เศคาริยาห์ 8
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Lutherbibel 1912
1ถ้อยคำของพระยาห์เวห์จอมทัพมาถึงข้าพเจ้า
1Und des HERRN Wort geschah zu mir und sprach:
2พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าวดังนี้ “เราหวงแหนศิโยนอย่างยิ่ง เราหวงแหนเธอด้วยความโกรธอันรุนแรง”
2So spricht der HERR Zebaoth: Ich eifere um Zion mit großem Eifer und eifere um sie in großem Zorn.
3พระยาห์เวห์กล่าวดังนี้ “เรากลับมาศิโยนแล้ว และจะอยู่กลางเยรูซาเล็ม เยรูซาเล็มจะได้ชื่อว่า ‘เมืองแห่งความจริง’ และภูเขาของพระยาห์เวห์จอมทัพจะได้ชื่อว่า ‘ภูเขาศักดิ์สิทธิ์’”
3So spricht der HERR: Ich kehre mich wieder zu Zion und will zu Jerusalem wohnen, daß Jerusalem soll eine Stadt der Wahrheit heißen und der Berg des HERRN Zebaoth ein Berg der Heiligkeit.
4พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าวดังนี้ “ชายชราและหญิงชราจะอยู่ตามถนนในเยรูซาเล็มอีกครั้ง แต่ละคนถือไม้เท้าเพราะอายุมาก
4So spricht der HERR Zebaoth: Es sollen noch fürder wohnen in den Gassen zu Jerusalem alte Männer und Weiber und die an Stecken gehen vor großem Alter;
5ถนนในเมืองจะเต็มไปด้วยเด็กชายและเด็กหญิงที่เล่นกันอยู่ตามถนน”
5und der Stadt Gassen soll sein voll Knaben und Mädchen, die auf ihren Gassen spielen.
6พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าวดังนี้ “ถ้าเรื่องนี้น่าพิศวงในสายตาของผู้คนที่เหลืออยู่ในวันเหล่านั้น แล้วในสายตาเราจะต้องน่าพิศวงด้วยหรือ?” พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าว
6So spricht der HERR Zebaoth: Ist solches unmöglich vor den Augen dieses übrigen Volkes zu dieser Zeit, sollte es darum auch unmöglich sein vor meinen Augen? spricht der HERR Zebaoth.
7พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าวดังนี้ “เราจะช่วยผู้คนของเราให้รอดจากแผ่นดินทางตะวันออกและแผ่นดินทางตะวันตก
7So spricht der HERR Zebaoth: Siehe, ich will mein Volk erlösen vom Lande gegen Aufgang und vom Lande gegen Niedergang der Sonne;
8เราจะนำพวกเขามา และพวกเขาจะอาศัยอยู่ในเยรูซาเล็ม พวกเขาจะเป็นผู้คนของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของพวกเขา ด้วยความจริงและความชอบธรรม”
8und will sie herzubringen, daß sie zu Jerusalem wohnen; und sie sollen mein Volk sein, und ich will ihr Gott sein in Wahrheit und Gerechtigkeit.
9พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าวดังนี้ “จงลงมือทำอย่างเข้มแข็ง พวกคุณที่กำลังฟังถ้อยคำเหล่านี้จากปากผู้ประกาศสาส์นในช่วงนี้ ผู้ประกาศสาส์นเหล่านั้นอยู่ในสมัยที่วางรากฐานวิหารของพระยาห์เวห์จอมทัพ เพื่อสร้างวิหารนั้นขึ้น
9So spricht der HERR Zebaoth: Stärket eure Hände, die ihr höret diese Worte zu dieser Zeit durch der Propheten Mund, des Tages, da der Grund gelegt ist an des HERRN Zebaoth Hause, daß der Tempel gebaut würde.
10เพราะก่อนวันเหล่านั้น ไม่มีค่าจ้างสำหรับคนหรือสัตว์ ไม่มีความสงบปลอดภัยแก่ผู้ที่ออกไปหรือเข้ามา เพราะศัตรู เพราะเราทำให้ทุกคนต่อสู้กับเพื่อนบ้านของตน
10Denn vor diesen Tagen war der Menschen Arbeit vergebens, und der Tiere Arbeit war nichts, und war kein Friede vor Trübsal denen, die aus und ein zogen; sondern ich ließ alle Menschen gehen, einen jeglichen wider seinen Nächsten.
11แต่บัดนี้ เราจะไม่ทำกับผู้คนที่เหลืออยู่เหมือนในวันก่อน ๆ” พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าว
11Aber nun will ich nicht wie in den vorigen Tagen mit den übrigen dieses Volkes fahren, spricht der HERR Zebaoth;
12“เพราะเมล็ดพันธุ์แห่งสันติภาพและเถาองุ่นจะออกผล แผ่นดินจะให้ผลผลิต และฟ้าสวรรค์จะให้น้ำค้าง เราจะให้ผู้คนที่เหลืออยู่รับสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดเป็นมรดก
12sondern sie sollen Same des Friedens sein. Der Weinstock soll seine Frucht geben und das Land sein Gewächs geben, und der Himmel soll seinen Tau geben; und ich will die übrigen dieses Volkes solches alles besitzen lassen.
13วงศ์วานยูดาห์และวงศ์วานอิสราเอลเอ๋ย พวกคุณเคยเป็นคำสาปท่ามกลางชนชาติต่าง ๆ เราจะช่วยพวกคุณให้รอด แล้วพวกคุณจะเป็นพร อย่ากลัวเลย จงลงมือทำอย่างเข้มแข็ง”
13Und soll geschehen, wie ihr vom Hause Juda und vom Hause Israel seid ein Fluch gewesen unter den Heiden, so will ich euch erlösen, daß ihr sollt ein Segen sein. Fürchtet euch nur nicht und stärket eure Hände.
14เพราะพระยาห์เวห์จอมทัพกล่าวดังนี้ “เราเคยตั้งใจจะนำภัยร้ายมาถึงพวกคุณ เมื่อบรรพบุรุษของพวกคุณยั่วให้เราโกรธ” พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าว “และเราไม่ได้เปลี่ยนใจ
14So spricht der HERR Zebaoth: Gleichwie ich euch gedachte zu plagen, da mich eure Väter erzürnten, spricht der HERR Zebaoth, und es reute mich nicht,
15ในวันเหล่านี้ เราก็ตั้งใจอีกครั้งที่จะทำดีต่อเยรูซาเล็มและวงศ์วานยูดาห์ อย่ากลัวเลย
15also gedenke ich nun wiederum in diesen Tagen, wohlzutun Jerusalem und dem Hause Juda. Fürchtet euch nur nicht.
16จงทำสิ่งเหล่านี้ แต่ละคนจงพูดความจริงกับเพื่อนบ้าน จงตัดสินคดีที่ประตูเมืองของพวกคุณด้วยความจริงและสันติภาพ
16Das ist's aber, was ihr tun sollt: Rede einer mit dem andern Wahrheit, und richtet recht, und schafft Frieden in euren Toren;
17อย่าให้ใครคิดร้ายต่อเพื่อนบ้านอยู่ในใจ และอย่าชื่นชอบคำสาบานเท็จ เพราะสิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นสิ่งที่เราเกลียด” พระยาห์เวห์กล่าว
17und denke keiner Arges in seinem Herzen wider seinen Nächsten, und liebt nicht falsche Eide! denn solches alles hasse ich, spricht der HERR.
18ถ้อยคำของพระยาห์เวห์จอมทัพมาถึงข้าพเจ้า
18Und es geschah des HERRN Zebaoth Wort zu mir und sprach:
19พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าวดังนี้ “การอดอาหารในเดือนที่สี่ ที่ห้า ที่เจ็ด และที่สิบ จะกลายเป็นความยินดี ความชื่นบาน และงานฉลองอันรื่นเริงสำหรับวงศ์วานยูดาห์ ฉะนั้น จงรักความจริงและสันติภาพ”
19So spricht der HERR Zebaoth: Die Fasten des vierten, fünften, siebenten und zehnten Monats sollen dem Hause Juda zur Freude und Wonne und zu fröhlichen Jahrfesten werden; allein liebet die Wahrheit und Frieden.
20พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าวดังนี้ “ชนชาติมากมายและผู้คนจากหลายเมืองจะมาอีก
20So spricht der HERR Zebaoth: Weiter werden noch kommen viele Völker und vieler Städte Bürger;
21ชาวเมืองหนึ่งจะไปหาอีกเมืองหนึ่ง บอกว่า ‘พวกเรารีบไปขอความโปรดปรานจากพระยาห์เวห์ และแสวงหาพระยาห์เวห์จอมทัพกันเถิด ข้าพเจ้าก็จะไปด้วย’
21und werden die Bürger einer Stadt gehen zur andern und sagen: Laßt uns gehen, zu bitten vor dem HERRN und zu suchen den HERRN Zebaoth; wir wollen auch mit euch gehen.
22ชนชาติมากมายและประชาชาติที่เข้มแข็งจะมาที่เยรูซาเล็ม เพื่อแสวงหาพระยาห์เวห์จอมทัพและขอความโปรดปรานจากพระยาห์เวห์”
22Also werden viele Völker und die Heiden in Haufen kommen, zu suchen den HERRN Zebaoth zu Jerusalem, zu bitten vor dem HERRN.
23พระยาห์เวห์จอมทัพกล่าวดังนี้ “ในวันเหล่านั้น ชายสิบคนจากทุกภาษาของชนชาติต่าง ๆ จะจับชายเสื้อของชาวยิวคนหนึ่ง บอกว่า ‘พวกเราจะไปกับพวกคุณ เพราะเราได้ยินว่าพระเจ้าอยู่กับพวกคุณ’”
23So spricht der HERR Zebaoth: Zu der Zeit werden zehn Männer aus allerlei Sprachen der Heiden einen jüdischen Mann bei dem Zipfel ergreifen und sagen: Wir wollen mit euch gehe; denn wir hören, daß Gott mit euch ist.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.