ผู้วินิจฉัย 6
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Lutherbibel 1912
1ชาวอิสราเอลทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรของพระยาห์เวห์ พระยาห์เวห์จึงทรงมอบพวกเขาให้อยู่ใต้อำนาจของชาวมีเดียนเป็นเวลาเจ็ดปี
1Und da die Kinder Israel übel taten vor dem HERRN, gab sie der HERR unter die Hand der Midianiter sieben Jahre.
2ชาวมีเดียนมีอำนาจเหนืออิสราเอล ชาวอิสราเอลจึงทำที่หลบภัยตามภูเขา ทั้งโพรง ถ้ำ และที่มั่น
2Und da der Midianiter Hand zu stark ward über Israel, machten die Kinder Israel für sich Klüfte in den Gebirgen und Höhlen und Festungen.
3ทุกครั้งที่อิสราเอลหว่านพืช ชาวมีเดียน ชาวอามาเลข และชนชาวตะวันออกจะยกมาโจมตี
3Und wenn Israel etwas säte, so kamen die Midianiter und Amalekiter und die aus dem Morgenlande herauf über sie
4พวกเขาตั้งค่ายสู้กับอิสราเอลและทำลายผลผลิตของแผ่นดินไปจนถึงกาซา ไม่เหลือเสบียงอาหารไว้ในอิสราเอล ทั้งไม่เหลือแกะ วัว หรือลา
4und lagerten sich wider sie und verderbten das Gewächs auf dem Lande bis hinan gen Gaza und ließen nichts übrig von Nahrung in Israel, weder Schafe noch Ochsen noch Esel.
5เพราะพวกเขายกมากับฝูงสัตว์และเต็นท์ มีจำนวนมากมายราวกับฝูงตั๊กแตน ทั้งผู้คนและอูฐนับไม่ถ้วน พวกเขาเข้ามาในแผ่นดินเพื่อทำลายแผ่นดินนั้น
5Denn sie kamen herauf mit ihrem Vieh und Hütten wie eine große Menge Heuschrecken, daß weder sie noch ihre Kamele zu zählen waren, und fielen ins Land, daß sie es verderbten.
6อิสราเอลยากแค้นอย่างยิ่งเพราะชาวมีเดียน ชาวอิสราเอลจึงร้องทูลพระยาห์เวห์
6Also war Israel sehr gering vor den Midianitern. Da schrieen die Kinder Israel zu dem HERRN.
7เมื่อชาวอิสราเอลร้องทูลพระยาห์เวห์เพราะชาวมีเดียน
7Als sie aber zu dem HERRN schrieen um der Midianiter willen,
8พระยาห์เวห์ทรงส่งผู้เผยสารจากพระเจ้าคนหนึ่งมาหาชาวอิสราเอล เขากล่าวว่า “พระยาห์เวห์พระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้ ‘เรานำพวกเจ้าขึ้นมาจากอียิปต์ และนำออกจากแดนทาส
8sandte der HERR einen Propheten zu ihnen, der sprach zu ihnen: So spricht der HERR, der Gott Israels: Ich habe euch aus Ägypten geführt und aus dem Diensthause gebracht
9เราช่วยพวกเจ้าให้พ้นจากอำนาจของชาวอียิปต์และทุกคนที่กดขี่พวกเจ้า เราขับไล่พวกเขาออกไปจากพวกเจ้าและมอบแผ่นดินของพวกเขาให้พวกเจ้า
9und habe euch errettet von der Ägypter Hand und von der Hand aller, die euch drängten, und habe sie vor euch her ausgestoßen und ihr Land euch gegeben
10เราบอกพวกเจ้าว่า “เราคือพระยาห์เวห์พระเจ้าของพวกเจ้า อย่าเกรงกลัวเทพเจ้าของชาวอาโมไรต์ซึ่งพวกเจ้าอาศัยอยู่ในแผ่นดินของพวกเขา” แต่พวกเจ้าไม่ฟังเสียงของเรา’”
10und sprach zu euch: Ich bin der HERR, euer Gott; fürchtet nicht der Amoriter Götter, in deren Lande ihr wohnt. Und ihr habt meiner Stimme nicht gehorcht.
11ทูตของพระยาห์เวห์มานั่งใต้ต้นโอ๊กที่โอฟราห์ ซึ่งเป็นของโยอาชชาวอาบีเอเซอร์ กิเดโอนบุตรของเขากำลังนวดข้าวสาลีในบ่อย่ำองุ่นเพื่อซ่อนจากชาวมีเดียน
11Und der Engel des HERRN kam und setzte sich unter eine Eiche zu Ophra, die war des Joas, des Abiesriters; und sein Sohn Gideon drosch Weizen in der Kelter, daß er ihn bärge vor den Midianitern.
12ทูตของพระยาห์เวห์ปรากฏแก่เขาและกล่าวว่า “นักรบผู้กล้าหาญเอ๋ย พระยาห์เวห์สถิตกับเจ้า!”
12Da erschien ihm der Engel des HERRN und sprach zu ihm: Der HERR mit dir, du streitbarer Held!
13กิเดโอนตอบว่า “นายท่าน ถ้าพระยาห์เวห์สถิตกับเรา เหตุใดเรื่องทั้งหมดนี้จึงเกิดขึ้นกับเรา? การอัศจรรย์ทั้งสิ้นของพระองค์ที่บรรพบุรุษเล่าให้เราฟังอยู่ที่ไหน? พวกเขากล่าวว่า ‘พระยาห์เวห์ทรงนำเราขึ้นมาจากอียิปต์ไม่ใช่หรือ?’ แต่บัดนี้พระยาห์เวห์ทรงทอดทิ้งเรา และมอบเราให้อยู่ใต้อำนาจของชาวมีเดียน”
13Gideon aber sprach zu ihm: Mein Herr, ist der HERR mit uns, warum ist uns denn solches alles widerfahren? Und wo sind alle die Wunder, die uns unsre Väter erzählten und sprachen: Der HERR hat uns aus Ägypten geführt? Nun aber hat uns der HERR verlassen und unter der Midianiter Hände gegeben.
14พระยาห์เวห์หันมามองเขาและตรัสว่า “จงไปด้วยกำลังที่เจ้ามีและช่วยอิสราเอลให้พ้นจากอำนาจของชาวมีเดียน เราเป็นผู้ส่งเจ้าไปไม่ใช่หรือ?”
14Der HERR aber wandte sich zu ihm und sprach: Gehe hin in dieser deiner Kraft; du sollst Israel erlösen aus der Midianiter Händen. Siehe, ich habe dich gesandt.
15เขาทูลว่า “ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ข้าพเจ้าจะช่วยอิสราเอลได้อย่างไร? ตระกูลของข้าพเจ้ายากจนที่สุดในมนัสเสห์ และข้าพเจ้าก็ต่ำต้อยที่สุดในบ้านของบิดา”
15Er aber sprach zu ihm: Mein Herr, womit soll ich Israel erlösen? Siehe, meine Freundschaft ist die geringste in Manasse, und ich bin der Kleinste in meines Vaters Hause.
16พระยาห์เวห์ตรัสกับเขาว่า “เราจะอยู่กับเจ้าอย่างแน่นอน และเจ้าจะตีชาวมีเดียนทั้งหมดได้เหมือนตีคนเพียงคนเดียว”
16der HERR aber sprach zu ihm: Ich will mit dir sein, daß du die Midianiter schlagen sollst wie einen einzelnen Mann.
17เขาทูลว่า “ถ้าข้าพเจ้าได้รับความโปรดปรานในสายตาของท่าน โปรดให้หมายสำคัญแก่ข้าพเจ้าว่าท่านเองเป็นผู้พูดกับข้าพเจ้า
17Er aber sprach zu ihm: Habe ich Gnade vor dir gefunden, so mache mir doch ein Zeichen, daß du es seist, der mit mir redet;
18โปรดอย่าไปจากที่นี่จนกว่าข้าพเจ้าจะกลับมาหาท่าน นำของกำนัลออกมาวางต่อหน้าท่าน” ท่านตอบว่า “เราจะรอจนกว่าเจ้าจะกลับมา”
18weiche nicht, bis ich zu dir komme und bringe mein Speisopfer und es vor dir hinlege. Er sprach: Ich will bleiben bis daß du wiederkommst.
19กิเดโอนเข้าไปเตรียมลูกแพะหนึ่งตัวกับขนมปังไร้เชื้อจากแป้งหนึ่งเอฟาห์ เขาใส่เนื้อในตะกร้า ใส่น้ำแกงในหม้อ แล้วนำออกมาให้ท่านใต้ต้นโอ๊ก
19Und Gideon kam und richtete zu ein Ziegenböcklein und ein Epha ungesäuerten Mehls und legte das Fleisch in einen Korb und tat die Brühe in einen Topf und brachte es zu ihm heraus unter die Eiche und trat herzu.
20ทูตของพระเจ้าบอกเขาว่า “จงนำเนื้อกับขนมปังไร้เชื้อวางบนก้อนหินนี้ แล้วเทน้ำแกงราดลงไป” เขาก็ทำตาม
20Aber der Engel Gottes sprach zu ihm: Nimm das Fleisch und das Ungesäuerte und lege es hin auf den Fels, der hier ist, und gieß die Brühe aus. Und er tat also.
21ทูตของพระยาห์เวห์ยื่นปลายไม้เท้าในมือแตะเนื้อกับขนมปังไร้เชื้อ ไฟก็พุ่งขึ้นจากก้อนหินเผาผลาญเนื้อกับขนมปังจนหมด แล้วทูตของพระยาห์เวห์ก็หายไปจากสายตาของเขา
21Da reckte der Engel des HERRN den Stecken aus, den er in der Hand hatte, und rührte mit der Spitze das Fleisch und das Ungesäuerte an. Und das Feuer fuhr aus dem Fels und verzehrte das Fleisch und das Ungesäuerte. Und der Engel des HERRN verschwand aus seinen Augen.
22กิเดโอนจึงรู้ว่าผู้นั้นคือทูตของพระยาห์เวห์ เขาร้องว่า “โอ้ ข้าแต่พระยาห์เวห์องค์พระผู้เป็นเจ้า! ข้าพเจ้าได้เห็นทูตของพระยาห์เวห์ซึ่งหน้าแล้ว!”
22Da nun Gideon sah, daß es der Engel des HERRN war, sprach er: Ach Herr HERR! habe ich also den Engel des HERRN von Angesicht gesehen?
23พระยาห์เวห์ตรัสกับเขาว่า “สันติสุขจงมีแก่เจ้า อย่ากลัวเลย เจ้าจะไม่ตาย”
23Aber der HERR sprach zu ihm: Friede sei mit dir! Fürchte dich nicht; du wirst nicht sterben.
24กิเดโอนจึงสร้างแท่นบูชาถวายพระยาห์เวห์ที่นั่น และเรียกว่า “พระยาห์เวห์คือสันติสุข” จนถึงทุกวันนี้แท่นนั้นยังอยู่ที่โอฟราห์ของชาวอาบีเอเซอร์
24Da baute Gideon daselbst dem HERRN einen Altar und hieß ihn: Der HERR ist der Friede. Der steht noch bis auf diesen heutigen Tag zu Ophra, der Stadt der Abiesriter.
25คืนเดียวกันนั้น พระยาห์เวห์ตรัสกับเขาว่า “จงนำโคของบิดา คือโคตัวที่สองอายุเจ็ดปี ไปรื้อแท่นบูชาพระบาอัลของบิดา และโค่นเสาอาเชราห์ที่อยู่ข้างๆ
25Und in derselben Nacht sprach der HERR zu ihm: Nimm einen Farren unter den Ochsen, die deines Vaters sind, und einen andern Farren, der siebenjährig ist, und zerbrich den Altar Baals, der deines Vaters ist, und haue um das Ascherabild, das dabei steht,
26แล้วสร้างแท่นบูชาถวายพระยาห์เวห์พระเจ้าของเจ้าบนยอดที่มั่นนี้โดยวางเรียงให้เป็นระเบียบ จงนำโคตัวที่สองมาถวายเป็นเครื่องเผาบูชา ใช้ไม้จากเสาอาเชราห์ที่เจ้าโค่นเป็นฟืน”
26und baue dem HERRN, deinem Gott, oben auf der Höhe dieses Felsens einen Altar und rüste ihn zu und nimm den andern Farren und opfere ein Brandopfer mit dem Holz des Ascherabildes, das du abgehauen hast.
27กิเดโอนนำคนรับใช้สิบคนไปทำตามที่พระยาห์เวห์ตรัส แต่เพราะเขากลัวครอบครัวของบิดาและชาวเมือง จึงไม่กล้าทำในเวลากลางวัน แต่ทำในเวลากลางคืน
27Da nahm Gideon zehn Männer aus seinen Knechten und tat, wie ihm der HERR gesagt hatte. Aber er fürchtete sich, solches zu tun des Tages, vor seines Vaters Haus und den Leuten in der Stadt, und tat's bei der Nacht.
28เมื่อชาวเมืองตื่นขึ้นแต่เช้า ก็เห็นว่าแท่นบูชาพระบาอัลถูกรื้อ เสาอาเชราห์ข้างแท่นถูกโค่น และโคตัวที่สองถูกถวายบนแท่นบูชาที่สร้างขึ้นใหม่
28Da nun die Leute in der Stadt des Morgens früh aufstanden, siehe, da war der Altar Baals zerbrochen und das Ascherabild dabei abgehauen und der andere Farre ein Brandopfer auf dem Altar, der gebaut war.
29พวกเขาถามกันว่า “ใครทำเรื่องนี้?” เมื่อสืบถามแล้ว มีคนบอกว่า “กิเดโอนบุตรโยอาชเป็นคนทำ”
29Und einer sprach zu dem andern: Wer hat das getan? Und da sie suchten und nachfragten, ward gesagt: Gideon, der Sohn des Joas, hat das getan.
30ชาวเมืองจึงบอกโยอาชว่า “นำลูกชายของเจ้าออกมา เขาต้องตาย เพราะเขารื้อแท่นบูชาพระบาอัลและโค่นเสาอาเชราห์ที่อยู่ข้างแท่น”
30Da sprachen die Leute der Stadt zu Joas: Gib deinen Sohn heraus; er muß sterben, daß er den Altar Baals zerbrochen und das Ascherabild dabei abgehauen hat.
31โยอาชตอบทุกคนที่ยืนคัดค้านเขาว่า “พวกเจ้าจะสู้คดีแทนพระบาอัลหรือ? จะช่วยเขาให้รอดหรือ? ใครสู้คดีแทนเขา ผู้นั้นต้องตายก่อนรุ่งเช้า! ถ้าพระบาอัลเป็นเทพเจ้า ก็ให้เขาสู้คดีเพื่อตัวเอง เพราะมีคนรื้อแท่นบูชาของเขา!”
31Joas aber sprach zu allen, die bei ihm standen: Wollt ihr um Baal hadern? Wollt ihr ihm helfen? Wer um ihn hadert, der soll dieses Morgens sterben. Ist er Gott, so rechte er um sich selbst, daß sein Altar zerbrochen ist.
32วันนั้นโยอาชจึงตั้งชื่อกิเดโอนว่าเยรุบบาอัล โดยกล่าวว่า “ให้พระบาอัลสู้คดีกับเขา เพราะเขารื้อแท่นบูชาของพระบาอัล”
32Von dem Tag an hieß man ihn Jerubbaal und sprach: Baal rechte mit ihm, daß er seinen Altar zerbrochen hat.
33ชาวมีเดียน ชาวอามาเลข และชนชาวตะวันออกทั้งหมดมารวมตัวกัน ข้ามมาและตั้งค่ายในหุบเขายิสเรเอล
33Da nun alle Midianiter und Amalekiter und die aus dem Morgenland sich zuhauf versammelt hatten und zogen herüber und lagerten sich im Grunde Jesreel,
34พระวิญญาณของพระยาห์เวห์ทรงเข้ามาทำงานในตัวกิเดโอน เขาเป่าแตร และชาวอาบีเอเซอร์ก็มารวมตัวติดตามเขา
34erfüllte der Geist des HERRN den Gideon; und er ließ die Posaune blasen und rief die Abiesriter, daß sie ihm folgten,
35เขาส่งผู้ส่งข่าวไปทั่วมนัสเสห์ คนเหล่านั้นก็มารวมตัวติดตามเขาด้วย เขาส่งผู้ส่งข่าวไปหาอาเชอร์ เศบูลุน และนัฟทาลี พวกเขาจึงขึ้นมาสมทบ
35und sandte Botschaft zu ganz Manasse und rief sie an, daß sie ihm auch nachfolgten. Er sandte auch Botschaft zu Asser und Sebulon und Naphthali; die kamen herauf, ihm entgegen.
36กิเดโอนทูลพระเจ้าว่า “ถ้าพระองค์จะทรงช่วยอิสราเอลผ่านทางข้าพเจ้าตามที่ตรัสไว้
36Und Gideon sprach zu Gott: Willst du Israel durch meine Hand erlösen, wie du geredet hast,
37ข้าพเจ้าจะวางขนแกะไว้บนลานนวดข้าว ถ้ามีน้ำค้างเฉพาะบนขนแกะ แต่พื้นดินรอบๆ แห้ง ข้าพเจ้าก็จะรู้ว่าพระองค์จะทรงช่วยอิสราเอลผ่านทางข้าพเจ้าตามที่ตรัสไว้”
37so will ich ein Fell mit der Wolle auf die Tenne legen. Wird der Tau auf dem Fell allein sein und die ganze Erde umher trocken, so will ich merken, daß du Israel erlösen wirst durch meine Hand, wie du geredet hast.
38แล้วก็เป็นเช่นนั้น เช้าวันรุ่งขึ้นเขาตื่นแต่เช้า บีบขนแกะและรีดน้ำค้างออกมาได้เต็มชาม
38Und es geschah also. Und da er des andern Morgens früh aufstand, drückte er den Tau aus vom Fell und füllte eine Schale voll des Wassers.
39กิเดโอนทูลพระเจ้าว่า “ขออย่าทรงกริ้วข้าพเจ้าเลย ขอให้ข้าพเจ้าพูดอีกเพียงครั้งเดียว โปรดให้ข้าพเจ้าทดลองด้วยขนแกะอีกครั้ง ขอให้ครั้งนี้เฉพาะขนแกะแห้ง แต่พื้นดินรอบๆ มีน้ำค้าง”
39Und Gideon sprach zu Gott: Dein Zorn ergrimme nicht wider mich, daß ich noch einmal rede. Ich will's nur noch einmal versuchen mit dem Fell. Es sei allein auf dem Fell trocken und der Tau auf der ganzen Erde.
40คืนนั้นพระเจ้าทรงทำให้เป็นไปตามนั้น เฉพาะขนแกะแห้ง ส่วนพื้นดินรอบๆ มีน้ำค้าง
40Und Gott tat also dieselbe Nacht, daß es trocken war allein auf dem Fell und Tau auf der ganzen Erde.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.