เลวีนิติ
Chapter 26
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

เลวีนิติ 26

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament (Masoretic Text)
1“‘พวก​เจ้า​ห้าม​สร้าง​รูปเคารพสำหรับ​ตน ห้าม​ตั้ง​รูป​แกะ​สลัก​หรือ​เสา​หิน และ​ห้าม​ตั้ง​ศิลา​สลัก​ลวดลาย​ไว้​ใน​แผ่นดิน​ของ​พวก​เจ้า​เพื่อ​กราบ​ไหว้ เพราะ​เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า
1לֹֽא־תַעֲשׂ֨וּ לָכֶ֜ם אֱלִילִ֗ם וּפֶ֤סֶל וּמַצֵּבָה֙ לֹֽא־תָקִ֣ימוּ לָכֶ֔ם וְאֶ֣בֶן מַשְׂכִּ֗ית לֹ֤א תִתְּנוּ֙ בְּאַרְצְכֶ֔ם לְהִֽשְׁתַּחֲוֹ֖ת עָלֶ֑יהָ כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃
2“‘พวก​เจ้า​ต้อง​รักษา​วัน​สะบาโตของ​เรา และ​เคารพ​ยำเกรง​สถานศักดิ์สิทธิ์ของ​เรา เรา​คือ​พระยาห์เวห์
2אֶת־שַׁבְּתֹתַ֣י תִּשְׁמֹ֔רוּ וּמִקְדָּשִׁ֖י תִּירָ֑אוּ אֲנִ֖י יְהוָֽה׃ ס
3“‘ถ้า​พวก​เจ้า​ดำเนิน​ตาม​กฎเกณฑ์​ของ​เรา รักษา​พระบัญญัติ​ของ​เรา​และ​ปฏิบัติ​ตาม
3אִם־בְּחֻקֹּתַ֖י תֵּלֵ֑כוּ וְאֶת־מִצְוֹתַ֣י תִּשְׁמְר֔וּ וַעֲשִׂיתֶ֖ם אֹתָֽם׃
4เรา​จะ​ให้​ฝน​ตก​ตาม​ฤดูกาล แผ่นดิน​จะ​ให้​ผล​ผลิต และ​ต้นไม้​ใน​ทุ่ง​จะ​ออก​ผล
4וְנָתַתִּ֥י גִשְׁמֵיכֶ֖ם בְּעִתָּ֑ם וְנָתְנָ֤ה הָאָ֙רֶץ֙ יְבוּלָ֔הּ וְעֵ֥ץ הַשָּׂדֶ֖ה יִתֵּ֥ן פִּרְיֹֽו׃
5ฤดู​นวด​ข้าวของ​พวก​เจ้า​จะ​ต่อ​เนื่อง​ไป​จน​ถึง​ฤดู​เก็บ​องุ่น และ​ฤดู​เก็บ​องุ่น​จะ​ต่อ​เนื่อง​ไป​จน​ถึง​ฤดู​หว่าน​เมล็ด พวก​เจ้า​จะ​มี​อาหาร​กิน​จน​อิ่ม และ​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่นดิน​อย่าง​ปลอดภัย
5וְהִשִּׂ֨יג לָכֶ֥ם דַּ֙יִשׁ֙ אֶת־בָּצִ֔יר וּבָצִ֖יר יַשִּׂ֣יג אֶת־זָ֑רַע וַאֲכַלְתֶּ֤ם לַחְמְכֶם֙ לָשֹׂ֔בַע וִֽישַׁבְתֶּ֥ם לָבֶ֖טַח בְּאַרְצְכֶֽם׃
6“‘เรา​จะ​ให้​มี​สันติสุข​ใน​แผ่น​ดิน พวก​เจ้า​จะ​นอน​ลง​โดย​ไม่มี​ใคร​ทำให้​หวาด​กลัว เรา​จะ​กำจัด​สัตว์​ร้าย​ออก​จาก​แผ่น​ดิน และ​จะ​ไม่มี​ดาบ​ผ่าน​เข้า​มา​ใน​แผ่น​ดิน​ของ​พวก​เจ้า
6וְנָתַתִּ֤י שָׁלֹום֙ בָּאָ֔רֶץ וּשְׁכַבְתֶּ֖ם וְאֵ֣ין מַחֲרִ֑יד וְהִשְׁבַּתִּ֞י חַיָּ֤ה רָעָה֙ מִן־הָאָ֔רֶץ וְחֶ֖רֶב לֹא־תַעֲבֹ֥ר בְּאַרְצְכֶֽם׃
7พวก​เจ้า​จะ​ไล่​ตาม​ศัตรู และ​พวก​เขา​จะ​ล้ม​ลง​ต่อ​หน้า​พวก​เจ้า​ด้วย​คม​ดาบ
7וּרְדַפְתֶּ֖ם אֶת־אֹיְבֵיכֶ֑ם וְנָפְל֥וּ לִפְנֵיכֶ֖ם לֶחָֽרֶב
8พวก​เจ้า​ห้า​คน​จะ​ไล่​ตาม​หนึ่ง​ร้อย​คน และ​หนึ่ง​ร้อย​คน​จะ​ไล่​ตาม​หนึ่ง​หมื่น​คน ศัตรู​ของ​พวก​เจ้า​จะ​ล้ม​ลง​ต่อ​หน้า​พวก​เจ้า​ด้วย​คม​ดาบ
8וְרָדְפוּ֙ מִכֶּ֤ם חֲמִשָּׁה֙ מֵאָ֔ה וּמֵאָ֥ה מִכֶּ֖ם רְבָבָ֣ה יִרְדֹּ֑פוּ וְנָפְל֧וּ אֹיְבֵיכֶ֛ם לִפְנֵיכֶ֖ם לֶחָֽרֶב׃
9“‘เรา​จะ​หัน​มา​เอาใจ​ใส่​พวก​เจ้า ทำให้​พวก​เจ้า​มี​ลูกหลาน​มากมาย​และ​เพิ่ม​จำนวน​ขึ้น และ​เรา​จะ​ทำให้​พันธสัญญา​ของ​เรา​กับ​พวก​เจ้า​มั่นคง
9וּפָנִ֣יתִי אֲלֵיכֶ֔ם וְהִפְרֵיתִ֣י אֶתְכֶ֔ם וְהִרְבֵּיתִ֖י אֶתְכֶ֑ם וַהֲקִימֹתִ֥י אֶת־בְּרִיתִ֖י אִתְּכֶֽם׃
10พวก​เจ้า​จะ​กิน​เสบียง​เก่า​ที่​เก็บ​ไว้​นาน และ​ต้อง​ขน​ของ​เก่า​ออก​เพื่อ​ให้​มี​ที่​สำหรับ​ของ​ใหม่
10וַאֲכַלְתֶּ֥ם יָשָׁ֖ן נֹושָׁ֑ן וְיָשָׁ֕ן מִפְּנֵ֥י חָדָ֖שׁ תֹּוצִֽיאוּ׃
11เรา​จะ​ตั้ง​เต็นท์​ของ​เรา​ไว้​ท่ามกลาง​พวก​เจ้า และ​เรา​จะ​ไม่​รังเกียจ​พวก​เจ้า
11וְנָתַתִּ֥י מִשְׁכָּנִ֖י בְּתֹוכְכֶ֑ם וְלֹֽא־תִגְעַ֥ל נַפְשִׁ֖י אֶתְכֶֽם׃
12เรา​จะ​ดำเนิน​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เจ้า เรา​จะ​เป็น​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า และ​พวก​เจ้า​จะ​เป็น​ประชาชน​ของ​เรา
12וְהִתְהַלַּכְתִּי֙ בְּתֹ֣וכְכֶ֔ם וְהָיִ֥יתִי לָכֶ֖ם לֵֽאלֹהִ֑ים וְאַתֶּ֖ם תִּהְיוּ־לִ֥י לְעָֽם׃
13เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า ผู้​ได้​นำ​พวก​เจ้า​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์เพื่อ​ไม่​ให้​พวก​เจ้า​เป็น​ทาส​ของ​พวก​เขา เรา​หัก​คาน​แอก​ของ​พวก​เจ้า​และ​ทำให้​พวก​เจ้า​เดิน​ตัว​ตรง​ได้
13אֲנִ֞י יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֗ם אֲשֶׁ֨ר הֹוצֵ֤אתִי אֶתְכֶם֙ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם מִֽהְיֹ֥ת לָהֶ֖ם עֲבָדִ֑ים וָאֶשְׁבֹּר֙ מֹטֹ֣ת עֻלְּכֶ֔ם וָאֹולֵ֥ךְ אֶתְכֶ֖ם קֹֽומְמִיּֽוּת׃ פ
14“‘แต่​ถ้า​พวก​เจ้า​ไม่​ฟัง​เรา และ​ไม่​ปฏิบัติ​ตาม​พระบัญญัติ​เหล่า​นี้​ทั้งหมด
14וְאִם־לֹ֥א תִשְׁמְע֖וּ לִ֑י וְלֹ֣א תַעֲשׂ֔וּ אֵ֥ת כָּל־הַמִּצְוֹ֖ת הָאֵֽלֶּה׃
15ถ้า​พวก​เจ้า​ปฏิเสธ​กฎ​เกณฑ์​ของ​เรา รังเกียจ​ข้อ​กำหนด​ของ​เรา ไม่​ยอม​ทำ​ตาม​พระบัญญัติ​ทั้งหมด​ของ​เรา และ​ละเมิด​พันธสัญญา​ของ​เรา
15וְאִם־בְּחֻקֹּתַ֣י תִּמְאָ֔סוּ וְאִ֥ם אֶת־מִשְׁפָּטַ֖י תִּגְעַ֣ל נַפְשְׁכֶ֑ם לְבִלְתִּ֤י עֲשֹׂות֙ אֶת־כָּל־מִצְוֹתַ֔י לְהַפְרְכֶ֖ם אֶת־בְּרִיתִֽי׃
16เรา​ก็​จะ​ทำ​เช่น​นี้​กับ​พวก​เจ้า เรา​จะ​ให้​ความ​หวาดผวา​เกิด​แก่​พวก​เจ้า ทั้ง​โรค​ผอมแห้ง​และ​ไข้​ซึ่ง​ทำให้​ดวงตา​หม่น​มัว​และ​ชีวิต​อ่อน​แรง พวก​เจ้า​จะ​หว่าน​เมล็ด​ไป​โดย​เปล่า​ประโยชน์ เพราะ​ศัตรู​จะ​กิน​ผล​ผลิต​ของ​พวก​เจ้า
16אַף־אֲנִ֞י אֽ͏ֶעֱשֶׂה־זֹּ֣את לָכֶ֗ם וְהִפְקַדְתִּ֨י עֲלֵיכֶ֤ם בֶּֽהָלָה֙ אֶת־הַשַּׁחֶ֣פֶת וְאֶת־הַקַּדַּ֔חַת מְכַלֹּ֥ות עֵינַ֖יִם וּמְדִיבֹ֣ת נָ֑פֶשׁ וּזְרַעְתֶּ֤ם לָרִיק֙ זַרְעֲכֶ֔ם וַאֲכָלֻ֖הוּ אֹיְבֵיכֶֽם׃
17เรา​จะ​ต่อต้าน​พวก​เจ้า และ​พวก​เจ้า​จะ​พ่าย​แพ้​ต่อ​หน้า​ศัตรู คน​ที่​เกลียด​พวก​เจ้า​จะ​ปกครอง​พวก​เจ้า และ​พวก​เจ้า​จะ​หนี​ทั้ง​ที่​ไม่มี​ใคร​ไล่​ตาม
17וְנָתַתִּ֤י פָנַי֙ בָּכֶ֔ם וְנִגַּפְתֶּ֖ם לִפְנֵ֣י אֹיְבֵיכֶ֑ם וְרָד֤וּ בָכֶם֙ שֹֽׂנְאֵיכֶ֔ם וְנַסְתֶּ֖ם וְאֵין־רֹדֵ֥ף אֶתְכֶֽם׃ ס
18“‘ถ้า​แม้​เกิด​สิ่ง​เหล่า​นี้​แล้ว​พวก​เจ้า​ยัง​ไม่​ฟัง​เรา เรา​จะ​ลงโทษ​พวก​เจ้า​หนัก​ขึ้น​เจ็ด​เท่า​เพราะ​บาป​ของ​พวก​เจ้า
18וְאִ֨ם־עַד־אֵ֔לֶּה לֹ֥א תִשְׁמְע֖וּ לִ֑י וְיָסַפְתִּי֙ לְיַסְּרָ֣ה אֶתְכֶ֔ם שֶׁ֖בַע עַל־חַטֹּאתֵיכֶֽם׃
19เรา​จะ​ทำลาย​ความ​เย่อหยิ่ง​ใน​กำลัง​ของ​พวก​เจ้า เรา​จะ​ทำให้​ท้อง​ฟ้า​เหนือ​พวก​เจ้า​แข็ง​เหมือน​เหล็ก และ​พื้น​ดิน​แข็ง​เหมือน​ทองสัมฤทธิ์
19וְשָׁבַרְתִּ֖י אֶת־גְּאֹ֣ון עֻזְּכֶ֑ם וְנָתַתִּ֤י אֶת־שְׁמֵיכֶם֙ כַּבַּרְזֶ֔ל וְאֶֽת־אַרְצְכֶ֖ם כַּנְּחֻשָֽׁה׃
20พละ​กำลัง​ของ​พวก​เจ้า​จะ​สูญเปล่า เพราะ​แผ่นดิน​จะ​ไม่​ให้​ผล​ผลิต และ​ต้นไม้​ใน​แผ่นดิน​จะ​ไม่​ออก​ผล
20וְתַ֥ם לָרִ֖יק כֹּחֲכֶ֑ם וְלֹֽא־תִתֵּ֤ן אַרְצְכֶם֙ אֶת־יְבוּלָ֔הּ וְעֵ֣ץ הָאָ֔רֶץ לֹ֥א יִתֵּ֖ן פִּרְיֹֽו׃
21“‘ถ้า​พวก​เจ้า​ยัง​ดำเนิน​สวน​ทาง​กับ​เรา​และ​ไม่​ยอม​ฟัง​เรา เรา​จะ​เพิ่ม​ภัย​พิบัติ​แก่​พวก​เจ้า​อีก​เจ็ด​เท่า​ตาม​บาป​ของ​พวก​เจ้า
21וְאִם־תֵּֽלְכ֤וּ עִמִּי֙ קֶ֔רִי וְלֹ֥א תֹאב֖וּ לִשְׁמֹ֣עַֽ לִ֑י וְיָסַפְתִּ֤י עֲלֵיכֶם֙ מַכָּ֔ה שֶׁ֖בַע כְּחַטֹּאתֵיכֶֽם׃
22เรา​จะ​ส่ง​สัตว์​ป่า​มา​ท่ามกลาง​พวก​เจ้า มัน​จะ​พราก​ลูกหลาน​ของ​พวก​เจ้า ทำลาย​สัตว์​เลี้ยง​ของ​พวก​เจ้า และ​ทำให้​พวก​เจ้า​ลด​จำนวน​ลง จน​ถนน​หนทาง​ของ​พวก​เจ้า​ร้าง​เปล่า
22וְהִשְׁלַחְתִּ֨י בָכֶ֜ם אֶת־חַיַּ֤ת הַשָּׂדֶה֙ וְשִׁכְּלָ֣ה אֶתְכֶ֔ם וְהִכְרִ֙יתָה֙ אֶת־בְּהֶמְתְּכֶ֔ם וְהִמְעִ֖יטָה אֶתְכֶ֑ם וְנָשַׁ֖מּוּ דַּרְכֵיכֶֽם׃
23“‘ถ้า​แม้​เกิด​สิ่ง​เหล่า​นี้​แล้ว​พวก​เจ้า​ยัง​ไม่​ยอม​กลับ​มา​หา​เรา แต่​ยัง​ดำเนิน​สวน​ทาง​กับ​เรา
23וְאִ֨ם־בְּאֵ֔לֶּה לֹ֥א תִוָּסְר֖וּ לִ֑י וַהֲלַכְתֶּ֥ם עִמִּ֖י קֶֽרִי׃
24เรา​ก็​จะ​ดำเนิน​สวน​ทาง​กับ​พวก​เจ้า​ด้วย และ​เรา​จะ​ลงโทษ​พวก​เจ้า​เพราะ​บาป​ของ​พวก​เจ้า​อีก​เจ็ด​เท่า
24וְהָלַכְתִּ֧י אַף־אֲנִ֛י עִמָּכֶ֖ם בְּקֶ֑רִי וְהִכֵּיתִ֤י אֶתְכֶם֙ גַּם־אָ֔נִי שֶׁ֖בַע עַל־חַטֹּאתֵיכֶֽם׃
25เรา​จะ​นำ​ดาบ​แห่ง​การ​แก้​แค้น​ตาม​พันธสัญญา​มา​เหนือ​พวก​เจ้า พวก​เจ้า​จะ​ไป​รวม​กัน​อยู่​ใน​เมือง​ต่าง ๆ แล้ว​เรา​จะ​ส่ง​โรค​ระบาด​เข้า​ไป​ท่ามกลาง​พวก​เจ้า และ​พวก​เจ้า​จะ​ถูก​มอบ​ไว้​ใน​มือ​ของ​ศัตรู
25וְהֵבֵאתִ֨י עֲלֵיכֶ֜ם חֶ֗רֶב נֹקֶ֙מֶת֙ נְקַם־בְּרִ֔ית וְנֶאֱסַפְתֶּ֖ם אֶל־עָרֵיכֶ֑ם וְשִׁלַּ֤חְתִּי דֶ֙בֶר֙ בְּתֹ֣וכְכֶ֔ם וְנִתַּתֶּ֖ם בְּיַד־אֹויֵֽב׃
26เมื่อ​เรา​ตัด​เสบียง​อาหาร​ที่​พวก​เจ้า​พึ่งพา ผู้หญิง​สิบ​คน​จะ​อบ​ขนม​ปัง​ใน​เตา​อบ​เพียง​เตา​เดียว และ​นำ​ขนม​ปัง​มา​แบ่ง​ให้​พวก​เจ้า​ตาม​น้ำหนัก พวก​เจ้า​จะ​กิน​แต่​ไม่​อิ่ม
26בְּשִׁבְרִ֣י לָכֶם֮ מַטֵּה־לֶחֶם֒ וְ֠אָפוּ עֶ֣שֶׂר נָשִׁ֤ים לַחְמְכֶם֙ בְּתַנּ֣וּר אֶחָ֔ד וְהֵשִׁ֥יבוּ לַחְמְכֶ֖ם בַּמִּשְׁקָ֑ל וַאֲכַלְתֶּ֖ם וְלֹ֥א תִשְׂבָּֽעוּ׃ ס
27“‘ถ้า​แม้​เป็น​เช่น​นี้​แล้ว​พวก​เจ้า​ยัง​ไม่​ฟัง​เรา แต่​ยัง​ดำเนิน​สวน​ทาง​กับ​เรา
27וְאִ֨ם־בְּזֹ֔את לֹ֥א תִשְׁמְע֖וּ לִ֑י וַהֲלַכְתֶּ֥ם עִמִּ֖י בְּקֶֽרִי׃
28เรา​ก็​จะ​ดำเนิน​สวน​ทาง​กับ​พวก​เจ้า​ด้วย​ความ​โกรธ และ​เรา​จะ​ลงโทษ​พวก​เจ้า​เพราะ​บาป​ของ​พวก​เจ้า​อีก​เจ็ด​เท่า
28וְהָלַכְתִּ֥י עִמָּכֶ֖ם בַּחֲמַת־קֶ֑רִי וְיִסַּרְתִּ֤י אֶתְכֶם֙ אַף־אָ֔נִי שֶׁ֖בַע עַל־חַטֹּאתֵיכֶם׃
29พวก​เจ้า​จะ​กิน​เนื้อ​ของ​บุตร​ชาย​ของ​ตน และ​กิน​เนื้อ​ของ​บุตร​สาว​ของ​ตน
29וַאֲכַלְתֶּ֖ם בְּשַׂ֣ר בְּנֵיכֶ֑ם וּבְשַׂ֥ר בְּנֹתֵיכֶ֖ם תֹּאכֵֽלוּ׃
30เรา​จะ​ทำลาย​สถาน​บูชา​บน​ที่​สูง​ของ​พวก​เจ้า รื้อ​แท่น​เผา​เครื่อง​หอม​ของ​พวก​เจ้า และ​โยน​ซากศพ​ของ​พวก​เจ้า​ทับ​ซาก​รูปเคารพของ​พวก​เจ้า เรา​จะ​รังเกียจ​พวก​เจ้า
30וְהִשְׁמַדְתִּ֞י אֶת־בָּמֹֽתֵיכֶ֗ם וְהִכְרַתִּי֙ אֶת־חַמָּ֣נֵיכֶ֔ם וְנָֽתַתִּי֙ אֶת־פִּגְרֵיכֶ֔ם עַל־פִּגְרֵ֖י גִּלּוּלֵיכֶ֑ם וְגָעֲלָ֥ה נַפְשִׁ֖י אֶתְכֶֽם׃
31เรา​จะ​ทำให้​เมือง​ต่าง ๆ ของ​พวก​เจ้า​ร้าง​เปล่า และ​ทำให้​สถาน​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​พวก​เจ้า​กลาย​เป็น​ที่​รกร้าง เรา​จะ​ไม่​พอใจ​กับ​กลิ่น​หอม​จาก​ของ​ถวาย​ของ​พวก​เจ้า
31וְנָתַתִּ֤י אֶת־עָֽרֵיכֶם֙ חָרְבָּ֔ה וַהֲשִׁמֹּותִ֖י אֶת־מִקְדְּשֵׁיכֶ֑ם וְלֹ֣א אָרִ֔יחַ בְּרֵ֖יחַ נִיחֹֽחֲכֶֽם׃
32เรา​จะ​ทำให้​แผ่นดิน​ร้าง​เปล่า จน​ศัตรู​ของ​พวก​เจ้าที่​เข้า​มา​อาศัย​อยู่​ต่าง​ตก​ตะลึง
32וַהֲשִׁמֹּתִ֥י אֲנִ֖י אֶת־הָאָ֑רֶץ וְשָֽׁמְמ֤וּ עָלֶ֙יהָ֙ אֹֽיְבֵיכֶ֔ם הַיֹּשְׁבִ֖ים בָּֽהּ׃
33เรา​จะ​ทำให้​พวก​เจ้า​กระจัด​กระจาย​ไป​ท่ามกลาง​ชน​ชาติ​ต่าง ๆ และ​จะ​ชัก​ดาบ​ไล่​ตาม​พวก​เจ้า แผ่นดิน​ของ​พวก​เจ้า​จะ​ร้าง​เปล่า และ​เมือง​ต่าง ๆ จะ​กลาย​เป็น​ซาก
33וְאֶתְכֶם֙ אֱזָרֶ֣ה בַגֹּויִ֔ם וַהֲרִיקֹתִ֥י אַחֲרֵיכֶ֖ם חָ֑רֶב וְהָיְתָ֤ה אַרְצְכֶם֙ שְׁמָמָ֔ה וְעָרֵיכֶ֖ם יִהְי֥וּ חָרְבָּֽה׃
34เมื่อนั้น​แผ่นดิน​จะ​ได้​พัก​ตาม​ปี​สะบาโต​ของ​มัน​ตลอด​เวลา​ที่​ร้าง​เปล่า ขณะ​ที่​พวก​เจ้า​อยู่​ใน​แผ่นดิน​ของ​ศัตรู เมื่อนั้น​แผ่นดิน​จะ​ได้​หยุด​พัก​ตาม​ปี​สะบาโต​ของ​มัน
34אָז֩ תִּרְצֶ֨ה הָאָ֜רֶץ אֶת־שַׁבְּתֹתֶ֗יהָ כֹּ֚ל יְמֵ֣י הֳשַּׁמָּ֔ה וְאַתֶּ֖ם בְּאֶ֣רֶץ אֹיְבֵיכֶ֑ם אָ֚ז תִּשְׁבַּ֣ת הָאָ֔רֶץ וְהִרְצָ֖ת אֶת־שַׁבְּתֹתֶֽיהָ׃
35ตลอด​เวลา​ที่​แผ่นดิน​ร้าง​เปล่า มัน​จะ​ได้​พัก​อย่าง​ที่​ไม่​ได้​พัก​ใน​ปี​สะบาโตทั้งหลาย​เมื่อ​พวก​เจ้า​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่นดิน​นั้น
35כָּל־יְמֵ֥י הָשַּׁמָּ֖ה תִּשְׁבֹּ֑ת אֵ֣ת אֲשֶׁ֧ר לֹֽא־שָׁבְתָ֛ה בְּשַׁבְּתֹתֵיכֶ֖ם בְּשִׁבְתְּכֶ֥ם עָלֶֽיהָ׃
36“‘ส่วน​คน​ของ​พวก​เจ้าที่​ยัง​เหลือ​อยู่ เรา​จะ​ทำให้​ใจ​ของ​พวก​เขา​หวาดหวั่น​ใน​แผ่นดิน​ของ​ศัตรู แม้​แต่​เสียง​ใบไม้​ที่​ลม​พัด​ก็​จะ​ทำให้​พวก​เขา​หนี พวก​เขา​จะ​หนี​เหมือน​หนี​คม​ดาบ และ​จะ​ล้ม​ลง​ทั้ง​ที่​ไม่​มี​ใคร​ไล่​ตาม
36וְהַנִּשְׁאָרִ֣ים בָּכֶ֔ם וְהֵבֵ֤אתִי מֹ֙רֶךְ֙ בִּלְבָבָ֔ם בְּאַרְצֹ֖ת אֹיְבֵיהֶ֑ם וְרָדַ֣ף אֹתָ֗ם קֹ֚ול עָלֶ֣ה נִדָּ֔ף וְנָס֧וּ מְנֻֽסַת־חֶ֛רֶב וְנָפְל֖וּ וְאֵ֥ין רֹדֵֽף׃
37พวก​เขา​จะ​สะดุด​ล้ม​ทับ​กัน​เหมือน​กำลัง​หนี​คม​ดาบ ทั้ง​ที่​ไม่​มี​ใคร​ไล่​ตาม และ​พวก​เจ้า​จะ​ไม่​มี​กำลัง​ยืนหยัด​ต่อ​หน้า​ศัตรู
37וְכָשְׁל֧וּ אִישׁ־בְּאָחִ֛יו כְּמִפְּנֵי־חֶ֖רֶב וְרֹדֵ֣ף אָ֑יִן וְלֹא־תִֽהְיֶ֤ה לָכֶם֙ תְּקוּמָ֔ה לִפְנֵ֖י אֹֽיְבֵיכֶֽם׃
38พวก​เจ้า​จะ​พินาศ​ท่ามกลาง​ชน​ชาติ​ต่าง ๆ และ​แผ่นดิน​ของ​ศัตรู​จะ​กลืน​กิน​พวก​เจ้า
38וַאֲבַדְתֶּ֖ם בַּגֹּויִ֑ם וְאָכְלָ֣ה אֶתְכֶ֔ם אֶ֖רֶץ אֹיְבֵיכֶֽם׃
39คน​ของ​พวก​เจ้าที่​ยัง​เหลือ​อยู่​จะ​ค่อย ๆ สิ้น​แรง​เพราะ​ความ​ชั่วช้า​ของ​ตน​ใน​แผ่นดิน​ของ​ศัตรู และ​จะ​ค่อย ๆ สิ้น​แรง​เพราะ​ความ​ชั่วช้า​ของ​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เขา​ด้วย
39וְהַנִּשְׁאָרִ֣ים בָּכֶ֗ם יִמַּ֙קּוּ֙ בּֽ͏ַעֲוֹנָ֔ם בְּאַרְצֹ֖ת אֹיְבֵיכֶ֑ם וְאַ֛ף בַּעֲוֹנֹ֥ת אֲבֹתָ֖ם אִתָּ֥ם יִמָּֽקּוּ׃
40“‘แต่​ถ้า​พวก​เขา​สารภาพ​ความ​ชั่วช้า​ของ​ตน​และ​ความ​ชั่วช้า​ของ​บรรพบุรุษ รวม​ทั้ง​การ​ล่วงละเมิด​ที่​พวก​เขา​ได้​ล่วงละเมิด​ต่อ​เรา และ​สารภาพ​ว่า​พวก​เขา​ดำเนิน​สวน​ทาง​กับ​เรา
40וְהִתְוַדּ֤וּ אֶת־עֲוֹנָם֙ וְאֶת־עֲוֹ֣ן אֲבֹתָ֔ם בְּמַעֲלָ֖ם אֲשֶׁ֣ר מָֽעֲלוּ־בִ֑י וְאַ֕ף אֲשֶׁר־הֽ͏ָלְכ֥וּ עִמִּ֖י בְּקֶֽרִי׃
41และ​เรา​ก็​ดำเนิน​สวน​ทาง​กับ​พวก​เขา​และ​นำ​พวก​เขา​เข้า​ไป​ใน​แผ่นดิน​ของ​ศัตรู ถ้า​ใน​เวลา​นั้น​จิตใจ​ที่​ไม่​ได้​เข้า​สุหนัต​ของ​พวก​เขา​ถ่อม​ลง และ​พวก​เขา​ยอมรับ​โทษ​เพราะ​ความ​ชั่วช้า​ของ​ตน
41אַף־אֲנִ֗י אֵלֵ֤ךְ עִמָּם֙ בְּקֶ֔רִי וְהֵבֵאתִ֣י אֹתָ֔ם בְּאֶ֖רֶץ אֹיְבֵיהֶ֑ם אֹו־אָ֣ז יִכָּנַ֗ע לְבָבָם֙ הֶֽעָרֵ֔ל וְאָ֖ז יִרְצ֥וּ אֶת־עֲוֹנָֽם׃
42เรา​ก็​จะ​ระลึก​ถึง​พันธสัญญา​ที่​ทำ​ไว้​กับ​ยาโคบ พันธสัญญา​ที่​ทำ​ไว้​กับ​อิสอัค และ​พันธสัญญา​ที่​ทำ​ไว้​กับ​อับราฮัม และ​เรา​จะ​ระลึก​ถึง​แผ่นดิน​นั้น
42וְזָכַרְתִּ֖י אֶת־בְּרִיתִ֣י יַעֲקֹ֑וב וְאַף֩ אֶת־בְּרִיתִ֨י יִצְחָ֜ק וְאַ֨ף אֶת־בְּרִיתִ֧י אַבְרָהָ֛ם אֶזְכֹּ֖ר וְהָאָ֥רֶץ אֶזְכֹּֽר׃
43แผ่นดิน​จะ​ถูก​พวก​เขา​ทิ้ง​ไว้ และ​จะ​ได้​พัก​ตาม​ปี​สะบาโต​ของ​มัน​ขณะ​ที่​ร้าง​เปล่า​โดย​ไม่​มี​พวก​เขา ส่วน​พวก​เขา​จะ​ยอมรับ​โทษ​เพราะ​ความ​ชั่วช้า​ของ​ตน เนื่อง​จาก​พวก​เขา​ปฏิเสธ​ข้อ​กำหนด​ของ​เรา​และ​รังเกียจ​กฎเกณฑ์​ของ​เรา
43וְהָאָרֶץ֩ תֵּעָזֵ֨ב מֵהֶ֜ם וְתִ֣רֶץ אֶת־שַׁבְּתֹתֶ֗יהָ בָּהְשַׁמָּה֙ מֵהֶ֔ם וְהֵ֖ם יִרְצ֣וּ אֶת־עֲוֹנָ֑ם יַ֣עַן וּבְיַ֔עַן בְּמִשְׁפָּטַ֣י מָאָ֔סוּ וְאֶת־חֻקֹּתַ֖י גָּעֲלָ֥ה נַפְשָֽׁם׃
44ถึง​กระนั้น เมื่อ​พวก​เขา​อยู่​ใน​แผ่น​ดิน​ของ​ศัตรู เรา​จะ​ไม่​ปฏิเสธ​หรือ​รังเกียจ​พวก​เขา​จน​ทำลาย​พวก​เขา​ให้​หมด​สิ้น​และ​ละเมิด​พันธสัญญา​ของ​เรา​กับ​พวก​เขา เพราะ​เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เขา
44וְאַף־גַּם־זֹ֠את בִּֽהְיֹותָ֞ם בְּאֶ֣רֶץ אֹֽיְבֵיהֶ֗ם לֹֽא־מְאַסְתִּ֤ים וְלֹֽא־גְעַלְתִּים֙ לְכַלֹּתָ֔ם לְהָפֵ֥ר בְּרִיתִ֖י אִתָּ֑ם כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה אֱלֹהֵיהֶֽם׃
45เพื่อ​เห็นแก่​พวก​เขา เรา​จะ​ระลึก​ถึง​พันธสัญญา​ที่​ทำ​ไว้​กับ​บรรพบุรุษ ซึ่ง​เรา​นำ​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์​ต่อ​หน้า​ชน​ชาติ​ต่าง ๆ เพื่อ​เรา​จะ​เป็น​พระเจ้า​ของ​พวก​เขา เรา​คือ​พระยาห์เวห์’”
45וְזָכַרְתִּ֥י לָהֶ֖ם בְּרִ֣ית רִאשֹׁנִ֑ים אֲשֶׁ֣ר הֹוצֵֽאתִי־אֹתָם֩ מֵאֶ֨רֶץ מִצְרַ֜יִם לְעֵינֵ֣י הַגֹּויִ֗ם לִהְיֹ֥ת לָהֶ֛ם לֵאלֹהִ֖ים אֲנִ֥י יְהוָֽה׃
46นี่​คือ​กฎเกณฑ์ ข้อ​กำหนด และ​กฎหมาย​ที่​พระยาห์เวห์​กำหนด​ไว้​ระหว่าง​พระองค์​กับ​ชาวอิสราเอล ณ ภูเขา​ซีนาย โดย​ผ่าน​โมเสส
46אֵ֠לֶּה הַֽחֻקִּ֣ים וְהַמִּשְׁפָּטִים֮ וְהַתֹּורֹת֒ אֲשֶׁר֙ נָתַ֣ן יְהוָ֔ה בֵּינֹ֕ו וּבֵ֖ין בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל בְּהַ֥ר סִינַ֖י בְּיַד־מֹשֶֽׁה׃ פ

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.