Mathai 17
Baibal Olcim (Matupi Chin)Translation
Baibal Olcim (Matupi Chin)
Freedom Bible (Thai)
1Khohnin hnin rhuk phoeiah Jesuh loh Peter, James neh a mana Johan te a khuen tih amih te tlang sang sola hloep a khuen.
1หกวันต่อมา พระเยซูพาเปโตร ยากอบ และยอห์น พี่น้องของยากอบ ขึ้นไปบนภูเขาสูงตามลำพัง
2Te vaengah Jesuh tah amih kah hmaiah thohai uh tih, a maelhmai te khomik bangla sae. A himbai tah hmaivang bangla a bok la om.
2พระองค์เปลี่ยนรูปลักษณ์ ต่อหน้าพวกเขา ใบหน้าของพระองค์ส่องสว่างเหมือนดวงอาทิตย์ และเสื้อผ้าของพระองค์ก็ขาวเหมือนแสง
3Te vaengah Moses neh Elijah te amih taengah pakcak ha thoeng tih Boeipa nehhmaih cal uh.
3แล้วโมเสสกับเอลียาห์ก็ปรากฏแก่พวกเขา กำลังสนทนากับพระองค์
4Te dongah Peter loh Jesuh te a doo tih, “ Boeipa heah he mamih om ham then tih, na ngaih atah dap pathum ah pahoi ka saii eh?, nang ham pakhat, Moses ham pakhat, Elijah ham pakhat saeh,” a ti nah.
4เปโตรกล่าวกับพระเยซูว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้า พวกเราอยู่ที่นี่ก็ดี ถ้าท่านต้องการ ให้พวกเราสร้างเต็นท์สามหลังที่นี่ หลังหนึ่งสำหรับท่าน หลังหนึ่งสำหรับโมเสส และอีกหลังหนึ่งสำหรับเอลียาห์”
5Peter a cal li vaengah aka phaa khomai loh amih te a dah. Te vaengah khomai khui lamkah ol loh, “He tah ka capa thintlo ni, a soah ka lungtlun, a ol hnatun pa uh, “tarha a ti.
5ขณะที่เขายังพูดอยู่ ก็มีเมฆสว่างปกคลุมพวกเขา แล้วมีเสียงออกมาจากเมฆว่า “นี่คือบุตรที่รักของเรา ผู้ที่เราพอใจอย่างยิ่ง จงฟังเขา”
6Hnukbang rhoek loh a yaak vaengah a maelhmai a buenglueng uh tih bahoeng a rhih uh.
6เมื่อสาวกได้ยิน พวกเขาก็หมอบลงกับพื้น และกลัวอย่างยิ่ง
7Tedae Jesuh loh amih te a paan tih a taek phoeiah, “ Thoo uh rhih uh boeh,” a ti nah.
7พระเยซูเข้ามาแตะพวกเขา และกล่าวว่า “ลุกขึ้น อย่ากลัว”
8A mik a huel uh daengah Jesuh amah bueng pawt atah uh khaw hmu uh pawh.
8เมื่อพวกเขาเงยหน้าขึ้น ก็ไม่เห็นใครนอกจากพระเยซูเพียงพระองค์เดียว
9Tlang lamloh a suntlak uh vaengah amih te Jesuh loh a uen tih, “ Mangthui he Hlang Capa duek lamloh a thoh hlan atah thui boeh,” a ti nah.
9ขณะที่พวกเขากำลังลงจากภูเขา พระเยซูกำชับพวกเขาว่า “อย่าบอกใครถึงสิ่งที่พวกคุณเห็น จนกว่าบุตรมนุษย์จะฟื้นขึ้นจากความตาย”
10Te dongah hnukbang rhoek loh Jesuh te a dawt uh tih, “Balae tih cadaek rhoek loh, ' Elijah he ha pawk lamhma ham a kuek,’ a ti uh?” a ti nah.
10สาวกถามพระองค์ว่า “ถ้าอย่างนั้น ทำไมพวกอาลักษณ์จึงพูดว่า เอลียาห์ต้องมาก่อน?”
11Te vaengah Jesuh loh a doo tih, “ Elijah tah ha pawk ngawn coeng tih boeih a thoh pawn ni.
11พระเยซูตอบพวกเขาว่า “เอลียาห์มาก่อนจริง และจะฟื้นฟูทุกสิ่ง
12Tedae nangmih taengah kan thui, Elijah tah ha pawk oepsoeh dae anih te hmat uh pawt tih a ngaih uh sarhui neh Johan te a saii uh. Tangkhuet la hlang capa loh amih kah nganboh a yok tom coeng,” a ti nah.
12แต่เราบอกพวกคุณว่า เอลียาห์มาแล้ว และพวกเขาจำเขาไม่ได้ แต่ทำกับเขาตามที่ต้องการ เช่นเดียวกัน พวกเขาก็จะทำให้บุตรมนุษย์ทนทุกข์”
13Te daengah amih ham tuinuem Johan kawng ni a thui pah te hnukbang rhoek loh a hmuhming uh.
13แล้วสาวกก็เข้าใจว่า พระองค์กำลังพูดกับพวกเขาถึงยอห์นผู้ทำพิธีบัพติศมา
14Hlangping taengla a pawk uh vaengah anih te hlang pakhat loh a paan.
14เมื่อพวกเขามาถึงฝูงชน ชายคนหนึ่งเข้ามาหาพระองค์ คุกเข่าลง และกล่าวว่า
15A taengah cungkueng tih, “Boeipa ka ca he rhen mai, rhaihum dongah bahoeng patang coeng, tui khuila, hmai khuila cungku taitu coeng.
15“องค์พระผู้เป็นเจ้า โปรดเมตตาลูกชายของข้าพเจ้าด้วย เพราะเขาเป็นโรคลมชักและทรมานมาก เขามักตกเข้ากองไฟ และตกลงในน้ำอยู่บ่อย ๆ
16Anih he na hnukbang rhoek taengla ka khuen dae a hoeih sak uh thai moenih,” a ti nah.
16ข้าพเจ้าพาเขามาหาสาวกของท่าน แต่พวกเขารักษาเขาไม่ได้”
17Jesuh loh a doo tih, “ Aka tangnahmueh kah cadil neh aka pamdah aw, nangmih taengah meyet nim ka om eh? Nangmih te meyet nim kan yaknaem ve, anih te kamah taengla pahoi hang khuen,” a ti nah.
17พระเยซูตอบว่า “คนรุ่นที่ไม่เชื่อและหลงผิด! เราจะต้องอยู่กับพวกคุณอีกนานเท่าไร? เราจะต้องทนพวกคุณอีกนานเท่าไร? พาเด็กมาหาเราที่นี่”
18Te phoeiah Jesuh loh rhaithae te a ho tih rhaithae loh camoe te a nong tak. Te dongah te vaeng tue lamloh camoe te hoeih.
18พระเยซูตำหนิปีศาจ มันก็ออกจากเด็ก และเด็กก็หายตั้งแต่เวลานั้น
19Te phoeiah hnukbang rhoek loh Jesuh te hloep a paan uh tih, “Balae tih anih te ka haek uh thai pawh,” a ti na uh.
19แล้วสาวกมาหาพระเยซูเป็นการส่วนตัว และถามว่า “ทำไมพวกเราจึงขับมันออกไม่ได้?”
20Te dongah, “ Nangmih kah hnalvalnah kongah ni. Nangmih taengah rhep ka thui, mukang mu bang mah tangnah na khueh koinih, hekah tlang he kela thoeih na ti vaengah thoeih vetih na tloel tlaih mahpawh,” a ti nah.
20พระองค์กล่าวกับพวกเขาว่า “เพราะพวกคุณไม่เชื่อ เราบอกความจริงแก่พวกคุณว่า ถ้าพวกคุณมีความเชื่อเท่าเมล็ดมัสตาร์ดเมล็ดหนึ่ง พวกคุณจะบอกภูเขาลูกนี้ว่า ‘จงย้ายจากที่นี่ไปที่นั่น’ แล้วมันจะย้าย และจะไม่มีสิ่งใดเป็นไปไม่ได้สำหรับพวกคุณ
21Tedae, thangthuinah neh yaehnah nen pawt koinih hebang he poengla coe thai mahpawh
21แต่วิญญาณชนิดนี้ไม่ออกนอกจากด้วยการอธิษฐานและการอดอาหาร”
22Galilee ah a sisuk uh vaengah Jesuh loh amih te, “ Hlang capa tah hlang kut ah a voeih tom coeng .
22ขณะที่พวกเขาอยู่ในแคว้นกาลิลี พระเยซูกล่าวกับพวกเขาว่า “บุตรมนุษย์กำลังจะถูกมอบไว้ในมือของมนุษย์
23Anih te a ngawn uh vetih a thum hnin ah thoo ni,” a ti nah tih mat a khothae uh.
23และพวกเขาจะฆ่าบุตรมนุษย์ แล้วในวันที่สาม บุตรมนุษย์จะฟื้นขึ้นมา” พวกเขาเสียใจอย่างยิ่ง
24Kapernaum la a pawk uh vaengah cawn aka doe rhoek loh Peter te a paan uh tih, “Na saya loh cawn a paek moenih?” a ti nah.
24เมื่อพวกเขามาถึงคาเปอรนาอุม คนเก็บเงินดิดรัคมา มาหาเปโตร และถามว่า “อาจารย์ของท่านไม่จ่ายดิดรัคมาหรือ?”
25Peter loh, “Ue,” a ti nah. Im la a pawk uh vaengah Jesuh loh a khal tih,, “ Simon, nang balae na poek? Diklai manghai rhoek loh u taengkah lamkhong neh mangmu lae a loh? Amih ca rhoek lamkah a? hlanglang lamkah a? ” a ti nah.
25เขาตอบว่า “จ่าย” เมื่อเปโตรเข้าไปในบ้าน พระเยซูชิงถามเขาก่อนว่า “ซีโมน ท่านคิดอย่างไร? กษัตริย์ของโลกเก็บค่าธรรมเนียมหรือภาษีจากใคร? จากลูกของตน หรือจากคนอื่น?”
26“Hlanglang taengkah,” a ti nah hatah Jesuh loh, “ Te dongah a ca ni aka loeih .
26เปโตรตอบพระองค์ว่า “จากคนอื่น” พระเยซูกล่าวกับเขาว่า “ถ้าอย่างนั้น ลูกก็ไม่ต้องจ่าย
27Te cakhaw amih te n'khah ham om pawh. Tuili la cet lamtah ngavaih te voei uh. Te vaengah nga aka loe lamhma te lo uh. Tedae a ka a ang vaengah tangka na hmuh ni. Te te lo lamtah nang neh kai ham amih te pae,” a ti nah.
27แต่เพื่อไม่ให้พวกเขาสะดุดเพราะเรา จงไปที่ทะเล หย่อนเบ็ด แล้วจับปลาตัวแรกที่ขึ้นมา เมื่อเปิดปากมัน ท่านจะพบเหรียญสเตเทอร์ จงเอาเหรียญนั้นไปให้พวกเขา สำหรับเราและท่าน”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.