Matthew 9
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Freedom Bible (Thai)
1And entering into a boat, he passed over the water and came into his own city.
1พระองค์ลงเรือ ข้ามไปอีกฝั่ง และมาถึงเมืองของพระองค์เอง
2And behold they brought to him one sick of the palsy lying in a bed. And Jesus, seeing their faith, said to the man sick of the palsy: Be of good heart, son, thy sins are forgiven thee.
2ผู้คนพาชายเป็นอัมพาตคนหนึ่งซึ่งนอนอยู่บนเสื่อมาหาพระองค์ เมื่อพระเยซูเห็นความเชื่อของพวกเขา พระองค์กล่าวกับคนเป็นอัมพาตว่า “ลูกเอ๋ย มีกำลังใจเถอะ! บาปของเจ้าได้รับการยกโทษแล้ว”
3And behold some of the scribes said within themselves: He blasphemeth.
3อาลักษณ์บางคนก็พูดกันในใจว่า “คนนี้กำลังหมิ่นประมาทพระเจ้า”
4And Jesus seeing their thoughts, said: Why do you think evil in your hearts?
4พระเยซูทราบความคิดของพวกเขา จึงกล่าวว่า “ทำไมพวกคุณจึงคิดชั่วอยู่ในใจ?
5Whether is easier, to say, Thy sins are forgiven thee: or to say, Arise, and walk?
5เพราะอย่างไหนง่ายกว่า ระหว่างการพูดว่า ‘บาปของเจ้าได้รับการยกโทษแล้ว’ กับการพูดว่า ‘จงลุกขึ้นและเดิน’?
6But that you may know that the Son of man hath power on earth to forgive sins, (then said he to the man sick of palsy,) Arise, take up thy bed, and go into thy house.
6แต่เพื่อให้พวกคุณรู้ว่า บุตรมนุษย์มีอำนาจบนโลกที่จะยกโทษบาป—” แล้วพระองค์จึงกล่าวกับคนเป็นอัมพาตว่า “จงลุกขึ้น ยกเสื่อของเจ้า และกลับบ้านไป”
7And he arose, and went into his house.
7เขาจึงลุกขึ้นและกลับบ้านไป
8And the multitude seeing it, feared, and glorified God that gave such power to men.
8เมื่อฝูงชนเห็นเหตุการณ์นั้น พวกเขาก็ประหลาดใจ และยกย่องพระเจ้า ผู้ให้อำนาจเช่นนี้แก่มนุษย์
9And when Jesus passed on from hence, he saw a man sitting in the custom house, named Matthew; and he saith to him: Follow me. And he rose up and followed him.
9ขณะที่พระเยซูผ่านไปจากที่นั่น พระองค์เห็นชายคนหนึ่งชื่อมัทธิว นั่งอยู่ที่ด่านเก็บภาษี พระองค์กล่าวกับเขาว่า “จงติดตามเรา” เขาจึงลุกขึ้นและติดตามพระองค์
10And it came to pass as he was sitting at meat in the house, behold many publicans and sinners came, and sat down with Jesus and his disciples.
10ขณะที่พระองค์เอนกายรับประทานอาหารอยู่ในบ้านนั้น ก็มีคนเก็บภาษีและคนบาปจำนวนมากมาร่วมโต๊ะกับพระเยซูและสาวกของพระองค์
11And the Pharisees seeing it, said to his disciples: Why doth your master eat with publicans and sinners?
11เมื่อพวกฟาริสีเห็น พวกเขาถามสาวกของพระองค์ว่า “ทำไมอาจารย์ของพวกคุณจึงกินกับคนเก็บภาษีและคนบาป?”
12But Jesus hearing it, said: They that are in health need not a physician, but they that are ill.
12เมื่อพระเยซูได้ยิน พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “คนแข็งแรงไม่ต้องการหมอ แต่คนป่วยต้องการหมอ
13Go then and learn what this meaneth, I will have mercy and not sacrifice. For I am not come to call the just, but sinners.
13แต่พวกคุณจงไปเรียนรู้ว่าคำนี้หมายความว่าอย่างไร ‘เราปรารถนาความเมตตา ไม่ใช่เครื่องบูชา’ เพราะเราไม่ได้มาเพื่อเรียกคนชอบธรรม แต่มาเรียกคนบาปให้กลับใจ”
14Then came to him the disciples of John, saying: Why do we and the Pharisees fast often, but thy disciples do not fast?
14แล้วสาวกของยอห์นมาหาพระองค์ และถามว่า “ทำไมพวกเรากับพวกฟาริสีจึงอดอาหารบ่อย แต่สาวกของท่านไม่อดอาหาร?”
15And Jesus said to them: Can the children of the bridegroom mourn, as long as the bridegroom is with them? But the days will come, when the bridegroom shall be taken away from them, and then they shall fast.
15พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “เพื่อนเจ้าบ่าวจะไว้ทุกข์ได้หรือ ขณะที่เจ้าบ่าวยังอยู่กับพวกเขา? แต่วันเวลาจะมาถึง เมื่อเจ้าบ่าวถูกเอาไปจากพวกเขา แล้วพวกเขาจะอดอาหาร
16And nobody putteth a piece of raw cloth unto an old garment. For it taketh away the fullness thereof from the garment, and there is made a greater rent.
16ไม่มีใครเอาผ้าใหม่ที่ยังไม่หดไปปะเสื้อผ้าเก่า เพราะผ้าที่ปะจะดึงเสื้อผ้าให้ขาด และรอยขาดจะยิ่งแย่ลง
17Neither do they put new wine into old bottles. Otherwise the bottles break, and the wine runneth out, and the bottles perish. But new wine they put into new bottles: and both are preserved.
17และไม่มีใครเอาเหล้าองุ่นใหม่ใส่ถุงหนังเก่า ไม่เช่นนั้น ถุงหนังจะแตก เหล้าองุ่นจะหก และถุงหนังก็เสีย แต่พวกเขาเอาเหล้าองุ่นใหม่ใส่ถุงหนังใหม่ แล้วทั้งสองอย่างก็คงอยู่”
18And he was speaking these things unto them, behold a certain ruler came up, and adored him, saying: Lord, my daughter is even now dead; but come, lay thy hand upon her, and she shall live.
18ขณะที่พระองค์กำลังกล่าวสิ่งเหล่านี้แก่พวกเขา ก็มีผู้นำคนหนึ่งมาหาและหมอบลงนมัสการพระองค์ พูดว่า “ลูกสาวของข้าพเจ้าเพิ่งตาย แต่โปรดมาวางมือบนลูก แล้วลูกจะมีชีวิตอยู่”
19And Jesus rising up followed him, with his disciples.
19พระเยซูลุกขึ้นและตามเขาไป สาวกของพระองค์ก็ตามไปด้วย
20And behold a woman who was troubled with an issue of blood twelve years, came behind him, and touched the hem of his garment.
20มีหญิงคนหนึ่งที่มีเลือดไหลมาสิบสองปี นางเข้ามาทางด้านหลังของพระองค์ และแตะชายเสื้อคลุมของพระองค์
21For she said within herself: If I shall touch only his garment, I shall be healed.
21เพราะนางพูดกับตัวเองว่า “ถ้าข้าพเจ้าเพียงได้แตะเสื้อคลุมของเขา ข้าพเจ้าก็จะหาย”
22But Jesus turning and seeing her, said: Be of good heart, daughter, thy faith hath made thee whole. And the woman was made whole from that hour.
22แต่พระเยซูหันมาเห็นนาง และกล่าวว่า “ลูกสาวเอ๋ย มีกำลังใจเถอะ! ความเชื่อของเจ้าทำให้เจ้าหายแล้ว” และหญิงนั้นก็หายตั้งแต่ชั่วโมงนั้น
23And when Jesus was come into the house of the ruler, and saw the minstrels and the multitude making a rout,
23เมื่อพระเยซูเข้าไปในบ้านของผู้นำ และเห็นคนเป่าขลุ่ยกับฝูงชนที่ส่งเสียงวุ่นวาย
24He said: Give place, for the girl is not dead, but sleepeth. And they laughed him to scorn.
24พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “ออกไปเถอะ เพราะเด็กหญิงไม่ได้ตาย แต่กำลังหลับอยู่” พวกเขาก็หัวเราะเยาะพระองค์
25And when the multitude was put forth, he went in, and took her by the hand. And the maid arose.
25แต่เมื่อให้ฝูงชนออกไปแล้ว พระองค์เข้าไป จับมือเด็กหญิง และเด็กหญิงก็ลุกขึ้น
26And the fame hereof went abroad into all that country.
26ข่าวเรื่องนี้แพร่ไปทั่วดินแดนนั้น
27And as Jesus passed from thence, there followed him two blind men crying out and saying, Have mercy on us, O Son of David.
27ขณะที่พระเยซูผ่านไปจากที่นั่น ชายตาบอดสองคนติดตามพระองค์ และร้องว่า “บุตรของดาวิด โปรดเมตตาพวกเราด้วย!”
28And when he was come to the house, the blind men came to him. And Jesus saith to them, Do you believe, that I can do this unto you? They say to him, Yea, Lord.
28เมื่อพระองค์เข้าไปในบ้าน ชายตาบอดทั้งสองก็มาหาพระองค์ พระเยซูถามพวกเขาว่า “พวกคุณเชื่อหรือว่า เราสามารถทำสิ่งนี้ได้?” พวกเขาตอบพระองค์ว่า “เชื่อ องค์พระผู้เป็นเจ้า”
29Then he touched their eyes, saying, According to your faith, be it done unto you.
29แล้วพระองค์แตะตาของพวกเขา และกล่าวว่า “ให้เป็นไปตามความเชื่อของพวกคุณ”
30And their eyes were opened, and Jesus strictly charged them, saying, See that no man know this.
30แล้วตาของพวกเขาก็เปิด พระเยซูกำชับพวกเขาอย่างเข้มงวดว่า “อย่าให้ใครรู้เรื่องนี้”
31But they going out, spread his fame abroad in all that country.
31แต่พวกเขาออกไป และเล่าลือเรื่องของพระองค์ไปทั่วดินแดนนั้น
32And when they were gone out, behold they brought him a dumb man, possessed with a devil.
32ขณะที่พวกเขากำลังออกไป ผู้คนก็พาชายใบ้คนหนึ่งที่ถูกปีศาจสิงมาหาพระองค์
33And after the devil was cast out, the dumb man spoke, and the multitudes wondered, saying, Never was the like seen in Israel.
33เมื่อปีศาจถูกขับออก ชายใบ้ก็พูดได้ ฝูงชนประหลาดใจ และพูดว่า “ไม่เคยเห็นอะไรเช่นนี้ในอิสราเอลเลย!”
34But the Pharisees said, By the prince of devils he casteth out devils.
34แต่พวกฟาริสีพูดว่า “เขาขับปีศาจด้วยอำนาจของเจ้าแห่งปีศาจ”
35And Jesus went about all the cities, and towns, teaching in their synagogues, and preaching the gospel of the kingdom, and healing every disease, and every infirmity.
35พระเยซูไปทั่วทุกเมืองและทุกหมู่บ้าน สอนในธรรมศาลา ประกาศข่าวดีเรื่องอาณาจักร และรักษาโรคทุกชนิดและความเจ็บป่วยทุกอย่างในหมู่ประชาชน
36And seeing the multitudes, he had compassion on them: because they were distressed, and lying like sheep that have no shepherd.
36เมื่อพระองค์เห็นฝูงชน พระองค์สงสารพวกเขา เพราะพวกเขาถูกรังควาน และกระจัดกระจาย เหมือนแกะที่ไม่มีผู้เลี้ยง
37Then he saith to his disciples, The harvest indeed is great, but the labourers are few.
37แล้วพระองค์กล่าวกับสาวกของพระองค์ว่า “พืชผลที่จะเก็บเกี่ยวมีมาก แต่คนงานมีน้อย
38Pray ye therefore the Lord of the harvest, that he send forth labourers into his harvest.
38ดังนั้น จงอธิษฐานขอองค์พระผู้เป็นเจ้าแห่งการเก็บเกี่ยว ให้ส่งคนงานออกไปในงานเก็บเกี่ยวของพระองค์”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.