Дїяння 8
Kulish and Puluj Bible (1905)Translation
Kulish and Puluj Bible (1905)
Coptic New Testament (Bohairic)
1Савло ж похваляв убийство його. Стало ся ж того дня велике гоненнє на церкву Єрусалимську і всї порозсипались по землях Юдейських та Самарийських, окрім апостолів.
1ⲤⲀⲨⲖⲞⲤ ⲆⲈ ⲚⲀϤϮⲘⲀϮ ⲠⲈ ⲈϨⲢⲎⲒ ⲈϪⲈⲚ ⲠⲈϤϦⲰⲦⲈⲂ ⲀϤϢⲰⲠⲒ ⲆⲈ ⲘⲠⲒⲤⲎⲞⲨ ⲈⲦⲈⲘⲘⲀⲨ ⲚϪⲈⲞⲨⲚⲒϢϮ ⲚⲆⲒⲰⲄⲘⲞⲤ ⲈϪⲈⲚ ϮⲈⲔⲔⲖⲎⲤⲒⲀ ⲈⲦϦⲈⲚ ⲒⲈⲢⲞⲤⲀⲖⲎⲘ ⲀⲨⲤⲰⲢ ⲆⲈ ⲈⲂⲞⲖ ⲦⲎⲢⲞⲨ ⲈⲚⲒⲬⲰⲢⲀ ⲚⲦⲈϮⲒⲞⲨⲆⲈⲀ ⲚⲈⲘ ⲦⲤⲀⲘⲀⲢⲒⲀ ϢⲀⲦⲈⲚ ⲚⲒⲀⲠⲞⲤⲦⲞⲖⲞⲤ ⲘⲘⲀⲨⲀⲦⲞⲨ.
2Поховали ж Стефана побожні люде, і счинили великий плач по нему.
2ⲀⲨⲰⲖⲒ ⲆⲈ ⲚⲤⲦⲈⲪⲀⲚⲞⲤ ⲈⲂⲞⲖ ⲚϪⲈϨⲀⲚⲢⲰⲘⲒ ⲚⲢⲈϤⲈⲢϨⲞϮ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲨⲒⲢⲒ ⲚⲞⲨⲚⲒϢϮ ⲚⲚⲈϨⲠⲒ ⲈϨⲢⲎⲒ ⲈϪⲰϤ.
3Савло ж руйнував церкву, входячи в доми та хапаючи і виволїкаючи чоловіків і жінок, і передавав у темницю.
3ⲤⲀⲨⲖⲞⲤ ⲆⲈ ⲚⲀϤϮ ⲞⲨⲂⲈ ϮⲈⲔⲔⲖⲎⲤⲒⲀ ⲈϤⲚⲀ ⲈϦⲞⲨⲚ ⲈⲚⲒⲎⲒ ⲈϤⲰϢϮ ⲚϨⲀⲚⲢⲰⲘⲒ ⲈⲂⲞⲖ ⲚⲈⲘ ϨⲀⲚϨⲒⲞⲘⲒ ⲈϤϨⲒⲞⲨⲒ ⲘⲘⲰⲞⲨ ⲈⲠϢⲦⲈⲔⲞ.
4Которі ж порозсипались, ходили, благовіствуючи слово.
4ⲚⲎ ⲘⲈⲚ ⲞⲨⲚ ⲈⲦⲀⲨⲤⲰⲢ ⲈⲂⲞⲖ ⲚⲀⲨⲤⲒⲚⲒ ⲠⲈ ⲈⲨϨⲒϢⲈⲚⲚⲞⲨϤⲒ ⲘⲠⲒⲤⲀϪⲒ.
5І так, Филип, прийшовши в город Самарийський, проповідував їм Христа.
5ⲪⲒⲖⲒⲠⲠⲞⲤ ⲆⲈ ⲈⲦⲀϤⲒ ⲈϨⲢⲎⲒ ⲈⲞⲨⲠⲞⲖⲒⲤ ⲚⲦⲈⲦⲤⲀⲘⲀⲢⲒⲀ ⲀϤϨⲒⲰⲒϢ ⲘⲠⲒⲤⲀϪⲒ ⲚⲦⲈⲪⲚⲞⲨϮ.
6І вважав народ на слова Филипові однодушно, слухавши і бачивши ознаки, що він робив.
6ⲚⲀⲨϮ ⲚϨⲐⲎⲞⲨ ⲚϪⲈⲚⲒⲘⲎϢ ⲈⲨⲤⲞⲠ ⲈⲚⲎ ⲈⲚⲀⲢⲈ ⲪⲒⲖⲒⲠⲠⲞⲤ ϪⲰ ⲘⲘⲰⲞⲨ ϦⲈⲚⲠϪⲒⲚⲐⲢⲞⲨⲤⲰⲦⲈⲘ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲤⲈⲚⲀⲨ ⲈⲚⲒⲘⲎⲒⲚⲒ ⲈⲚⲀϤⲒⲢⲒ ⲘⲘⲰⲞⲨ.
7З многих бо, що мали духів нечистих, виходили вони, ревучи великим голосом; і многі розслаблені і криві сцїлялись.
7ⲞⲨⲘⲎϢ ⲆⲈ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲚⲎ ⲈⲦⲈ ⲚⲒⲠⲚⲈⲨⲘⲀⲚⲀⲔⲀⲐⲀⲢⲦⲞⲚ ⲚⲈⲘⲰⲞⲨ ⲚⲀⲨⲚⲎⲞⲨ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲒⲰⲦⲞⲨ ⲈⲨⲰϢ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲞⲨⲚⲒϢϮ ⲚⲤⲘⲎ ϨⲀⲚⲔⲈⲘⲎϢ ⲆⲈ ⲈⲨϢⲎⲖ ⲈⲂⲞⲖ ⲚⲈⲘ ϨⲀⲚⲞⲨⲞⲚ ⲈⲨⲞⲒ ⲚϬⲀⲖⲈ ⲚⲀϤⲦⲀⲖϬⲞ ⲘⲘⲰⲞⲨ.
8І стались радощі великі в городї тому.
8ⲀϤϢⲰⲠⲒ ⲆⲈ ⲚϪⲈⲞⲨⲚⲒϢϮ ⲚⲢⲀϢⲒ ϦⲈⲚϮⲠⲞⲖⲒⲤ ⲈⲦⲈⲘⲘⲀⲨ.
9Один же чоловік, на ймя Симон, пробував перше у городї, і чарував та дивував народ Самарийський, кажучи, що він хтось великий.
9ⲞⲨⲢⲰⲘⲒ ⲆⲈ ⲈⲠⲈϤⲢⲀⲚ ⲠⲈ ⲤⲒⲘⲰⲚ ⲚⲀϤϢⲞⲠ ⲚϢⲞⲢⲠ ⲠⲈ ϦⲈⲚϮⲠⲞⲖⲒⲤ ⲈⲦⲈⲘⲘⲀⲨ ⲈϤⲞⲒ ⲚⲀⲬⲰ ⲈϤⲞⲨⲰⲦⲈⲂ ⲈⲂⲞⲖ ⲘⲠⲒϢⲖⲰⲖ ⲦⲎⲢϤ ⲚⲦⲈⲦⲤⲀⲘⲀⲢⲒⲀ ⲈϤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲀⲚⲞⲔ ⲞⲨⲚⲒϢϮ.
10На него вважали всї від малого до старого, кажучи: Сей єсть велика сила Божа.
10ⲪⲀⲒ ⲆⲈ ⲚⲀⲨϮ ⲚϨⲐⲎⲞⲨ ⲚⲀϤ ⲦⲎⲢⲞⲨ ⲠⲈ ⲚϪⲈⲚⲒⲔⲞⲨϪⲒ ⲚⲈⲘ ⲚⲒⲚⲒϢϮ ⲈⲨϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲐⲀⲒ ⲦⲈ ϮϪⲞⲘ ⲚⲦⲈⲪⲚⲞⲨϮ ⲐⲎ ⲈⲦⲞⲨⲘⲞⲨϮ ⲈⲢⲞⲤ ϪⲈ ϮⲚⲒϢϮ.
11Вважали ж на него через те, що доволї часу чарами дивував їх.
11ⲚⲀⲨϮ ⲚϨⲐⲎⲞⲨ ⲚⲀϤ ⲦⲎⲢⲞⲨ ⲠⲈ ϪⲈ ⲚⲈⲀϤⲈⲢ ⲞⲨⲚⲒϢϮ ⲚⲬⲢⲞⲚⲞⲤ ⲠⲈ ⲈϤⲈⲢϨⲀⲖ ⲘⲘⲰⲞⲨ ϦⲈⲚⲚⲈϤⲘⲈⲦϨⲒⲔ.
12Як же увірували Филипу, що благовіствував про царство Боже й імя Ісуса Христа, то хрестились і чоловіки й жінки.
12ϨⲞⲦⲈ ⲈⲦⲀⲨⲚⲀϨϮ ⲈⲪⲒⲖⲒⲠⲠⲞⲤ ⲈϤϨⲒϢⲈⲚⲚⲞⲨϤⲒ ⲚⲰⲞⲨ ⲚϮⲘⲈⲦⲞⲨⲢⲞ ⲚⲦⲈⲪⲚⲞⲨϮ ⲚⲈⲘ ⲪⲢⲀⲚ ⲚⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲠⲬⲢⲒⲤⲦⲞⲤ ⲚⲀⲨⲚⲎⲞⲨ ⲠⲈ ⲚϪⲈϨⲀⲚⲢⲰⲘⲒ ⲚⲈⲘ ϨⲀⲚϨⲒⲞⲘⲒ ⲈⲨϬⲒⲰⲘⲤ.
13Увірував же і сам Симон, і, охрестившись, пробував у Филипа; а, видївши ознаки й чудеса великі, дивував ся.
13ⲤⲒⲘⲰⲚ ⲆⲈ ϨⲰϤ ⲈⲦⲀϤⲚⲀϨϮ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀϤϬⲒⲰⲘⲤ ⲚⲀϤⲘⲎⲚ ⲈⲪⲒⲖⲒⲠⲠⲞⲤ ⲈϤⲚⲀⲨ ⲈⲚⲒⲘⲎⲒⲚⲒ ⲚⲈⲘ ⲚⲒⲚⲒϢϮ ⲚϪⲞⲘ ⲈⲨϢⲞⲠ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲒⲦⲞⲦϤ ⲚⲀϤⲞⲒ ⲚϢⲪⲎⲢⲒ ⲠⲈ.
14Почувши ж апостоли в Єрусалимі, що прийняла Самария слово Боже, послали до них Петра та Йоана,
14ⲈⲦⲀⲨⲤⲰⲦⲈⲘ ⲆⲈ ⲚϪⲈⲚⲒⲀⲠⲞⲤⲦⲞⲖⲞⲤ ⲈⲦϦⲈⲚ ⲒⲈⲢⲞⲤⲀⲖⲎⲘ ϪⲈ ⲀϮⲔⲈⲤⲀⲘⲀⲢⲒⲀ ϢⲈⲠ ⲠⲒⲤⲀϪⲒ ⲚⲦⲈⲪⲚⲞⲨϮ ⲈⲢⲞⲤ ⲀⲨⲞⲨⲰⲢⲠ ⲘⲠⲈⲦⲢⲞⲤ ⲚⲈⲘ ⲒⲰⲀⲚⲚⲎⲤ ϢⲀⲢⲰⲞⲨ.
15котрі прийшовши, молили ся про них, щоб прийняли Духа сьвятого.
15ⲚⲀⲒ ⲈⲦⲀⲨⲒ ⲈϨⲢⲎⲒ ⲈⲘⲀⲨ ⲚⲀⲨⲦⲰⲂϨ ⲈϪⲰⲞⲨ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲤⲈϬⲒ ⲘⲠⲒⲠⲚⲈⲨⲘⲀⲈⲐⲞⲨⲀⲂ.
16(Ще бо нї на кого з них не зійшов, а тільки охрещені були в імя Господа Ісуса.)
16ⲚⲈⲘⲠⲀⲦⲈϤⲒ ⲄⲀⲢ ⲈϪⲈⲚ ⲞⲨⲞⲚ ⲘⲘⲰⲞⲨ ⲘⲀⲖⲖⲞⲚ ⲆⲈ ⲚⲀⲨϬⲒⲰⲘⲤ ⲠⲈ ⲈⲪⲢⲀⲚ ⲘⲠϬⲞⲒⲤ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ.
17Тодї клали руки на них, і прийняли вони сьвятого Духа.
17ⲦⲞⲦⲈ ⲀⲨⲬⲀϪⲒϪ ⲈϪⲰⲞⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲀⲨϬⲒ ⲘⲠⲒⲠⲚⲈⲨⲘⲀⲈⲐⲞⲨⲀⲂ.
18Видївши ж Симон, що положеннєм рук апостолських даєть ся Дух сьвятий, принїс їм грошей,
18ⲈⲦⲀϤⲚⲀⲨ ⲆⲈ ⲚϪⲈⲤⲒⲘⲰⲚ ϪⲈ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲒⲦⲈⲚ ⲠⲒⲬⲀϪⲒϪ ⲚⲦⲈⲚⲒⲀⲠⲞⲤⲦⲞⲖⲞⲤ ⲤⲈϬⲒ ⲘⲠⲒⲠⲚⲈⲨⲘⲀⲈⲐⲞⲨⲀⲂ ⲀϤⲒⲚⲒ ⲚⲰⲞⲨ ⲚϨⲀⲚⲬⲢⲎⲘⲀ
19говорячи: Дайте й менї власть таку, щоб, на кого я положу руки, прийняв Духа сьвятого.
19ⲈϤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲘⲀ ⲠⲀⲒⲈⲢϢⲒϢⲒ ⲚⲎⲒ ϨⲰ ϨⲒⲚⲀ ⲪⲎ ⲈϮⲚⲀⲬⲀϪⲒϪ ⲈϪⲰϤ ⲚⲦⲈϤϬⲒ ⲘⲠⲒⲠⲚⲈⲨⲘⲀⲈⲐⲞⲨⲀⲂ.
20Петр же рече до него: Нехай срібло твоє з тобою буде на погибель, бо дар Божий думав єси за гроші здобути.
20ⲠⲈⲦⲢⲞⲤ ⲆⲈ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲀϤ ϪⲈ ⲠⲈⲔϨⲀⲦ ⲚⲈⲘⲀⲔ ⲈϤⲈϢⲰⲠⲒ ⲈⲠⲦⲀⲔⲞ ϪⲈ ϮⲆⲰⲢⲈⲀ ⲚⲦⲈⲪⲚⲞⲨϮ ⲀⲔⲘⲈⲨⲒ ⲈϪⲪⲞⲤ ⲚⲀⲔ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲒⲦⲈⲚ ϨⲀⲚⲬⲢⲎⲘⲀ.
21Нема для тебе частини, анї долї в речі сїй, серце бо твоє не праве перед Богом.
21ⲚⲚⲈ ⲦⲞⲒ ϢⲰⲠⲒ ⲚⲀⲔ ⲞⲨⲆⲈ ⲔⲖⲎⲢⲞⲤ ϦⲈⲚⲠⲀⲒⲤⲀϪⲒ ⲠⲈⲔϨⲎⲦ ⲄⲀⲢ ⲤⲞⲨⲦⲰⲚ ⲀⲚ ⲘⲠⲈⲘⲐⲞ ⲘⲪⲚⲞⲨϮ.
22Покай ся ж у ледарстві сьому твоїм, та благай Бога: може відпустить ся тобі думка серця твого.
22ⲀⲢⲒⲘⲈⲦⲀⲚⲞⲒⲚ ⲞⲨⲚ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲦⲈⲔⲔⲀⲔⲒⲀ ⲐⲀⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲦⲰⲂϨ ⲘⲠϬⲞⲒⲤ ⲀⲢⲎⲞⲨ ⲤⲈⲚⲀⲬⲀ ⲠⲀⲒⲘⲈⲨⲒ ⲚⲦⲈⲠⲈⲔϨⲎⲦ ⲚⲀⲔ ⲈⲂⲞⲖ.
23Бо в жовчі гіркости і в увязї неправди виджу тебе.
23ϮⲚⲀⲨ ⲈⲢⲞⲔ ϦⲈⲚⲞⲨⲬⲞⲖⲎ ⲚⲦⲈⲞⲨⲚϢⲀϢⲒ ⲚⲈⲘ ⲞⲨⲤⲚⲀⲨϨ ⲚⲦⲈⲦⲀⲆⲒⲔⲒⲀ.
24Озвав ся ж Симон та й каже: Молїть ся ви за мене Господу, щоб нїщо не найшло на мене, що ви сказали.
24ⲀϤⲈⲢⲞⲨⲰ ⲚϪⲈⲤⲒⲘⲰⲚ ⲠⲈϪⲀϤ ϪⲈ ⲦⲰⲂϨ ⲈϨⲢⲎⲒ ⲈϪⲰⲒ ⲚⲐⲰⲦⲈⲚ ϨⲀ ⲠϬⲞⲒⲤ ϨⲒⲚⲀ ϪⲈ ⲚⲚⲈ ϨⲖⲒ ⲚⲚⲎ ⲈⲦⲀⲢⲈⲦⲈⲚϪⲞⲦⲞⲨ ⲒⲈϨⲢⲎⲒ ⲈϪⲰⲒ.
25Ті ж, що сьвідкували, глаголавши слово Господнє, вернулись у Єрусалим, і в многих селах Самарийських благовіствували.
25ⲚⲐⲰⲞⲨ ⲘⲈⲚ ⲞⲨⲚ ⲈⲦⲀⲨⲈⲢⲘⲈⲐⲢⲈ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀⲨⲤⲀϪⲒ ⲘⲠⲒⲤⲀϪⲒ ⲚⲦⲈⲪⲚⲞⲨϮ ⲀⲨⲔⲞⲦⲞⲨ ⲈⲒⲈⲢⲞⲤⲀⲖⲎⲘ ⲞⲨⲘⲎϢ ⲚϮⲘⲒ ⲚⲦⲈⲚⲒⲤⲀⲘⲀⲢⲒⲦⲎ ⲤⲚⲀⲨϨⲒϢⲈⲚⲚⲞⲨϤⲒ ⲚⲰⲞⲨ ⲠⲈ.
26Ангел же Господень промовив Филипові, глаголючи: Устань, та йди на полуднє дорогою, що йде з Єрусалиму в Газу; вона пуста.
26ⲞⲨⲀⲄⲄⲈⲖⲞⲤ ⲆⲈ ⲚⲦⲈⲠϬⲞⲒⲤ ⲀϤⲤⲀϪⲒ ⲚⲈⲘ ⲪⲒⲖⲒⲠⲠⲞⲤ ⲈϤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲦⲰⲚⲔ ⲘⲀϢⲈ ⲚⲀⲔ ⲘⲪⲚⲀⲨ ⲘⲘⲈⲢⲒ ⲈϪⲈⲚ ⲠⲒⲘⲰⲒⲦ ⲈⲦⲈⲔⲚⲎⲞⲨ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲒⲈⲢⲞⲤⲀⲖⲎⲘ ⲈⲄⲀⲌⲀ ⲪⲀⲒ ⲞⲨϢⲀϤⲈ ⲠⲈ.
27І вставши пійшов; і ось чоловік із Єтіопиї, євнух, вельможа Кандакиї, царицї Єтіопської, що був над усїм скарбом її; він приходив поклонитись у Єрусалим;
27ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲦⲰⲚϤ ⲀϤϢⲈ ⲚⲀϤ ⲞⲨⲞϨ ϨⲎⲠⲠⲈ ⲒⲤ ⲞⲨⲢⲰⲘⲒ ⲚⲈⲐⲰϢ ⲚⲤⲒⲞⲨⲢ ⲚⲢⲈⲘⲚϪⲞⲘ ⲚⲔⲀⲚⲆⲀⲔⲎⲤ ⲚⲦⲈϮⲞⲨⲢⲰ ⲚⲦⲈⲚⲒⲈⲐⲀⲨϢ ⲪⲀⲒ ⲚⲀϤⲬⲎ ϨⲒϪⲈⲚ ⲦⲈⲤⲄⲀⲌⲀ ⲦⲎⲢⲤ ⲚⲈⲀϤⲒ ⲠⲈ ⲈⲞⲨⲰϢⲦ ϦⲈⲚⲒⲈⲢⲞⲤⲀⲖⲎⲘ.
28і вертав ся, а сидячи на возї своїм, читав пророка Ісаїю.
28ⲚⲈⲀϤⲔⲞⲦϤ ⲆⲈ ⲠⲈ ⲈϤϨⲈⲘⲤⲒ ϨⲒ ⲠⲈϤϨⲀⲢⲘⲀ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲀϤⲰϢ ⲠⲈ ϨⲒ ⲠⲒⲠⲢⲞⲪⲎⲦⲎⲤ ⲎⲤⲀⲎⲀⲤ.
29Рече ж Дух Филипові: Приступи та пристань до воза сього.
29ⲠⲈϪⲈ ⲠⲒⲠⲚⲈⲨⲘⲀⲆⲈ ⲘⲪⲒⲖⲒⲠⲠⲞⲤ ϪⲈ ⲘⲀϢⲈ ⲚⲀⲔ ⲦⲞⲘⲔ ⲈⲠⲀⲒϨⲀⲢⲘⲀ.
30Приступивши ж Филип, почув його, як читав пророка Ісаїю, і рече: Чи розумієш, що читаєш?
30ⲀϤϬⲞϪⲒ ⲆⲈ ⲚϪⲈⲪⲒⲖⲒⲠⲠⲞⲤ ⲀϤⲤⲰⲦⲈⲘ ⲈⲢⲞϤ ⲈϤⲰϢ ϨⲒ ⲠⲒⲠⲢⲞⲪⲎⲦⲎⲤ ⲎⲤⲀⲎⲀⲤ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲀϤ ϪⲈ ϨⲀⲢⲀ ⲔⲤⲰⲞⲨⲚ ⲚⲚⲎ ⲈⲦⲈⲔⲰϢ ⲘⲘⲰⲞⲨ.
31Він же каже: Як бо можу, коли нїхто не наведе мене? І просив Филипа, щоб, вилїзши, сїв з ним.
31ⲚⲐⲞϤ ⲆⲈ ⲠⲈϪⲀϤ ϪⲈ ⲠⲰⲤ ⲞⲨⲞⲚ ϢϪⲞⲘ ⲘⲘⲞⲒ ⲈⲈⲘⲒ ⲀⲢⲈϢⲦⲈⲘ ⲞⲨⲀⲒ ϬⲒⲘⲰⲒⲦ ⲚⲎⲒ ⲀϤⲦⲰⲂϨ ⲆⲈ ⲘⲪⲒⲖⲒⲠⲠⲞⲤ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲈϤⲀⲖⲎ ⲒⲚⲦⲈϤϨⲈⲘⲤⲒ ⲚⲈⲘⲀϤ.
32Місце ж писання, що читав, було се: Як овечку на зарізь ведено Його; й як ягня перед тим, хто стриже його, безголосе, так не відкриває уст своїх.
32ⲪⲘⲀ ⲆⲈ ⲈⲦⲤϦⲎⲞⲨⲦ ⲈⲦⲈⲚⲀϤⲰϢ ⲘⲘⲞϤ ⲪⲀⲒ ⲠⲈ ⲘⲪⲢⲎϮ ⲚⲞⲨⲈⲤⲰⲞⲨ ⲈⲨⲚⲀⲈⲚϤ ⲈⲠϦⲞⲖϦⲈⲖ ⲞⲨⲞϨ ⲘⲪⲢⲎϮ ⲚⲞⲨϨⲒⲎⲂ ⲚⲀⲦϦⲢⲰⲞⲨ ⲘⲠⲈⲘⲐⲞ ⲘⲪⲎ ⲈⲦϦⲰⲔ ⲘⲘⲞϤ ⲠⲀⲒⲢⲎϮ ⲚϤⲞⲨⲰⲚ ⲚⲢⲰϤ ⲀⲚ ⲠⲈ
33У приниженню Його суд Його взято; рід же Його хто зʼясує? бо береть ся з землї життє Його.
33ⲀⲨⲰⲖⲒ ⲘⲠⲈϤϨⲀⲠ ⲚϦⲢⲎⲒ ϦⲈⲚⲠⲈϤⲐⲈⲂⲒⲞ ⲦⲈϤⲄⲈⲚⲈⲀ ⲆⲈ ⲚⲒⲘ ⲠⲈⲐⲚⲀϢⲤⲀϪⲒ ⲈⲢⲞⲤ ϪⲈ ⲤⲈⲚⲀⲰⲖⲒ ⲘⲠⲈϤⲰⲚϦ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲒϪⲈⲚ ⲠⲔⲀϨⲒ.
34Озвав ся ж євнух, і каже до Филипа: прошу тебе, про кого пророк глаголе се? про себе, чи про иншого кого?
34ⲀϤⲈⲢⲞⲨⲰ ⲆⲈ ⲚϪⲈⲠⲒⲤⲒⲞⲨⲢ ⲠⲈϪⲀϤ ⲘⲪⲒⲖⲒⲠⲠⲞⲤ ϪⲈ ϮϮϨⲞ ⲈⲢⲞⲔ ⲘⲀⲦⲀⲘⲞⲒ ϪⲈ ⲈⲢⲈ ⲠⲀⲒⲠⲢⲞⲪⲎⲦⲎⲤ ϪⲰ ⲘⲪⲀⲒ ⲈⲐⲂⲈ ⲚⲒⲘ ⲈⲐⲂⲎⲦϤ ϢⲀⲚ ⲈⲐⲂⲈ ⲔⲈⲞⲨⲀⲒ.
35Відкривши ж Филип уста свої, і почавши від писання сього, благовіствував йому Ісуса.
35ⲀϤⲞⲨⲰⲚ ⲆⲈ ⲚⲢⲰϤ ⲚϪⲈⲪⲒⲖⲒⲠⲠⲞⲤ ⲀϤⲈⲢϨⲎⲦⲤ ⲚϨⲒϢⲈⲚⲚⲞⲨϤⲒ ⲚⲀϤ ⲚⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲦⲀⲒⲄⲢⲀⲪⲎ.
36Верстаючи ж дорогу, прибули до води; й каже євнух: Ось вода; що боронить менї охреститись?
36ϨⲰⲤ ⲆⲈ ⲈⲨⲘⲞϢⲒ ϨⲒ ⲠⲒⲘⲰⲒⲦ ⲀⲨⲒ ϨⲒϪⲈⲚ ⲞⲨⲘⲰⲞⲨ ⲠⲈϪⲈ ⲠⲒⲤⲒⲞⲨⲢ ϪⲈ ϨⲎⲠⲠⲈ ⲒⲤ ⲞⲨⲘⲰⲞⲨ ⲞⲨ ⲠⲈ ⲈⲦⲦⲀϨⲚⲞ ⲘⲘⲞⲒ ⲈϬⲒⲰⲘⲤ.
37Рече ж Филип: Коли віруєш усїм серцем, то можна. Озвавши ся ж, каже: Вірую, що Син Божий Ісус Христос.
37[ ]
38І звелїв зʼупинити воза; й увійшли обидва в воду, Филип і євнух; і охрестив його.
38ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲞⲨⲀϨⲤⲀϨⲚⲒ ⲈⲦⲀϨⲚⲞ ⲘⲠⲒϨⲀⲢⲘⲀ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲨⲒ ⲈϦⲢⲎⲒ ⲈⲠⲒⲘⲰⲞⲨ ⲘⲠⲂ ⲚϪⲈⲪⲒⲖⲒⲠⲠⲞⲤ ⲚⲈⲘ ⲠⲒⲤⲒⲞⲨⲢ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤϮⲰⲘⲤ ⲚⲀϤ.
39Як же вийшли з води, Дух Господень ухопив Филипа, і не бачив його більш євнух; і пійшов дорогою своєю, радуючись.
39ⲈⲦⲀⲨⲒ ⲆⲈ ⲈⲠϢⲰⲒ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲠⲒⲘⲰⲞⲨ ⲞⲨⲠⲚⲈⲨⲘⲀⲚⲦⲈⲠϬⲞⲒⲤ ⲀϤϨⲰⲖⲈⲘ ⲘⲪⲒⲖⲒⲠⲠⲞⲤ ⲞⲨⲞϨ ⲘⲠⲈϤϪⲈⲚⲀⲨ ⲈⲢⲞϤ ⲚϪⲈⲠⲒⲤⲒⲞⲨⲢ ⲚⲀϤⲘⲞϢⲒ ⲄⲀⲢ ϨⲒ ⲠⲈϤⲘⲰⲒⲦ ⲈϤⲢⲀϢⲒ.
40Филип же опинивсь ув Азотї, і проходячи проповідував по всїх городах, аж доки прийшов у Кесарию.
40ⲪⲒⲖⲒⲠⲠⲞⲤ ⲆⲈ ⲀⲨϪⲈⲘϤ ϦⲈⲚⲀⲌⲰⲦⲞⲤ ⲚⲀϤⲔⲰϮ ⲠⲈ ⲈϤϨⲒϢⲈⲚⲚⲞⲨϤⲒ ϦⲈⲚⲚⲒⲠⲞⲖⲒⲤ ⲦⲎⲢⲞⲨ ϢⲀⲦⲈϤⲒ ⲈϨⲢⲎⲒ ⲈⲔⲈⲤⲀⲢⲒⲀ.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.