เลวีนิติ 17

Freedom Bible (Thai)Translation

Freedom Bible (Thai)

Hebrew Old Testament (Masoretic Text)

1พระยาห์เวห์ตรัสกับโมเสสว่า

1וַיְדַבֵּ֥ר יְהוָ֖ה אֶל־מֹשֶׁ֥ה לֵּאמֹֽר׃

2“จงกล่าวแก่อาโรน บุตรชายของเขา และชาวอิสราเอลทั้งหมดว่า ‘นี่คือสิ่งที่พระยาห์เวห์บัญชา

2דַּבֵּ֨ר אֶֽל־אַהֲרֹ֜ן וְאֶל־בָּנָ֗יו וְאֶל֙ כָּל־בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל וְאָמַרְתָּ֖ אֲלֵיהֶ֑ם זֶ֣ה הַדָּבָ֔ר אֲשֶׁר־צִוָּ֥ה יְהוָ֖ה לֵאמֹֽר׃

3ชายคนใดในวงศ์วานอิสราเอลที่ฆ่าวัว แกะ หรือแพะในค่าย หรือฆ่านอกค่าย

3אִ֥ישׁ אִישׁ֙ מִבֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל אֲשֶׁ֨ר יִשְׁחַ֜ט שֹׁ֥ור אֹו־כֶ֛שֶׂב אֹו־עֵ֖ז בַּֽמַּחֲנֶ֑ה אֹ֚ו אֲשֶׁ֣ר יִשְׁחַ֔ט מִח֖וּץ לַֽמַּחֲנֶֽה׃

4แต่ไม่ได้นำมาที่ทางเข้าเต็นท์นัดพบเพื่อถวายเป็นของถวายแด่พระยาห์เวห์ต่อหน้าพลับพลาของพระยาห์เวห์ ให้ถือว่าชายคนนั้นมีความผิดเรื่องเลือด เขาได้หลั่งเลือด ชายคนนั้นต้องถูกตัดขาดจากประชาชนของตน

4וְאֶל־פֶּ֜תַח אֹ֣הֶל מֹועֵד֮ לֹ֣א הֱבִיאֹו֒ לְהַקְרִ֤יב קָרְבָּן֙ לַֽיהוָ֔ה לִפְנֵ֖י מִשְׁכַּ֣ן יְהוָ֑ה דָּ֣ם יֵחָשֵׁ֞ב לָאִ֤ישׁ הַהוּא֙ דָּ֣ם שָׁפָ֔ךְ וְנִכְרַ֛ת הָאִ֥ישׁ הַה֖וּא מִקֶּ֥רֶב עַמֹּֽו׃

5ทั้งนี้เพื่อให้ชาวอิสราเอลนำสัตว์ที่พวกเขาเคยฆ่าถวายในทุ่งโล่งมาถวายพระยาห์เวห์ที่ทางเข้าเต็นท์นัดพบ โดยนำมาหาปุโรหิต แล้วฆ่าถวายเป็นเครื่องบูชาสันติสุขแด่พระยาห์เวห์

5לְמַעַן֩ אֲשֶׁ֨ר יָבִ֜יאוּ בְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל אֶֽת־זִבְחֵיהֶם֮ אֲשֶׁ֣ר הֵ֣ם זֹבְחִים֮ עַל־פְּנֵ֣י הַשָּׂדֶה֒ וֽ͏ֶהֱבִיאֻ֣ם לַֽיהוָ֗ה אֶל־פֶּ֛תַח אֹ֥הֶל מֹועֵ֖ד אֶל־הַכֹּהֵ֑ן וְזָ֨בְח֜וּ זִבְחֵ֧י שְׁלָמִ֛ים לַֽיהוָ֖ה אֹותָֽם׃

6ปุโรหิตต้องประพรมเลือดบนแท่นบูชาของพระยาห์เวห์ที่ทางเข้าเต็นท์นัดพบ และเผาไขมันให้มีกลิ่นหอมเป็นที่พอใจของพระยาห์เวห์

6וְזָרַ֨ק הַכֹּהֵ֤ן אֶת־הַדָּם֙ עַל־מִזְבַּ֣ח יְהוָ֔ה פֶּ֖תַח אֹ֣הֶל מֹועֵ֑ד וְהִקְטִ֣יר הַחֵ֔לֶב לְרֵ֥יחַ נִיחֹ֖חַ לַיהוָֽה׃

7พวกเขาต้องไม่ฆ่าเครื่องบูชาถวายแก่รูปเคารพที่มีรูปร่างเป็นแพะอีก ซึ่งพวกเขาเล่นชู้ตามอยู่ นี่จะเป็นกฎเกณฑ์ถาวรสำหรับพวกเขาตลอดทุกชั่วอายุ’

7וְלֹא־יִזְבְּח֥וּ עֹוד֙ אֶת־זִבְחֵיהֶ֔ם לַשְּׂעִירִ֕ם אֲשֶׁ֛ר הֵ֥ם זֹנִ֖ים אַחֲרֵיהֶ֑ם חֻקַּ֥ת עֹולָ֛ם תִּֽהְיֶה־זֹּ֥את לָהֶ֖ם לְדֹרֹתָֽם׃

8“เจ้าต้องกล่าวแก่พวกเขาว่า ‘ชายคนใดในวงศ์วานอิสราเอล หรือคนต่างถิ่นที่อาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเขา ที่ถวายเครื่องเผาบูชาหรือเครื่องบูชา

8וַאֲלֵהֶ֣ם תֹּאמַ֔ר אִ֥ישׁ אִישׁ֙ מִבֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֔ל וּמִן־הַגֵּ֖ר אֲשֶׁר־יָג֣וּר בְּתֹוכָ֑ם אֲשֶׁר־יַעֲלֶ֥ה עֹלָ֖ה אֹו־זָֽבַח׃

9แต่ไม่นำมาที่ทางเข้าเต็นท์นัดพบเพื่อฆ่าถวายแด่พระยาห์เวห์ ชายคนนั้นต้องถูกตัดขาดจากประชาชนของตน

9וְאֶל־פֶּ֜תַח אֹ֤הֶל מֹועֵד֙ לֹ֣א יְבִיאֶ֔נּוּ לַעֲשֹׂ֥ות אֹתֹ֖ו לַיהוָ֑ה וְנִכְרַ֛ת הָאִ֥ישׁ הַה֖וּא מֵעַמָּֽיו׃

10“‘ชายคนใดในวงศ์วานอิสราเอล หรือคนต่างถิ่นที่อาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเขา ที่กินเลือดชนิดใดก็ตาม เราจะต่อต้านคนที่กินเลือดนั้น และจะตัดเขาออกจากประชาชนของเขา

10וְאִ֨ישׁ אִ֜ישׁ מִבֵּ֣ית יִשְׂרָאֵ֗ל וּמִן־הַגֵּר֙ הַגָּ֣ר בְּתֹוכָ֔ם אֲשֶׁ֥ר יֹאכַ֖ל כָּל־דָּ֑ם וְנָתַתִּ֣י פָנַ֗י בַּנֶּ֙פֶשׁ֙ הָאֹכֶ֣לֶת אֶת־הַדָּ֔ם וְהִכְרַתִּ֥י אֹתָ֖הּ מִקֶּ֥רֶב עַמָּֽהּ׃

11เพราะชีวิตของเนื้อหนังอยู่ในเลือด เราได้มอบเลือดนั้นให้พวกเจ้าบนแท่นบูชาเพื่อประกอบพิธีลบล้างให้แก่ชีวิตของพวกเจ้า เพราะเลือดประกอบพิธีลบล้างได้เนื่องจากชีวิตที่อยู่ในเลือด

11כִּ֣י נֶ֣פֶשׁ הַבָּשָׂר֮ בַּדָּ֣ם הִוא֒ וַאֲנִ֞י נְתַתִּ֤יו לָכֶם֙ עַל־הַמִּזְבֵּ֔חַ לְכַפֵּ֖ר עַל־נַפְשֹׁתֵיכֶ֑ם כִּֽי־הַדָּ֥ם ה֖וּא בַּנֶּ֥פֶשׁ יְכַפֵּֽר׃

12เพราะฉะนั้นเราจึงกล่าวแก่ชาวอิสราเอลว่า “ไม่มีผู้ใดในพวกเจ้ากินเลือดได้ และคนต่างถิ่นที่อาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเจ้าก็กินเลือดไม่ได้”

12עַל־כֵּ֤ן אָמַ֙רְתִּי֙ לִבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל כָּל־נֶ֥פֶשׁ מִכֶּ֖ם לֹא־תֹ֣אכַל דָּ֑ם וְהַגֵּ֛ר הַגָּ֥ר בְּתֹוכְכֶ֖ם לֹא־יֹ֥אכַל דָּֽם׃ ס

13“‘ชายคนใดในชาวอิสราเอล หรือคนต่างถิ่นที่อาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเขา ที่ออกล่าสัตว์หรือจับนกที่กินได้ ต้องเทเลือดของมันออกแล้วเอาดินกลบ

13וְאִ֨ישׁ אִ֜ישׁ מִבְּנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֗ל וּמִן־הַגֵּר֙ הַגָּ֣ר בְּתֹוכָ֔ם אֲשֶׁ֨ר יָצ֜וּד צֵ֥יד חַיָּ֛ה אֹו־עֹ֖וף אֲשֶׁ֣ר יֵאָכֵ֑ל וְשָׁפַךְ֙ אֶת־דָּמֹ֔ו וְכִסָּ֖הוּ בֶּעָפָֽר׃

14เพราะชีวิตของเนื้อหนังทุกชนิดอยู่กับเลือดของมัน ดังนั้นเราจึงกล่าวแก่ชาวอิสราเอลว่า “พวกเจ้าห้ามกินเลือดของเนื้อหนังชนิดใด เพราะชีวิตของเนื้อหนังทุกชนิดคือเลือดของมัน ผู้ใดกินเลือดต้องถูกตัดขาด”

14כִּֽי־נֶ֣פֶשׁ כָּל־בָּשָׂ֗ר דָּמֹ֣ו בְנַפְשֹׁו֮ הוּא֒ וָֽאֹמַר֙ לִבְנֵ֣י יִשְׂרָאֵ֔ל דַּ֥ם כָּל־בָּשָׂ֖ר לֹ֣א תֹאכֵ֑לוּ כִּ֣י נֶ֤פֶשׁ כָּל־בָּשָׂר֙ דָּמֹ֣ו הִ֔וא כָּל־אֹכְלָ֖יו יִכָּרֵֽת׃

15“‘ทุกคนที่กินสัตว์ที่ตายเองหรือถูกสัตว์อื่นฉีก ไม่ว่าจะเป็นคนที่เกิดในแผ่นดินหรือคนต่างถิ่น ต้องซักเสื้อผ้า อาบน้ำชำระร่างกาย และจะไม่สะอาดตามพิธีจนถึงเวลาเย็น แล้วจึงจะสะอาดตามพิธี

15וְכָל־נֶ֗פֶשׁ אֲשֶׁ֨ר תֹּאכַ֤ל נְבֵלָה֙ וּטְרֵפָ֔ה בָּאֶזְרָ֖ח וּבַגֵּ֑ר וְכִבֶּ֨ס בְּגָדָ֜יו וְרָחַ֥ץ בַּמַּ֛יִם וְטָמֵ֥א עַד־הָעֶ֖רֶב וְטָהֵֽר׃

16แต่ถ้าเขาไม่ซักเสื้อผ้าหรือไม่อาบน้ำชำระร่างกาย เขาต้องรับความผิดของตน’”

16וְאִם֙ לֹ֣א יְכַבֵּ֔ס וּבְשָׂרֹ֖ו לֹ֣א יִרְחָ֑ץ וְנָשָׂ֖א עֲוֹנֹֽו׃ פ

Tip: use the ← and → keys to turn chapters.