إِنْجِيلُ مَتَّى 2
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)Translation
Smith–Van Dyck Arabic Bible (فان دايك)
Freedom Bible (Thai)
1وَلَمَّا وُلِدَ يَسُوعُ فِي بَيْتِ لَحْمِ ٱلْيَهُودِيَّةِ، فِي أَيَّامِ هِيرُودُسَ ٱلْمَلِكِ، إِذَا مَجُوسٌ مِنَ ٱلْمَشْرِقِ قَدْ جَاءُوا إِلَى أُورُشَلِيمَ
1เมื่อพระเยซูเกิดที่เบธเลเฮมในแคว้นยูเดีย ในสมัยของกษัตริย์เฮโรด ก็มีพวกนักปราชญ์ จากทิศตะวันออกมาถึงเยรูซาเล็ม และกล่าวว่า
2قَائِلِينَ: «أَيْنَ هُوَ ٱلْمَوْلُودُ مَلِكُ ٱلْيَهُودِ؟ فَإِنَّنَا رَأَيْنَا نَجْمَهُ فِي ٱلْمَشْرِقِ وَأَتَيْنَا لِنَسْجُدَ لَهُ».
2“ผู้ที่เกิดมาเป็นกษัตริย์ของชาวยิวอยู่ที่ไหน? เพราะพวกเราเห็นดาวของเขาทางทิศตะวันออก และมาเพื่อนมัสการเขา”
3فَلَمَّا سَمِعَ هِيرُودُسُ ٱلْمَلِكُ ٱضْطَرَبَ وَجَمِيعُ أُورُشَلِيمَ مَعَهُ.
3เมื่อกษัตริย์เฮโรดได้ยินเรื่องนี้ ก็วิตกกังวล และชาวเยรูซาเล็มทั้งหมดก็พลอยวิตกไปกับเขา
4فَجَمَعَ كُلَّ رُؤَسَاءِ ٱلْكَهَنَةِ وَكَتَبَةِ ٱلشَّعْبِ، وَسَأَلَهُمْ: «أَيْنَ يُولَدُ ٱلْمَسِيحُ؟».
4เขาเรียกหัวหน้าปุโรหิตทั้งหมดและพวกอาลักษณ์ของประชาชนมารวมกัน แล้วถามพวกเขาว่าพระคริสต์จะเกิดที่ไหน
5فَقَالُوا لَهُ: «فِي بَيْتِ لَحْمِ ٱلْيَهُودِيَّةِ. لِأَنَّهُ هَكَذَا مَكْتُوبٌ بِٱلنَّبِيِّ:
5พวกเขาตอบว่า “ที่เบธเลเฮมในแคว้นยูเดีย เพราะมีเขียนไว้ผ่านผู้เผยพระวจนะว่า
6وَأَنْتِ يا بَيْتَ لَحْمٍ، أَرْضَ يَهُوذَا، لَسْتِ ٱلصُّغْرَى بَيْنَ رُؤَسَاءِ يَهُوذَا، لِأَنْ مِنْكِ يَخْرُجُ مُدَبِّرٌ يَرْعَى شَعْبِي إِسْرَائِيلَ».
6‘เบธเลเฮม ดินแดนแห่งยูดาห์ เจ้า ไม่ได้เล็กน้อยที่สุดในบรรดาผู้ปกครองแห่งยูดาห์เลย เพราะผู้ปกครองคนหนึ่งจะออกมาจากเจ้า ผู้ซึ่งจะเลี้ยงดูประชากรอิสราเอลของเรา’”
7حِينَئِذٍ دَعَا هِيرُودُسُ ٱلْمَجُوسَ سِرًّا، وَتَحَقَّقَ مِنْهُمْ زَمَانَ ٱلنَّجْمِ ٱلَّذِي ظَهَرَ.
7แล้วเฮโรดเรียกพวกนักปราชญ์มาพบอย่างลับ ๆ และสอบถามจากพวกเขาอย่างแน่ชัดว่าดาวนั้นปรากฏขึ้นเมื่อไร
8ثُمَّ أَرْسَلَهُمْ إِلَى بَيْتِ لَحْمٍ، وَقَالَ: «ٱذْهَبُوا وَٱفْحَصُوا بِٱلتَّدْقِيقِ عَنِ ٱلصَّبِيِّ. وَمَتَى وَجَدْتُمُوهُ فَأَخْبِرُونِي، لِكَيْ آتِيَ أَنَا أَيْضًا وَأَسْجُدَ لَهُ».
8เขาส่งพวกเขาไปยังเบธเลเฮม และกล่าวว่า “จงไปค้นหาเด็กน้อยอย่างละเอียด เมื่อพบแล้ว จงกลับมาบอกเรา เพื่อเราจะได้ไปนมัสการเขาด้วย”
9فَلَمَّا سَمِعُوا مِنَ ٱلْمَلِكِ ذَهَبُوا. وَإِذَا ٱلنَّجْمُ ٱلَّذِي رَأَوْهُ فِي ٱلْمَشْرِقِ يَتَقَدَّمُهُمْ حَتَّى جَاءَ وَوَقَفَ فَوْقُ، حَيْثُ كَانَ ٱلصَّبِيُّ.
9เมื่อพวกเขาฟังกษัตริย์แล้ว ก็ออกเดินทาง ดาวที่พวกเขาเห็นทางทิศตะวันออกก็เคลื่อนนำหน้าพวกเขา จนมาหยุดอยู่เหนือที่ซึ่งเด็กน้อยอยู่
10فَلَمَّا رَأَوْا ٱلنَّجْمَ فَرِحُوا فَرَحًا عَظِيمًا جِدًّا.
10เมื่อเห็นดาว พวกเขาก็ดีใจอย่างล้นพ้น
11وَأَتَوْا إِلَى ٱلْبَيْتِ، وَرَأَوْا ٱلصَّبِيَّ مَعَ مَرْيَمَ أُمِّهِ. فَخَرُّوا وَسَجَدُوا لَهُ. ثُمَّ فَتَحُوا كُنُوزَهُمْ وَقَدَّمُوا لَهُ هَدَايَا: ذَهَبًا وَلُبَانًا وَمُرًّا.
11พวกเขาเข้าไปในบ้าน เห็นเด็กน้อยอยู่กับมารีย์มารดาของพระองค์ จึงหมอบลงนมัสการพระองค์ แล้วเปิดหีบสมบัติของตน ถวายของขวัญแก่พระองค์ คือ ทองคำ กำยาน และมดยอบ
12ثُمَّ إِذْ أُوحِيَ إِلَيْهِمْ فِي حُلْمٍ أَنْ لَا يَرْجِعُوا إِلَى هِيرُودُسَ، ٱنْصَرَفُوا فِي طَرِيقٍ أُخْرَى إِلَى كُورَتِهِمْ.
12เมื่อได้รับคำเตือนในความฝันว่าอย่ากลับไปหาเฮโรด พวกเขาจึงกลับไปยังแผ่นดินของตนโดยอีกเส้นทางหนึ่ง
13وَبَعْدَمَا ٱنْصَرَفُوا، إِذَا مَلَاكُ ٱلرَّبِّ قَدْ ظَهَرَ لِيُوسُفَ فِي حُلْمٍ قَائِلًا: «قُمْ وَخُذِ ٱلصَّبِيَّ وَأُمَّهُ وَٱهْرُبْ إِلَى مِصْرَ، وَكُنْ هُنَاكَ حَتَّى أَقُولَ لَكَ. لِأَنَّ هِيرُودُسَ مُزْمِعٌ أَنْ يَطْلُبَ ٱلصَّبِيَّ لِيُهْلِكَهُ».
13หลังจากพวกนักปราชญ์จากไปแล้ว ทูตสวรรค์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็ปรากฏแก่โยเซฟในความฝัน และกล่าวว่า “จงลุกขึ้น พาเด็กน้อยกับมารดาของเด็กน้อยหนีไปอียิปต์ และอยู่ที่นั่นจนกว่าเราจะบอกเจ้า เพราะเฮโรดจะตามหาเด็กน้อยเพื่อฆ่าเขา”
14فَقَامَ وَأَخَذَ ٱلصَّبِيَّ وَأُمَّهُ لَيْلًا وَٱنْصَرَفَ إِلَى مِصْرَ.
14โยเซฟจึงลุกขึ้น พาเด็กน้อยกับมารดาของพระองค์ออกเดินทางไปอียิปต์ในเวลากลางคืน
15وَكَانَ هُنَاكَ إِلَى وَفَاةِ هِيرُودُسَ. لِكَيْ يَتِمَّ مَا قِيلَ مِنَ ٱلرَّبِّ بِٱلنَّبِيِّ ٱلْقَائِلِ: «مِنْ مِصْرَ دَعَوْتُ ٱبْنِي».
15และอยู่ที่นั่นจนเฮโรดตาย เพื่อให้สิ่งที่องค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าวผ่านผู้เผยพระวจนะสำเร็จเป็นจริงว่า “เราเรียกบุตรของเราออกมาจากอียิปต์”
16حِينَئِذٍ لَمَّا رَأَى هِيرُودُسُ أَنَّ ٱلْمَجُوسَ سَخِرُوا بِهِ غَضِبَ جِدًّا. فَأَرْسَلَ وَقَتَلَ جَمِيعَ ٱلصِّبْيَانِ ٱلَّذِينَ فِي بَيْتِ لَحْمٍ وَفِي كُلِّ تُخُومِهَا، مِنِ ٱبْنِ سَنَتَيْنِ فَمَا دُونُ، بِحَسَبِ ٱلزَّمَانِ ٱلَّذِي تَحَقَّقَهُ مِنَ ٱلْمَجُوسِ.
16เมื่อเฮโรดเห็นว่าตนถูกพวกนักปราชญ์หลอก ก็โกรธจัด เขาส่งคนออกไปฆ่าเด็กชายทุกคนในเบธเลเฮมและบริเวณโดยรอบ ซึ่งมีอายุไม่เกินสองขวบ ตามช่วงเวลาที่เขารู้แน่ชัดจากพวกนักปราชญ์
17حِينَئِذٍ تَمَّ مَا قِيلَ بِإِرْمِيَا ٱلنَّبِيِّ ٱلْقَائِلِ:
17แล้วสิ่งที่เยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะกล่าวไว้ก็สำเร็จเป็นจริงว่า
18«صَوْتٌ سُمِعَ فِي ٱلرَّامَةِ، نَوْحٌ وَبُكَاءٌ وَعَوِيلٌ كَثِيرٌ. رَاحِيلُ تَبْكِي عَلَى أَوْلَادِهَا وَلَا تُرِيدُ أَنْ تَتَعَزَّى، لِأَنَّهُمْ لَيْسُوا بِمَوْجُودِينَ».
18“มีเสียงได้ยินในรามาห์ เป็นเสียงคร่ำครวญ ร้องไห้ และโศกเศร้าอย่างยิ่ง ราเชลร้องไห้เพราะลูก ๆ ของนาง นางไม่ยอมรับการปลอบโยน เพราะพวกเขาไม่อยู่แล้ว”
19فَلَمَّا مَاتَ هِيرُودُسُ، إِذَا مَلَاكُ ٱلرَّبِّ قَدْ ظَهَرَ فِي حُلْمٍ لِيُوسُفَ فِي مِصْرَ
19เมื่อเฮโรดตายแล้ว ทูตสวรรค์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็ปรากฏแก่โยเซฟในความฝันที่อียิปต์ และกล่าวว่า
20قَائِلًا: «قُمْ وَخُذِ ٱلصَّبِيَّ وَأُمَّهُ وَٱذْهَبْ إِلَى أَرْضِ إِسْرَائِيلَ، لِأَنَّهُ قَدْ مَاتَ ٱلَّذِينَ كَانُوا يَطْلُبُونَ نَفْسَ ٱلصَّبِيِّ».
20“จงลุกขึ้น พาเด็กน้อยกับมารดาของเด็กน้อยไปยังแผ่นดินอิสราเอล เพราะคนเหล่านั้นที่ต้องการเอาชีวิตเด็กน้อยตายแล้ว”
21فَقَامَ وَأَخَذَ ٱلصَّبِيَّ وَأُمَّهُ وَجَاءَ إِلَى أَرْضِ إِسْرَائِيلَ.
21โยเซฟจึงลุกขึ้น พาเด็กน้อยกับมารดาของพระองค์ และมายังแผ่นดินอิสราเอล
22وَلَكِنْ لَمَّا سَمِعَ أَنَّ أَرْخِيلَاوُسَ يَمْلِكُ عَلَى ٱلْيَهُودِيَّةِ عِوَضًا عَنْ هِيرُودُسَ أَبِيهِ، خَافَ أَنْ يَذْهَبَ إِلَى هُنَاكَ. وَإِذْ أُوحِيَ إِلَيْهِ فِي حُلْمٍ، ٱنْصَرَفَ إِلَى نَوَاحِي ٱلْجَلِيلِ.
22แต่เมื่อเขาได้ยินว่าอาร์เคลาอัสกำลังครองแคว้นยูเดียแทนเฮโรดผู้เป็นบิดา เขาก็กลัวที่จะไปที่นั่น เมื่อได้รับคำเตือนในความฝัน เขาจึงหลบไปยังแคว้นกาลิลี
23وَأَتَى وَسَكَنَ فِي مَدِينَةٍ يُقَالُ لَهَا نَاصِرَةُ، لِكَيْ يَتِمَّ مَا قِيلَ بِٱلْأَنْبِيَاءِ: «إِنَّهُ سَيُدْعَى نَاصِرِيًّا».
23และมาอาศัยอยู่ในเมืองที่ชื่อนาซาเร็ธ เพื่อให้สิ่งที่กล่าวผ่านบรรดาผู้เผยพระวจนะสำเร็จเป็นจริงว่า พระองค์จะได้ชื่อว่าเป็นชาวนาซาเร็ธ
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.