โยชูวา 9
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Lutherbibel 1912
1เมื่อกษัตริย์ทั้งหมดทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำจอร์แดน ซึ่งอยู่ในเขตภูเขา ที่ราบต่ำ และตลอดชายฝั่งทะเลใหญ่ตรงหน้าเลบานอน ได้แก่ชาวฮิตไทต์ ชาวอาโมไรต์ ชาวคานาอัน ชาวเปริสซี ชาวฮีไวต์ และชาวเยบุส ได้ยินเรื่องนี้
1Da nun das hörten alle Könige, die jenseit des Jordans waren auf den Gebirgen und in den Gründen und an allen Anfurten des großen Meers, auch die neben dem Berge Libanon waren, nämlich die Hethiter, Amoriter, Kanaaniter, Pheresiter, Heviter und Jebusiter,
2พวกเขาก็พร้อมใจกันรวมกำลังเพื่อต่อสู้กับโยชูวาและอิสราเอล
2sammelten sie sich einträchtig zuhauf, daß sie wider Josua und wider Israel stritten.
3แต่เมื่อชาวเมืองกิเบโอนได้ยินสิ่งที่โยชูวาทำกับเมืองเยรีโคและเมืองอัย
3Aber die Bürger zu Gibeon, da sie hörten, was Josua mit Jericho und Ai gemacht hatte, erdachten sie eine List,
4ชาวกิเบโอนจึงวางอุบาย ออกเดินทางโดยปลอมตัวเป็นคณะทูต พวกเขานำกระสอบเก่า ๆ บรรทุกบนหลังลา และใช้ถุงหนังใส่เหล้าองุ่นเก่าที่ฉีกขาดแล้วมัดตรงรอยขาดไว้
4gingen hin und versahen sich mit Speise und nahmen alte Säcke auf ihre Esel.
5พวกเขาสวมรองเท้าเก่าที่ปะแล้ว ใส่เสื้อผ้าเก่า และขนมปังทั้งหมดที่เตรียมเป็นเสบียงก็แห้งและขึ้นรา
5und alte, zerrissene, geflickte Weinschläuche und alte, geflickte Schuhe an ihre Füße und zogen alte Kleider an, und alles Brot, das sie nahmen, war hart und schimmlig.
6พวกเขาไปหาโยชูวาที่ค่ายในกิลกาล และพูดกับเขาและคนอิสราเอลว่า “พวกเรามาจากประเทศอันห่างไกล บัดนี้โปรดทำพันธสัญญากับพวกเรา”
6Und gingen zu Josua ins Lager gen Gilgal und sprachen zu ihm und zum ganzen Israel: Wir kommen aus fernen Landen; so macht einen Bund mit uns.
7คนอิสราเอลพูดกับชาวฮีไวต์ว่า “ถ้าพวกเจ้าอาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเราเล่า แล้วพวกเราจะทำพันธสัญญากับพวกเจ้าได้อย่างไร?”
7Da sprach das ganze Israel zu dem Heviter: Vielleicht möchtest du unter uns wohnend werden; wie könnte ich dann einen Bund mit dir machen?
8พวกเขาพูดกับโยชูวาว่า “พวกเราเป็นผู้รับใช้ของท่าน” โยชูวาถามพวกเขาว่า “พวกเจ้าเป็นใคร? มาจากไหน?”
8Sie aber sprachen zu Josua: Wir sind deine Knechte. Josua sprach zu ihnen: Was seid ihr, und woher kommt ihr?
9พวกเขาตอบว่า “ผู้รับใช้ของท่านมาจากประเทศที่ห่างไกลมาก เพราะพระนามของพระยาห์เวห์ พระเจ้าของท่าน เพราะพวกเราได้ยินชื่อเสียงของพระองค์และทุกสิ่งที่ทรงทำในอียิปต์
9Sie sprachen: Deine Knechte sind aus sehr fernen Landen gekommen um des Namens willen des HERRN, deines Gottes; denn wir haben sein Gerücht gehört und alles, was er in Ägypten getan hat,
10รวมทั้งทุกสิ่งที่ทรงทำกับกษัตริย์ชาวอาโมไรต์สององค์ทางฟากตะวันออกของแม่น้ำจอร์แดน คือสิโหนกษัตริย์แห่งเฮชโบน และโอกกษัตริย์แห่งบาชานซึ่งอยู่ที่อัชทาโรท
10und alles, was er den zwei Königen der Amoriter jenseit des Jordans getan hat: Sihon, dem König zu Hesbon, und Og, dem König von Basan, der zu Astharoth wohnte.
11บรรดาผู้อาวุโสและชาวประเทศของพวกเราทั้งหมดจึงบอกพวกเราว่า ‘จงนำเสบียงติดตัวไปสำหรับการเดินทาง ไปพบพวกเขาและบอกว่า “พวกเราเป็นผู้รับใช้ของท่าน บัดนี้โปรดทำพันธสัญญากับพวกเรา”’
11Darum sprachen unsere Ältesten und alle Einwohner unsers Landes: Nehmt Speise mit euch auf die Reise und geht hin, ihnen entgegen, und sprecht zu ihnen: Wir sind eure Knechte. So macht nun einen Bund mit uns.
12ขนมปังของพวกเรานี้ยังร้อนอยู่เมื่อเอาออกจากบ้านมาเป็นเสบียงในวันที่พวกเราออกเดินทางมาหาท่าน แต่ตอนนี้มันแห้งและขึ้นราเสียแล้ว
12Dies unser Brot, das wir aus unsern Häusern zu unsrer Speise nahmen, war noch frisch, da wir auszogen zu euch, nun aber, siehe, es ist hart und schimmlig;
13ถุงหนังใส่เหล้าองุ่นเหล่านี้ยังใหม่อยู่ตอนที่พวกเราเติมเหล้าองุ่นลงไป แต่ตอนนี้ฉีกขาดแล้ว ส่วนเสื้อผ้าและรองเท้าของพวกเราก็เก่าเพราะเดินทางมาไกลมาก”
13und diese Weinschläuche füllten wir neu, und siehe, sie sind zerrissen; und diese unsre Kleider und Schuhe sind alt geworden über der sehr langen Reise.
14คนอิสราเอลชิมเสบียงของพวกเขา แต่ไม่ได้ถามพระยาห์เวห์เพื่อขอคำชี้แนะ
14Da nahmen die Hauptleute ihre Speise an und fragten den Mund des HERRN nicht.
15โยชูวาทำข้อตกลงสันติภาพกับพวกเขา และทำพันธสัญญาว่าจะไว้ชีวิตพวกเขา บรรดาผู้นำของชุมนุมชนก็สาบานต่อพวกเขา
15Und Josua machte Frieden mit ihnen und richtete einen Bund mit ihnen auf, daß sie leben bleiben sollten. Und die Obersten der Gemeinde schwuren ihnen.
16สามวันหลังจากทำพันธสัญญากับพวกเขา ชาวอิสราเอลก็ได้ยินว่าคนเหล่านี้เป็นเพื่อนบ้านและอาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเขา
16Aber über drei Tage, nachdem sie mit ihnen einen Bund gemacht hatten, kam es vor sie, daß jene nahe bei ihnen waren und würden unter ihnen wohnen.
17ชาวอิสราเอลออกเดินทางและมาถึงเมืองต่าง ๆ ของคนเหล่านั้นในวันที่สาม เมืองเหล่านั้นคือกิเบโอน เคฟีราห์ เบเอโรท และคีริยาทเยอาริม
17Denn da die Kinder Israel fortzogen, kamen sie des dritten Tages zu ihren Städten, die hießen Gibeon, Kaphira, Beeroth und Kirjath-Jearim,
18ชาวอิสราเอลไม่ได้โจมตีพวกเขา เพราะบรรดาผู้นำของชุมนุมชนได้สาบานต่อพวกเขาโดยพระยาห์เวห์พระเจ้าของอิสราเอล ชุมนุมชนทั้งหมดจึงบ่นต่อว่าบรรดาผู้นำ
18und schlugen sie nicht, darum daß ihnen die Obersten der Gemeinde geschworen hatten bei dem HERRN, dem Gott Israels. Da aber die ganze Gemeinde wider die Obersten murrte,
19แต่บรรดาผู้นำทุกคนพูดกับชุมนุมชนทั้งหมดว่า “พวกเราได้สาบานต่อคนเหล่านี้โดยพระยาห์เวห์พระเจ้าของอิสราเอล ดังนั้นพวกเราจะแตะต้องพวกเขาไม่ได้
19sprachen alle Obersten zu der ganzen Gemeinde: Wir haben ihnen geschworen bei dem HERRN, dem Gott Israels; darum können wir sie nicht antasten.
20พวกเราจะทำดังนี้ คือปล่อยให้พวกเขามีชีวิตอยู่ เพื่อความกริ้วจะไม่ตกแก่พวกเราเพราะคำสาบานที่พวกเราให้ไว้กับพวกเขา”
20Aber das wollen wir tun: laßt sie leben, daß nicht ein Zorn über uns komme um des Eides willen, den wir ihnen getan haben.
21บรรดาผู้นำกล่าวแก่พวกเขาว่า “ปล่อยให้พวกเขามีชีวิตอยู่” ดังนั้นพวกเขาจึงเป็นคนตัดฟืนและคนตักน้ำให้ชุมนุมชนทั้งหมด ตามที่บรรดาผู้นำได้บอกไว้
21Und die Obersten sprachen zu ihnen: Laßt sie leben, daß sie Holzhauer und Wasserträger seien der ganzen Gemeinde, wie ihnen die Obersten gesagt haben.
22โยชูวาเรียกพวกเขามาและพูดว่า “ทำไมพวกเจ้าจึงหลอกพวกเรา โดยบอกว่า ‘พวกเราอยู่ห่างไกลจากท่านมาก’ ทั้งที่พวกเจ้าอาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเรา?
22Da rief sie Josua und redete mit ihnen und sprach: Warum habt ihr uns betrogen und gesagt, ihr seid sehr ferne von uns, so ihr doch unter uns wohnet?
23บัดนี้พวกเจ้าถูกสาปแช่งแล้ว ในหมู่พวกเจ้าจะต้องมีคนเป็นทาสอยู่เสมอ เป็นคนตัดฟืนและคนตักน้ำสำหรับพระนิเวศของพระเจ้าของข้าพเจ้า”
23Darum sollt ihr verflucht sein, daß unter euch nicht aufhören Knechte, die Holz hauen und Wasser tragen zum Hause meines Gottes.
24พวกเขาตอบโยชูวาว่า “เพราะผู้รับใช้ของท่านได้รับแจ้งอย่างแน่ชัดว่า พระยาห์เวห์พระเจ้าของท่านทรงบัญชาโมเสสผู้รับใช้ของพระองค์ให้มอบแผ่นดินทั้งหมดแก่พวกท่าน และให้ทำลายชาวแผ่นดินทั้งหมดให้พ้นหน้าพวกท่าน พวกเราจึงกลัวอย่างยิ่งว่าจะเอาชีวิตไม่รอดเพราะพวกท่าน จึงทำเช่นนี้
24Sie antworteten Josua und sprachen: Es ist deinen Knechten angesagt, daß der HERR, dein Gott, Mose, seinem Knecht, geboten habe, daß er euch das ganze Land geben und vor euch her alle Einwohner des Landes vertilgen wolle. Da fürchteten wir für unser Leben vor euch sehr und haben solches getan.
25ตอนนี้พวกเราอยู่ในมือของท่านแล้ว โปรดทำกับพวกเราตามที่ท่านเห็นว่าดีและถูกต้องเถิด”
25Nun aber, siehe, wir sind in deinen Händen; was dich gut dünkt uns zu tun, das tue.
26โยชูวาจึงทำเช่นนั้น และปกป้องพวกเขาจากชาวอิสราเอล เพื่อไม่ให้ชาวอิสราเอลฆ่าพวกเขา
26Und er tat ihnen also und errettete sie von der Kinder Israel Hand, daß sie sie nicht erwürgten.
27ในวันนั้น โยชูวาแต่งตั้งพวกเขาให้เป็นคนตัดฟืนและคนตักน้ำสำหรับชุมนุมชนและสำหรับแท่นบูชาของพระยาห์เวห์จนถึงทุกวันนี้ ณ สถานที่ซึ่งพระองค์จะทรงเลือก
27Also machte sie Josua desselben Tages zu Holzhauern und Wasserträgern für die Gemeinde und den Altar des HERRN bis auf diesen Tag, an dem Ort, den er erwählen würde.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.