2 Samuel 7
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)Translation
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
Freedom Bible (Thai)
1And it came to pass when the king sat in his house, and the Lord had given him rest on every side from all his enemies,
1เมื่อกษัตริย์อาศัยอยู่ในบ้านของตน และพระยาห์เวห์ประทานความสงบจากศัตรูรอบด้านให้ท่านแล้ว
2He said to Nathan the prophet: Dost thou see that I dwell in a house of cedar, and the ark of God is lodged within skins?
2กษัตริย์พูดกับนาธันผู้เผยพระวจนะว่า “ข้าอยู่ในบ้านที่สร้างด้วยไม้สนซีดาร์ แต่หีบของพระเจ้ากลับอยู่ภายในม่านกระโจม”
3And Nathan said to the king: Go, do all that is in thy heart: because the Lord is with thee.
3นาธันตอบกษัตริย์ว่า “ท่านคิดจะทำอะไรก็ทำเถิด เพราะพระยาห์เวห์สถิตกับท่าน”
4But it came to pass that night, that the word of the Lord came to Nathan, saying:
4แต่ในคืนนั้นเอง พระดำรัสของพระยาห์เวห์มาถึงนาธันว่า
5Go, and say to my servant David: Thus saith the Lord: Shalt thou build me a house to dwell in?
5“จงไปบอกดาวิดผู้รับใช้ของเราว่า ‘พระยาห์เวห์ตรัสดังนี้ “เจ้าจะสร้างบ้านให้เราอาศัยหรือ?
6Whereas I have not dwelt in a house from the day that I brought the children of Israel out of the land of Egypt even to this day: but have walked in a tabernacle, and in a tent.
6ตั้งแต่วันที่เราพาชาวอิสราเอลขึ้นมาจากอียิปต์จนถึงวันนี้ เราไม่เคยอาศัยในบ้าน แต่เดินทางอยู่ในกระโจมและพลับพลา
7In all the places that I have gone through with all the children of Israel, did ever I speak a word to any one of the tribes of Israel, whom I commanded to feed my people Israel, saying: Why have you not built me a house of cedar?
7ตลอดทุกแห่งที่เราเดินทางไปกับชาวอิสราเอลทั้งหมด เราเคยพูดกับผู้ใดจากชนเผ่าอิสราเอลที่เราสั่งให้เลี้ยงดูประชาชนอิสราเอลของเราสักคำไหมว่า ‘ทำไมพวกเจ้าจึงไม่สร้างบ้านไม้สนซีดาร์ให้เรา?’”’
8And now thus shalt thou speak to my servant David: Thus saith the Lord of hosts: a I took thee out of the pastures from following the sheep to be ruler over my people Israel:
8ฉะนั้นจงบอกดาวิดผู้รับใช้ของเราว่า ‘พระยาห์เวห์จอมทัพตรัสดังนี้ “เรานำเจ้ามาจากคอกแกะ ขณะเจ้าเดินตามฝูงแกะ ให้เป็นผู้นำเหนือประชาชนอิสราเอลของเรา
9And I have been with thee wheresoever thou hast walked, and have slain all thy enemies from before thy face: and I have made thee a great man, like unto the name of the great ones that are on the earth.
9เราอยู่กับเจ้าทุกแห่งที่เจ้าไป และกำจัดศัตรูทั้งหมดให้พ้นหน้าเจ้า เราจะทำให้เจ้ามีชื่อเสียงยิ่งใหญ่เทียบเท่าผู้ยิ่งใหญ่บนแผ่นดินโลก
10And I will appoint a place for my people Israel, and I will plant them, and they shall dwell therein, and shall be disturbed no more: neither shall the children of iniquity afflict them any more as they did before,
10เราจะกำหนดที่ให้ประชาชนอิสราเอลของเราและให้พวกเขาหยั่งรากอยู่ที่นั่น เพื่อให้พวกเขาอาศัยอยู่ในที่ของตน ไม่ต้องถูกย้ายไปอีก คนชั่วจะไม่ข่มเหงพวกเขาเหมือนแต่ก่อนอีก
11From the day that I appointed judges over my people Israel: and I will give thee rest from all thy enemies. And the Lord foretelleth to thee, that the Lord will make thee a house.
11และอย่างที่เคยเกิดขึ้นตั้งแต่สมัยที่เราแต่งตั้งผู้วินิจฉัยให้ปกครองประชาชนอิสราเอลของเรา เราจะให้เจ้าพักจากศัตรูทั้งหมดของเจ้า ยิ่งกว่านั้นพระยาห์เวห์ตรัสกับเจ้าว่า พระยาห์เวห์จะสร้างวงศ์วานให้เจ้า
12And when thy days shall be fulfilled, and thou shalt sleep with thy fathers, I will raise up thy seed after thee, which shall proceed out of thy bowels, and I will establish his kingdom.
12เมื่อวันเวลาของเจ้าครบแล้วและเจ้านอนหลับไปกับบรรพบุรุษ เราจะตั้งผู้สืบเชื้อสายที่เกิดจากตัวเจ้าเองให้สืบต่อ และจะสถาปนาอาณาจักรของเขา
13He shall build a house to my name, and I will establish the throne of his kingdom for ever.
13เขาจะสร้างบ้านสำหรับนามของเรา และเราจะสถาปนาบัลลังก์แห่งอาณาจักรของเขาไว้ตลอดไป
14I will be to him a father, and he shall be to me a son: and if he commit any iniquity, I will correct him with the rod of men, and with the stripes of the children of men.
14เราจะเป็นพ่อของเขา และเขาจะเป็นลูกของเรา ถ้าเขาทำผิด เราจะตีสอนเขาด้วยไม้เรียวของมนุษย์และการเฆี่ยนตีจากมนุษย์
15But my mercy I will not take away from him, as I took it from Saul, whom I removed from before my face.
15แต่ความเมตตาของเราจะไม่จากเขาไป เหมือนที่เราถอนความเมตตาจากซาอูล ผู้ที่เราปลดออกไปให้พ้นหน้าเจ้า
16And thy house shall be faithful, and thy kingdom for ever before thy face, and thy throne shall be firm for ever.
16วงศ์วานและอาณาจักรของเจ้าจะมั่นคงอยู่ต่อหน้าเจ้าตลอดไป บัลลังก์ของเจ้าจะตั้งมั่นตลอดไป”’”
17According to all these words and according to all this vision, so did Nathan speak to David.
17นาธันบอกดาวิดทุกถ้อยคำตามนิมิตทั้งหมดนี้
18And David went in, and sat before the Lord, and said: Who am I, O Lord God, and what is my house, that thou hast brought me thus far?
18กษัตริย์ดาวิดเข้าไปนั่งต่อพระพักตร์พระยาห์เวห์ แล้วกล่าวว่า “ข้าพระองค์เป็นใครเล่า ข้าแต่องค์เจ้า พระยาห์เวห์ และวงศ์วานของข้าพระองค์เป็นอะไร พระองค์จึงทรงพาข้าพระองค์มาถึงขั้นนี้?
19But yet this hath seemed little in thy sight, O Lord God, unless thou didst also speak of the house of thy servant for a long time to come: for this is the law of Adam, O Lord God.
19เรื่องนี้ยังเป็นเรื่องเล็กน้อยในสายพระเนตรของพระองค์ ข้าแต่องค์เจ้า พระยาห์เวห์ พระองค์ยังตรัสถึงวงศ์วานของผู้รับใช้พระองค์ในอนาคตอีกยาวนาน นี่เป็นเรื่องของมนุษย์ด้วยหรือ ข้าแต่องค์เจ้า พระยาห์เวห์!
20And what can David say more unto thee? for thou knowest thy servant, O Lord God:
20ดาวิดจะทูลอะไรต่อพระองค์ได้อีก? พระองค์ทรงรู้จักผู้รับใช้ของพระองค์อยู่แล้ว ข้าแต่องค์เจ้า พระยาห์เวห์
21For thy word’s sake, and according to thy own heart thou hast done all these great things, so that thou wouldst make it known to thy servant.
21เพื่อเห็นแก่พระดำรัสของพระองค์ และตามพระประสงค์ของพระองค์ พระองค์ทรงทำสิ่งยิ่งใหญ่ทั้งหมดนี้ให้ผู้รับใช้ของพระองค์รู้
22Therefore thou art magnified, O Lord God, because there is none like to thee, neither is there any God besides thee, in all the things that we have heard with our ears.
22ฉะนั้นพระองค์ทรงยิ่งใหญ่ พระยาห์เวห์พระเจ้า ตามทุกสิ่งที่เราได้ยินด้วยหูของเราเอง ไม่มีใครเหมือนพระองค์ และไม่มีพระเจ้าอื่นนอกจากพระองค์
23And what nation is there upon earth, as thy people Israel, whom God went to redeem for a people to himself, and to make him a name, and to do for them great and terrible things, upon the earth, before the face of thy people, whom thou redeemedst to thyself out of Egypt, from the nations and their gods.
23มีชนชาติใดในโลกเหมือนประชาชนอิสราเอลของพระองค์ ที่พระเจ้าทรงไปไถ่ไว้เป็นประชาชนของพระองค์เอง เพื่อสร้างพระนามให้เป็นที่รู้จัก และทรงทำสิ่งยิ่งใหญ่เพื่อพระองค์กับสิ่งน่าเกรงขามเพื่อแผ่นดินของพระองค์ ต่อหน้าประชาชนของพระองค์ซึ่งพระองค์ทรงไถ่ออกจากอียิปต์ จากบรรดาชนชาติและพระของพวกเขา?
24For thou hast confirmed to thyself thy people Israel to be an everlasting people: and thou, O Lord God, art become their God.
24พระองค์ทรงสถาปนาอิสราเอลให้เป็นประชาชนของพระองค์เองตลอดไป และพระองค์ พระยาห์เวห์ ก็ทรงเป็นพระเจ้าของพวกเขา
25And now, O Lord God, raise up for ever the word that thou hast spoken, concerning thy servant and concerning his house: and do as thou hast spoken,
25“บัดนี้ พระยาห์เวห์พระเจ้า ขอทรงยืนยันพระดำรัสที่ตรัสถึงผู้รับใช้และวงศ์วานของผู้รับใช้พระองค์ไว้ตลอดไป และทรงทำตามที่ตรัส
26That thy name may be magnified for ever, and it may be said: The Lord of hosts is God over Israel. And the house of thy servant David shall be established before the Lord.
26เพื่อพระนามของพระองค์จะได้รับการยกย่องตลอดไป และคนทั้งหลายจะกล่าวว่า ‘พระยาห์เวห์จอมทัพทรงเป็นพระเจ้าเหนืออิสราเอล และวงศ์วานของดาวิดผู้รับใช้พระองค์จะมั่นคงต่อพระพักตร์พระองค์’
27Because thou, O Lord of hosts, God of Israel, hast revealed to the ear of thy servant, saying: I will build thee a house: therefore hath thy servant found in his heart to pray this prayer to thee.
27เพราะพระองค์ พระยาห์เวห์จอมทัพ พระเจ้าของอิสราเอล ทรงเปิดเผยแก่ผู้รับใช้พระองค์ว่า ‘เราจะสร้างวงศ์วานให้เจ้า’ ผู้รับใช้ของพระองค์จึงกล้าทูลคำวิงวอนนี้ต่อพระองค์
28And now, O Lord God, thou art God, and thy words shall be true: for thou hast spoken to thy servant these good things.
28“บัดนี้ ข้าแต่องค์เจ้า พระยาห์เวห์ พระองค์ทรงเป็นพระเจ้า พระดำรัสของพระองค์เป็นความจริง และพระองค์ทรงสัญญาสิ่งดีนี้แก่ผู้รับใช้พระองค์
29And now begin, and bless the house of thy servant, that it may endure for ever before thee: because thou, O Lord God, hast spoken it, and with thy blessing let the house of thy servant be blessed for ever.
29ขอพระองค์ทรงยินดีประทานพรแก่วงศ์วานของผู้รับใช้พระองค์ ให้ดำรงอยู่ต่อพระพักตร์พระองค์ตลอดไป เพราะพระองค์ องค์เจ้า พระยาห์เวห์ ได้ตรัสไว้แล้ว ขอให้วงศ์วานผู้รับใช้พระองค์ได้รับพรของพระองค์ตลอดไป”
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.