โรม 11
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Douay-Rheims Bible, American Edition (1899)
1ถ้าเช่นนั้น ข้าพเจ้าถามว่า พระเจ้าทรงปฏิเสธประชากรของพระองค์หรือ ไม่มีทางเป็นอย่างนั้น! เพราะข้าพเจ้าเองก็เป็นชาวอิสราเอล เป็นเชื้อสายของอับราฮัม จากเผ่าเบนยามิน
1I say then: Hath God cast away his people? God forbid. For I also am an Israelite of the seed of Abraham, of the tribe of Benjamin.
2พระเจ้าไม่ได้ทรงปฏิเสธประชากรของพระองค์ ผู้ที่พระองค์ทรงรู้จักล่วงหน้า หรือพวกคุณไม่รู้หรือว่า พระคัมภีร์กล่าวถึงเอลียาห์อย่างไร ตอนที่เขากล่าวฟ้องอิสราเอลต่อพระเจ้าว่า
2God hath not cast away his people, which he foreknew. Know you not what the scripture saith of Elias; how he calleth on God against Israel?
3“องค์พระผู้เป็นเจ้า พวกเขาฆ่าผู้เผยพระวจนะของพระองค์ และทำลายแท่นบูชาของพระองค์ ข้าพเจ้าเหลืออยู่คนเดียว และพวกเขายังตามเอาชีวิตข้าพเจ้า”
3Lord, they have slain thy prophets, they have dug down thy altars; and I am left alone, and they seek my life.
4แต่พระเจ้าทรงตอบเขาอย่างไร “เราได้เก็บคนไว้สำหรับเราเองเจ็ดพันคน ซึ่งไม่เคยคุกเข่าต่อบาอัล”
4But what saith the divine answer to him? I have left me seven thousand men, that have not bowed their knees to Baal.
5เช่นเดียวกัน ในเวลาปัจจุบันนี้ก็ยังมีคนที่เหลืออยู่ ตามการทรงเลือกโดยพระคุณ
5Even so then at this present time also, there is a remnant saved according to the election of grace.
6และถ้าเป็นโดยพระคุณ ก็ไม่ใช่โดยการกระทำอีกต่อไป มิฉะนั้น พระคุณก็ไม่ใช่พระคุณ แต่ถ้าเป็นโดยการกระทำ ก็ไม่ใช่โดยพระคุณอีกต่อไป มิฉะนั้น การกระทำก็ไม่ใช่การกระทำ
6And if by grace, it is not now by works: otherwise grace is no more grace.
7ถ้าเช่นนั้น เป็นอย่างไร สิ่งที่อิสราเอลแสวงหา พวกเขาไม่ได้รับ แต่ผู้ที่ทรงเลือกได้รับ ส่วนคนที่เหลือถูกทำให้ใจแข็งกระด้าง
7What then? That which Israel sought, he hath not obtained: but the election hath obtained it; and the rest have been blinded.
8ดังที่มีเขียนไว้ว่า “พระเจ้าประทานวิญญาณแห่งความมึนชาแก่พวกเขา มีตาแต่มองไม่เห็น มีหูแต่ฟังไม่ได้ยิน จนถึงวันนี้”
8As it is written: God hath given them the spirit of insensibility; eyes that they should not see; and ears that they should not hear, until this present day.
9ดาวิดกล่าวว่า “ขอให้โต๊ะอาหารของพวกเขากลายเป็นบ่วง กับดัก สิ่งที่ทำให้สะดุด และการลงโทษตอบแทนแก่พวกเขา
9And David saith: Let their table be made a snare, and a trap, and a stumbling block, and a recompense unto them.
10ขอให้ตาของพวกเขามืดลง เพื่อพวกเขาจะมองไม่เห็น และให้หลังของพวกเขาค้อมอยู่เสมอ”
10Let their eyes be darkened, that they may not see: and bow down their back always.
11ถ้าเช่นนั้น ข้าพเจ้าถามว่า พวกเขาสะดุดเพื่อจะล้มลงหรือ ไม่มีทางเป็นอย่างนั้น! แต่เพราะการล้มของพวกเขา ความรอดจึงมาถึงคนต่างชาติ เพื่อกระตุ้นให้พวกเขาอิจฉา
11I say then, have they so stumbled, that they should fall? God forbid. But by their offence, salvation is come to the Gentiles, that they may be emulous of them.
12ถ้าการล้มของพวกเขาเป็นความมั่งคั่งของโลก และความสูญเสียของพวกเขาเป็นความมั่งคั่งของคนต่างชาติ แล้วความบริบูรณ์ของพวกเขาจะยิ่งกว่านั้นสักเพียงใด
12Now if the offence of them be the riches of the world, and the diminution of them, the riches of the Gentiles; how much more the fulness of them?
13ข้าพเจ้ากำลังพูดกับพวกคุณที่เป็นคนต่างชาติ ในเมื่อข้าพเจ้าเป็นอัครทูตไปหาคนต่างชาติ ข้าพเจ้าจึงยกย่องงานรับใช้ของข้าพเจ้า
13For I say to you, Gentiles: as long indeed as I am the apostle of the Gentiles, I will honour my ministry,
14เผื่อว่าข้าพเจ้าจะกระตุ้นญาติพี่น้องทางสายเลือดของข้าพเจ้าให้อิจฉา และช่วยบางคนในพวกเขาให้รอด
14If, by any means, I may provoke to emulation them who are my flesh, and may save some of them.
15เพราะถ้าการปฏิเสธพวกเขาทำให้โลกคืนดี แล้วการยอมรับพวกเขาจะเป็นอะไรได้ นอกจากชีวิตจากความตาย
15For if the loss of them be the reconciliation of the world, what shall the receiving of them be, but life from the dead?
16ถ้าผลแรกบริสุทธิ์ แป้งทั้งก้อนก็บริสุทธิ์ และถ้ารากบริสุทธิ์ กิ่งทั้งหลายก็บริสุทธิ์
16For if the firstfruit be holy, so is the lump also: and if the root be holy, so are the branches.
17แต่ถ้ากิ่งบางกิ่งถูกหักออก และท่าน ซึ่งเป็นกิ่งมะกอกป่า ถูกต่อกิ่งเข้าไปท่ามกลางกิ่งเหล่านั้น และได้มีส่วนร่วมกับพวกเขาในรากและความอุดมสมบูรณ์ของต้นมะกอก
17And if some of the branches be broken, and thou, being a wild olive, art ingrafted in them, and art made partaker of the root, and of the fatness of the olive tree,
18ก็อย่าอวดตัวข่มกิ่งเหล่านั้น แต่ถ้าท่านอวดตัว จงจำไว้ว่า ไม่ใช่ท่านที่ค้ำจุนราก แต่รากต่างหากที่ค้ำจุนท่าน
18Boast not against the branches. But if thou boast, thou bearest not the root, but the root thee.
19แล้วท่านจะพูดว่า “กิ่งเหล่านั้นถูกหักออก เพื่อเราจะถูกต่อกิ่งเข้าไป”
19Thou wilt say then: The branches were broken off, that I might be grafted in.
20จริงอยู่ พวกเขาถูกหักออกเพราะความไม่เชื่อ ส่วนท่านยืนอยู่ได้เพราะความเชื่อ อย่าหยิ่งผยอง แต่จงเกรงกลัว
20Well: because of unbelief they were broken off. But thou standest by faith: be not highminded, but fear.
21เพราะถ้าพระเจ้าไม่ทรงละเว้นกิ่งตามธรรมชาติ พระองค์ก็จะไม่ทรงละเว้นท่านเช่นกัน
21For if God hath not spared the natural branches, fear lest perhaps he also spare not thee.
22เพราะฉะนั้น จงพิจารณาความดีงามและความเข้มงวดของพระเจ้า ต่อคนที่ล้มลง คือความเข้มงวด แต่ต่อท่าน คือความดีงาม ถ้าท่านยังคงอยู่ในความดีงามของพระองค์ มิฉะนั้น ท่านก็จะถูกตัดออกด้วย
22See then the goodness and the severity of God: towards them indeed that are fallen, the severity; but towards thee, the goodness of God, if thou abide in goodness, otherwise thou also shalt be cut off.
23ส่วนพวกเขา ถ้าไม่คงอยู่ในความไม่เชื่อ ก็จะถูกต่อกิ่งเข้าไป เพราะพระเจ้าทรงสามารถต่อกิ่งพวกเขาเข้าไปอีก
23And they also, if they abide not still in unbelief, shall be grafted in: for God is able to graft them in again.
24เพราะถ้าท่านถูกตัดออกจากต้นมะกอกป่าตามธรรมชาติ และถูกต่อกิ่งเข้ากับต้นมะกอกดีโดยผิดธรรมชาติ ยิ่งกว่านั้นอีก กิ่งเหล่านี้ ซึ่งเป็นกิ่งตามธรรมชาติ จะถูกต่อกิ่งเข้ากับต้นมะกอกของตนเองได้ง่ายเพียงใด
24For if thou wert cut out of the wild olive tree, which is natural to thee; and, contrary to nature, were grafted into the good olive tree; how much more shall they that are the natural branches, be grafted into their own olive tree?
25พี่น้อง ข้าพเจ้าอยากให้พวกคุณรู้ความลับนี้ เพื่อพวกคุณจะไม่คิดว่าตนเองฉลาด คืออิสราเอลมีใจแข็งกระด้างไปบางส่วน จนกว่าคนต่างชาติจะเข้ามาครบถ้วน
25For I would not have you ignorant, brethren, of this mystery, (lest you should be wise in your own conceits), that blindness in part has happened in Israel, until the fulness of the Gentiles should come in.
26และเช่นนี้ อิสราเอลทั้งหมดจะได้รับความรอด ดังที่มีเขียนไว้ว่า “ผู้ช่วยกู้จะมาจากศิโยน และจะขจัดความไม่ยำเกรงพระเจ้าออกจากยาโคบ
26And so all Israel should be saved, as it is written: There shall come out of Sion, he that shall deliver, and shall turn away ungodliness from Jacob.
27นี่คือพันธสัญญาของเรากับพวกเขา เมื่อเราจะเอาบาปของพวกเขาออกไป”
27And this is to them my covenant: when I shall take away their sins.
28ในเรื่องข่าวดี พวกเขาเป็นศัตรูเพื่อประโยชน์ของพวกคุณ แต่ในเรื่องการทรงเลือก พวกเขาเป็นที่รักเพราะเห็นแก่บรรพบุรุษ
28As concerning the gospel, indeed, they are enemies for your sake: but as touching the election, they are most dear for the sake of the fathers.
29เพราะของประทานและการทรงเรียกของพระเจ้าไม่มีวันถูกถอนคืน
29For the gifts and the calling of God are without repentance.
30เพราะเมื่อก่อน พวกคุณไม่เชื่อฟังพระเจ้า แต่บัดนี้พวกคุณได้รับความเมตตาเพราะการไม่เชื่อฟังของพวกเขา
30For as you also in times past did not believe God, but now have obtained mercy, through their unbelief;
31เช่นเดียวกัน บัดนี้พวกเขาก็ไม่เชื่อฟัง เพื่อว่าโดยความเมตตาที่พวกคุณได้รับ พวกเขาจะได้รับความเมตตาด้วย
31So these also now have not believed, for your mercy, that they also may obtain mercy.
32เพราะพระเจ้าทรงผูกมัดทุกคนไว้กับการไม่เชื่อฟัง เพื่อพระองค์จะทรงเมตตาทุกคน
32For God hath concluded all in unbelief, that he may have mercy on all.
33โอ ความมั่งคั่งแห่งสติปัญญาและความรู้ของพระเจ้าช่างลึกซึ้งเพียงใด! การพิพากษาของพระองค์สุดจะหยั่งรู้ และหนทางของพระองค์เกินกว่าจะสืบค้นได้
33O the depth of the riches of the wisdom and of the knowledge of God! How incomprehensible are his judgments, and how unsearchable his ways!
34“เพราะใครเคยรู้ความคิดขององค์พระผู้เป็นเจ้า หรือใครเคยเป็นที่ปรึกษาของพระองค์”
34For who hath known the mind of the Lord? Or who hath been his counsellor?
35“หรือใครเคยให้สิ่งใดแก่พระองค์ก่อน จนพระองค์ต้องตอบแทนเขาอีก”
35Or who hath first given to him, and recompense shall be made him?
36เพราะทุกสิ่งมาจากพระองค์ ผ่านพระองค์ และมีไว้เพื่อพระองค์ ขอพระสิริมีแด่พระองค์ตลอดไป อาเมน
36For of him, and by him, and in him, are all things: to him be glory for ever. Amen.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.