Handelingen 16
Petrus Canisius Bible, 1939 (De Heilige Schrift)
Coptic New Testament (Bohairic)
1Zo kwam hij ook te Derbe en Lustra aan. En zie, daar was een leerling, Timóteus genaamd, de zoon van een gelovige joodse vrouw en een heidensen vader.
1ⲀϤⲒ ⲆⲈ ⲈϨⲢⲎⲒ ⲈⲦⲔⲈⲦⲈⲢⲂⲎ ⲚⲈⲘ ⲖⲨⲤⲦⲢⲀ ⲞⲨⲞϨ ⲒⲤ ⲞⲨⲘⲀⲐⲎⲦⲎⲤ ⲈⲚⲀϤⲬⲎ ⲘⲘⲀⲨ ⲈⲠⲈϤⲢⲀⲚ ⲠⲈ ⲦⲒⲘⲞⲐⲈⲞⲤ ⲠϢⲎⲢⲒ ⲚⲞⲨⲤϨⲒⲘⲒ ⲚⲒⲞⲨⲆⲀⲒ ⲘⲠⲒⲤⲦⲎ ⲠⲈϤⲒⲰⲦ ⲆⲈ ⲚⲈⲞⲨⲈⲒⲚⲒⲚ ⲠⲈ.
2Daar de broeders van Lustra en Ikónium een goede getuigenis over hem aflegden,
2ⲪⲀⲒ ⲚⲀⲨⲈⲢⲘⲈⲐⲢⲈ ⲈⲐⲂⲎⲦϤ ⲚϪⲈⲚⲒⲤⲚⲎⲞⲨ ⲈⲦϦⲈⲚ ⲖⲨⲤⲦⲢⲀ ⲚⲈⲘ ⲒⲔⲞⲚⲒⲞⲚ.
3en Paulus hem dus als reisgezel wenste, liet hij hem besnijden ter wille van de Joden in die plaatsen; want allen wisten, dat zijn vader een heiden was.
3ⲪⲀⲒ ⲀϤⲞⲨⲰϢ ⲚϪⲈⲠⲀⲨⲖⲞⲤ ⲈⲐⲢⲈϤⲒ ⲈⲂⲞⲖ ⲚⲈⲘⲀϤ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀϤⲞⲖϤ ⲀϤⲤⲞⲨⲂⲎⲦϤ ⲈⲐⲂⲈ ⲚⲒⲒⲞⲨⲆⲀⲒ ⲈⲦϢⲞⲠ ϦⲈⲚⲠⲒⲘⲀ ⲈⲦⲈⲘⲘⲀⲨ ⲚⲀⲨⲤⲰⲞⲨⲚ ⲄⲀⲢ ⲦⲎⲢⲞⲨ ϪⲈ ⲠⲈϤⲒⲰⲦ ⲞⲨⲞⲨⲈⲒⲚⲒⲚ ⲠⲈ.
4In de steden, die ze bezochten, bevalen ze, de voorschriften te onderhouden, die door de apostelen en de priesters van Jerusalem waren vastgesteld.
4ⲈⲨⲔⲰϮ ⲆⲈ ϦⲈⲚⲚⲒⲠⲞⲖⲒⲤ ⲚⲀⲨϮ ⲘⲘⲞⲤ ⲈⲦⲞⲦⲞⲨ ⲈⲀⲢⲈϨ ⲈⲚⲒϨⲰⲚ ⲈⲦⲀⲨⲤⲈⲘⲚⲎ ⲦⲞⲨ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲒⲦⲞⲦⲞⲨ ⲚⲚⲒⲀⲠⲞⲤⲦⲞⲖⲞⲤ ⲚⲈⲘ ⲚⲒⲠⲢⲈⲤⲂⲨⲦⲈⲢⲞⲤ ⲈⲦϦⲈⲚ ⲒⲈⲢⲞⲤⲀⲖⲎⲘ.
5Zó werden de gemeenten in het geloof bevestigd, en namen met de dag in aantal toe.
5ⲚⲒⲈⲔⲔⲖⲎⲤⲒⲀ ⲘⲈⲚ ⲞⲨⲚ ⲚⲀⲨⲚⲎⲞⲨ ⲚⲦⲀϪⲢⲞ ϦⲈⲚⲠⲒⲚⲀϨϮ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲀⲨⲚⲎⲞⲨ ⲚⲀϢⲀⲒ ϦⲈⲚⲦⲞⲨⲎⲠⲒ ⲘⲘⲎⲚⲒ.
6Ze trokken nu Frúgië en de streek van Galátië door, omdat de Heilige Geest hen belette, het woord in Azië2 te verkondigen.
6ⲀⲨⲤⲒⲚⲒ ⲆⲈ ⲈⲂⲞⲖ ϨⲒⲦⲈⲚ ϮⲪⲢⲒⲔⲒⲀ ⲚⲈⲘ ϮⲬⲰⲢⲀ ⲚⲦⲈϮⲄⲀⲖⲀⲦⲒⲀ ⲈⲀϤⲦⲀϨⲚⲞ ⲘⲘⲰⲞⲨ ⲚϪⲈⲠⲒⲠⲚⲈⲨⲘⲀⲈⲐⲞⲨⲀⲂ ⲈϢⲦⲈⲘⲤⲀϪⲒ ⲘⲠⲒⲤⲀϪⲒ ⲚⲦⲈⲪⲚⲞⲨϮ ϦⲈⲚϮⲀⲤⲒⲀ.
7Toen ze dicht bij Músië waren gekomen, trachtten ze naar Bitúnië te gaan, maar de Geest van Jesus liet het hun niet toe.
7ⲈⲦⲀⲨⲒ ⲆⲈ ⲈϨⲢⲎⲒ ⲈⲚⲒⲘⲀ ⲚⲦⲈϮⲘⲨⲤⲒⲀ ⲚⲀⲨϬⲰⲚⲦ ⲘⲘⲰⲞⲨ ⲈϢⲈ ⲈϮⲂⲎⲐⲈⲚⲒⲀ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲀϤⲬⲰ ⲘⲘⲰⲞⲨ ⲀⲚ ⲠⲈ ⲚϪⲈⲠⲒⲠⲚⲈⲨⲘⲀⲚⲦⲈⲒⲎⲤⲞⲨⲤ.
8Ze trokken dus Músië door, en zakten naar Troas af.
8ⲈⲦⲀⲨⲤⲒⲚⲒ ⲆⲈ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚϮⲘⲨⲤⲒⲀ ⲀⲨⲒ ⲈϨⲢⲎⲒ ⲈⲦⲢⲰⲀⲤ.
9Daar had Paulus ‘s nachts een visioen: een Macedóniër stond voor hem, en smeekte: Kom over naar Macedónië, en help ons.
9ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲞⲨⲞⲚϨ ⲈⲠⲀⲨⲖⲞⲤ ⲚϪⲈⲞⲨϨⲞⲢⲀⲘⲀ ⲘⲠⲒⲈϪⲰⲢϨ ⲞⲨⲢⲰⲘⲒ ⲘⲘⲀⲔⲈⲆⲰⲚ ⲈϤⲞϨⲒ ⲈⲢⲀⲦϤ ⲈϤⲦⲰⲂϨ ⲘⲘⲞϤ ⲈϤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲀⲘⲞⲨ ⲈⲐⲘⲀⲔⲈⲆⲞⲚⲒⲀ ⲀⲢⲒⲂⲞⲎⲐⲒⲚ ⲈⲢⲞⲚ.
10Zodra hij nu het visioen had aanschouwd, deden we aanstonds ons best, om naar Macedónië te vertrekken; overtuigd, dat God ons geroepen had, om hun het evangelie te verkondigen.
10ϨⲰⲤ ⲆⲈ ⲈⲦⲀⲚⲚⲀⲨ ⲈⲠⲒϨⲞⲢⲀⲘⲀ ⲤⲀⲦⲞⲦⲈⲚ ⲀⲚⲔⲰϮ ⲚⲤⲀⲒⲈⲐⲘⲀⲔⲈⲆⲞⲚⲒⲀ ⲈⲚⲤⲞϬⲚⲒ ϪⲈ ⲈⲦⲀ ⲪⲚⲞⲨϮ ⲐⲀϨⲘⲈⲚ ⲈϨⲒϢⲈⲚⲚⲞⲨϤⲒ ⲚⲰⲞⲨ.
11We scheepten ons te Troas in, en zeilden regel. recht naar Samotrácië; de volgende dag naar Neápolis,
11ⲈⲦⲀⲚⲒ ⲆⲈ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲦⲢⲰⲀⲤ ⲀⲚϢⲈ ⲚⲬⲰⲖⲈⲘ ⲈⲤⲀⲘⲞⲐⲢⲀⲔⲎ ⲠⲈϤⲢⲀⲤϮ ⲆⲈ ⲀⲚⲒ ⲈϨⲢⲎⲒ ⲈⲚⲈⲀⲠⲞⲖⲒⲤ.
12en van daar naar Filippi, een kolonie, die de voornaamste stad van dit deel van Macedónië is. In deze stad brachten we enige dagen door.
12ⲞⲨⲞϨ ⲈⲂⲞⲖ ⲘⲘⲀⲨ ⲀⲚⲒ ⲈⲪⲒⲖⲒⲠⲠⲞⲒⲤ ⲈⲦⲈ ⲚⲐⲞⲤ ⲦⲈ ϮϨⲞⲨⲒϮ ⲚⲦⲈϮⲦⲞⲒ ⲚⲦⲈⲐⲘⲀⲔⲈⲆⲞⲚⲒⲀ ⲞⲨⲠⲞⲖⲒⲤ ⲚⲔⲞⲖⲰⲚⲒⲀ ⲚⲀⲚϢⲞⲠ ⲆⲈ ⲠⲈ ϦⲈⲚϮⲠⲞⲖⲒⲤ ⲈⲦⲈⲘⲘⲀⲨ ⲚϨⲀⲚⲈϨⲞⲞⲨ.
13Op de sabbat gingen we de poort uit naar een rivier, waar we een bedeplaats vermoedden. We gingen er zitten, en onderhielden ons met de vrouwen, die er waren samengekomen.
13ⲚϨⲢⲎⲒ ⲆⲈ ϦⲈⲚⲠⲒⲈϨⲞⲞⲨ ⲚⲦⲈⲚⲒⲤⲀⲂⲂⲀⲦⲞⲚ ⲀⲚⲒ ⲤⲀⲂⲞⲖ ⲚϮⲠⲞⲖⲒⲤ ϦⲀⲦⲈⲚ ⲪⲒⲀⲢⲞ ⲠⲒⲘⲀ ⲈⲚⲀⲚⲘⲈⲨⲒ ϪⲈ ⲞⲨⲞⲚ ⲞⲨⲠⲢⲞⲤⲈⲨⲬⲎ ⲚⲀϢⲰⲠⲒ ⲘⲘⲀⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀⲚϨⲈⲘⲤⲒ ⲚⲀⲚⲤⲀϪⲒ ⲚⲈⲘ ⲚⲒϨⲒⲞⲘⲒ ⲈⲦⲀⲨⲒ ⲈⲂⲞⲖ.
14Ook een vrouw, Lúdia genaamd, een verkoopster van purper uit de stad Tuatira, een godvrezende, hoorde toe: en de Heer opende haar hart, zodat ze haar volle aandacht schonk aan Paulus’ woord.
14ⲞⲨⲞϨ ⲞⲨⲤϨⲒⲘⲒ ⲈⲠⲈⲤⲢⲀⲚ ⲠⲈ ⲖⲨⲆⲒⲀ ⲈⲞⲨⲤⲀⲚϬⲎϪⲒ ⲦⲈ ⲚⲦⲈⲞⲨⲠⲞⲖⲒⲤ ϪⲈ ⲐⲨⲀⲦⲎⲢⲰⲚ ⲈⲤⲈⲢⲤⲈⲂⲈⲤⲐⲈ ⲘⲪⲚⲞⲨϮ ⲚⲀⲤⲤⲰⲦⲈⲘ ⲐⲀⲒ Ⲁ- ⲪⲚⲞⲨϮ ⲞⲨⲰⲚ ⲘⲠⲈⲤϨⲎⲦ ⲈϮϨⲐⲎⲤ ⲈⲚⲎ ⲈⲚⲀⲢⲈ ⲠⲀⲨⲖⲞⲤ ϪⲰ ⲘⲘⲰⲞⲨ.
15Toen ze met haar gezin was gedoopt, nodigde ze ons uit, en zeide: Als gij van oordeel zijt, dat ik getrouw ben aan den Heer, komt dan en neemt uw intrek in mijn huis. En ze drong heel sterk bij ons aan.
15ⲈⲦⲀⲤϬⲒⲰⲘⲤ ⲆⲈ ⲚⲈⲘ ⲠⲈⲤⲎⲒ ⲀⲤϮϨⲞ ⲈⲢⲞⲚ ⲈⲤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲒⲤϪⲈ ⲀⲦⲈⲦⲈⲚⲞⲠⲦ ⲈⲞⲨⲠⲒⲤⲦⲎ ⲘⲠϬⲞⲒⲤ ⲀⲘⲰⲒⲚⲒ ⲈϦⲞⲨⲚ ⲈⲠⲀⲎⲒ ϢⲰⲠⲒ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲤϬⲒⲦⲦⲈⲚ ⲚϪⲞⲚⲤ.
16Eens, dat we naar de bedeplaats gingen, ontmoetten we een slavin, die een waarzeggenden geest in zich had, en met waarzeggen veel voor haar meesters verdiende.
16ⲀⲤϢⲰⲠⲒ ⲆⲈ ⲈⲚⲚⲀ ⲈϮⲠⲢⲞⲤⲈⲨⲬⲎ ⲀⲤⲒ ⲈⲂⲞⲖ ⲈϨⲢⲀⲚ ⲚϪⲈⲞⲨⲀⲖⲞⲨ ⲘⲂⲰⲔⲒ ⲈⲞⲨⲞⲚ ⲞⲨⲠⲚⲈⲨⲘⲀⲚⲢⲈϤϢⲒⲚⲒ ⲚⲈⲘⲀⲤ ⲐⲀⲒ ⲈⲚⲀⲤϮ ⲚⲞⲨⲘⲎϢ ⲚⲈⲢⲄⲀⲤⲒⲀ ⲚⲚⲈⲤϬⲒⲤⲈⲨ ⲈⲤⲞⲒ ⲚⲢⲈϤϢⲒⲚⲒ.
17Ze liep Paulus en ons achterna, en riep hardop: Deze mensen zijn dienaars van den allerhoogsten God; ze verkondigen u de weg des heils.
17ⲐⲀⲒ ⲈⲦⲀⲤⲘⲞϢⲒ ⲚⲤⲀⲠⲀⲨⲖⲞⲤ ⲚⲈⲘⲀⲚ ⲚⲀⲤⲰϢ ⲈⲂⲞⲖ ⲈⲤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲚⲀⲒⲢⲰⲘⲒ ϨⲀⲚⲈⲂⲒⲀⲒⲔ ⲚⲦⲈⲪⲚⲞⲨϮ ⲈⲦϬⲞⲤⲒ ⲚⲈⲚⲀⲒ ⲈⲦϨⲒⲰⲒϢ ⲚⲰⲦⲈⲚ ⲚⲞⲨⲘⲰⲒⲦ ⲚⲞⲨϪⲀⲒ.
18Zo deed ze vele dagen achtereen. Maar toen dat Paulus begon te vervelen, keerde hij zich om, en sprak tot den geest: Ik beveel u in naam van Jesus Christus, van haar uit te gaan. En op hetzelfde ogenblik ging hij heen.
18ⲪⲀⲒ ⲆⲈ ⲚⲀⲤⲢⲀ ⲘⲘⲞϤ ⲚⲞⲨⲘⲎϢ ⲚⲈϨⲞⲞⲨ ⲈⲦⲀϤⲈⲢⲘⲔⲀϨ ⲚϨⲎⲦ ⲆⲈ ⲚϪⲈⲠⲀⲨⲖⲞⲤ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀϤⲔⲞⲦϤ ⲈⲠⲒⲠⲚⲈⲨⲘⲀⲠⲈϪⲀϤ ϪⲈ ϮϨⲞⲚϨⲈⲚ ⲚⲀⲔ ϦⲈⲚⲪⲢⲀⲚ ⲚⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲠⲬⲢⲒⲤⲦⲞⲤ ⲈⲒ ⲈⲂⲞⲖ ⲚϦⲎⲦⲤ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲒ ⲈⲂⲞⲖ ⲚϮⲞⲨⲚⲞⲨ ⲈⲦⲈⲘⲘⲀⲨ.
19Maar zodra haar meesters bemerkten, dat hun hoop op winst was vervlogen, grepen ze Paulus en Silas vast, sleurden ze over de markt naar het stadsbestuur,
19ⲈⲦⲀⲨⲚⲀⲨ ⲆⲈ ⲚϪⲈⲚⲈⲤϬⲒⲤⲈⲨ ϪⲈ ⲀⲤⲒ ⲈⲂⲞⲖ ⲚϦⲎⲦⲤ ⲚϪⲈⲦϨⲈⲖⲠⲒⲤ ⲚⲦⲈⲠⲞⲨϨⲰⲂ ⲀⲨⲀⲘⲞⲚⲒ ⲘⲠⲀⲨⲖⲞⲤ ⲚⲈⲘ ⲤⲒⲖⲀⲤ ⲀⲨⲰϢϮ ⲘⲘⲰⲞⲨ ⲈⲂⲞⲖ ⲈϮⲀⲄⲞⲢⲀ ϢⲀ ⲚⲒⲀⲢⲬⲰⲚ
20brachten ze voor de magistraten, en zeiden: Deze mensen brengen onze stad in rep en roer. Het zijn Joden;
20ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀⲨⲈⲚⲞⲨ ϨⲀ ⲚⲒⲤⲀⲦⲎⲄⲞⲨⲤ ⲠⲈϪⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲚⲀⲒⲢⲰⲘⲒ ⲤⲈϢⲐⲞⲢⲦⲈⲢ ⲚⲦⲈⲚⲠⲞⲖⲒⲤ ⲈϨⲀⲚⲒⲞⲨⲆⲀⲒ ⲚⲈ.
21ze verkondigen zeden en gewoonten, die wij als Romeinen niet mogen aanvaarden of volgen.
21ⲞⲨⲞϨ ⲤⲈϨⲒⲰⲒϢ ⲚⲀⲚ ⲚϨⲀⲚⲔⲈⲔⲀϨⲤ ⲚⲀⲒ ⲈⲦⲈⲤϢⲈ ⲚⲀⲚ ⲀⲚ ⲈϢⲞⲠⲞⲨ ⲞⲨⲆⲈ ⲈⲀⲒⲦⲞⲨ ⲈⲀⲚⲞⲚ ϨⲀⲚⲢⲰⲘⲈⲞⲤ.
22Ook het volk keerde zich tegen hen. Nu lieten de magistraten hun de kleren afrukken, en gaven bevel, hen met roeden te geselen.
22ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲦⲰⲚϤ ⲈϨⲢⲎⲒ ⲈϪⲰⲞⲨ ⲚϪⲈⲠⲒⲘⲎϢ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲒⲤⲀⲦⲎⲄⲞⲨⲤ ⲀⲨⲪⲰϦ ⲚⲚⲞⲨϨⲂⲰⲤ ⲀⲨⲈⲢⲔⲈⲖⲈⲨⲒⲚ ⲚⲤⲈϨⲒⲞⲨⲒ ⲈⲢⲰⲞⲨ ⲘⲠϢⲂⲰⲦ.
23En toen ze hun een pak slaag hadden gegeven, stopten ze hen in de gevangenis, en gaven bevel aan den gevangenbewaarder, om ze met grote zorg te bewaken.
23ⲈⲦⲀⲨϮ ⲚⲞⲨⲘⲎϢ ⲚϢⲀϢ ⲚⲰⲞⲨ ⲀⲨϨⲒⲦⲞⲨ ⲈⲠⲒϢⲦⲈⲔⲞ ⲈⲀⲨϨⲞⲚϨⲈⲚ ⲈⲦⲞⲦϤ ⲘⲠⲒⲢⲈϤⲀⲢⲈϨ ⲚⲦⲈⲠⲒⲘⲀ ⲚⲤⲰⲚϨ ⲈⲀⲢⲈϨ ⲈⲢⲰⲞⲨ ϦⲈⲚⲞⲨⲦⲀϪⲢⲞ.
24Na zo’n streng bevel, wierp hij ze in de binnenste afdeling der gevangenis, en sloot hun voeten in het blok.
24ⲪⲀⲒ ⲈⲦⲀϤϬⲒ ⲚⲞⲨϨⲞⲚϨⲈⲚ ⲘⲠⲀⲒⲢⲎϮ ⲀϤϨⲒⲦⲞⲨ ⲈϦⲞⲨⲚ ⲈⲠⲒϢⲦⲈⲔⲞ ⲈⲦⲤⲀϦⲞⲨⲚ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲦⲀϪⲢⲞ ⲚⲚⲞⲨϬⲀⲖⲀⲨϪ ⲈⲠⲒϢⲈ.
25Tegen middernacht waren Paulus en Silas aan het bidden, en zongen de lof van God; en de gevangenen luisterden naar hen.
25ⲚϨⲢⲎⲒ ⲆⲈ ϦⲈⲚⲦⲪⲀϢⲒ ⲘⲠⲒⲈϪⲰⲢϨ ⲠⲀⲨⲖⲞⲤ ⲚⲈⲘ ⲤⲒⲖⲀⲤ ⲈⲨⲈⲢⲠⲢⲞⲤⲈⲨⲬⲈⲤⲐⲈ ⲚⲀⲨⲤⲘⲞⲨ ⲈⲪⲚⲞⲨϮ ⲚⲀⲨⲤⲰⲦⲈⲘ ⲈⲢⲰⲞⲨ ⲚϪⲈⲚⲎ ⲈⲦⲤⲞⲚϨ.
26Maar eensklaps kwam er een aardbeving, zo hevig, dat de grondslagen van de gevangenis er van schudden. Opeens sprongen alle deuren open, en bij allen lieten de boeien los.
26ⲚⲞⲨϨⲞϮ ϦⲈⲚⲞⲨϨⲞϮ ⲀϤϢⲰⲠⲒ ⲚϪⲈⲞⲨⲚⲒϢϮ ⲘⲘⲞⲚⲘⲈⲚ ϨⲰⲤⲆⲈ ⲚⲤⲈⲔⲒⲘ ⲚϪⲈⲚⲒⲤⲈⲚϮ ⲚⲦⲈⲠⲒⲘⲀ ⲚⲤⲰⲚϨ ⲚϮⲞⲨⲚⲞⲨ ⲆⲈ ⲀⲨⲞⲨⲰⲚ ⲚϪⲈⲚⲒⲢⲰⲞⲨ ⲦⲎⲢⲞⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲒⲤⲚⲀⲨϨ ⲚⲦⲰⲞⲨ ⲦⲎⲢⲞⲨ ⲀⲨⲂⲰⲖ ⲈⲂⲞⲖ.
27De gevangenbewaarder werd wakker, en zag, dat de deuren van de gevangenis openstonden. Hij trok zijn zwaard en wilde zich doden; want hij meende. dat de gevangenen waren ontvlucht.
27ⲈⲦⲀϤⲚⲈϨⲤⲒ ⲆⲈ ⲚϪⲈⲠⲒⲢⲈϤⲀⲢⲈϨ ⲚⲦⲈⲠⲒⲘⲀ ⲚⲤⲰⲚϨ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀϤⲚⲀⲨ ⲈⲚⲒⲢⲰⲞⲨ ⲚⲦⲈⲠⲒϢⲦⲈⲔⲞ ⲈⲨⲞⲨⲎⲚ ⲀϤⲐⲰⲔⲈⲘ ⲚⲦⲈϤⲤⲎϤⲒ ⲈϤⲚⲀϦⲞⲐⲂⲈϤ ⲈϤⲘⲈⲨⲒ ϪⲈ ⲀⲨⲪⲰⲦ ⲚϪⲈⲚⲎ ⲈⲦⲤⲰⲚϨ.
28Maar Paulus riep met luider stem: Doe uzelf geen kwaad; want we zijn allen nog hier.
28ⲀϤⲰϢ ⲆⲈ ⲈⲂⲞⲖ ⲚϪⲈⲠⲀⲨⲖⲞⲤ ϦⲈⲚⲞⲨⲚⲒϢϮ ⲚⲤⲘⲎ ⲈϤϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲘⲠⲈⲢⲈⲢ ϨⲖⲒ ⲘⲠⲈⲦϨⲰⲞⲨ ⲚⲀⲔ ⲦⲈⲚⲘⲠⲀⲒⲘⲀ ⲄⲀⲢ ⲦⲎⲢⲞⲨ.
29Hij vroeg om licht, snelde naar binnen, en viel sidderend Paulus en Silas te voet.
29ⲀϤϬⲒ ⲆⲈ ⲚⲞⲨⲰⲒⲚⲒ ⲀϤϬⲞϪⲒ ⲈϦⲞⲨⲚ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀϤϢⲰⲠⲒ ϦⲈⲚⲞⲨⲤⲐⲈⲢⲦⲈⲢ ⲀϤϨⲒⲦϤ ⲈϦⲢⲎⲒ ϦⲀⲢⲀⲦϤ ⲘⲠⲀⲨⲖⲞⲤ ⲚⲈⲘ ⲤⲒⲖⲀⲤ.
30Hij bracht ze naar buiten, en zeide: Heren, wat moet ik doen, om gered te worden?
30ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀϤⲈⲚⲞⲨ ⲈⲂⲞⲖ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲚⲀϬⲒⲤⲈⲨ ⲞⲨ ⲠⲈⲦⲤⲈⲘⲠϢⲀ ⲚⲦⲀⲀⲒϤ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲦⲀⲚⲞϨⲈⲘ.
31Ze zeiden: Geloof in den Heer Jesus, en ge zult gered worden met uw gezin.
31ⲚⲐⲰⲞⲨ ⲆⲈ ⲠⲈϪⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲚⲀϨϮ ⲈⲠϬⲞⲒⲤ ⲒⲎⲤⲞⲨⲤ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲔⲈⲚⲞϨⲈⲘ ⲚⲐⲞⲔ ⲚⲈⲘ ⲠⲈⲔⲎⲒ.
32En ze verkondigden het woord des Heren aan hem en al zijn huisgenoten.
32ⲞⲨⲞϨ ⲀⲨⲤⲀϪⲒ ⲚⲈⲘⲀϤ ⲘⲠⲒⲤⲀϪⲒ ⲚⲦⲈⲠϬⲞⲒⲤ ⲚⲐⲞϤ ⲚⲈⲘ ⲠⲈϤⲎⲒ ⲦⲎⲢϤ.
33Nog op hetzelfde uur van de nacht nam hij hen bij zich op, wies hun wonden, en werd toen onmiddellijk met al de zijnen gedoopt.
33ⲞⲨⲞϨ ⲀϤⲞⲖⲞⲨ ⲚϮⲞⲨⲚⲞⲨ ⲈⲦⲈⲘⲘⲀⲨ ⲚⲦⲈⲠⲒⲈϪⲰⲢϨ ⲀϤϪⲞⲔⲘⲞⲨ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲚⲞⲨⲈⲢϦⲰⲦ ⲞⲨⲞϨ ⲀϤϬⲒⲰⲘⲤ ⲚⲐⲞϤ ⲚⲈⲘ ⲠⲈϤⲎⲒ ⲦⲎⲢϤ.
34Nu geleidde hij ze naar boven, zette hun spijzen voor, en verheugde zich met heel zijn gezin, dat hij het geloof in God had ontvangen.
34ⲈⲦⲀϤⲈⲚⲞⲨ ⲆⲈ ⲈϦⲞⲨⲚ ⲈⲠⲈϤⲎⲒ ⲀϤⲬⲀ ⲞⲨⲦⲢⲀⲠⲈⲌⲀ ϦⲀⲦⲞⲦⲞⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲚⲀϤⲐⲈⲖⲎ ⲖⲘⲘⲞϤ ⲚⲈⲘ ⲠⲈϤⲎⲒ ⲦⲎⲢϤ ⲈⲦⲀϤⲚⲀϨϮ ⲈⲪⲚⲞⲨϮ.
35Toen het dag was geworden, zonden de magistraten gerechtsdienaars met het bevel: Laat die mannen in vrijheid.
35ⲈⲦⲀ ⲠⲒⲈϨⲞⲞⲨ ⲆⲈ ϢⲰⲠⲒ ⲀⲨⲞⲨⲰⲢⲠ ⲚϪⲈⲚⲒⲤⲀⲦⲎⲄⲞⲨⲤ ⲚϨⲀⲚⲢⲀⲂⲆⲞⲨⲬⲞⲤ ⲈⲨϪⲰ ⲘⲘⲞⲤ ϪⲈ ⲬⲀ ⲚⲒⲢⲰⲘⲒ ⲈⲦⲈⲘⲘⲀⲨ ⲈⲂⲞⲖ.
36De gevangenbewaarder bracht dit bericht aan Paulus over: De magistraten hebben me laten zeggen, u in vrijheid te laten. Gaat dus in vrede heen.
36ⲀϤⲦⲀⲘⲈ ⲠⲀⲨⲖⲞⲤ ⲆⲈ ⲈⲚⲀⲒⲤⲀϪⲒ ⲚϪⲈⲠⲒⲢⲈϤⲀⲢⲈϨ ⲚⲦⲈⲠⲒⲘⲀ ⲚⲤⲰⲚϨ ϪⲈ Ⲁ- ⲚⲒⲤⲀⲦⲎⲄⲞⲨⲤ ⲞⲨⲰⲢⲠ ϨⲒⲚⲀ ⲚⲤⲈⲬⲀ ⲐⲎⲚⲞⲨ ⲈⲂⲞⲖ ϮⲚⲞⲨ ⲞⲨⲚ ⲀⲘⲰⲒⲚⲒ ⲈⲂⲞⲖ ⲘⲀϢⲈ ⲚⲰⲦⲈⲚ ϦⲈⲚⲞⲨϨⲒⲢⲎⲚⲎ.
37Maar Paulus zei hun: Zonder verhoor hebben ze ons, romeinse burgers, in het openbaar gegeseld en in de gevangenis geworpen; en nu laten ze ons los, maar in het geheim? Dat niet; zelf moeten ze komen,
37ⲠⲀⲨⲖⲞⲤ ⲆⲈ ⲠⲈϪⲀϤ ⲚⲰⲞⲨ ϪⲈ ⲈⲦⲀⲨϨⲒⲞⲨⲒ ⲈⲢⲞⲚ ⲚⲆⲎⲘⲞⲤⲒⲀ ⲈⲀⲚⲞⲚ ϨⲀⲚⲢⲰⲘⲒ ⲚⲢⲰⲘⲈⲞⲤ ⲚⲦⲈⲚⲈⲢⲠⲔⲈϨⲰⲞⲨⲒ ⲘⲠϨⲀⲠ ⲀⲚ ⲀⲨϨⲒⲦⲦⲈⲚ ⲈⲠϢⲦⲈⲔⲞ ⲞⲨⲞϨ ⲤⲈϨⲒⲞⲨⲒ ⲘⲘⲞⲚ ⲈⲂⲞⲖ ⲚⲬⲰⲠ ⲘⲘⲞⲚ ⲀⲖⲖⲀ ⲘⲀⲢⲞⲨⲒ ⲚⲐⲰⲞⲨⲒ ⲚⲤⲈⲈⲚⲦⲈⲚ ⲈⲂⲞⲖ.
38om ons in vrijheid te stellen. De gerechtsdienaars brachten deze boodschap aan de magistraten over. Toen ze hoorden, dat het Romeinen waren, werden ze bang;
38ⲀⲨⲦⲀⲘⲈ ⲚⲒⲤⲀⲦⲎⲄⲞⲨⲤ ⲆⲈ ⲈⲚⲀⲒⲤⲀϪⲒ ⲚϪⲈⲚⲒⲢⲀⲂⲆⲞⲨⲬⲞⲤ ⲀⲨⲈⲢϨⲞϮ ⲆⲈ ⲈⲦⲀⲨⲤⲰⲦⲈⲘ ϪⲈ ϨⲀⲚⲢⲰⲘⲈⲞⲤ ⲚⲈ.
39ze gingen er heen, boden hun verontschuldigingen aan, en stelden hen in vrijheid met het verzoek de stad te verlaten.
39ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀⲨⲒ ⲀⲨϦⲰⲚϪ ⲈⲢⲰⲞⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀⲨⲈⲚⲞⲨ ⲈⲂⲞⲖ ⲀⲨϮϨⲞ ⲈⲢⲰⲞⲨ ⲈⲐⲢⲞⲨϢⲈ ⲚⲰⲞⲨ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲦⲞⲨⲠⲞⲖⲒⲤ.
40Ze verlieten dus de gevangenis, en gingen bij Lúdia binnen; en toen ze de broeders hadden gezien en vermaand, reisden ze verder.
40ⲈⲦⲀⲨⲒ ⲆⲈ ⲈⲂⲞⲖ ϦⲈⲚⲠⲒϢⲦⲈⲔⲞ ⲀⲨϢⲈ ⲈϦⲞⲨⲚ ⲈⲠⲎⲒ ⲚⲖⲨⲆⲒⲀ ⲞⲨⲞϨ ⲈⲦⲀⲨⲚⲀⲨ ⲀⲨϮⲚⲞⲘϮ ⲚⲚⲒⲤⲚⲎⲞⲨ ⲞⲨⲞϨ ⲀⲨⲒ ⲈⲂⲞⲖ.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.