็นชิ้น ส่งชิ้นส่วนไปทั่วเขตแดนอิสราเอลโดยผู้ส่งข่าว พร้อมคำประกาศว่า “ใครไม่ออกไปรบตามซาอูลและซามูเอล วัวของคนนั้นก็จะถูกหั่นเป็นชิ้นอย่างนี้” ความเกรงกลัวพระยาห์เวห์เข้าครอบงำประชาชน พวกเขาจึงออกมากันพร้อมเพรียง
8וַֽיִּפְקְדֵ֖ם בְּבָ֑זֶק וַיִּהְי֤וּ בְנֵֽי־יִשְׂרָאֵל֙ שְׁלֹ֣שׁ מֵאֹ֣ות אֶ֔לֶף וְאִ֥ישׁ יְהוּדָ֖ה שְׁלֹשִׁ֥ים אָֽלֶף׃
8ซาอูลนับกำลังพลที่เบเซก ได้ชาวอิสราเอลสามแสนคน และชาวยูดาห์สามหมื่นคน
9וַיֹּאמְר֞וּ לַמַּלְאָכִ֣ים הַבָּאִ֗ים כֹּ֤ה תֹֽאמְרוּן֙ לְאִישׁ֙ יָבֵ֣ישׁ גִּלְעָ֔ד מָחָ֛ר תִּהְיֶֽה־לָכֶ֥ם תְּשׁוּעָ֖ה *בְּחֹם (כְּחֹ֣ם) הַשָּׁ֑מֶשׁ וַיָּבֹ֣אוּ הַמַּלְאָכִ֗ים וַיַּגִּ֛ידוּ לְאַנְשֵׁ֥י יָבֵ֖ישׁ וַיִּשְׂמָֽחוּ׃
9พวกเขาบอกผู้ส่งข่าวว่า “ไปบอกคนเมืองยาเบชกิเลอาดว่า ‘พรุ่งนี้เมื่อแดดร้อน พวกคุณจะได้รับการช่วยเหลือ’” ผู้ส่งข่าวไปบอกคนเมืองยาเบช พวกเขาก็ดีใจ
10וַֽיֹּאמְרוּ֙ אַנְשֵׁ֣י יָבֵ֔ישׁ מָחָ֖ר נֵצֵ֣א אֲלֵיכֶ֑ם וַעֲשִׂיתֶ֣ם לָּ֔נוּ כְּכָל־הַטֹּ֖וב בְּעֵינֵיכֶֽם׃ ס
10คนเมืองยาเบชจึงบอกนาหาชว่า “พรุ่งนี้เราจะออกไปหาพวกท่าน แล้วพวกท่านจะทำกับเราอย่างไรก็ได้ตามใจ”
11וַיְהִ֣י מִֽמָּחֳרָ֗ת וַיָּ֨שֶׂם שָׁא֣וּל אֶת־הָעָם֮ שְׁלֹשָׁ֣ה רָאשִׁים֒ וַיָּבֹ֤אוּ בְתֹוךְ־הַֽמַּחֲנֶה֙ בְּאַשְׁמֹ֣רֶת הַבֹּ֔קֶר וַיַּכּ֥וּ אֶת־עַמֹּ֖ון עַד־חֹ֣ם הַיֹּ֑ום וַיְהִ֤י הַנִּשְׁאָרִים֙ וַיָּפֻ֔צוּ וְלֹ֥א נִשְׁאֲרוּ־בָ֖ם שְׁנַ֥יִם יָֽחַד׃
11เช้าวันต่อมา ซาอูลแบ่งทหารเป็นสามกอง พวกเขาบุกเข้ากลางค่ายชาวอัมโมนในช่วงยามเช้ามืดและโจมตีไปจนถึงเวลาที่แดดร้อน คนที่เหลือหนีกระจัดกระจาย ไม่มีแม้สองคนอยู่ด้วยกัน
12וַיֹּ֤אמֶר הָעָם֙ אֶל־שְׁמוּאֵ֔ל מִ֣י הָאֹמֵ֔ר שָׁא֖וּל יִמְלֹ֣ךְ עָלֵ֑ינוּ תְּנ֥וּ הָאֲנָשִׁ֖ים וּנְמִיתֵֽם׃
12ประชาชนพูดกับซามูเอลว่า “ใครพูดว่า ‘ซาอูลจะปกครองเราหรือ?’ เอาคนเหล่านั้นมา เราจะฆ่าพวกเขา!”
13וַיֹּ֣אמֶר שָׁא֔וּל לֹֽא־יוּמַ֥ת אִ֖ישׁ בַּיֹּ֣ום הַזֶּ֑ה כִּ֥י הַיֹּ֛ום עָשָֽׂה־יְהוָ֥ה תְּשׁוּעָ֖ה בְּיִשְׂרָאֵֽל׃ ס
13แต่ซาอูลกล่าวว่า “วันนี้จะไม่มีใครถูกฆ่า เพราะวันนี้พระยาห์เวห์ทรงช่วยอิสราเอลไว้”
14וַיֹּ֤אמֶר שְׁמוּאֵל֙ אֶל־הָעָ֔ם לְכ֖וּ וְנֵלְכָ֣ה הַגִּלְגָּ֑ל וּנְחַדֵּ֥שׁ שָׁ֖ם הַמְּלוּכָֽה׃
14ซามูเอลจึงบอกประชาชนว่า “ไปกิลกาลกันเถอะ ไปยืนยันการปกครองแบบกษัตริย์กันอีกครั้งที่นั่น”
15וַיֵּלְכ֨וּ כָל־הָעָ֜ם הַגִּלְגָּ֗ל וַיַּמְלִכוּ֩ שָׁ֨ם אֶת־שָׁא֜וּל לִפְנֵ֤י יְהוָה֙ בַּגִּלְגָּ֔ל וַיִּזְבְּחוּ־שָׁ֛ם זְבָחִ֥ים שְׁלָמִ֖ים לִפְנֵ֣י יְהוָ֑ה וַיִּשְׂמַ֨ח שָׁ֥ם שָׁא֛וּל וְכָל־אַנְשֵׁ֥י יִשְׂרָאֵ֖ל עַד־מְאֹֽד׃ פ
15ประชาชนทั้งหมดไปกิลกาลและตั้งซาอูลเป็นกษัตริย์ต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์ที่นั่น พวกเขาถวายเครื่องบูชาแห่งสันติต่อพระยาห์เวห์ ซาอูลและชายอิสราเอลทั้งหมดต่างชื่นชมยินดีอย่างยิ่ง
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.