Ruth 2
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Freedom Bible (Thai)
1Now her husband Elimelech had a kinsman, a powerful man, and very rich, whose name was Booz.
1นาโอมีมีญาติฝ่ายสามีคนหนึ่ง เป็นคนในตระกูลของเอลีเมเลค ชื่อโบอาส เขาเป็นชายมั่งคั่งและมีฐานะ
2And Ruth the Moabitess said to her mother in law: If thou wilt, I will go into the field, and glean the ears of corn that escape the hands of the reapers, wheresoever I shall find grace with a householder that will be favourable to me. And she answered her: Go, my daughter.
2รูธหญิงชาวโมอับพูดกับนาโอมีว่า “ขอให้ฉันออกไปที่ทุ่งนา เก็บรวงข้าวตามหลังคนเกี่ยวในนาของคนที่เอ็นดูฉันเถิด” นาโอมีตอบว่า “ไปเถิด ลูก”
3She went therefore and gleaned the ears of corn after the reapers. And it happened that the owner of that field was Booz, who was of the kindred of Elimelech.
3รูธจึงออกไปเก็บรวงข้าวตามหลังคนเกี่ยว และบังเอิญเข้าไปในส่วนหนึ่งของทุ่งที่เป็นของโบอาส ซึ่งเป็นคนในตระกูลของเอลีเมเลค
4And behold, he came out of Bethlehem, and said to the reapers: The Lord be with you. And they answered him: The Lord bless thee.
4ขณะนั้นโบอาสมาจากเบธเลเฮม เขาพูดกับคนเกี่ยวว่า “ขอพระยาห์เวห์ทรงอยู่กับพวกเจ้า” พวกเขาตอบว่า “ขอพระยาห์เวห์ทรงอวยพรท่าน”
5And Booz said to the young man that was set over the reapers: Whose maid is this?
5โบอาสถามคนรับใช้ที่คุมคนเกี่ยวว่า “หญิงสาวคนนี้เป็นคนของบ้านไหน”
6And he answered him: This is the Moabitess who came with Noemi, from the land of Moab,
6คนรับใช้ที่คุมคนเกี่ยวตอบว่า “เป็นหญิงชาวโมอับที่กลับมากับนาโอมีจากดินแดนโมอับ
7And she desired leave to glean the ears of corn that remain, following the steps of the reapers: and she hath been in the field from morning till now, and hath not gone home for one moment.
7นางขอว่า ‘โปรดให้ฉันเก็บและรวบรวมรวงข้าวตามหลังคนเกี่ยวท่ามกลางฟ่อนข้าวด้วย’ นางมาแต่เช้าและทำงานอยู่จนถึงตอนนี้ นอกจากเข้าไปพักในเรือนพักเพียงครู่เดียว”
8And Booz said to Ruth: Hear me, daughter, do not go to glean in any other field, and do not depart from this place: but keep with my maids,
8โบอาสจึงพูดกับรูธว่า “ฟังนะ ลูก อย่าไปเก็บรวงข้าวในนาอื่น และอย่าไปจากที่นี่ จงอยู่ใกล้ๆ กับหญิงรับใช้ของฉัน
9And follow where they reap. For I have charged my young men, not to molest thee: and if thou art thirsty, go to the vessels, and drink of the waters whereof the servants drink.
9คอยดูว่าพวกเขากำลังเกี่ยวข้าวอยู่แปลงไหน แล้วตามหญิงเหล่านั้นไป ฉันได้สั่งพวกชายหนุ่มไว้แล้วไม่ให้แตะต้องเจ้า เมื่อหิวน้ำก็ไปที่ภาชนะ แล้วดื่มน้ำที่พวกชายหนุ่มตักไว้”
10She fell on her face and worshipping upon the ground, said to him: Whence cometh this to me, that I should find grace before thy eyes, and that thou shouldst vouchsafe to take notice of me a woman of another country?
10รูธจึงกราบซบหน้าลงกับพื้น แล้วถามว่า “เหตุใดท่านจึงเอ็นดูและเอาใจใส่ฉัน ทั้งที่ฉันเป็นคนต่างชาติ”
11And he answered her: All hath been told me, that thou hast done to thy mother in law after the death of thy husband: and how thou hast left thy parents, and the land wherein thou wast born, and art come to a people which thou knewest not heretofore.
11โบอาสตอบว่า “ฉันได้ยินมาหมดแล้วว่า หลังจากสามีของเจ้าเสียชีวิต เจ้าได้ทำอะไรให้แม่สามีบ้าง และเจ้าได้ละพ่อ แม่ และแผ่นดินเกิดของเจ้า มาหาชนชาติที่เจ้าไม่เคยรู้จักมาก่อน
12The Lord render unto thee for thy work, and mayest thou receive a full reward of the Lord the God of Israel, to whom thou art come, and under whose wings thou art fled.
12ขอพระยาห์เวห์ทรงตอบแทนการกระทำของเจ้า และขอให้เจ้าได้รับรางวัลอย่างเต็มเปี่ยมจากพระยาห์เวห์ พระเจ้าแห่งอิสราเอล ผู้ซึ่งเจ้าเข้ามาหลบภัยอยู่ใต้ปีกของพระองค์”
13And she said: I have found grace in thy eyes, my lord, who hast comforted me and hast spoken to the heart of thy handmaid, who am not like to one of thy maids.
13รูธตอบว่า “ขอให้ท่านยังเอ็นดูฉันเช่นนี้ต่อไป นายท่าน เพราะท่านปลอบใจฉันและพูดกับหญิงรับใช้ของท่านอย่างกรุณา ทั้งที่ฉันยังไม่เทียบเท่าหญิงรับใช้คนหนึ่งของท่านด้วยซ้ำ”
14And Booz said to her: At mealtime come thou hither, and eat of the bread, and dip thy morsel in the vinegar. So she sat at the side of the reapers, and she heaped to herself frumenty, and ate and was filled, and took the leavings.
14เมื่อถึงเวลาอาหาร โบอาสพูดกับนางว่า “มานี่เถิด กินขนมปังบ้าง แล้วจิ้มชิ้นขนมปังลงในน้ำส้มสายชู” นางจึงนั่งข้างคนเกี่ยว พวกเขายื่นเมล็ดข้าวคั่วให้นาง นางกินจนอิ่มและยังเหลืออีก
15And she arose from thence, to glean the ears of corn as before. And Booz commanded his servants, saying: If she would even reap with you, hinder her not:
15เมื่อนางลุกไปเก็บรวงข้าว โบอาสสั่งพวกชายหนุ่มว่า “ปล่อยให้นางเก็บแม้แต่ท่ามกลางฟ่อนข้าว อย่าทำให้นางอับอาย
16And let fall some of your handfuls of purpose, and leave them, that she may gather them without shame, and let no man rebuke her when she gathereth them.
16และจงดึงรวงข้าวออกจากมัดให้บ้าง แล้วทิ้งไว้ให้นางเก็บ อย่าตำหนินาง”
17She gleaned therefore in the field till evening: and beating out with a rod and threshing what she had gleaned, she found about the measure of an ephi of barley, that is, three bushels:
17รูธเก็บรวงข้าวอยู่ในนาจนเย็น แล้วนวดสิ่งที่เก็บมาได้ ได้ข้าวบาร์เลย์ประมาณหนึ่งเอฟาห์
18Which she took up and returned into the city, and shewed it to her mother in law: moreover she brought out, and gave her of the remains of her meat, wherewith she had been filled.
18นางยกข้าวนั้นกลับเข้าเมือง แม่สามีเห็นสิ่งที่นางเก็บมาได้ รูธยังเอาอาหารที่เหลือจากตอนที่กินอิ่มแล้วออกมาให้นาโอมีด้วย
19And her mother in law said to her: Where hast thou gleaned today, and where hast thou wrought? blessed be he that hath had pity on thee. And she told her with whom she had wrought: and she told the man’s name, that he was called Booz.
19แม่สามีถามว่า “วันนี้เจ้าไปเก็บรวงข้าวที่ไหน ไปทำงานที่ไหนมา ขอให้คนที่เอาใจใส่เจ้าได้รับพร” รูธจึงเล่าให้แม่สามีฟังว่านางทำงานกับใคร แล้วบอกว่า “ชายที่ฉันไปทำงานด้วยวันนี้ชื่อโบอาส”
20And Noemi answered her: Blessed be he of the Lord: because the same kindness which he shewed to the living, he hath kept also to the dead. And again she said: The man is our kinsman.
20นาโอมีพูดกับลูกสะใภ้ว่า “ขอพระยาห์เวห์ทรงอวยพรเขา พระองค์ไม่ทรงละทิ้งความเมตตาที่มีต่อคนเป็นและคนตาย” แล้วนาโอมีบอกนางว่า “ชายคนนี้เป็นญาติใกล้ชิดของเรา เป็นหนึ่งในญาติผู้มีสิทธิ์ไถ่คืนให้เรา”
21And Ruth said, He also charged me, that I should keep close to his reapers, till all the corn should be reaped.
21รูธหญิงชาวโมอับพูดว่า “เขายังบอกฉันด้วยว่า ‘จงอยู่ใกล้พวกชายหนุ่มของฉันจนกว่าพวกเขาจะเก็บเกี่ยวทั้งหมดของฉันเสร็จ’”
22And her mother in law said to her: It is better for thee, my daughter, to go out to reap with his maids, lest in another man’s field some one may resist thee.
22นาโอมีจึงพูดกับรูธลูกสะใภ้ว่า “ดีแล้ว ลูก ที่เจ้าออกไปกับหญิงรับใช้ของเขา จะได้ไม่มีใครทำร้ายเจ้าในนาอื่น”
23So she kept close to the maids of Booz: and continued to glean with them, till all the barley and the wheat were laid up in the barns.
23รูธจึงอยู่ใกล้หญิงรับใช้ของโบอาส เก็บรวงข้าวไปจนสิ้นฤดูเก็บเกี่ยวข้าวบาร์เลย์และข้าวสาลี และนางยังอาศัยอยู่กับแม่สามี
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.