Ésaïe 40
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Freedom Bible (Thai)
1Consolez, consolez mon peuple, Dit votre Dieu.
1พระเจ้าของพวกคุณกล่าวว่า “จงปลอบโยน ปลอบโยนประชาชนของเรา
2Parlez au cœur de Jérusalem, et criez-lui Que sa servitude est finie, Que son iniquité est expiée, Qu’elle a reçu de la main de l’Éternel Au double de tous ses péchés.
2พูดให้เยรูซาเล็มอุ่นใจ ประกาศแก่เธอว่าการศึกจบแล้ว ความผิดได้รับการอภัยแล้ว เธอได้รับจากมือพระยาห์เวห์เป็นสองเท่าสำหรับบาปทั้งหมด”
3Une voix crie: Préparez au désert le chemin de l’Éternel, Aplanissez dans les lieux arides Une route pour notre Dieu.
3เสียงผู้ร้องเรียกว่า “จงเตรียมทางพระยาห์เวห์ในถิ่นกันดาร! ทำถนนราบในทะเลทรายให้พระเจ้าของพวกเรา
4Que toute vallée soit exhaussée, Que toute montagne et toute colline soient abaissées! Que les coteaux se changent en plaines, Et les défilés étroits en vallons!
4ทุกหุบเขาจะถูกยกขึ้น ทุกภูเขาและเนินจะถูกลดลง ที่ขรุขระจะราบ ที่กระด้างจะเป็นที่ราบ
5Alors la gloire de l’Éternel sera révélée, Et au même instant toute chair la verra; Car la bouche de l’Éternel a parlé.
5ความรุ่งโรจน์ของพระยาห์เวห์จะปรากฏ มนุษย์ทั้งหมดจะเห็นพร้อมกัน เพราะปากของพระยาห์เวห์กล่าวไว้แล้ว”
6Une voix dit: Crie! Et il répond: Que crierai-je? Toute chair est comme l’herbe, Et tout son éclat comme la fleur des champs.
6เสียงหนึ่งกล่าวว่า “จงร้องประกาศ!” อีกคนถามว่า “จะประกาศอะไร?” “มนุษย์ทั้งหมดเหมือนหญ้า ความรุ่งโรจน์ทั้งหมดเหมือนดอกไม้ในทุ่ง
7L’herbe sèche, la fleur tombe, Quand le vent de l’Éternel souffle dessus. Certainement le peuple est comme l’herbe:
7หญ้าเหี่ยว ดอกไม้โรย เพราะลมหายใจพระยาห์เวห์พัดใส่ แท้จริง ประชาชนก็เหมือนหญ้า
8L’herbe sèche, la fleur tombe; Mais la parole de notre Dieu subsiste éternellement.
8หญ้าเหี่ยว ดอกไม้โรย แต่คำพระเจ้าของพวกเราตั้งมั่นตลอดไป”
9Monte sur une haute montagne, Sion, pour publier la bonne nouvelle; Élève avec force ta voix, Jérusalem, pour publier la bonne nouvelle; Élève ta voix, ne crains point, Dis aux villes de Juda: Voici votre Dieu!
9ผู้บอกข่าวดีแก่ศิโยน จงขึ้นภูเขาสูง ผู้บอกข่าวดีแก่เยรูซาเล็ม จงเปล่งเสียงเต็มกำลัง! จงเปล่งเสียง อย่ากลัว! บอกเมืองต่างๆ ของยูดาห์ว่า “ดูเถิด พระเจ้าของพวกคุณ!”
10Voici, le Seigneur, l’Éternel vient avec puissance, Et de son bras il commande; Voici, le salaire est avec lui, Et les rétributions le précèdent.
10ดูเถิด พระผู้เป็นเจ้า พระยาห์เวห์ จะมาอย่างผู้ทรงพลัง แขนของพระองค์จะปกครองให้พระองค์ ดูเถิด รางวัลอยู่กับพระองค์ ผลตอบแทนอยู่เบื้องหน้าพระองค์
11Comme un berger, il paîtra son troupeau, Il prendra les agneaux dans ses bras, Et les portera dans son sein; Il conduira les brebis qui allaitent.
11พระองค์จะเลี้ยงฝูงของพระองค์เหมือนคนเลี้ยงแกะ รวบลูกแกะในแขน อุ้มไว้แนบอก ค่อยๆ นำแม่ที่มีลูกอ่อน
12Qui a mesuré les eaux dans le creux de sa main, Pris les dimensions des cieux avec la paume, Et ramassé la poussière de la terre dans un tiers de mesure? Qui a pesé les montagnes au crochet, Et les collines à la balance?
12ใครตวงน้ำในอุ้งมือ วัดฟ้าด้วยคืบ คำนวณฝุ่นแผ่นดินด้วยตะกร้าตวง ชั่งภูเขาด้วยตาชั่ง และชั่งเนินด้วยเครื่องชั่ง?
13Qui a sondé l’esprit de l’Éternel, Et qui l’a éclairé de ses conseils?
13ใครชี้นำพระวิญญาณของพระยาห์เวห์ หรือสอนพระองค์ในฐานะที่ปรึกษา?
14Avec qui a-t-il délibéré pour en recevoir de l’instruction? Qui lui a appris le sentier de la justice? Qui lui a enseigné la sagesse, Et fait connaître le chemin de l’intelligence?
14พระองค์ปรึกษาใคร ใครสั่งสอน สอนทางแห่งความยุติธรรม สอนความรู้ แสดงทางแห่งความเข้าใจให้พระองค์?
15Voici, les nations sont comme une goutte d’un seau, Elles sont comme de la poussière sur une balance; Voici, les îles sont comme une fine poussière qui s’envole.
15ดูเถิด ชาติต่างๆ เหมือนน้ำหยดหนึ่งในถัง เหมือนฝุ่นผงบนตาชั่ง ดูเถิด พระองค์ยกเกาะต่างๆ เหมือนสิ่งเล็กน้อย
16Le Liban ne suffit pas pour le feu, Et ses animaux ne suffisent pas pour l’holocauste.
16เลบานอนมีไม้ไม่พอเผา สัตว์ก็ไม่พอเป็นเครื่องบูชาเผาถวาย
17Toutes les nations sont devant lui comme un rien, Elles ne sont pour lui que néant et vanité.
17ทุกชาติเป็นเหมือนไม่มีอะไรต่อหน้าพระองค์ พระองค์ถือว่าน้อยกว่าความไม่มี เป็นสิ่งไร้ค่า
18A qui voulez-vous comparer Dieu? Et quelle image ferez-vous son égale?
18แล้วจะเปรียบพระเจ้ากับใคร? จะเอารูปใดมาเทียบพระองค์?
19C’est un ouvrier qui fond l’idole, Et c’est un orfèvre qui la couvre d’or, Et y soude des chaînettes d’argent.
19ช่างหล่อรูป ช่างทองหุ้มทอง หล่อโซ่เงินให้มัน
20Celui que la pauvreté oblige à donner peu Choisit un bois qui résiste à la vermoulure; Il se procure un ouvrier capable, Pour faire une idole qui ne branle pas.
20คนที่จนเกินจะถวายเช่นนั้นก็เลือกต้นไม้ที่ไม่ผุ หาช่างชำนาญมาตั้งรูปแกะสลักให้ไม่ล้ม
21Ne le savez-vous pas? Ne l’avez-vous pas appris? Ne vous l’a-t-on pas fait connaître dès le commencement? N’avez-vous jamais réfléchi à la fondation de la terre?
21พวกเจ้าไม่รู้หรือ? ไม่เคยได้ยินหรือ? ไม่มีใครบอกตั้งแต่ต้นหรือ? ไม่เข้าใจตั้งแต่วางรากฐานแผ่นดินหรือ?
22C’est lui qui est assis au-dessus du cercle de la terre, Et ceux qui l’habitent sont comme des sauterelles; Il étend les cieux comme une étoffe légère, Il les déploie comme une tente, pour en faire sa demeure.
22พระองค์นั่งเหนือวงกลมของแผ่นดินโลก ผู้อยู่อาศัยเหมือนตั๊กแตน พระองค์ขึงฟ้าสวรรค์เหมือนม่าน แผ่ออกเหมือนเต็นท์ไว้พักอาศัย
23C’est lui qui réduit les princes au néant, Et qui fait des juges de la terre une vanité;
23ทำผู้นำให้ไม่เหลืออะไร ทำผู้พิพากษาแผ่นดินให้ไร้ค่า
24Ils ne sont pas même plantés, pas même semés, Leur tronc n’a pas même de racine en terre: Il souffle sur eux, et ils se dessèchent, Et un tourbillon les emporte comme le chaume.
24พวกเขาเพิ่งปลูก เพิ่งหว่าน ตอเพิ่งหยั่งรากลงดิน พระองค์เพียงเป่า พวกเขาก็เหี่ยว ลมหมุนพัดไปเหมือนตอซัง
25A qui me comparerez-vous, pour que je lui ressemble? Dit le Saint.
25พระผู้บริสุทธิ์กล่าวว่า “จะเปรียบเรากับใคร? ใครเท่าเทียมเรา?”
26Levez vos yeux en haut, et regardez! Qui a créé ces choses? Qui fait marcher en ordre leur armée? Il les appelle toutes par leur nom; Par son grand pouvoir et par sa force puissante, Il n’en est pas une qui fasse défaut.
26จงเงยหน้ามองเบื้องสูง ดูว่าใครสร้างสิ่งเหล่านี้ ผู้พากองทัพของมันออกตามจำนวน เรียกทั้งหมดตามชื่อ ด้วยพลังยิ่งใหญ่ ด้วยอำนาจเข้มแข็ง ไม่มีสิ่งใดขาดไป
27Pourquoi dis-tu, Jacob, Pourquoi dis-tu, Israël: Ma destinée est cachée devant l’Éternel, Mon droit passe inaperçu devant mon Dieu?
27ยาโคบ ทำไมเจ้าจึงพูด อิสราเอล ทำไมจึงกล่าวว่า “พระยาห์เวห์มองไม่เห็นทางของฉัน พระเจ้าของฉันละเลยความยุติธรรมที่ฉันควรได้”?
28Ne le sais-tu pas? Ne l’as-tu pas appris? C’est le Dieu d’éternité, l’Éternel, Qui a créé les extrémités de la terre; Il ne se fatigue point, il ne se lasse point; On ne peut sonder son intelligence.
28เจ้าไม่รู้หรือ? ไม่เคยได้ยินหรือ? พระเจ้านิรันดร์ พระยาห์เวห์ ผู้สร้างสุดปลายแผ่นดิน ไม่อ่อนแรง ไม่เหน็ดเหนื่อย ความเข้าใจของพระองค์หยั่งไม่ถึง
29Il donne de la force à celui qui est fatigué, Et il augmente la vigueur de celui qui tombe en défaillance.
29พระองค์ให้พลังแก่คนอ่อนแรง เพิ่มกำลังให้คนไร้เรี่ยวแรง
30Les adolescents se fatiguent et se lassent, Et les jeunes hommes chancellent;
30แม้คนหนุ่มสาวก็อ่อนแรงเหนื่อยล้า ชายหนุ่มก็ล้มลงหมด
31Mais ceux qui se confient en l’Éternel renouvellent leur force. Ils prennent le vol comme les aigles; Ils courent, et ne se lassent point, Ils marchent, et ne se fatiguent point.
31แต่ผู้เฝ้าคอยพระยาห์เวห์จะมีกำลังใหม่ จะกางปีกขึ้นเหมือนนกอินทรี วิ่งไม่เหนื่อย เดินไม่อ่อนแรง
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.