Дїяння 16
Kulish and Puluj Bible (1905)Translation
Kulish and Puluj Bible (1905)
Coptic New Testament (Bohairic)
1Прийшов же у Дервию та в Листру; і ось був там один ученик, на ймя Тимотей, син однієї жінки, вірної Жидівки, батька ж Грека,
1ⲀϤⲒ ⲆⲈ ⲈϨⲢⲎⲒ ⲈⲦⲔⲈⲦⲈⲢⲂⲎ ⲚⲈⲘ ⲖⲨⲤⲦⲢⲀ ⲞⲨⲞϨ ⲒⲤ ⲞⲨⲘⲀⲐⲎⲦⲎⲤ ⲈⲚⲀϤⲬⲎ ⲘⲘⲀⲨ ⲈⲠⲈϤⲢⲀⲚ ⲠⲈ ⲦⲒⲘⲞⲐⲈⲞⲤ ⲠϢⲎⲢⲒ ⲚⲞⲨⲤϨⲒⲘⲒ ⲚⲒⲞⲨⲆⲀⲒ ⲘⲠⲒⲤⲦⲎ ⲠⲈϤⲒⲰⲦ ⲆⲈ ⲚⲈⲞⲨⲈⲒⲚⲒⲚ ⲠⲈ.
2що мав добру славу між братами у Листрі та Ікониї.
2ⲪⲀⲒ ⲚⲀⲨⲈⲢⲘⲈⲐⲢⲈ ⲈⲐⲂⲎⲦϤ ⲚϪⲈⲚⲒⲤⲚⲎⲞⲨ ⲈⲦϦⲈⲚ ⲖⲨⲤⲦⲢⲀ ⲚⲈⲘ ⲒⲔⲞⲚⲒⲞⲚ.
3Сього схотїв Павел узяти з собою; і взявши обрізав його задля Жидів, що були в тих місцях; знали бо всї батька його, що був Грек.
3ⲪⲀⲒ ⲀϤⲞⲨⲰϢ ⲚϪⲈⲠⲀⲨⲖⲞⲤ ⲈⲐⲢⲈϤⲒ ⲈⲂⲞⲖ ⲚⲈⲘⲀϤ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀϤⲞⲖϤ ⲀϤⲤⲞⲨⲂⲎⲦϤ ⲈⲐⲂⲈ ⲚⲒⲒⲞⲨⲆⲀⲒ ⲈⲦϢⲞⲠ ϦⲈⲚⲠⲒⲘⲀ ⲈⲦⲈⲘⲘⲀⲨ ⲚⲀⲨⲤⲰⲞⲨⲚ ⲄⲀⲢ ⲦⲎⲢⲞⲨ ϪⲈ ⲠⲈϤⲒⲰⲦ ⲞⲨⲞⲨⲈⲒⲚⲒⲚ ⲠⲈ.
4Як же проходили городи, передавали їм хоронити устави, постановлені від апостолів та старших, що в Єрусалимі.
4ⲈⲨⲔⲰϮ ⲆⲈ ϦⲈⲚⲚⲒⲠⲞⲖⲒⲤ ⲚⲀⲨϮ ⲘⲘⲞⲤ ⲈⲦⲞⲦⲞⲨ ⲈⲀⲢⲈϨ ⲈⲚⲒϨⲰⲚ ⲈⲦⲀⲨⲤⲈⲘⲚⲎ ⲦⲞⲨ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲒⲦⲞⲦⲞⲨ ⲚⲚⲒⲀⲠⲞⲤⲦⲞⲖⲞⲤ ⲚⲈⲘ ⲚⲒⲠⲢⲈⲤⲂⲨⲦⲈⲢⲞⲤ ⲈⲦϦⲈⲚ ⲒⲈⲢⲞⲤⲀⲖⲎⲘ.
5Церкви ж утверджувались у вірі, і прибували числом що-дня.
5ⲚⲒⲈⲔⲔⲖⲎⲤⲒⲀ ⲘⲈⲚ ⲞⲨⲚ ⲚⲀⲨⲚⲎⲞⲨ ⲚⲦⲀϪⲢⲞ ϦⲈⲚⲠⲒⲚⲀϨϮ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲀⲨⲚⲎⲞⲨ ⲚⲀϢⲀⲒ ϦⲈⲚⲦⲞⲨⲎⲠⲒ ⲘⲘⲎⲚⲒ.
6Як же пройшли Фригию та Галацьку сторону, заборонив їм сьвятий Дух промовляти слово в Азиї.
6ⲀⲨⲤⲒⲚⲒ ⲆⲈ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲒⲦⲈⲚ ϮⲪⲢⲒⲔⲒⲀ ⲚⲈⲘ ϮⲬⲰⲢⲀ ⲚⲦⲈϮⲄⲀⲖⲀⲦⲒⲀ ⲈⲀϤⲦⲀϨⲚⲞ ⲘⲘⲰⲞⲨ ⲚϪⲈⲠⲒⲠⲚⲈⲨⲘⲀⲈⲐⲞⲨⲀⲂ ⲈϢⲦⲈⲘⲤⲀϪⲒ ⲘⲠⲒⲤⲀϪⲒ ⲚⲦⲈⲪⲚⲞⲨϮ ϦⲈⲚϮⲀⲤⲒⲀ.
7Прийшовши ж в Мисию, поривались ійти в Витинию, і не пустив їх Дух.
7ⲈⲦⲀⲨⲒ ⲆⲈ ⲈϨⲢⲎⲒ ⲈⲚⲒⲘⲀ ⲚⲦⲈϮⲘⲨⲤⲒⲀ ⲚⲀⲨϬⲰⲚⲦ ⲘⲘⲰⲞⲨ ⲈϢⲈ ⲈϮⲂⲎⲐⲈⲚⲒⲀ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲀϤⲬⲰ ⲘⲘⲰⲞⲨ ⲀⲚ ⲠⲈ ⲚϪⲈⲠⲒⲠⲚⲈⲨⲘⲀⲚⲦⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ.
8Перейшовши ж Мисию, прийшли в Трояду.
8ⲈⲦⲀⲨⲤⲒⲚⲒ ⲆⲈ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚϮⲘⲨⲤⲒⲀ ⲀⲨⲒ ⲈϨⲢⲎⲒ ⲈⲦⲢⲰⲀⲤ.
9І явилось уночі видїннє Павлу: стояв один чоловік Македонець, благаючи його й говорячи: Прийшовши в Македонию, поможи нам.
9ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲞⲨⲞⲚϨ ⲈⲠⲀⲨⲖⲞⲤ ⲚϪⲈⲞⲨϨⲞⲢⲀⲘⲀ ⲘⲠⲒⲈϪⲰⲢϨ ⲞⲨⲢⲰⲘⲒ ⲘⲘⲀⲔⲈⲆⲰⲚ ⲈϤⲞϨⲒ ⲈⲢⲀⲦϤ ⲈϤⲦⲰⲂϨ ⲘⲘⲞϤ ⲈϤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲀⲘⲞⲨ ⲈⲐⲘⲀⲔⲈⲆⲞⲚⲒⲀ ⲀⲢⲒⲂⲞⲎⲐⲒⲚ ⲈⲢⲞⲚ.
10Як же видїннє увидїв, забажали ми зараз іти в Македонию, зрозумівши, що Господь покликав нас благовіствувати їм.
10ϨⲰⲤ ⲆⲈ ⲈⲦⲀⲚⲚⲀⲨ ⲈⲠⲒϨⲞⲢⲀⲘⲀ ⲤⲀⲦⲞⲦⲈⲚ ⲀⲚⲔⲰϮ ⲚⲤⲀⲒⲈⲐⲘⲀⲔⲈⲆⲞⲚⲒⲀ ⲈⲚⲤⲞϬⲚⲒ ϪⲈ ⲈⲦⲀ ⲪⲚⲞⲨϮ ⲐⲀϨⲘⲈⲚ ⲈϨⲒϢⲈⲚⲚⲞⲨϤⲒ ⲚⲰⲞⲨ.
11Пустившись тодї з Трояди, приспіли ми в Самотракию, другого ж дня в Неаполь,
11ⲈⲦⲀⲚⲒ ⲆⲈ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲦⲢⲰⲀⲤ ⲀⲚϢⲈ ⲚⲬⲰⲖⲈⲘ ⲈⲤⲀⲘⲞⲐⲢⲀⲔⲎ ⲠⲈϤⲢⲀⲤϮ ⲆⲈ ⲀⲚⲒ ⲈϨⲢⲎⲒ ⲈⲚⲈⲀⲠⲞⲖⲒⲤ.
12а звідтіля в Филипи, котрий єсть первий город тієї части Македониї, — осада. Пробували ж ми в сьому городї кілька днїв.
12ⲞⲨⲞϨ ⲈⲂⲞⲖ ⲘⲘⲀⲨ ⲀⲚⲒ ⲈⲪⲒⲖⲒⲠⲠⲞⲒⲤ ⲈⲦⲈ ⲚⲐⲞⲤ ⲦⲈ ϮϨⲞⲨⲒϮ ⲚⲦⲈϮⲦⲞⲒ ⲚⲦⲈⲐⲘⲀⲔⲈⲆⲞⲚⲒⲀ ⲞⲨⲠⲞⲖⲒⲤ ⲚⲔⲞⲖⲰⲚⲒⲀ ⲚⲀⲚϢⲞⲠ ⲆⲈ ⲠⲈ ϦⲈⲚϮⲠⲞⲖⲒⲤ ⲈⲦⲈⲘⲘⲀⲨ ⲚϨⲀⲚⲈϨⲞⲞⲨ.
13А субітнього дня вийшли геть з города над річку, де бувало звичайно моленнє, і посїдавши говорили до жінок, що посходились.
13ⲚϨⲢⲎⲒ ⲆⲈ ϦⲈⲚⲠⲒⲈϨⲞⲞⲨ ⲚⲦⲈⲚⲒⲤⲀⲂⲂⲀⲦⲞⲚ ⲀⲚⲒ ⲤⲀⲂⲞⲖ ⲚϮⲠⲞⲖⲒⲤ ϦⲀⲦⲈⲚ ⲪⲒⲀⲢⲞ ⲠⲒⲘⲀ ⲈⲚⲀⲚⲘⲈⲨⲒ ϪⲈ ⲞⲨⲞⲚ ⲞⲨⲠⲢⲞⲤⲈⲨⲬⲎ ⲚⲀϢⲰⲠⲒ ⲘⲘⲀⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀⲚϨⲈⲘⲤⲒ ⲚⲀⲚⲤⲀϪⲒ ⲚⲈⲘ ⲚⲒϨⲒⲞⲘⲒ ⲈⲦⲀⲨⲒ ⲈⲂⲞⲖ.
14І слухала нас одна жінка, на ймя Лидия, купчиха кармазином, із города Тиятирського, що шанувала Бога; їй же Господь відчинив серце уважати на глаголане від Павла.
14ⲞⲨⲞϨ ⲞⲨⲤϨⲒⲘⲒ ⲈⲠⲈⲤⲢⲀⲚ ⲠⲈ ⲖⲨⲆⲒⲀ ⲈⲞⲨⲤⲀⲚϬⲎϪⲒ ⲦⲈ ⲚⲦⲈⲞⲨⲠⲞⲖⲒⲤ ϪⲈ ⲐⲨⲀⲦⲎⲢⲰⲚ ⲈⲤⲈⲢⲤⲈⲂⲈⲤⲐⲈ ⲘⲪⲚⲞⲨϮ ⲚⲀⲤⲤⲰⲦⲈⲘ ⲐⲀⲒ Ⲁ- ⲪⲚⲞⲨϮ ⲞⲨⲰⲚ ⲘⲠⲈⲤϨⲎⲦ ⲈϮϨⲐⲎⲤ ⲈⲚⲎ ⲈⲚⲀⲢⲈ ⲠⲀⲨⲖⲞⲤ ϪⲰ ⲘⲘⲰⲞⲨ.
15Як же охрестилась вона і дім її, благала, говорячи: Коли ви судили мене, що я вірна Господеві, то, ввійшовши в господу мою, пробувайте. І присилувала нас.
15ⲈⲦⲀⲤϬⲒⲰⲘⲤ ⲆⲈ ⲚⲈⲘ ⲠⲈⲤⲎⲒ ⲀⲤϮϨⲞ ⲈⲢⲞⲚ ⲈⲤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲒⲤϪⲈ ⲀⲦⲈⲦⲈⲚⲞⲠⲦ ⲈⲞⲨⲠⲒⲤⲦⲎ ⲘⲠϬⲞⲒⲤ ⲀⲘⲰⲒⲚⲒ ⲈϦⲞⲨⲚ ⲈⲠⲀⲎⲒ ϢⲰⲠⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲤϬⲒⲦⲦⲈⲚ ⲚϪⲞⲚⲤ.
16Стало ся ж, як ми йшли на молитву, зустріла нас одна дївчина, що мала духа віщого, і котра заробіток великий давала панам своїм, ворожачи.
16ⲀⲤϢⲰⲠⲒ ⲆⲈ ⲈⲚⲚⲀ ⲈϮⲠⲢⲞⲤⲈⲨⲬⲎ ⲀⲤⲒ ⲈⲂⲞⲖ ⲈϨⲢⲀⲚ ⲚϪⲈⲞⲨⲀⲖⲞⲨ ⲘⲂⲰⲔⲒ ⲈⲞⲨⲞⲚ ⲞⲨⲠⲚⲈⲨⲘⲀⲚⲢⲈϤϢⲒⲚⲒ ⲚⲈⲘⲀⲤ ⲐⲀⲒ ⲈⲚⲀⲤϮ ⲚⲞⲨⲘⲎϢ ⲚⲈⲢⲄⲀⲤⲒⲀ ⲚⲚⲈⲤϬⲒⲤⲈⲨ ⲈⲤⲞⲒ ⲚⲢⲈϤϢⲒⲚⲒ.
17Ся, йдучи слїдом за Павлом та за нами, покликувала, кажучи: Сї люде — слуги Вишнього Бога, що звіщають нам дорогу спасення.
17ⲐⲀⲒ ⲈⲦⲀⲤⲘⲞϢⲒ ⲚⲤⲀⲠⲀⲨⲖⲞⲤ ⲚⲈⲘⲀⲚ ⲚⲀⲤⲰϢ ⲈⲂⲞⲖ ⲈⲤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲚⲀⲒⲢⲰⲘⲒ ϨⲀⲚⲈⲂⲒⲀⲒⲔ ⲚⲦⲈⲪⲚⲞⲨϮ ⲈⲦϬⲞⲤⲒ ⲚⲈⲚⲀⲒ ⲈⲦϨⲒⲰⲒϢ ⲚⲰⲦⲈⲚ ⲚⲞⲨⲘⲰⲒⲦ ⲚⲞⲨϪⲀⲒ.
18Робила ж се многі днї. Далїй Павел, розсердившись і обернувшись, рече духові: Повелїваю тобі імям Ісуса Христа, вийди з неї. І вийшов тієї ж години.
18ⲪⲀⲒ ⲆⲈ ⲚⲀⲤⲢⲀ ⲘⲘⲞϤ ⲚⲞⲨⲘⲎϢ ⲚⲈϨⲞⲞⲨ ⲈⲦⲀϤⲈⲢⲘⲔⲀϨ ⲚϨⲎⲦ ⲆⲈ ⲚϪⲈⲠⲀⲨⲖⲞⲤ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀϤⲔⲞⲦϤ ⲈⲠⲒⲠⲚⲈⲨⲘⲀⲠⲈϪⲀϤ ϪⲈ ϮϨⲞⲚϨⲈⲚ ⲚⲀⲔ ϦⲈⲚⲪⲢⲀⲚ ⲚⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲠⲬⲢⲒⲤⲦⲞⲤ ⲈⲒ ⲈⲂⲞⲖ ⲚϦⲎⲦⲤ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲒ ⲈⲂⲞⲖ ⲚϮⲞⲨⲚⲞⲨ ⲈⲦⲈⲘⲘⲀⲨ.
19Видївши ж пани її, що пропала надїя заробітку їх, схопивши Павла та Силу, потягли їх на майдан до князїв.
19ⲈⲦⲀⲨⲚⲀⲨ ⲆⲈ ⲚϪⲈⲚⲈⲤϬⲒⲤⲈⲨ ϪⲈ ⲀⲤⲒ ⲈⲂⲞⲖ ⲚϦⲎⲦⲤ ⲚϪⲈⲦϨⲈⲖⲠⲒⲤ ⲚⲦⲈⲠⲞⲨϨⲰⲂ ⲀⲨⲀⲘⲞⲚⲒ ⲘⲠⲀⲨⲖⲞⲤ ⲚⲈⲘ ⲤⲒⲖⲀⲤ ⲀⲨⲰϢϮ ⲘⲘⲰⲞⲨ ⲈⲂⲞⲖ ⲈϮⲀⲄⲞⲢⲀ ϢⲀ ⲚⲒⲀⲢⲬⲰⲚ
20І привівши їх до воївод, казали: Сї люде вельми трівожать город наш, бувши Жидами,
20ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀⲨⲈⲚⲞⲨ ϨⲀ ⲚⲒⲤⲀⲦⲎⲄⲞⲨⲤ ⲠⲈϪⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲚⲀⲒⲢⲰⲘⲒ ⲤⲈϢⲐⲞⲢⲦⲈⲢ ⲚⲦⲈⲚⲠⲞⲖⲒⲤ ⲈϨⲀⲚⲒⲞⲨⲆⲀⲒ ⲚⲈ.
21і навчають звичаїв, котрих не годить ся нам приймати, анї робити, бувши Римлянами.
21ⲞⲨⲞϨ ⲤⲈϨⲒⲰⲒϢ ⲚⲀⲚ ⲚϨⲀⲚⲔⲈⲔⲀϨⲤ ⲚⲀⲒ ⲈⲦⲈⲤϢⲈ ⲚⲀⲚ ⲀⲚ ⲈϢⲞⲠⲞⲨ ⲞⲨⲆⲈ ⲈⲀⲒⲦⲞⲨ ⲈⲀⲚⲞⲚ ϨⲀⲚⲢⲰⲘⲈⲞⲤ.
22І встав народ проти них, а воїводи, роздерши одежу їх, звелїли бити їх.
22ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲦⲰⲚϤ ⲈϨⲢⲎⲒ ⲈϪⲰⲞⲨ ⲚϪⲈⲠⲒⲘⲎϢ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲒⲤⲀⲦⲎⲄⲞⲨⲤ ⲀⲨⲪⲰϦ ⲚⲚⲞⲨϨⲂⲰⲤ ⲀⲨⲈⲢⲔⲈⲖⲈⲨⲒⲚ ⲚⲤⲈϨⲒⲞⲨⲒ ⲈⲢⲰⲞⲨ ⲘⲠϢⲂⲰⲦ.
23І завдавши їм багато ран, повкидали в темницю, звелївши темничнику пильно стерегти їх
23ⲈⲦⲀⲨϮ ⲚⲞⲨⲘⲎϢ ⲚϢⲀϢ ⲚⲰⲞⲨ ⲀⲨϨⲒⲦⲞⲨ ⲈⲠⲒϢⲦⲈⲔⲞ ⲈⲀⲨϨⲞⲚϨⲈⲚ ⲈⲦⲞⲦϤ ⲘⲠⲒⲢⲈϤⲀⲢⲈϨ ⲚⲦⲈⲠⲒⲘⲀ ⲚⲤⲰⲚϨ ⲈⲀⲢⲈϨ ⲈⲢⲰⲞⲨ ϦⲈⲚⲞⲨⲦⲀϪⲢⲞ.
24Котрий прийнявши такий наказ, повкидав їх у саму середню темницю і позабивав ноги їх у колоду.
24ⲪⲀⲒ ⲈⲦⲀϤϬⲒ ⲚⲞⲨϨⲞⲚϨⲈⲚ ⲘⲠⲀⲒⲢⲎϮ ⲀϤϨⲒⲦⲞⲨ ⲈϦⲞⲨⲚ ⲈⲠⲒϢⲦⲈⲔⲞ ⲈⲦⲤⲀϦⲞⲨⲚ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲦⲀϪⲢⲞ ⲚⲚⲞⲨϬⲀⲖⲀⲨϪ ⲈⲠⲒϢⲈ.
25О півночі Павел та Сила молившись славили Бога піснею, і чули їх вязники.
25ⲚϨⲢⲎⲒ ⲆⲈ ϦⲈⲚⲦⲪⲀϢⲒ ⲘⲠⲒⲈϪⲰⲢϨ ⲠⲀⲨⲖⲞⲤ ⲚⲈⲘ ⲤⲒⲖⲀⲤ ⲈⲨⲈⲢⲠⲢⲞⲤⲈⲨⲬⲈⲤⲐⲈ ⲚⲀⲨⲤⲘⲞⲨ ⲈⲪⲚⲞⲨϮ ⲚⲀⲨⲤⲰⲦⲈⲘ ⲈⲢⲰⲞⲨ ⲚϪⲈⲚⲎ ⲈⲦⲤⲞⲚϨ.
26Нараз став ся великий трус, так що аж підвалини в вязницї захитались; і повідчинялись зараз усї двері, і поспадали кайдани з усїх.
26ⲚⲞⲨϨⲞϮ ϦⲈⲚⲞⲨϨⲞϮ ⲀϤϢⲰⲠⲒ ⲚϪⲈⲞⲨⲚⲒϢϮ ⲘⲘⲞⲚⲘⲈⲚ ϨⲰⲤⲆⲈ ⲚⲤⲈⲔⲒⲘ ⲚϪⲈⲚⲒⲤⲈⲚϮ ⲚⲦⲈⲠⲒⲘⲀ ⲚⲤⲰⲚϨ ⲚϮⲞⲨⲚⲞⲨ ⲆⲈ ⲀⲨⲞⲨⲰⲚ ⲚϪⲈⲚⲒⲢⲰⲞⲨ ⲦⲎⲢⲞⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲒⲤⲚⲀⲨϨ ⲚⲦⲰⲞⲨ ⲦⲎⲢⲞⲨ ⲀⲨⲂⲰⲖ ⲈⲂⲞⲖ.
27Прокинувши ся ж темничник од сну, та побачивши відчинені двері темницї, вийнявши меч, хотїв себе вбити, думаючи, що повтїкали вязники.
27ⲈⲦⲀϤⲚⲈϨⲤⲒ ⲆⲈ ⲚϪⲈⲠⲒⲢⲈϤⲀⲢⲈϨ ⲚⲦⲈⲠⲒⲘⲀ ⲚⲤⲰⲚϨ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀϤⲚⲀⲨ ⲈⲚⲒⲢⲰⲞⲨ ⲚⲦⲈⲠⲒϢⲦⲈⲔⲞ ⲈⲨⲞⲨⲎⲚ ⲀϤⲐⲰⲔⲈⲘ ⲚⲦⲈϤⲤⲎϤⲒ ⲈϤⲚⲀϦⲞⲐⲂⲈϤ ⲈϤⲘⲈⲨⲒ ϪⲈ ⲀⲨⲪⲰⲦ ⲚϪⲈⲚⲎ ⲈⲦⲤⲰⲚϨ.
28Покликнув же голосом великим Павел, говорячи: Не роби собі нїчого лихого, всї бо ми тут.
28ⲀϤⲰϢ ⲆⲈ ⲈⲂⲞⲖ ⲚϪⲈⲠⲀⲨⲖⲞⲤ ϦⲈⲚⲞⲨⲚⲒϢϮ ⲚⲤⲘⲎ ⲈϤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲘⲠⲈⲢⲈⲢ ϨⲖⲒ ⲘⲠⲈⲦϨⲰⲞⲨ ⲚⲀⲔ ⲦⲈⲚⲘⲠⲀⲒⲘⲀ ⲄⲀⲢ ⲦⲎⲢⲞⲨ.
29Попросивши ж сьвітла, вбіг трусячись, і припав до Павла та Сили,
29ⲀϤϬⲒ ⲆⲈ ⲚⲞⲨⲰⲒⲚⲒ ⲀϤϬⲞϪⲒ ⲈϦⲞⲨⲚ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀϤϢⲰⲠⲒ ϦⲈⲚⲞⲨⲤⲐⲈⲢⲦⲈⲢ ⲀϤϨⲒⲦϤ ⲈϦⲢⲎⲒ ϦⲀⲢⲀⲦϤ ⲘⲠⲀⲨⲖⲞⲤ ⲚⲈⲘ ⲤⲒⲖⲀⲤ.
30а, вивівши їх геть, каже: Добродїї, що менї робити, щоб спастись?
30ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀϤⲈⲚⲞⲨ ⲈⲂⲞⲖ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲚⲀϬⲒⲤⲈⲨ ⲞⲨ ⲠⲈⲦⲤⲈⲘⲠϢⲀ ⲚⲦⲀⲀⲒϤ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲀⲚⲞϨⲈⲘ.
31Вони ж рекли: Віруй в Господа Ісуса Христа, то спасеш ся ти і дім твій.
31ⲚⲐⲰⲞⲨ ⲆⲈ ⲠⲈϪⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲚⲀϨϮ ⲈⲠϬⲞⲒⲤ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲔⲈⲚⲞϨⲈⲘ ⲚⲐⲞⲔ ⲚⲈⲘ ⲠⲈⲔⲎⲒ.
32І глаголали йому слово Господнє, і всїм, що в дому його.
32ⲞⲨⲞϨ ⲀⲨⲤⲀϪⲒ ⲚⲈⲘⲀϤ ⲘⲠⲒⲤⲀϪⲒ ⲚⲦⲈⲠϬⲞⲒⲤ ⲚⲐⲞϤ ⲚⲈⲘ ⲠⲈϤⲎⲒ ⲦⲎⲢϤ.
33І, взявши їх тієї ж нічної години, пообмивав рани, та й охрестив ся сам і всї його зараз.
33ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲞⲖⲞⲨ ⲚϮⲞⲨⲚⲞⲨ ⲈⲦⲈⲘⲘⲀⲨ ⲚⲦⲈⲠⲒⲈϪⲰⲢϨ ⲀϤϪⲞⲔⲘⲞⲨ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲚⲞⲨⲈⲢϦⲰⲦ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤϬⲒⲰⲘⲤ ⲚⲐⲞϤ ⲚⲈⲘ ⲠⲈϤⲎⲒ ⲦⲎⲢϤ.
34І, повівши їх у господу свою, заставив перед ними стіл, і веселив ся з усїм домом, увірувавши в Бога.
34ⲈⲦⲀϤⲈⲚⲞⲨ ⲆⲈ ⲈϦⲞⲨⲚ ⲈⲠⲈϤⲎⲒ ⲀϤⲬⲀ ⲞⲨⲦⲢⲀⲠⲈⲌⲀ ϦⲀⲦⲞⲦⲞⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲀϤⲐⲈⲖⲎ ⲖⲘⲘⲞϤ ⲚⲈⲘ ⲠⲈϤⲎⲒ ⲦⲎⲢϤ ⲈⲦⲀϤⲚⲀϨϮ ⲈⲪⲚⲞⲨϮ.
35Як же настав день, прислали воїводи паличників, кажучи: Відпусти людей сих.
35ⲈⲦⲀ ⲠⲒⲈϨⲞⲞⲨ ⲆⲈ ϢⲰⲠⲒ ⲀⲨⲞⲨⲰⲢⲠ ⲚϪⲈⲚⲒⲤⲀⲦⲎⲄⲞⲨⲤ ⲚϨⲀⲚⲢⲀⲂⲆⲞⲨⲬⲞⲤ ⲈⲨϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲬⲀ ⲚⲒⲢⲰⲘⲒ ⲈⲦⲈⲘⲘⲀⲨ ⲈⲂⲞⲖ.
36Звістив же темничник про сї слова Павла, що прислали воїводи, щоб відпустити вас;
36ⲀϤⲦⲀⲘⲈ ⲠⲀⲨⲖⲞⲤ ⲆⲈ ⲈⲚⲀⲒⲤⲀϪⲒ ⲚϪⲈⲠⲒⲢⲈϤⲀⲢⲈϨ ⲚⲦⲈⲠⲒⲘⲀ ⲚⲤⲰⲚϨ ϪⲈ Ⲁ- ⲚⲒⲤⲀⲦⲎⲄⲞⲨⲤ ⲞⲨⲰⲢⲠ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲤⲈⲬⲀ ⲐⲎⲚⲞⲨ ⲈⲂⲞⲖ ϮⲚⲞⲨ ⲞⲨⲚ ⲀⲘⲰⲒⲚⲒ ⲈⲂⲞⲖ ⲘⲀϢⲈ ⲚⲰⲦⲈⲚ ϦⲈⲚⲞⲨϨⲒⲢⲎⲚⲎ.
37Павел же рече: Бивши нас прилюдно неосуджених людей римських, повкидали в темницю, а тепер потай нас виганяють? Нї бо, а нехай самі, прийшовши, виведуть нас.
37ⲠⲀⲨⲖⲞⲤ ⲆⲈ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲈⲦⲀⲨϨⲒⲞⲨⲒ ⲈⲢⲞⲚ ⲚⲆⲎⲘⲞⲤⲒⲀ ⲈⲀⲚⲞⲚ ϨⲀⲚⲢⲰⲘⲒ ⲚⲢⲰⲘⲈⲞⲤ ⲚⲦⲈⲚⲈⲢⲠⲔⲈϨⲰⲞⲨⲒ ⲘⲠϨⲀⲠ ⲀⲚ ⲀⲨϨⲒⲦⲦⲈⲚ ⲈⲠϢⲦⲈⲔⲞ ⲞⲨⲞϨ ⲤⲈϨⲒⲞⲨⲒ ⲘⲘⲞⲚ ⲈⲂⲞⲖ ⲚⲬⲰⲠ ⲘⲘⲞⲚ ⲀⲖⲖⲀ ⲘⲀⲢⲞⲨⲒ ⲚⲐⲰⲞⲨⲒ ⲚⲤⲈⲈⲚⲦⲈⲚ ⲈⲂⲞⲖ.
38Звістили ж воїводам паличники слова сї; і перелякались, почувши, що вони Римляне.
38ⲀⲨⲦⲀⲘⲈ ⲚⲒⲤⲀⲦⲎⲄⲞⲨⲤ ⲆⲈ ⲈⲚⲀⲒⲤⲀϪⲒ ⲚϪⲈⲚⲒⲢⲀⲂⲆⲞⲨⲬⲞⲤ ⲀⲨⲈⲢϨⲞϮ ⲆⲈ ⲈⲦⲀⲨⲤⲰⲦⲈⲘ ϪⲈ ϨⲀⲚⲢⲰⲘⲈⲞⲤ ⲚⲈ.
39І прийшовши благали їх, і вивівши просили, щоб вийшли з города.
39ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀⲨⲒ ⲀⲨϦⲰⲚϪ ⲈⲢⲰⲞⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀⲨⲈⲚⲞⲨ ⲈⲂⲞⲖ ⲀⲨϮϨⲞ ⲈⲢⲰⲞⲨ ⲈⲐⲢⲞⲨϢⲈ ⲚⲰⲞⲨ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲦⲞⲨⲠⲞⲖⲒⲤ.
40І, вийшовши вони з темницї, прийшли до Лидиї, і, побачивши братів, утїшили їх, та й пійшли.
40ⲈⲦⲀⲨⲒ ⲆⲈ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲠⲒϢⲦⲈⲔⲞ ⲀⲨϢⲈ ⲈϦⲞⲨⲚ ⲈⲠⲎⲒ ⲚⲖⲨⲆⲒⲀ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀⲨⲚⲀⲨ ⲀⲨϮⲚⲞⲘϮ ⲚⲚⲒⲤⲚⲎⲞⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲨⲒ ⲈⲂⲞⲖ.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.