เลวีนิติ
Chapter 26
Freedom Bible (Thai)
vs Hebrew Old Testame…
Aa
Text size
Line width
Verse numbers

เลวีนิติ 26

Freedom Bible (Thai)
Hebrew Old Testament, word by word (STEPBible TAHOT)
1“‘พวก​เจ้า​ห้าม​สร้าง​รูปเคารพสำหรับ​ตน ห้าม​ตั้ง​รูป​แกะ​สลัก​หรือ​เสา​หิน และ​ห้าม​ตั้ง​ศิลา​สลัก​ลวดลาย​ไว้​ใน​แผ่นดิน​ของ​พวก​เจ้า​เพื่อ​กราบ​ไหว้ เพราะ​เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า
1לֹֽא־תַעֲשׂ֨וּ לָכֶ֜ם אֱלִילִ֗ם וּפֶ֤סֶל וּמַצֵּבָה֙ לֹֽא־תָקִ֣ימוּ לָכֶ֔ם וְאֶ֣בֶן מַשְׂכִּ֗ית לֹ֤א תִתְּנוּ֙ בְּאַרְצְכֶ֔ם לְהִֽשְׁתַּחֲוֹ֖ת עָלֶ֑יהָ כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה אֱלֹהֵיכֶֽם׃
2“‘พวก​เจ้า​ต้อง​รักษา​วัน​สะบาโตของ​เรา และ​เคารพ​ยำเกรง​สถานศักดิ์สิทธิ์ของ​เรา เรา​คือ​พระยาห์เวห์
2אֶת־שַׁבְּתֹתַ֣י תִּשְׁמֹ֔רוּ וּמִקְדָּשִׁ֖י תִּירָ֑אוּ אֲנִ֖י יְהוָֽה׃ ס
3“‘ถ้า​พวก​เจ้า​ดำเนิน​ตาม​กฎเกณฑ์​ของ​เรา รักษา​พระบัญญัติ​ของ​เรา​และ​ปฏิบัติ​ตาม
3אִם־בְּחֻקֹּתַ֖י תֵּלֵ֑כוּ וְאֶת־מִצְוֹתַ֣י תִּשְׁמְר֔וּ וַעֲשִׂיתֶ֖ם אֹתָֽם׃
4เรา​จะ​ให้​ฝน​ตก​ตาม​ฤดูกาล แผ่นดิน​จะ​ให้​ผล​ผลิต และ​ต้นไม้​ใน​ทุ่ง​จะ​ออก​ผล
4וְנָתַתִּ֥י גִשְׁמֵיכֶ֖ם בְּעִתָּ֑ם וְנָתְנָ֤ה הָאָ֙רֶץ֙ יְבוּלָ֔הּ וְעֵ֥ץ הַשָּׂדֶ֖ה יִתֵּ֥ן פִּרְיֽוֹ׃
5ฤดู​นวด​ข้าวของ​พวก​เจ้า​จะ​ต่อ​เนื่อง​ไป​จน​ถึง​ฤดู​เก็บ​องุ่น และ​ฤดู​เก็บ​องุ่น​จะ​ต่อ​เนื่อง​ไป​จน​ถึง​ฤดู​หว่าน​เมล็ด พวก​เจ้า​จะ​มี​อาหาร​กิน​จน​อิ่ม และ​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่นดิน​อย่าง​ปลอดภัย
5וְהִשִּׂ֨יג לָכֶ֥ם דַּ֙יִשׁ֙ אֶת־בָּצִ֔יר וּבָצִ֖יר יַשִּׂ֣יג אֶת־זָ֑רַע וַאֲכַלְתֶּ֤ם לַחְמְכֶם֙ לָשֹׂ֔בַע וִֽישַׁבְתֶּ֥ם לָבֶ֖טַח בְּאַרְצְכֶֽם׃
6“‘เรา​จะ​ให้​มี​สันติสุข​ใน​แผ่น​ดิน พวก​เจ้า​จะ​นอน​ลง​โดย​ไม่มี​ใคร​ทำให้​หวาด​กลัว เรา​จะ​กำจัด​สัตว์​ร้าย​ออก​จาก​แผ่น​ดิน และ​จะ​ไม่มี​ดาบ​ผ่าน​เข้า​มา​ใน​แผ่น​ดิน​ของ​พวก​เจ้า
6וְנָתַתִּ֤י שָׁלוֹם֙ בָּאָ֔רֶץ וּשְׁכַבְתֶּ֖ם וְאֵ֣ין מַחֲרִ֑יד וְהִשְׁבַּתִּ֞י חַיָּ֤ה רָעָה֙ מִן־הָאָ֔רֶץ וְחֶ֖רֶב לֹא־תַעֲבֹ֥ר בְּאַרְצְכֶֽם׃
7พวก​เจ้า​จะ​ไล่​ตาม​ศัตรู และ​พวก​เขา​จะ​ล้ม​ลง​ต่อ​หน้า​พวก​เจ้า​ด้วย​คม​ดาบ
7וּרְדַפְתֶּ֖ם אֶת־אֹיְבֵיכֶ֑ם וְנָפְל֥וּ לִפְנֵיכֶ֖ם לֶחָֽרֶב
8พวก​เจ้า​ห้า​คน​จะ​ไล่​ตาม​หนึ่ง​ร้อย​คน และ​หนึ่ง​ร้อย​คน​จะ​ไล่​ตาม​หนึ่ง​หมื่น​คน ศัตรู​ของ​พวก​เจ้า​จะ​ล้ม​ลง​ต่อ​หน้า​พวก​เจ้า​ด้วย​คม​ดาบ
8וְרָדְפ֨וּ מִכֶּ֤ם חֲמִשָּׁה֙ מֵאָ֔ה וּמֵאָ֥ה מִכֶּ֖ם רְבָבָ֣ה יִרְדֹּ֑פוּ וְנָפְל֧וּ אֹיְבֵיכֶ֛ם לִפְנֵיכֶ֖ם לֶחָֽרֶב׃
9“‘เรา​จะ​หัน​มา​เอาใจ​ใส่​พวก​เจ้า ทำให้​พวก​เจ้า​มี​ลูกหลาน​มากมาย​และ​เพิ่ม​จำนวน​ขึ้น และ​เรา​จะ​ทำให้​พันธสัญญา​ของ​เรา​กับ​พวก​เจ้า​มั่นคง
9וּפָנִ֣יתִי אֲלֵיכֶ֔ם וְהִפְרֵיתִ֣י אֶתְכֶ֔ם וְהִרְבֵּיתִ֖י אֶתְכֶ֑ם וַהֲקִימֹתִ֥י אֶת־בְּרִיתִ֖י אִתְּכֶֽם׃
10พวก​เจ้า​จะ​กิน​เสบียง​เก่า​ที่​เก็บ​ไว้​นาน และ​ต้อง​ขน​ของ​เก่า​ออก​เพื่อ​ให้​มี​ที่​สำหรับ​ของ​ใหม่
10וַאֲכַלְתֶּ֥ם יָשָׁ֖ן נוֹשָׁ֑ן וְיָשָׁ֕ן מִפְּנֵ֥י חָדָ֖שׁ תּוֹצִֽיאוּ׃
11เรา​จะ​ตั้ง​เต็นท์​ของ​เรา​ไว้​ท่ามกลาง​พวก​เจ้า และ​เรา​จะ​ไม่​รังเกียจ​พวก​เจ้า
11וְנָתַתִּ֥י מִשְׁכָּנִ֖י בְּתוֹכְכֶ֑ם וְלֹֽא־תִגְעַ֥ל נַפְשִׁ֖י אֶתְכֶֽם׃
12เรา​จะ​ดำเนิน​อยู่​ท่ามกลาง​พวก​เจ้า เรา​จะ​เป็น​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า และ​พวก​เจ้า​จะ​เป็น​ประชาชน​ของ​เรา
12וְהִתְהַלַּכְתִּי֙ בְּת֣וֹכְכֶ֔ם וְהָיִ֥יתִי לָכֶ֖ם לֵֽאלֹהִ֑ים וְאַתֶּ֖ם תִּהְיוּ־לִ֥י לְעָֽם׃
13เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เจ้า ผู้​ได้​นำ​พวก​เจ้า​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์เพื่อ​ไม่​ให้​พวก​เจ้า​เป็น​ทาส​ของ​พวก​เขา เรา​หัก​คาน​แอก​ของ​พวก​เจ้า​และ​ทำให้​พวก​เจ้า​เดิน​ตัว​ตรง​ได้
13אֲנִ֞י יְהוָ֣ה אֱלֹֽהֵיכֶ֗ם אֲשֶׁ֨ר הוֹצֵ֤אתִי אֶתְכֶם֙ מֵאֶ֣רֶץ מִצְרַ֔יִם מִֽהְיֹ֥ת לָהֶ֖ם עֲבָדִ֑ים וָאֶשְׁבֹּר֙ מֹטֹ֣ת עֻלְּכֶ֔ם וָאוֹלֵ֥ךְ אֶתְכֶ֖ם קֽוֹמְמִיּֽוּת׃ פ
14“‘แต่​ถ้า​พวก​เจ้า​ไม่​ฟัง​เรา และ​ไม่​ปฏิบัติ​ตาม​พระบัญญัติ​เหล่า​นี้​ทั้งหมด
14וְאִם־לֹ֥א תִשְׁמְע֖וּ לִ֑י וְלֹ֣א תַעֲשׂ֔וּ אֵ֥ת כָּל־הַמִּצְוֹ֖ת הָאֵֽלֶּה׃
15ถ้า​พวก​เจ้า​ปฏิเสธ​กฎ​เกณฑ์​ของ​เรา รังเกียจ​ข้อ​กำหนด​ของ​เรา ไม่​ยอม​ทำ​ตาม​พระบัญญัติ​ทั้งหมด​ของ​เรา และ​ละเมิด​พันธสัญญา​ของ​เรา
15וְאִם־בְּחֻקֹּתַ֣י תִּמְאָ֔סוּ וְאִ֥ם אֶת־מִשְׁפָּטַ֖י תִּגְעַ֣ל נַפְשְׁכֶ֑ם לְבִלְתִּ֤י עֲשׂוֹת֙ אֶת־כָּל־מִצְוֹתַ֔י לְהַפְרְכֶ֖ם אֶת־בְּרִיתִֽי׃
16เรา​ก็​จะ​ทำ​เช่น​นี้​กับ​พวก​เจ้า เรา​จะ​ให้​ความ​หวาดผวา​เกิด​แก่​พวก​เจ้า ทั้ง​โรค​ผอมแห้ง​และ​ไข้​ซึ่ง​ทำให้​ดวงตา​หม่น​มัว​และ​ชีวิต​อ่อน​แรง พวก​เจ้า​จะ​หว่าน​เมล็ด​ไป​โดย​เปล่า​ประโยชน์ เพราะ​ศัตรู​จะ​กิน​ผล​ผลิต​ของ​พวก​เจ้า
16אַף־אֲנִ֞י אֶֽעֱשֶׂה־זֹּ֣את לָכֶ֗ם וְהִפְקַדְתִּ֨י עֲלֵיכֶ֤ם בֶּֽהָלָה֙ אֶת־הַשַּׁחֶ֣פֶת וְאֶת־הַקַּדַּ֔חַת מְכַלּ֥וֹת עֵינַ֖יִם וּמְדִיבֹ֣ת נָ֑פֶשׁ וּזְרַעְתֶּ֤ם לָרִיק֙ זַרְעֲכֶ֔ם וַאֲכָלֻ֖הוּ אֹיְבֵיכֶֽם׃
17เรา​จะ​ต่อต้าน​พวก​เจ้า และ​พวก​เจ้า​จะ​พ่าย​แพ้​ต่อ​หน้า​ศัตรู คน​ที่​เกลียด​พวก​เจ้า​จะ​ปกครอง​พวก​เจ้า และ​พวก​เจ้า​จะ​หนี​ทั้ง​ที่​ไม่มี​ใคร​ไล่​ตาม
17וְנָתַתִּ֤י פָנַי֙ בָּכֶ֔ם וְנִגַּפְתֶּ֖ם לִפְנֵ֣י אֹיְבֵיכֶ֑ם וְרָד֤וּ בָכֶם֙ שֹֽׂנְאֵיכֶ֔ם וְנַסְתֶּ֖ם וְאֵין־רֹדֵ֥ף אֶתְכֶֽם׃ ס
18“‘ถ้า​แม้​เกิด​สิ่ง​เหล่า​นี้​แล้ว​พวก​เจ้า​ยัง​ไม่​ฟัง​เรา เรา​จะ​ลงโทษ​พวก​เจ้า​หนัก​ขึ้น​เจ็ด​เท่า​เพราะ​บาป​ของ​พวก​เจ้า
18וְאִ֨ם־עַד־אֵ֔לֶּה לֹ֥א תִשְׁמְע֖וּ לִ֑י וְיָסַפְתִּי֙ לְיַסְּרָ֣ה אֶתְכֶ֔ם שֶׁ֖בַע עַל־חַטֹּאתֵיכֶֽם׃
19เรา​จะ​ทำลาย​ความ​เย่อหยิ่ง​ใน​กำลัง​ของ​พวก​เจ้า เรา​จะ​ทำให้​ท้อง​ฟ้า​เหนือ​พวก​เจ้า​แข็ง​เหมือน​เหล็ก และ​พื้น​ดิน​แข็ง​เหมือน​ทองสัมฤทธิ์
19וְשָׁבַרְתִּ֖י אֶת־גְּא֣וֹן עֻזְּכֶ֑ם וְנָתַתִּ֤י אֶת־שְׁמֵיכֶם֙ כַּבַּרְזֶ֔ל וְאֶֽת־אַרְצְכֶ֖ם כַּנְּחֻשָֽׁה׃
20พละ​กำลัง​ของ​พวก​เจ้า​จะ​สูญเปล่า เพราะ​แผ่นดิน​จะ​ไม่​ให้​ผล​ผลิต และ​ต้นไม้​ใน​แผ่นดิน​จะ​ไม่​ออก​ผล
20וְתַ֥ם לָרִ֖יק כֹּחֲכֶ֑ם וְלֹֽא־תִתֵּ֤ן אַרְצְכֶם֙ אֶת־יְבוּלָ֔הּ וְעֵ֣ץ הָאָ֔רֶץ לֹ֥א יִתֵּ֖ן פִּרְיֽוֹ׃
21“‘ถ้า​พวก​เจ้า​ยัง​ดำเนิน​สวน​ทาง​กับ​เรา​และ​ไม่​ยอม​ฟัง​เรา เรา​จะ​เพิ่ม​ภัย​พิบัติ​แก่​พวก​เจ้า​อีก​เจ็ด​เท่า​ตาม​บาป​ของ​พวก​เจ้า
21וְאִם־תֵּֽלְכ֤וּ עִמִּי֙ קֶ֔רִי וְלֹ֥א תֹאב֖וּ לִשְׁמֹ֣עַֽ לִ֑י וְיָסַפְתִּ֤י עֲלֵיכֶם֙ מַכָּ֔ה שֶׁ֖בַע כְּחַטֹּאתֵיכֶֽם׃
22เรา​จะ​ส่ง​สัตว์​ป่า​มา​ท่ามกลาง​พวก​เจ้า มัน​จะ​พราก​ลูกหลาน​ของ​พวก​เจ้า ทำลาย​สัตว์​เลี้ยง​ของ​พวก​เจ้า และ​ทำให้​พวก​เจ้า​ลด​จำนวน​ลง จน​ถนน​หนทาง​ของ​พวก​เจ้า​ร้าง​เปล่า
22וְהִשְׁלַחְתִּ֨י בָכֶ֜ם אֶת־חַיַּ֤ת הַשָּׂדֶה֙ וְשִׁכְּלָ֣ה אֶתְכֶ֔ם וְהִכְרִ֙יתָה֙ אֶת־בְּהֶמְתְּכֶ֔ם וְהִמְעִ֖יטָה אֶתְכֶ֑ם וְנָשַׁ֖מּוּ דַּרְכֵיכֶֽם׃
23“‘ถ้า​แม้​เกิด​สิ่ง​เหล่า​นี้​แล้ว​พวก​เจ้า​ยัง​ไม่​ยอม​กลับ​มา​หา​เรา แต่​ยัง​ดำเนิน​สวน​ทาง​กับ​เรา
23וְאִ֨ם־בְּאֵ֔לֶּה לֹ֥א תִוָּסְר֖וּ לִ֑י וַהֲלַכְתֶּ֥ם עִמִּ֖י קֶֽרִי׃
24เรา​ก็​จะ​ดำเนิน​สวน​ทาง​กับ​พวก​เจ้า​ด้วย และ​เรา​จะ​ลงโทษ​พวก​เจ้า​เพราะ​บาป​ของ​พวก​เจ้า​อีก​เจ็ด​เท่า
24וְהָלַכְתִּ֧י אַף־אֲנִ֛י עִמָּכֶ֖ם בְּקֶ֑רִי וְהִכֵּיתִ֤י אֶתְכֶם֙ גַּם־אָ֔נִי שֶׁ֖בַע עַל־חַטֹּאתֵיכֶֽם׃
25เรา​จะ​นำ​ดาบ​แห่ง​การ​แก้​แค้น​ตาม​พันธสัญญา​มา​เหนือ​พวก​เจ้า พวก​เจ้า​จะ​ไป​รวม​กัน​อยู่​ใน​เมือง​ต่าง ๆ แล้ว​เรา​จะ​ส่ง​โรค​ระบาด​เข้า​ไป​ท่ามกลาง​พวก​เจ้า และ​พวก​เจ้า​จะ​ถูก​มอบ​ไว้​ใน​มือ​ของ​ศัตรู
25וְהֵבֵאתִ֨י עֲלֵיכֶ֜ם חֶ֗רֶב נֹקֶ֙מֶת֙ נְקַם־בְּרִ֔ית וְנֶאֱסַפְתֶּ֖ם אֶל־עָרֵיכֶ֑ם וְשִׁלַּ֤חְתִּי דֶ֙בֶר֙ בְּת֣וֹכְכֶ֔ם וְנִתַּתֶּ֖ם בְּיַד־אוֹיֵֽב׃
26เมื่อ​เรา​ตัด​เสบียง​อาหาร​ที่​พวก​เจ้า​พึ่งพา ผู้หญิง​สิบ​คน​จะ​อบ​ขนม​ปัง​ใน​เตา​อบ​เพียง​เตา​เดียว และ​นำ​ขนม​ปัง​มา​แบ่ง​ให้​พวก​เจ้า​ตาม​น้ำหนัก พวก​เจ้า​จะ​กิน​แต่​ไม่​อิ่ม
26בְּשִׁבְרִ֣י לָכֶם֮ מַטֵּה־לֶחֶם֒ וְ֠אָפוּ עֶ֣שֶׂר נָשִׁ֤ים לַחְמְכֶם֙ בְּתַנּ֣וּר אֶחָ֔ד וְהֵשִׁ֥יבוּ לַחְמְכֶ֖ם בַּמִּשְׁקָ֑ל וַאֲכַלְתֶּ֖ם וְלֹ֥א תִשְׂבָּֽעוּ׃ ס
27“‘ถ้า​แม้​เป็น​เช่น​นี้​แล้ว​พวก​เจ้า​ยัง​ไม่​ฟัง​เรา แต่​ยัง​ดำเนิน​สวน​ทาง​กับ​เรา
27וְאִ֨ם־בְּזֹ֔את לֹ֥א תִשְׁמְע֖וּ לִ֑י וַהֲלַכְתֶּ֥ם עִמִּ֖י בְּקֶֽרִי׃
28เรา​ก็​จะ​ดำเนิน​สวน​ทาง​กับ​พวก​เจ้า​ด้วย​ความ​โกรธ และ​เรา​จะ​ลงโทษ​พวก​เจ้า​เพราะ​บาป​ของ​พวก​เจ้า​อีก​เจ็ด​เท่า
28וְהָלַכְתִּ֥י עִמָּכֶ֖ם בַּחֲמַת־קֶ֑רִי וְיִסַּרְתִּ֤י אֶתְכֶם֙ אַף־אָ֔נִי שֶׁ֖בַע עַל־חַטֹּאתֵיכֶם׃
29พวก​เจ้า​จะ​กิน​เนื้อ​ของ​บุตร​ชาย​ของ​ตน และ​กิน​เนื้อ​ของ​บุตร​สาว​ของ​ตน
29וַאֲכַלְתֶּ֖ם בְּשַׂ֣ר בְּנֵיכֶ֑ם וּבְשַׂ֥ר בְּנֹתֵיכֶ֖ם תֹּאכֵֽלוּ׃
30เรา​จะ​ทำลาย​สถาน​บูชา​บน​ที่​สูง​ของ​พวก​เจ้า รื้อ​แท่น​เผา​เครื่อง​หอม​ของ​พวก​เจ้า และ​โยน​ซากศพ​ของ​พวก​เจ้า​ทับ​ซาก​รูปเคารพของ​พวก​เจ้า เรา​จะ​รังเกียจ​พวก​เจ้า
30וְהִשְׁמַדְתִּ֞י אֶת־בָּמֹֽתֵיכֶ֗ם וְהִכְרַתִּי֙ אֶת־חַמָּ֣נֵיכֶ֔ם וְנָֽתַתִּי֙ אֶת־פִּגְרֵיכֶ֔ם עַל־פִּגְרֵ֖י גִּלּוּלֵיכֶ֑ם וְגָעֲלָ֥ה נַפְשִׁ֖י אֶתְכֶֽם׃
31เรา​จะ​ทำให้​เมือง​ต่าง ๆ ของ​พวก​เจ้า​ร้าง​เปล่า และ​ทำให้​สถาน​ศักดิ์สิทธิ์​ของ​พวก​เจ้า​กลาย​เป็น​ที่​รกร้าง เรา​จะ​ไม่​พอใจ​กับ​กลิ่น​หอม​จาก​ของ​ถวาย​ของ​พวก​เจ้า
31וְנָתַתִּ֤י אֶת־עָֽרֵיכֶם֙ חָרְבָּ֔ה וַהֲשִׁמּוֹתִ֖י אֶת־מִקְדְּשֵׁיכֶ֑ם וְלֹ֣א אָרִ֔יחַ בְּרֵ֖יחַ נִיחֹֽחֲכֶֽם׃
32เรา​จะ​ทำให้​แผ่นดิน​ร้าง​เปล่า จน​ศัตรู​ของ​พวก​เจ้าที่​เข้า​มา​อาศัย​อยู่​ต่าง​ตก​ตะลึง
32וַהֲשִׁמֹּתִ֥י אֲנִ֖י אֶת־הָאָ֑רֶץ וְשָֽׁמְמ֤וּ עָלֶ֙יהָ֙ אֹֽיְבֵיכֶ֔ם הַיֹּשְׁבִ֖ים בָּֽהּ׃
33เรา​จะ​ทำให้​พวก​เจ้า​กระจัด​กระจาย​ไป​ท่ามกลาง​ชน​ชาติ​ต่าง ๆ และ​จะ​ชัก​ดาบ​ไล่​ตาม​พวก​เจ้า แผ่นดิน​ของ​พวก​เจ้า​จะ​ร้าง​เปล่า และ​เมือง​ต่าง ๆ จะ​กลาย​เป็น​ซาก
33וְאֶתְכֶם֙ אֱזָרֶ֣ה בַגּוֹיִ֔ם וַהֲרִיקֹתִ֥י אַחֲרֵיכֶ֖ם חָ֑רֶב וְהָיְתָ֤ה אַרְצְכֶם֙ שְׁמָמָ֔ה וְעָרֵיכֶ֖ם יִהְי֥וּ חָרְבָּֽה׃
34เมื่อนั้น​แผ่นดิน​จะ​ได้​พัก​ตาม​ปี​สะบาโต​ของ​มัน​ตลอด​เวลา​ที่​ร้าง​เปล่า ขณะ​ที่​พวก​เจ้า​อยู่​ใน​แผ่นดิน​ของ​ศัตรู เมื่อนั้น​แผ่นดิน​จะ​ได้​หยุด​พัก​ตาม​ปี​สะบาโต​ของ​มัน
34אָז֩ תִּרְצֶ֨ה הָאָ֜רֶץ אֶת־שַׁבְּתֹתֶ֗יהָ כֹּ֚ל יְמֵ֣י הֳשַׁמָּ֔ה וְאַתֶּ֖ם בְּאֶ֣רֶץ אֹיְבֵיכֶ֑ם אָ֚ז תִּשְׁבַּ֣ת הָאָ֔רֶץ וְהִרְצָ֖ת אֶת־שַׁבְּתֹתֶֽיהָ׃
35ตลอด​เวลา​ที่​แผ่นดิน​ร้าง​เปล่า มัน​จะ​ได้​พัก​อย่าง​ที่​ไม่​ได้​พัก​ใน​ปี​สะบาโตทั้งหลาย​เมื่อ​พวก​เจ้า​อาศัย​อยู่​ใน​แผ่นดิน​นั้น
35כָּל־יְמֵ֥י הָשַּׁמָּ֖ה תִּשְׁבֹּ֑ת אֵ֣ת אֲשֶׁ֧ר לֹֽא־שָׁבְתָ֛ה בְּשַׁבְּתֹתֵיכֶ֖ם בְּשִׁבְתְּכֶ֥ם עָלֶֽיהָ׃
36“‘ส่วน​คน​ของ​พวก​เจ้าที่​ยัง​เหลือ​อยู่ เรา​จะ​ทำให้​ใจ​ของ​พวก​เขา​หวาดหวั่น​ใน​แผ่นดิน​ของ​ศัตรู แม้​แต่​เสียง​ใบไม้​ที่​ลม​พัด​ก็​จะ​ทำให้​พวก​เขา​หนี พวก​เขา​จะ​หนี​เหมือน​หนี​คม​ดาบ และ​จะ​ล้ม​ลง​ทั้ง​ที่​ไม่​มี​ใคร​ไล่​ตาม
36וְהַנִּשְׁאָרִ֣ים בָּכֶ֔ם וְהֵבֵ֤אתִי מֹ֙רֶךְ֙ בִּלְבָבָ֔ם בְּאַרְצֹ֖ת אֹיְבֵיהֶ֑ם וְרָדַ֣ף אֹתָ֗ם ק֚וֹל עָלֶ֣ה נִדָּ֔ף וְנָס֧וּ מְנֻֽסַת־חֶ֛רֶב וְנָפְל֖וּ וְאֵ֥ין רֹדֵֽף׃
37พวก​เขา​จะ​สะดุด​ล้ม​ทับ​กัน​เหมือน​กำลัง​หนี​คม​ดาบ ทั้ง​ที่​ไม่​มี​ใคร​ไล่​ตาม และ​พวก​เจ้า​จะ​ไม่​มี​กำลัง​ยืนหยัด​ต่อ​หน้า​ศัตรู
37וְכָשְׁל֧וּ אִישׁ־בְּאָחִ֛יו כְּמִפְּנֵי־חֶ֖רֶב וְרֹדֵ֣ף אָ֑יִן וְלֹא־תִֽהְיֶ֤ה לָכֶם֙ תְּקוּמָ֔ה לִפְנֵ֖י אֹֽיְבֵיכֶֽם׃
38พวก​เจ้า​จะ​พินาศ​ท่ามกลาง​ชน​ชาติ​ต่าง ๆ และ​แผ่นดิน​ของ​ศัตรู​จะ​กลืน​กิน​พวก​เจ้า
38וַאֲבַדְתֶּ֖ם בַּגּוֹיִ֑ם וְאָכְלָ֣ה אֶתְכֶ֔ם אֶ֖רֶץ אֹיְבֵיכֶֽם׃
39คน​ของ​พวก​เจ้าที่​ยัง​เหลือ​อยู่​จะ​ค่อย ๆ สิ้น​แรง​เพราะ​ความ​ชั่วช้า​ของ​ตน​ใน​แผ่นดิน​ของ​ศัตรู และ​จะ​ค่อย ๆ สิ้น​แรง​เพราะ​ความ​ชั่วช้า​ของ​บรรพบุรุษ​ของ​พวก​เขา​ด้วย
39וְהַנִּשְׁאָרִ֣ים בָּכֶ֗ם יִמַּ֙קּוּ֙ בַּֽעֲוֹנָ֔ם בְּאַרְצֹ֖ת אֹיְבֵיכֶ֑ם וְאַ֛ף בַּעֲוֹנֹ֥ת אֲבֹתָ֖ם אִתָּ֥ם יִמָּֽקּוּ׃
40“‘แต่​ถ้า​พวก​เขา​สารภาพ​ความ​ชั่วช้า​ของ​ตน​และ​ความ​ชั่วช้า​ของ​บรรพบุรุษ รวม​ทั้ง​การ​ล่วงละเมิด​ที่​พวก​เขา​ได้​ล่วงละเมิด​ต่อ​เรา และ​สารภาพ​ว่า​พวก​เขา​ดำเนิน​สวน​ทาง​กับ​เรา
40וְהִתְוַדּ֤וּ אֶת־עֲוֹנָם֙ וְאֶת־עֲוֹ֣ן אֲבֹתָ֔ם בְּמַעֲלָ֖ם אֲשֶׁ֣ר מָֽעֲלוּ־בִ֑י וְאַ֕ף אֲשֶׁר־הָֽלְכ֥וּ עִמִּ֖י בְּקֶֽרִי׃
41และ​เรา​ก็​ดำเนิน​สวน​ทาง​กับ​พวก​เขา​และ​นำ​พวก​เขา​เข้า​ไป​ใน​แผ่นดิน​ของ​ศัตรู ถ้า​ใน​เวลา​นั้น​จิตใจ​ที่​ไม่​ได้​เข้า​สุหนัต​ของ​พวก​เขา​ถ่อม​ลง และ​พวก​เขา​ยอมรับ​โทษ​เพราะ​ความ​ชั่วช้า​ของ​ตน
41אַף־אֲנִ֗י אֵלֵ֤ךְ עִמָּם֙ בְּקֶ֔רִי וְהֵבֵאתִ֣י אֹתָ֔ם בְּאֶ֖רֶץ אֹיְבֵיהֶ֑ם אוֹ־אָ֣ז יִכָּנַ֗ע לְבָבָם֙ הֶֽעָרֵ֔ל וְאָ֖ז יִרְצ֥וּ אֶת־עֲוֹנָֽם׃
42เรา​ก็​จะ​ระลึก​ถึง​พันธสัญญา​ที่​ทำ​ไว้​กับ​ยาโคบ พันธสัญญา​ที่​ทำ​ไว้​กับ​อิสอัค และ​พันธสัญญา​ที่​ทำ​ไว้​กับ​อับราฮัม และ​เรา​จะ​ระลึก​ถึง​แผ่นดิน​นั้น
42וְזָכַרְתִּ֖י אֶת־בְּרִיתִ֣י יַעֲק֑וֹב וְאַף֩ אֶת־בְּרִיתִ֨י יִצְחָ֜ק וְאַ֨ף אֶת־בְּרִיתִ֧י אַבְרָהָ֛ם אֶזְכֹּ֖ר וְהָאָ֥רֶץ אֶזְכֹּֽר׃
43แผ่นดิน​จะ​ถูก​พวก​เขา​ทิ้ง​ไว้ และ​จะ​ได้​พัก​ตาม​ปี​สะบาโต​ของ​มัน​ขณะ​ที่​ร้าง​เปล่า​โดย​ไม่​มี​พวก​เขา ส่วน​พวก​เขา​จะ​ยอมรับ​โทษ​เพราะ​ความ​ชั่วช้า​ของ​ตน เนื่อง​จาก​พวก​เขา​ปฏิเสธ​ข้อ​กำหนด​ของ​เรา​และ​รังเกียจ​กฎเกณฑ์​ของ​เรา
43וְהָאָרֶץ֩ תֵּעָזֵ֨ב מֵהֶ֜ם וְתִ֣רֶץ אֶת־שַׁבְּתֹתֶ֗יהָ בָּהְשַׁמָּה֙ מֵהֶ֔ם וְהֵ֖ם יִרְצ֣וּ אֶת־עֲוֹנָ֑ם יַ֣עַן וּבְיַ֔עַן בְּמִשְׁפָּטַ֣י מָאָ֔סוּ וְאֶת־חֻקֹּתַ֖י גָּעֲלָ֥ה נַפְשָֽׁם׃
44ถึง​กระนั้น เมื่อ​พวก​เขา​อยู่​ใน​แผ่น​ดิน​ของ​ศัตรู เรา​จะ​ไม่​ปฏิเสธ​หรือ​รังเกียจ​พวก​เขา​จน​ทำลาย​พวก​เขา​ให้​หมด​สิ้น​และ​ละเมิด​พันธสัญญา​ของ​เรา​กับ​พวก​เขา เพราะ​เรา​คือ​พระยาห์เวห์​พระเจ้า​ของ​พวก​เขา
44וְאַף־גַּם־זֹ֠את בִּֽהְיוֹתָ֞ם בְּאֶ֣רֶץ אֹֽיְבֵיהֶ֗ם לֹֽא־מְאַסְתִּ֤ים וְלֹֽא־גְעַלְתִּים֙ לְכַלֹּתָ֔ם לְהָפֵ֥ר בְּרִיתִ֖י אִתָּ֑ם כִּ֛י אֲנִ֥י יְהוָ֖ה אֱלֹהֵיהֶֽם׃
45เพื่อ​เห็นแก่​พวก​เขา เรา​จะ​ระลึก​ถึง​พันธสัญญา​ที่​ทำ​ไว้​กับ​บรรพบุรุษ ซึ่ง​เรา​นำ​ออก​จาก​แผ่นดิน​อียิปต์​ต่อ​หน้า​ชน​ชาติ​ต่าง ๆ เพื่อ​เรา​จะ​เป็น​พระเจ้า​ของ​พวก​เขา เรา​คือ​พระยาห์เวห์’”
45וְזָכַרְתִּ֥י לָהֶ֖ם בְּרִ֣ית רִאשֹׁנִ֑ים אֲשֶׁ֣ר הוֹצֵֽאתִי־אֹתָם֩ מֵאֶ֨רֶץ מִצְרַ֜יִם לְעֵינֵ֣י הַגּוֹיִ֗ם לִהְיֹ֥ת לָהֶ֛ם לֵאלֹהִ֖ים אֲנִ֥י יְהוָֽה׃
46นี่​คือ​กฎเกณฑ์ ข้อ​กำหนด และ​กฎหมาย​ที่​พระยาห์เวห์​กำหนด​ไว้​ระหว่าง​พระองค์​กับ​ชาวอิสราเอล ณ ภูเขา​ซีนาย โดย​ผ่าน​โมเสส
46אֵ֠לֶּה הַֽחֻקִּ֣ים וְהַמִּשְׁפָּטִים֮ וְהַתּוֹרֹת֒ אֲשֶׁר֙ נָתַ֣ן יְהוָ֔ה בֵּינ֕וֹ וּבֵ֖ין בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֑ל בְּהַ֥ר סִינַ֖י בְּיַד־מֹשֶֽׁה׃ פ

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.