Ésaïe 6
Louis Segond 1910Translation
Louis Segond 1910
Freedom Bible (Thai)
1L’année de la mort du roi Ozias, je vis le Seigneur assis sur un trône très élevé, et les pans de sa robe remplissaient le temple.
1ในปีที่กษัตริย์อุสซียาห์สิ้นพระชนม์ ข้าพเจ้าเห็นพระผู้เป็นเจ้านั่งบนบัลลังก์สูงตระหง่าน ชายเสื้อคลุมของพระองค์แผ่เต็มพระวิหาร
2Des séraphins se tenaient au-dessus de lui; ils avaient chacun six ailes; deux dont ils se couvraient la face, deux dont ils se couvraient les pieds, et deux dont ils se servaient pour voler.
2เหนือพระองค์มีเหล่าเสราฟยืนอยู่ แต่ละตนมีปีกหกปีก สองปีกปิดหน้า สองปีกปิดเท้า และอีกสองปีกใช้บิน
3Ils criaient l’un à l’autre, et disaient: Saint, saint, saint est l’Éternel des armées! Toute la terre est pleine de sa gloire!
3ตนหนึ่งร้องเรียกอีกตนหนึ่งว่า “บริสุทธิ์ บริสุทธิ์ บริสุทธิ์ พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ! ทั้งแผ่นดินเต็มไปด้วยความรุ่งโรจน์ของพระองค์!”
4Les portes furent ébranlées dans leurs fondements par la voix qui retentissait, et la maison se remplit de fumée.
4เสียงร้องนั้นทำให้ฐานของธรณีประตูสั่นสะเทือน และควันก็เต็มพระวิหาร
5Alors je dis: Malheur à moi! Je suis perdu, car je suis un homme dont les lèvres sont impures, j’habite au milieu d’un peuple dont les lèvres sont impures, et mes yeux ont vu le Roi, l’Éternel des armées.
5ข้าพเจ้าจึงพูดว่า “ข้าพเจ้าถึงคราววิบัติแล้ว! ข้าพเจ้าพินาศแล้ว เพราะข้าพเจ้าเป็นคนที่ริมฝีปากแปดเปื้อน และอยู่ท่ามกลางประชาชนที่ริมฝีปากแปดเปื้อน เพราะตาข้าพเจ้าได้เห็นพระราชา พระยาห์เวห์แห่งกองทัพ!”
6Mais l’un des séraphins vola vers moi, tenant à la main une pierre ardente, qu’il avait prise sur l’autel avec des pincettes.
6แล้วเสราฟตนหนึ่งบินมาหาข้าพเจ้า ในมือถือถ่านไฟที่ใช้คีมคีบมาจากแท่นบูชา
7Il en toucha ma bouche, et dit: Ceci a touché tes lèvres; ton iniquité est enlevée, et ton péché est expié.
7เสราฟแตะปากข้าพเจ้าด้วยถ่านนั้นแล้วบอกว่า “สิ่งนี้แตะริมฝีปากของเจ้าแล้ว ความผิดของเจ้าถูกเอาออกไป และบาปของเจ้าได้รับการอภัยแล้ว”
8J’entendis la voix du Seigneur, disant: Qui enverrai-je, et qui marchera pour nous? Je répondis: Me voici, envoie-moi.
8ข้าพเจ้าได้ยินเสียงพระผู้เป็นเจ้าถามว่า “เราจะส่งใครไป? ใครจะไปให้พวกเรา?” ข้าพเจ้าตอบว่า “ข้าพเจ้าอยู่นี่ ส่งข้าพเจ้าไปเถิด!”
9Il dit alors: Va, et dis à ce peuple: Vous entendrez, et vous ne comprendrez point; Vous verrez, et vous ne saisirez point.
9พระองค์กล่าวว่า “จงไปบอกประชาชนนี้ว่า ‘พวกเจ้าฟังแล้วฟังอีก แต่ไม่เข้าใจ มองแล้วมองอีก แต่ไม่รับรู้’
10Rends insensible le cœur de ce peuple, Endurcis ses oreilles, et bouche-lui les yeux, Pour qu’il ne voie point de ses yeux, n’entende point de ses oreilles, Ne comprenne point de son cœur, Ne se convertisse point et ne soit point guéri.
10จงทำให้ใจของประชาชนนี้ด้านชา ทำให้หูของพวกเขาตึง และปิดตาของพวกเขา เพื่อพวกเขาจะไม่เห็นด้วยตา ไม่ได้ยินด้วยหู ไม่เข้าใจด้วยใจ ไม่หันกลับมาและได้รับการรักษา”
11Je dis: Jusqu’à quand, Seigneur? Et il répondit: Jusqu’à ce que les villes soient dévastées Et privées d’habitants; Jusqu’à ce qu’il n’y ait personne dans les maisons, Et que le pays soit ravagé par la solitude;
11ข้าพเจ้าถามว่า “พระผู้เป็นเจ้า จะนานเท่าไร?” พระองค์ตอบว่า “จนกว่าเมืองต่างๆ จะร้าง ไม่มีผู้อยู่อาศัย บ้านเรือนไม่มีคนอยู่ แผ่นดินร้างเปล่าไปหมด
12Jusqu’à ce que l’Éternel ait éloigné les hommes, Et que le pays devienne un immense désert,
12พระยาห์เวห์จะขับผู้คนไปไกล และมีที่ร้างมากมายในแผ่นดิน
13Et s’il y reste encore un dixième des habitants, Ils seront à leur tour anéantis. Mais, comme le térébinthe et le chêne Conservent leur tronc quand ils sont abattus, Une sainte postérité renaîtra de ce peuple.
13แม้จะเหลืออยู่หนึ่งในสิบ ส่วนนั้นก็จะถูกเผาผลาญอีก เหมือนต้นเทเรบินธ์และต้นโอ๊กที่เมื่อตัดแล้วยังเหลือตอ เชื้อสายบริสุทธิ์จะเป็นตอของมัน”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.