Mathai 9
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Freedom Bible (Thai)
1Te phoeiah lawng khuila kun tih, a hlaikan daengah amah kho la pawk.
1พระองค์ลงเรือ ข้ามไปอีกฝั่ง และมาถึงเมืองของพระองค์เอง
2Te vaengah khawn tih thingkong dongah aka yalh te a taengla tarha a khuen pa uh. Amih kah tangnah te Jesuh loh a hmuh coeng dongah aka khawn te, “ Ngaimong sak, ka ca, tholhnah loh nang n'hlah coeng,” a ti nah.
2ผู้คนพาชายเป็นอัมพาตคนหนึ่งซึ่งนอนอยู่บนเสื่อมาหาพระองค์ เมื่อพระเยซูเห็นความเชื่อของพวกเขา พระองค์กล่าวกับคนเป็นอัมพาตว่า “ลูกเอ๋ย มีกำลังใจเถอะ! บาปของเจ้าได้รับการยกโทษแล้ว”
3Te vaengah cadaek rhoek khuikah hlangvang long tah amamih khuiah, “Anih loh a soehsal coeng,” tarha a ti uh.
3อาลักษณ์บางคนก็พูดกันในใจว่า “คนนี้กำลังหมิ่นประมาทพระเจ้า”
4Jesuh loh amih kah poeknah te a hmuh tih, “ Balae tih na thinko khui ah a thae na poek uh .
4พระเยซูทราบความคิดของพวกเขา จึงกล่าวว่า “ทำไมพวกคุณจึงคิดชั่วอยู่ในใจ?
5“ Na tholh loh n'hlah coeng , ' ti ham neh , ' thoo lamtah cet ,’ ti ham he, melae yoeikoek la aka om?
5เพราะอย่างไหนง่ายกว่า ระหว่างการพูดว่า ‘บาปของเจ้าได้รับการยกโทษแล้ว’ กับการพูดว่า ‘จงลุกขึ้นและเดิน’?
6Te daengah ni diklai hmankah tholh hlah ham he hlang capa loh saithainah a khueh te na ming uh eh,” a ti nah. Te phoeiah aka khawn te, “ Thoo, na phak te khuen lamtah na im la cet,” a ti nah.
6แต่เพื่อให้พวกคุณรู้ว่า บุตรมนุษย์มีอำนาจบนโลกที่จะยกโทษบาป—” แล้วพระองค์จึงกล่าวกับคนเป็นอัมพาตว่า “จงลุกขึ้น ยกเสื่อของเจ้า และกลับบ้านไป”
7Te vaengah thoo tih a im la koe cet.
7เขาจึงลุกขึ้นและกลับบ้านไป
8Hlangping loh a hmuh vaengah a rhih uh tih, hlang taengah hebang saithainah aka pae Pathen te a thangpom uh.
8เมื่อฝูงชนเห็นเหตุการณ์นั้น พวกเขาก็ประหลาดใจ และยกย่องพระเจ้า ผู้ให้อำนาจเช่นนี้แก่มนุษย์
9Jesuh te lamkah a khum vaengah, Matthai la a khue hlang pakhat tah mangmu doenah ah a ngol te a hmuh tih, “ Kai m'vai lah,” a ti nah. Te dongah thoo tih Jesuh taengah bang.
9ขณะที่พระเยซูผ่านไปจากที่นั่น พระองค์เห็นชายคนหนึ่งชื่อมัทธิว นั่งอยู่ที่ด่านเก็บภาษี พระองค์กล่าวกับเขาว่า “จงติดตามเรา” เขาจึงลุกขึ้นและติดตามพระองค์
10Im khuiah a om vaengah caboei te a vael. Te vaengah mangmucoi rhoek neh hlangtholh rhoek muep tarha ha pawk uh tih Jesuh neh a hnukbang rhoek taengah a vael uh.
10ขณะที่พระองค์เอนกายรับประทานอาหารอยู่ในบ้านนั้น ก็มีคนเก็บภาษีและคนบาปจำนวนมากมาร่วมโต๊ะกับพระเยซูและสาวกของพระองค์
11Pharisee rhoek loh a hmuh uh vaengah a hnukbang rhoek taengah, “Balae tih nangmih kah saya tah mangmucoi rhoek neh hlangtholh rhoek taengah a caak,” a ti nah.
11เมื่อพวกฟาริสีเห็น พวกเขาถามสาวกของพระองค์ว่า “ทำไมอาจารย์ของพวกคุณจึงกินกับคนเก็บภาษีและคนบาป?”
12Tedae a yaak vaengah, “ Sading rhoek loh siboei a ngoe moenih, tedae tloh aka khueh rhoek long tah a ngoe .
12เมื่อพระเยซูได้ยิน พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “คนแข็งแรงไม่ต้องการหมอ แต่คนป่วยต้องการหมอ
13Cet uh lamtah metla a om khaw cang uh saw. Ka ngaih he tah rhennah ni hmueih te moenih. Aka dueng rhoek khue ham pawt tih aka tholh rhoek ham ni ka pawk,” a ti nah.
13แต่พวกคุณจงไปเรียนรู้ว่าคำนี้หมายความว่าอย่างไร ‘เราปรารถนาความเมตตา ไม่ใช่เครื่องบูชา’ เพราะเราไม่ได้มาเพื่อเรียกคนชอบธรรม แต่มาเรียกคนบาปให้กลับใจ”
14Te phoeiah Johan kah hnukbang loh a a paan uh tih, “Balae tih kaimih neh Pharisee rhoek long tah vawpvawp ka yaeh uh. Tedae na hnukbang rhoek loh a yaeh uh moenih,” a ti nah.
14แล้วสาวกของยอห์นมาหาพระองค์ และถามว่า “ทำไมพวกเรากับพวกฟาริสีจึงอดอาหารบ่อย แต่สาวกของท่านไม่อดอาหาร?”
15Jesuh loh amih te, “ Pacaboeina loh yulueihmuen te a nguek thil thai moenih. Amih a om khuiah tah yulokung loh a om puei ta. Tedae yulokung te amih taeng lamkah loh a khue tue ha pawk vaengah a yaeh uh van bitni .
15พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “เพื่อนเจ้าบ่าวจะไว้ทุกข์ได้หรือ ขณะที่เจ้าบ่าวยังอยู่กับพวกเขา? แต่วันเวลาจะมาถึง เมื่อเจ้าบ่าวถูกเอาไปจากพวกเขา แล้วพวกเขาจะอดอาหาร
16Hni pen a cuemsok te himbai rhuem soah a bo moenih. A bawtnah ah te long te himbai ni a dueng tih a pawnnah te a thae la a om .
16ไม่มีใครเอาผ้าใหม่ที่ยังไม่หดไปปะเสื้อผ้าเก่า เพราะผ้าที่ปะจะดึงเสื้อผ้าให้ขาด และรอยขาดจะยิ่งแย่ลง
17Misurtui a noe te tuitang rhuem khuiah a than moenih. Te pawt koinih tuitang te paeng tih misurtui khaw cae. Te vaengah tuitang khaw poci. Tedae misurtui noe te tuitang a thai dongah a than uh atah bok sueng,” a ti nah.
17และไม่มีใครเอาเหล้าองุ่นใหม่ใส่ถุงหนังเก่า ไม่เช่นนั้น ถุงหนังจะแตก เหล้าองุ่นจะหก และถุงหนังก็เสีย แต่พวกเขาเอาเหล้าองุ่นใหม่ใส่ถุงหนังใหม่ แล้วทั้งสองอย่างก็คงอยู่”
18He rhoek he amih ham a thui vaengah boei pakhat te pakcak cet tih anih te a bawk. Te phoeiah, “Ka canu he paekca ah duek dae na lo tih na kut na tloeng thil koinih hing ni,” a ti nah.
18ขณะที่พระองค์กำลังกล่าวสิ่งเหล่านี้แก่พวกเขา ก็มีผู้นำคนหนึ่งมาหาและหมอบลงนมัสการพระองค์ พูดว่า “ลูกสาวของข้าพเจ้าเพิ่งตาย แต่โปรดมาวางมือบนลูก แล้วลูกจะมีชีวิตอยู่”
19Te dongah Jesuh tah thoo tih anih te a hnukbang rhoek neh a vai phai.
19พระเยซูลุกขึ้นและตามเขาไป สาวกของพระองค์ก็ตามไปด้วย
20Te vaengah kum hlainit khuiah aka thii nu loh a hnuk ah a paan tih a himbai dongkah salaw te a taek pah.
20มีหญิงคนหนึ่งที่มีเลือดไหลมาสิบสองปี นางเข้ามาทางด้านหลังของพระองค์ และแตะชายเสื้อคลุมของพระองค์
21Amah long tah, “Jesuh kah himbai mah ka taek koinih ka hoeih ni,” a ti dongah ni.
21เพราะนางพูดกับตัวเองว่า “ถ้าข้าพเจ้าเพียงได้แตะเสื้อคลุมของเขา ข้าพเจ้าก็จะหาย”
22Jesuh te mael tih huta te a hmuh vaengah, “ Ka canu na ngaimong sak, na tangnah loh nang n'khang coeng,” a ti nah. Te vaeng tue lamloh huta tah daem.
22แต่พระเยซูหันมาเห็นนาง และกล่าวว่า “ลูกสาวเอ๋ย มีกำลังใจเถอะ! ความเชื่อของเจ้าทำให้เจ้าหายแล้ว” และหญิงนั้นก็หายตั้งแต่ชั่วโมงนั้น
23Boei im la Jesuh a pawk vaengah phavi tum neh hlangping te a sarhingrhup la hmuh.
23เมื่อพระเยซูเข้าไปในบ้านของผู้นำ และเห็นคนเป่าขลุ่ยกับฝูงชนที่ส่งเสียงวุ่นวาย
24Te dongah, “ Khoe uh lah, hula he a duek moenih, aka ip ni,” a ti nah. Te vaengah Jesuh te a nueih thil uh.
24พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “ออกไปเถอะ เพราะเด็กหญิงไม่ได้ตาย แต่กำลังหลับอยู่” พวกเขาก็หัวเราะเยาะพระองค์
25Tedae hlangping te a haek phoeiah kun tih a kut a tuuk pah vaengah hula te thoo.
25แต่เมื่อให้ฝูงชนออกไปแล้ว พระองค์เข้าไป จับมือเด็กหญิง และเด็กหญิงก็ลุกขึ้น
26He olthang loh tekah kho boeih te a pha.
26ข่าวเรื่องนี้แพร่ไปทั่วดินแดนนั้น
27Te lamloh Jesuh a khum vaengah mikdael panit loh a vai rhoi. Te vaengah pang rhoi tih, “David Capa kaimih rhoi n'rhen lah,” a ti rhoi.
27ขณะที่พระเยซูผ่านไปจากที่นั่น ชายตาบอดสองคนติดตามพระองค์ และร้องว่า “บุตรของดาวิด โปรดเมตตาพวกเราด้วย!”
28Im la a pawk vaengah Jesuh te mikdael rhoi loh a paan rhoi. Te vaengah Jesuh loh amih rhoi te, “ He he ka saii thai tila na tangnah rhoi a? ” a ti nah hatah, “Ue, Boeipa,” a ti rhoi.
28เมื่อพระองค์เข้าไปในบ้าน ชายตาบอดทั้งสองก็มาหาพระองค์ พระเยซูถามพวกเขาว่า “พวกคุณเชื่อหรือว่า เราสามารถทำสิ่งนี้ได้?” พวกเขาตอบพระองค์ว่า “เชื่อ องค์พระผู้เป็นเจ้า”
29Te phoeiah amih rhoi kah mik te a taek pah tih, “ Nangmih rhoi kah tangnah bangla nangmih taengah om saeh,” a ti nah.
29แล้วพระองค์แตะตาของพวกเขา และกล่าวว่า “ให้เป็นไปตามความเชื่อของพวกคุณ”
30Te vaengah a mik a tueng pah. Tedae Jesuh tah thanueih tih amih rhoi te, “Ngaithuen, hlang loh ming boel saeh,” a ti nah.
30แล้วตาของพวกเขาก็เปิด พระเยซูกำชับพวกเขาอย่างเข้มงวดว่า “อย่าให้ใครรู้เรื่องนี้”
31Tedae cet rhoi tih Jesuh kawng te kho tom ah a doek rhoi.
31แต่พวกเขาออกไป และเล่าลือเรื่องของพระองค์ไปทั่วดินแดนนั้น
32Amih rhoi a caeh neh rhaithae aka kaem hlang pakhat hnapang te a taengla tarha a khuen uh.
32ขณะที่พวกเขากำลังออกไป ผู้คนก็พาชายใบ้คนหนึ่งที่ถูกปีศาจสิงมาหาพระองค์
33Rhaithae te haek pah tih olmueh te koep cal. Te dongah hlangping tah a ngaihmang uh tih, “Israel khuiah om noek tangloeng pawh,” a ti uh.
33เมื่อปีศาจถูกขับออก ชายใบ้ก็พูดได้ ฝูงชนประหลาดใจ และพูดว่า “ไม่เคยเห็นอะไรเช่นนี้ในอิสราเอลเลย!”
34Tedae Pharisee rhoek loh, “Rhaithae boei rhang nen ni rhaithae a haek,” a ti uh.
34แต่พวกฟาริสีพูดว่า “เขาขับปีศาจด้วยอำนาจของเจ้าแห่งปีศาจ”
35Te phoeiah Jesuh tah khopuei boeih neh vangca tom la cet tih amih kah tunim ah a thuituen. Ram kah olthangthen te khaw a hoe tih tlohtat boeih neh tlohnat boeih te a hoeih sak.
35พระเยซูไปทั่วทุกเมืองและทุกหมู่บ้าน สอนในธรรมศาลา ประกาศข่าวดีเรื่องอาณาจักร และรักษาโรคทุกชนิดและความเจ็บป่วยทุกอย่างในหมู่ประชาชน
36A hmuh vaengah amih hlangping ham te a thinphat. Tawnba la a om uh lalah tudawn aka om pawh tu bangla a voeih uh.
36เมื่อพระองค์เห็นฝูงชน พระองค์สงสารพวกเขา เพราะพวกเขาถูกรังควาน และกระจัดกระจาย เหมือนแกะที่ไม่มีผู้เลี้ยง
37Te dongah a hnukbang rhoek te, “ Cangah hamla yet ngawn dae bibikung rhoek tah yolca .
37แล้วพระองค์กล่าวกับสาวกของพระองค์ว่า “พืชผลที่จะเก็บเกี่ยวมีมาก แต่คนงานมีน้อย
38Te dongah cangah boeipa taengah na thangthui uh daengah ni a cangat la bibikung han tueih eh,” a ti nah.
38ดังนั้น จงอธิษฐานขอองค์พระผู้เป็นเจ้าแห่งการเก็บเกี่ยว ให้ส่งคนงานออกไปในงานเก็บเกี่ยวของพระองค์”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.