ปฐมกาล 47
Freedom Bible (Thai)Translation
Freedom Bible (Thai)
Asang Khongca Bible (Eastern Khumi Chin, 2019)
1โยเซฟเข้าไปบอกฟาโรห์ว่า “พ่อกับพวกพี่น้องของผม พร้อมฝูงแกะ ฝูงโค และทุกอย่างที่มี เดินทางมาจากแผ่นดินคานาอันแล้ว ตอนนี้พวกเขาอยู่ในแผ่นดินโกเชน”
1Joseph loe caeh moe, Faro khaeah, Kam pa hoi kam yanawk loe tuu, maitawnawk hoi a tawnh o ih hmuennawk boih phawh o moe, Kanaan prae hoiah angzoh o boeh, vaihi Goshen ah oh o, tiah a thuih pae.
2โยเซฟเลือกพี่น้องมา 5 คนและพาเข้าเฝ้าฟาโรห์
2Anih mah amya pangato a qoih moe, nihcae to Faro khaeah caeh haih.
3ฟาโรห์ถามพวกเขาว่า “พวกเจ้าทำอาชีพอะไร?” พวกเขาตอบฟาโรห์ว่า “พวกผมซึ่งเป็นคนรับใช้ของท่านเป็นคนเลี้ยงแกะ ทั้งพวกผมและบรรพบุรุษของเรา”
3Faro mah anih ih amyanawk to lokdueng, Tih tok maw na sak o? tiah a naa. Nihcae mah Faro khaeah, Na tamnanawk loe kam pa mah sak ih tok baktih toengah, tuu toep kami ah ka oh o, tiah a naa o.
4พวกเขาพูดต่อว่า “พวกผมมาพำนักเป็นคนต่างถิ่นในแผ่นดินนี้ เพราะที่แผ่นดินคานาอันความอดอยากรุนแรงจนไม่มีทุ่งหญ้าสำหรับฝูงสัตว์ของพวกผม ขออนุญาตให้คนรับใช้ของท่านอาศัยอยู่ในแผ่นดินโกเชน”
4Nihcae mah Faro khaeah, Kanaan prae ah khokhahaih nung parai moe, pacah ih moinawk caak han ahmuen om ai boeh pongah, hae prae ah khosak hanah kang zoh o; to pongah vaihi na tamnanawk hae Goshen prae ah na omsak ah, tiah a naa o.
5ฟาโรห์พูดกับโยเซฟว่า “พ่อกับพวกพี่น้องของเจ้ามาหาเจ้าแล้ว
5Faro mah Joseph khaeah, Nam pa hoi nam yanawk loe nang khaeah angzoh o boeh.
6แผ่นดินอียิปต์อยู่ตรงหน้าเจ้า ให้พ่อกับพี่น้องของเจ้าอาศัยอยู่ในส่วนที่ดีที่สุดของแผ่นดิน ให้อยู่ที่โกเชน และถ้าเจ้ารู้ว่าใครในพวกเขามีความสามารถ ก็แต่งตั้งให้ดูแลฝูงสัตว์ของเรา”
6Izip prae loe na hmaa ah ni oh; prae thung ih kahoih koek ahmuen ah nam pa hoi nam yanawk to omsak ah; Goshen prae ah om o nasoe; nihcae thungah hmuenmae sak kophaih tawn kami om nahaeloe, kai ih maitaw khenkung ah suem ah, tiah a naa.
7โยเซฟพายาโคบพ่อของตนเข้ามายืนต่อหน้าฟาโรห์ และยาโคบก็อวยพรฟาโรห์
7To pacoengah Joseph mah ampa to zaeh moe, Faro to patuek; Jakob mah Faro tahamhoihaih paek.
8ฟาโรห์ถามยาโคบว่า “ท่านอายุเท่าไร?”
8Faro mah Jakob khaeah, Saning nazetto maw na oh boeh? tiah a naa.
9ยาโคบตอบฟาโรห์ว่า “ผมพำนักเป็นคนต่างถิ่นมา 130 ปี ชีวิตของผมทั้งสั้นและลำบาก ยังไม่ยืนยาวเท่าชีวิตของบรรพบุรุษตอนที่พวกเขาพำนักเป็นคนต่างถิ่น”
9Jakob mah Faro khaeah, Kai loe angvin ah ka ohhaih saning cumvai, qui thumto oh boeh; ka hinghaih saning loe tamsi vop, toe raihaih paroeai ka tongh; angvin ah kaom kam panawk khosakhaih saning to ka pha ai, tiah a naa.
10แล้วยาโคบอวยพรฟาโรห์อีกครั้งก่อนออกไปจากที่ที่ฟาโรห์อยู่
10To pacoengah Jakob mah Faro to tahamhoihaih paek moe, a caehtaak.
11โยเซฟจัดที่อยู่ให้พ่อกับพวกพี่น้อง และให้พวกเขาถือครองที่ดินส่วนที่ดีที่สุดของอียิปต์ คือแผ่นดินราเมเสส ตามที่ฟาโรห์สั่ง
11Joseph mah ampa hoi amyanawk Izip prae ah ohsak moe, Faro ih lokpaekhaih baktih toengah, kahoih koek prae, Ramses ahmuen to a paek.
12โยเซฟจัดหาอาหารให้พ่อ พวกพี่น้อง และทุกคนในครอบครัวของพ่อ ตามจำนวนเด็กในแต่ละครอบครัว
12Joseph mah angmah ih ampa, amyanawk hoi ampa ih imthung takohnawk boih, kaom kami zetto caaknaek to a paek.
13ตอนนั้นไม่มีอาหารเหลืออยู่ทั่วแผ่นดิน เพราะความอดอยากรุนแรงมาก ทั้งแผ่นดินอียิปต์และแผ่นดินคานาอันอ่อนระโหยเพราะความอดอยาก
13Khokha nung parai pongah, prae thung boih ah buh to om ai boeh; Izip prae hoi Kanaan prae doeh zaek sut boeh.
14โยเซฟเก็บเงินทั้งหมดที่มีอยู่ในอียิปต์และคานาอันจากการขายข้าว แล้วนำเงินนั้นเข้าไปไว้ในสำนักของฟาโรห์
14Izip hoi Kanaan prae thung ih cang qanhaih phoisa loe Joseph mah patung boih moe, Faro im ah thak pae.
15เมื่อเงินในอียิปต์และคานาอันหมด ชาวอียิปต์ทุกคนก็มาหาโยเซฟและพูดว่า “ขออาหารให้พวกเราด้วย ทำไมพวกเราต้องตายต่อหน้าท่านในเมื่อเงินของเราหมดแล้ว?”
15Izip prae hoi Kanaan prae ah phoisa boeng naah loe, Izip kaminawk boih Joseph khaeah angzoh o moe, caak hanah buh na paek ah, phoisa ka tawn o ai boeh, to pongah na hmaa ah maw ka duek o han boeh? tiah a naa o.
16โยเซฟตอบว่า “ถ้าเงินหมดแล้ว ก็เอาฝูงสัตว์ของพวกคุณมา ผมจะให้อาหารแลกกับฝูงสัตว์”
16To naah Joseph mah, Phoisa na tawn o ai boeh nahaeloe, maitaw to sin oh, maitaw zuengah cang to kang paek o han, tiah a naa.
17พวกเขาจึงนำฝูงสัตว์มาให้โยเซฟ โยเซฟให้อาหารแลกกับม้า ฝูงแกะ ฝูงโค และลา ปีนั้นเขาเลี้ยงดูพวกเขาด้วยอาหารโดยรับฝูงสัตว์ทั้งหมดเป็นสิ่งแลกเปลี่ยน
17To pongah nihcae mah Joseph khaeah maitaw to sinh o; anih mah hrang, tuu, maeh, maitaw hoi laa hrangnawk to cang hoiah alaih pae; to na saning loe nihcae ih maitaw hoiah cang to alaisak boih.
18เมื่อปีนั้นสิ้นสุดลง ปีถัดมาพวกเขาก็มาหาโยเซฟอีกและพูดว่า “พวกเราจะไม่ปิดบังนายท่านว่าเงินหมดแล้ว และฝูงสัตว์ทั้งหมดก็เป็นของนายท่าน ตอนนี้ต่อหน้านายท่าน พวกเราไม่เหลืออะไรนอกจากตัวพวกเราเองกับที่ดิน
18To saning to boeng pacoeng amlaa ah loe, anih khaeah, phoisa ka tawn o ai boeh, tito ka angraeng na hmaa ah kang phat o ai boeh; kaicae ih maitawnawk doeh nang khaeah ni oh boih boeh, ka angraeng mikhnuk ah kaimacae ih takpum hoi lawknawk khue ai ah loe, tidoeh ka tawn o ai boeh.
19ทำไมทั้งพวกเราและที่ดินต้องพินาศต่อหน้าท่าน? ซื้อพวกเรากับที่ดินของเราแลกกับอาหารเถอะ พวกเราจะรับใช้ฟาโรห์ และที่ดินของเราจะเป็นของฟาโรห์ ขอเมล็ดพันธุ์ให้พวกเราด้วย พวกเราจะได้มีชีวิตอยู่ไม่ตาย และแผ่นดินจะไม่รกร้าง”
19Na hmaa ah ka duek o moe, prae doeh kam ro o sak han boeh maw? Kaimacae hoi ka lawknawk hae cang hoiah qan ah; lawk hoi kaimacae hae Faro ih tamna ah ka oh o halat han boeh; ka hing o moe, prae angqai krang hanah ka duek o han ai ah, cang to na paek ah, tiah a hnik o let bae.
20โยเซฟจึงซื้อที่ดินทั้งหมดในอียิปต์ไว้ให้ฟาโรห์ เพราะชาวอียิปต์ทุกคนขายไร่นาของตน เนื่องจากความอดอยากหนักหน่วงมาก แผ่นดินทั้งหมดจึงตกเป็นของฟาโรห์
20To pongah Joseph mah Faro hanah Izip prae ih lawknawk to qan pae boih; khokhahaih nung parai boeh pongah, Izip kaminawk loe lawk to zawh o boih; to pongah lawknawk loe Faro ih lawk ah angcoeng boih.
21ส่วนประชาชน โยเซฟย้ายพวกเขาเข้าไปอยู่ตามเมืองต่างๆ ตั้งแต่ชายแดนอียิปต์ด้านหนึ่งไปจนถึงอีกด้านหนึ่ง
21Izip prae boenghaih maeto bang hoi maeto bang khoek to kaminawk to vangpui ah angpuensak.
22มีเพียงที่ดินของพวกนักบวชเท่านั้นที่โยเซฟไม่ได้ซื้อ เพราะนักบวชได้รับส่วนแบ่งจากฟาโรห์และกินส่วนที่ฟาโรห์จัดให้ พวกเขาจึงไม่ต้องขายที่ดิน
22Toe qaimanawk ih lawk loe qan pae ai; qaimanawk loe Faro khae hoi caaknaek khawt ah hnuk o; Faro mah nihcae han caaknaek khawt ah paek pongah, lawk to zaw o ai.
23โยเซฟพูดกับประชาชนว่า “วันนี้ผมซื้อทั้งตัวพวกคุณและที่ดินของพวกคุณไว้ให้ฟาโรห์แล้ว นี่คือเมล็ดพันธุ์สำหรับพวกคุณ เอาไปหว่านในแผ่นดิน
23Joseph mah prae kaminawk khaeah, Khenah, vaihi nangcae ih lawk Faro han ka qan pae boeh, hae ih cangtii hae la oh loe, lawk ah tuh oh, tiah a naa.
24เมื่อถึงฤดูเก็บเกี่ยว ให้หนึ่งในห้าของผลผลิตแก่ฟาโรห์ ส่วนอีกสี่ส่วนเป็นของพวกคุณ ใช้เป็นเมล็ดพันธุ์สำหรับไร่นา เป็นอาหารของพวกคุณ คนในครอบครัว และเด็กๆ”
24Toe cang na aah o naah pangato thungah maeto Faro han paek oh; kalah palito loe nangmacae han la oh loe, lawk ah tuh oh; nangmacae, na imthung takoh hoi na caanawk mah caak hanah cang to la oh, tiah a naa.
25พวกเขาตอบว่า “ท่านช่วยชีวิตพวกเราไว้ ขอเพียงนายท่านยังเมตตาพวกเรา แล้วพวกเราจะเป็นคนรับใช้ของฟาโรห์”
25Nihcae mah, Kaicae hinghaih nang pahlong; ka angraeng na mikcuk naakrak ah ka oh o nahaeloe, Faro ih tamna ah ka oh o halat han boeh, tiah a naa o.
26โยเซฟจึงกำหนดเป็นกฎสำหรับที่ดินในอียิปต์ซึ่งยังใช้มาจนถึงทุกวันนี้ ว่าหนึ่งในห้าต้องเป็นของฟาโรห์ มีเพียงที่ดินของพวกนักบวชเท่านั้นที่ไม่ได้ตกเป็นของฟาโรห์
26To pongah qaimanawk ih lawk khue ai ah loe, Faro mah pangato thung ah maeto la nasoe, tiah Joseph mah sak ih lawk tawnkung nuiah lok takroekhaih to Izip prae thungah vaihni ni khoek to patoh o.
27อิสราเอลอาศัยอยู่ในแผ่นดินอียิปต์ที่โกเชน พวกเขามีที่ดินถือครอง มีลูกหลาน และทวีจำนวนอย่างมาก
27Israelnawk loe Izip prae Goshen ah oh o; to prae to toep o moe, qoeng o tahang pacoengah, paroeai pung o.
28ยาโคบอาศัยอยู่ในอียิปต์ 17 ปี รวมอายุทั้งหมดของเขา 147 ปี
28Jokob loe Izip prae thungah saning hatlai sarihto oh, a hinghaih saning loe sangqum boih ah cumvai qui pali, sarihto phak.
29เมื่อใกล้ถึงเวลาที่อิสราเอลจะตาย เขาเรียกโยเซฟลูกชายมาพูดว่า “ถ้าลูกยังเห็นแก่พ่อ ขอวางมือไว้ใต้ต้นขาของพ่อ และแสดงความเมตตาและความซื่อสัตย์ต่อพ่อ อย่าฝังพ่อในอียิปต์
29Israel duek tom naah, a capa Joseph to kawk moe, anih khaeah, Na mikcuk naakrak ah ka oh nahaeloe, na ban to ka phaih tlim ah hawt ah loe, tahmenhaih hoi palungthin tang hoiah kai hoi nawnto lokkamhaih sah ah; tahmenhaih hoi kai hae Izip prae ah na phum hmah;
30เมื่อพ่อไปหลับอยู่กับบรรพบุรุษแล้ว ให้พาพ่อออกจากอียิปต์ไปฝังในที่ฝังศพของพวกเขา” โยเซฟตอบว่า “ผมจะทำตามที่พ่อบอก”
30kai loe kam panawk khaeah ni kang song han, Izip prae thung hoiah na phaw ah loe, nihcae aphumhaih ahmuen ah na phum ah, tiah a naa. Anih mah, Na thuih ih baktih toengah ka sak han hmang, tiah a naa.
31อิสราเอลพูดว่า “สาบานกับพ่อสิ” โยเซฟก็สาบาน แล้วอิสราเอลก็ก้มตัวลงที่หัวเตียง
31Anih mah, Kai khaeah lokkamhaih sah ah, tiah a naa. To naah Joseph mah anih khaeah lokkamhaih to a sak; Israel loe angmah iihkhum lu bang ah lu akuep tathuk.
Tip: use the ← and → keys to turn chapters.